โคชิเอกะ คิระ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่19สาย

คำค้น : แรด

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.1k

ความคิดเห็น : 33

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.ค. 2558 20:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่19สาย
แบบอักษร

บทที่19สาย

          หลังจากนั้นได้เพียงสามอาทิตย์กว่าๆซันได้ติดต่อกับเพื่อนของแซมเพื่อหาคำตอบที่แท้จริงของเรื่องทั้งหมดและเขาก็ได้เจอกับหญิงสาวที่อยู่ในรูปพร้อมกับแฟนหนุ่มคนใหม่

          “วันนั้นมันเกิดอะไร บอกพี่หน่อยได้ไหม”เสียงนุ่มเอ่ยถามหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงหน้ากับแฟนหนุ่มในร้านกาแฟเล็กๆให้หญิงสาวเอ่ยตอบเสียงหวาน

          “วันนั้นหนูไปเที่ยวกับเพื่อนแล้วเจอกับผู้ชายคนหนึ่งเข้า”คำตอบที่ซันยื่นโทรศัพท์อีกคนดูหน้าของน้องชาย

          “คนนี้หรือเปล่า”ซันเอ่ยถามให้หญิงสาวมองรูปก่อนเอ่ยตอบ

          “ไม่ใช่ค่ะ”

          “แล้วน้องไปที่ห้องนั้นได้ยังไง”ซันเอ่ยถาม

          “พี่คนนั้นเขาบอกว่าเป็นห้องเพื่อนนะคะ หนูก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะเมามากจากนั้นเราก็มีอะไรจนเกือบเช้าหนูนอนหลับอยู่ในห้องส่วนพี่เขาออกไปเรียนและบอกเพียงว่าถ้าตื่นแล้วให้โทรบอก จากนั้นก็มีผู้หญิงสวยๆคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง หนูตกใจทำอะไรไม่ถูกเพราะกลัวไปหมดจนพี่สาวคนนั้นพังของในห้องก่อนจะเดินออกไปนะคะ ตอนนั้นหนูโทรบอกพี่เขาแล้ว แต่เขาบอกว่าเป็นแฟนของเจ้าของห้อง แล้วพี่เขายังบอกอีกว่าเดี๋ยวก็ดีกัน หนูเลยไม่ได้สนใจ พี่อยากรู้ไปทำไมเหรอคะ”คำตอบปนถามกลับที่เรียกให้อีกคนเงียบสักพักก่อนตอบ

          “ไม่มีอะไรหรอก ขอบใจมากๆนะ พี่ขอตัวก่อน”ซันว่าพลางจ่ายค่าอาหารก่อนจะเดินหายออกไปจากร้านและแน่นอนปริศนาหลายอย่างกำลังถูกเปิดออกช้าๆ

ตอนนี้ทุกอย่างเริ่มไม่เหลือเค้าเดิม เพราะเอรินกลายเป็นเพียงผู้หญิงที่อกหักเพราะความรักและแซมก็เป็นเพียงผู้ชายที่ถูกเข้าใจผิด ทั้งสองเพียงแค่รักกันมากจนทะเลาะกันเพราะเรื่องไม่เรื่อง

ซันตัดสินใจไปถามคนละแวกนั้นเพื่อหาคำตอบในคืนที่น้องชายของตัวเองถูกรถชน

          “วันนั้นเหรอค่ะ เห็นเด็กนี้เดินออกมาจากร้านจะเดินข้ามฝั่งไปร้านดอกไม้ แต่อยู่ๆรถสิบล้อก็วิ่งเข้ามาชน ได้ยินเขาว่างั้นแหละ”เสียงนุ่มเอ่ยตอบให้ซันพยักหน้ารับอย่างเข้าใจก่อนจะเดินไปถามอีกคน

          “ได้ยินคนว่าก่อนเขาจะสลบ เขาบอกว่าอยากเจอเอรินอะไรสักอย่างนี่แหละ ฉันก็จำไม่ค่อยได้ แต่ได้ยินเขาว่าตอนกลางดึกจะมีผู้ชายยืนถือดอกไม้อยู่ตรงนี้ตลอดเลย เพิ่งไม่เห็นเมื่อกี่วันนี่เองแหละ สงสัยเขาคงไปเกิดใหม่แล้วมั้ง”คำตอบจากป้าที่อยู่ข้างร้านและเป็นคนแรกที่เห็นศพของแซมให้ซันยิ่งเข้าใจอะไรมากขึ้น

          ซันมองไปรอบๆข้างก่อนจะเข้าใจทุกอย่าง แซมเพียงแค่อยากเจอหน้าเอรินและต้องการซื้อดอกไม้ไปเพื่อขอโทษ แต่กลับเกิดอุบัติเหตุขึ้นก่อน ความคิดที่ทำให้เขาเห็นภาพอดีตทุกอย่าง

ภาพที่ตัวเองกระทำกับร่างบางสารพัด แต่ตอนนี้มันกลับสายไปหมดทุกอย่าง เพราะต่อให้เขาขอโทษเอรินก็คงไม่มีวันให้อภัยผู้ชายแบบตัวเองแน่นอน ซันล้มลงกับพื้นอย่างเหนื่อย เพราะเขาได้ทำร้ายผู้หญิงที่น้องชายรักและยังทำลายชีวิตของเธอจนป่นปี้

อีกด้านหนึ่งในโรงพยาบาล เอรินกำลังนั่งอยู่บนเตียงในห้องพัก เพราะอาการที่ดีขึ้นเรื่อยๆจนเกือบเป็นปกติให้คุณหมอเดินเข้ามาใกล้ก่อนเอ่ยถามเสียงนุ่ม

          “เอรินคิดยังไงถึงหลอกว่าแท้งลูก แบบนี้สามีเราก็เสียใจแย่สิ”ร่างบางขยับรอยยิ้มรับคำถามก่อนเอ่ยถามกลับ       

          “รู้ไหมว่าน้องตกเลือดเพราะอะไร”

          “ยาพิษ”คุณหมอเอ่ยตอบ

          “แปลว่ามีคนอยากฆ่าเด็กคนนี้ ถ้าบอกว่าแท้งไปซะเขาจะได้ปลอดภัย อีกอย่างน้องจะหย่ากับซันและจะพาเด็กคนนี้ไปคลอดที่ต่างประเทศ แต่ก่อนไปน้องจะสำเร็จโทษพวกสวะสักหน่อย พอเราอ่อนมันก็เริ่มได้ใจ”คำกล่าวเคร่งจากร่างบางที่คุณหมอจับมือของเอรินเบาๆเชิงห้าม

          “เอริน คิดดีแล้วเหรอที่จะทำแบบนี้”เสียงนุ่มเอ่ยถามให้เอรินเอ่ยตอบกลับเสียงเย็นเยียบ

          “มันเกือบฆ่าน้องและลูก มันก็แค่อย่าอยู่เลย แรงมาก็แรงกลับ ต้องเป็นนังไอวี่แน่นอน วันนี้แหละน้องจะตบสั่งสอนมันก่อนหนีไป อยากวอนหาเรื่องเองช่วยไม่ได้”

          ทั้งสองมองหน้ากันนิ่งก่อนเอรินจะเอ่ยขึ้นเรื่องที่ตัวเองสงสัยอยู่นานออกมา

          “น้องมีเรื่องจะถาม”

          “เรื่อง”คุณหมอเอ่ยทวน

          “เรื่องเด็กผู้ชายที่ชื่อ เดมสัน แซม น้องอยากรู้อะไรนิดหน่อยช่วยหาให้ที ช่วยเช็คให้ทีว่าเขาเคยมารักษาตัวที่โรงพยาบาลแถวนี้หรือเปล่า”คำขอที่พี่ชายชะงักก่อนเอ่ยถามเอรินอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

          “เดี๋ยวนะเอริน เดมสัน แซมเหรอ”

          “อืม”

          “ใช่เด็กที่เสียชีวิตเมื่อปีก่อนหรือเปล่า วันนั้นพี่ผ่าตัดเคสด่วน ได้ยินว่าเด็กคนนั้นถูกรถชน ถ้าจำไม่ผิดน่าจะชื่อ เดมสัน แซมนะ แต่พี่อาจคิดไปเองก็ได้ ไว้หาข้อมูลได้แล้วจะเอามาให้ดูนะ ตอนนี้พักผ่อนก่อนเถอะ ถ้าจะหนีก็ต้องแข็งแรงมากกว่านี้”แต่เพราะกลัวว่าจะเป็นคนเดียวกับที่น้องสาวตามหาเลยทำให้คุณหมอต้องโกหกไปเรื่องอื่น เพราะอยากให้เอรินพักผ่อนให้มากกว่านี้

          ร่างบางล้มตัวนอนพักผ่อนให้คุณหมอเดินออกจากห้องไปโดยไม่พูดอะไรและเอรินเองก็รู้ว่าพี่ชายกำลังจะปิดเรื่องอะไร เธอจึงเลือกทำเป็นไม่สนใจให้อีกคนสบายใจ

          ติ้ด....

เสียงโทรศัพท์ที่อยู่ข้างตัวเรียกให้ร่างบางที่กำลังครุ่นคิดเปิดเปลือกตาตื่นก่อนจะหยิบขึ้นมากดรับ

          “มีอะไรเมย์”เสียงเรียบเอ่ยถามให้ปลายรีบตอบเสียงตื่น

          (เอริน แซมมันตายแล้ว!!)คำตอบที่เรียกให้ร่างบางลุกพรวดขึ้นจากเตียงด้วยความตกใจ

          “พูดบ้าอะไรของมึงเมย์ วันก่อนแซมมันยังออนเฟสอยู่เลย”คำแย้งที่ดูจะเริ่มไม่แน่ใจให้เมย์เอ่ยกลับ

          (ก็วันก่อนที่กูถามมึงเรื่องนามสกุลของพี่ซันใช่ไหม เพราะว่ากูได้ยินน้องกูที่ทำงานเป็นนักบินมันบอกมาว่าพรุ่งนี้ครบรอบวันตายของเพื่อนที่โรงเรียนเก่า)

          “ใคร?”เอรินเอ่ยถาม

          (แซมไง แซมตายแล้วตั้งแต่วันนั้น วันที่มันบอกว่าจะฆ่าตัวตาย แซมถูกรถชนที่หน้าผับบราว น้องเขาบอกว่ามันกำแหวนของแกไว้แน่นเลย ฉันเองก็เพิ่งรู้เมื่อวันก่อน เพราะน้องเขาทำงานอยู่ที่สายการบิน ฉันเลยได้คุยกันตอนบินไปเยี่ยมครอบครัวของทอม)คำตอบกลับที่ร่างบางแทบล้มทั้งยืนเพราะไม่อยากเชื่อว่ามันจะเป็นเรื่องจริง

          “ไม่จริงใช่ไหม...กะ..แกโกหกเมย์ เลิกเล่นได้แล้ว”เอรินเอ่ยเสียงสั่นให้เมย์เอ่ยตอบกลับเพื่อยืนยันกับเพื่อน

          (เอริน แซมตายแล้วจริงๆถ้าแกไม่เชื่อลองไปดูที่หลุมฝังศพตระกูลเดมสันสิ อย่าคิดมากนะกูอาจฟังมาผิดก็ได้)

          “เมย์แค่นี้ก่อนนะ กูมีงานต่อ”

          (เอ...)เมย์ยังไม่ทันได้เอ่ยต่อเอรินก็กดว่างสายไปเรียบร้อย เพราะเพื่อนไม่รู้ว่าเธอกำลังป่วยจึงยิ่งทำร้ายจิตของเธอยิ่งกว่าเดิม

          แซมตายแล้ว แล้วคนที่ออนเฟสเป็นใคร แล้วเรื่องทุกหมดมันเป็นเรื่องอะไรกัน

          ร่างบางเอ่ยถามกับตัวเองก่อนพยาบาลจะเดินเข้ามาในห้องเพื่อตรวจอาการของเธอ

          “ขอตรวจหน่อยนะคะ”พยาบาลเอ่ยเสียงหวานพลางตรวจร่างกายของเอรินกับน้ำเกลือให้อีกคนเอ่ยถามเสียงสั่นๆ

          “ขอถามอะไรหน่อยสิคะ คนที่ออกค่าใช้จ่ายทั้งหมดชื่ออะไรคะ”

          “อ้อ!คุณเดมสัน ซันค่ะ พรุ่งนี้ก็กลับได้แล้วนะคะ คุณแข็งแรงมากเลย ลูกก็แข็งแรงมากเลยนะคะ ไม่กี่อาทิตย์ก็แข็งแรงแล้ว คนอื่นต้องนอนเป็นเดือนๆเลยค่ะ เป็นเด็กที่โชคดีจังเลยนะคะ”คำตอบแสนหวานก่อนนางพยาบาลจะเดินออกจากห้องไปปล่อยให้ร่างบางจมอยู่กับตัวเองเพียงลำพัง

          แซมเป็นน้องชายของซัน ไม่จริงแซม ไม่จริง...

          ร่างบางเอ่ยกับตัวเองอยู่หลายรอบก่อนจะลุกออกจากเตียงแอบหนีไปจากโรงพยาบาล เพื่อจะไปดูให้แน่ใจว่าอีกคนตายไปแล้วจริงๆ

          หลังจากร่างบางออกจากโรงพยาบาลได้ไม่นานเพื่อไปที่หลุมฝังศพของตระกูลเดมสันเพราะห่างไกลทำให้เธอใช้เวลาเดินทางไปกว่าครึ่งวันจนตอนนี้เกือบจะมืดแล้ว

 ภาพแรกที่เอรินได้พบตรงหน้าหลุมศพคือภาพของแซมผู้เป็นดังที่รักอยู่ตรงหน้าและเหมือนทุกอย่างมันพังทลายไม่เหลืออีกแล้ว เพราะมันสายไปจนหมด ไม่มีโอกาสได้เธอได้บอกรักหรือขอโทษเขาอีกต่อไป ร่างบางยืนอยู่ตรงนั้นจนบรรยากาศรอบข้างมืดสนิทก่อนเธอจะเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่

          “ไม่จริง แซม!!”เสียงร้องตะโกนดังจากร่างบางก่อนมือเรียวจะเอือมไปลูบป้ายหลุมศพของแซมช้าๆให้เธอแทบใจสลาย

          “ทำไม ไม่จริงใช่ไหมก็วันก่อนแซมยังมาช่วยเอรินเลยนะ ไม่จริง ทำไมต้องเป็นแซมล่ะ ไม่จริง แซม!!!”เสียงเดิมพร่ำถามกับตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าก่อนร่างบางจะนึกถึงคืนที่แซมมาช่วยเธอออก

            ...สัญญากับแซมนะ ว่าต่อไปนี้จะยิ้มเยอะๆ เพราะที่รักของแซมสวยที่สุดเวลายิ้ม สัญญาก่อนนะว่าต่อไปเราจะยิ้มไปด้วยกันแบบเมื่อก่อน...

          ...สัญญา...

          ...ถ้างั้นแซมก็ตัดสินใจได้แล้วว่าจะไปอยู่กับใคร แซมรักเอรินนะเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป...

    แซมเป็นเรื่องจริงเหรอ ตอนนี้แซมอยู่กับเอรินใช่ไหม ทำไมไม่มาหาเอรินบ้าง ทำไมถึงปล่อยให้เอรินอยู่คนเดียว ทำไมไม่บอกให้รู้เร็วนี้

    ร่างบางเอ่ยถามในใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดพลางลูบท้องของตัวเองอย่างเบามือให้เสียในใจก้องดังแทรก

          “แซมรักเอรินนะ”

          “เอรินก็รักแซมนะ”

          “ถ้างั้นใครจากไปก่อนก็ต้องกลับมาอยู่ด้วยกันเหมือนเดิมนะ”เสียงนุ่มเอ่ยขึ้นพลางโอบกอเอรินแน่น แต่อีกคนกลับเห็นเป็นเรื่องตลกมากกว่า

          “หลอนแซมไม่เอาหรอก เพราะพ่อของลูกคือแซมเองไง”

          “เอริน ถ้าวันหนึ่งแซมเกิดจากไปก่อน สัญญานะว่าจะยิ้มมากๆไม่ร้องไห้ ไม่อ่อนแอ และจะไม่จมปรักกับแซม เพราะไม่ว่าเอรินจะมีคนรักใหม่ แซมก็จะคอยอยู่ข้างๆเอรินตลอดไป เพราความสุขของแซมคือการได้เห็นเอรินมีความสุขแล้วก็ยิ้มเยอะๆ”

          “เหมือนกัน เพราะแซมคือปาฏิหาริย์ในชีวิตของเอริน เพราะงั้นอยู่ด้วยกันตลอดไปเลยนะ อย่าทิ้งเอรินไปไหน”

          “ปากหวานแบบนี้ แซมจะตั้งใจเรียนให้จบแล้วดูแลแม่หมูเองดีไหม”

          “แม่หมู?”

          “ก็แม่หมูกับลูกหมูไง

เรื่องราวที่ผ่านมาของเอรินกับแซมดังก้องอยู่ในใจของร่างบงให้เอรินร้องไห้ออกมาอย่างลืมตัว เธอรักแซมมากและคิดเสมอว่าถ้าแซมเจอคนดีๆเธอจะยินดีไปเขา แต่ตอนนี้ทุกอย่างกลับไม่เหลืออีกแล้วสำหรับคำขอโทษ

          “แซม!!เอรินอยู่ไม่ได้ เอรินผิดเองที่ฆ่าแซม เอรินอยากไปอยู่กับแซมมากกว่า”คำกล่าวเคร่งก่อนร่างบางจะหยิบมีดที่อยู่ในกระเป๋าเพื่อหวังจะฆ่าตัวตายตามอีกคนไปก่อนสายฝนจะกระหน่ำลงมาอย่างไม่มีเหตุผลให้ร่างบางทิ้งตัวลงกับพื้นพร้อมกับหยดน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุดเพราะเหมือนทุกอย่างจะไม่เป็นใจเธอฆ่าตัวตายก่อนเสียงของแซมจะดังขึ้นอีกครั้ง

          “เอรินจำได้ไหม ว่าแซมชอบอะไร”

          “เอรินไง”

          “เอาจริงๆ”

          “ก็ท้องฟ้าไง แซมบอกตลอดว่าอยากบินอยู่ท้องฟ้าเพื่อจะได้มองลงจากบนนั้น แซมอยากเห็นทุกคนในที่ที่สูงๆจะได้ดูแลทุกคนอย่างทั่วถึง”คำตอบจากเอรินที่แซมยิ้มกว้างก่อนจะหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายรูปของท้องเอาไว้

          “จำไว้นะเอริน ไม่ว่าแซมจะอยู่ที่ไหน แต่ท้องฟ้าจะไม่มีวันทอดทิ้งเอรินแน่นอน ถ้าคิดถึงกันก็มองไปบนท้องฟ้านะ แล้วจะเห็นว่าแซมยังยิ้มอยู่ตรงนั้นเสมอ”

          “แล้วถ้าวันนั้นเมฆบังล่ะ”คำกระเซ้าที่แซมหยิกแก้มของเอรินเบาๆอย่างเอ็นดู

          “เอรินกำลังโรแมนติกนะ อย่าขัดสิ ต่อให้เมฆจะบังฝนจะตก แต่ท้องฟ้ายังคงสดใสเสมอ เพราะงั้นเอรินก็ต้องยิ้มให้กับท้องฟ้าและก็เข้มแข็งขึ้น เพราะถ้าเอรินเสียใจท้องฟ้าคงไม่สดใส เพราะงั้นถ้าอยากให้ท้องฟ้าสดใสเอรินก็ต้องยิ้มกว้างๆเข้าใจไหม”

          “จะอ้วกแซม”

          แซมดูเอรินอยู่หรือเปล่ามองที่เอรินอยู่ไหม สัญญาแล้วนิว่าจะไม่ร้องไห้ จะไม่อ่อนแอ วันนี้เอรินของร้องเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะกลับไปเป็นเอรินคนเดิม หวังว่ามันคงไม่สายไปหรอกนะ

          คำกล่าวแสนเบาที่ร่างบางกอดป้ายหลุมศพของแซมร้องไห้เสียใจไปพร้อมกับสายฝนที่กระหน่ำลงมาไม่หยุดราวกับกำลังจะปลอบใจให้ร่างบางหยุดร้องและกำลังช่วยกลบหยุดน้ำตาให้กับเอริน

          ร่างบางนั่งรถกลับไปที่บ้านพร้อมกับมีดเล่มที่ถือแน่นอยู่ในมือ หลังจากที่เธอร้องไห้จนพอใจและเชื่อว่าแซมจะให้อภัยในสิ่งที่เธอได้กระทำผิด

          ร่างบางในสภาพเปียกโชกเดินเข้าไปในบ้านของซันก่อนจะเดินตรงไปห้องของไอวี่เพื่อสำเร็จโทษ

          ปัง!!!

เสียงเคาะประตูดังที่เรียกให้ไอวี่ลุกขึ้นจากเตียง เพราะคิดว่าซันกำลังกลับบ้าน แต่ภาพแรกที่เห็นกลับเป็นร่างของเอรินที่กำลังเปียกชุ่มไปด้วยน้ำยืนอยู่หน้าห้องแทน

          “เอรินเธอเป็นยังไ...”คำถามที่ยังไม่ทันได้พูดจบเพราะร่างบางไม่ปรารถนาจะฟัง

          เพียะ!!!!

ฝ่ามือของเอรินกระทบเข้าที่ใบหน้าของไอวี่เต็มแรงก่อนเธอจะเดินเข้าไปในห้องให้เสียงฝนกับเสียงฟ้าร้องครวญครางราวกับต้องการร้องห้ามการกระทำของเอริน

          “ฉันจะบอกอะไรแกอย่างนะไอวี่ ฉันเตือนแล้วว่าอย่ามายุ่งกับชีวิตของฉัน แกเล่นฆ่าลูกฉันแล้วยังจะฆ่าฉันอีก กำลังจะทำอะไรเหรอ  หนีหรือว่าอ่อยผัวคนอื่นต่อ”          คำถามเย็นที่เรียกให้ไอวี่เดินถอยหลังกลับไปอย่างเกรงกลัว

          “แกเป็นบ้าอะไร”ไอวี่เอ่ยถามเสียงสั่นๆ

          “บ้าเหรอ จะบอกอะไรให้อย่างหนึ่ง ฉันมันบ้ากว่าที่แกรู้ไอวี่”สิ้นเสียงให้ร่างบางกดไอวี่ลงกับพื้นเตียงก่อนมีดที่อยู่ในมือจะได้ออกมาใช่งาน

          ฉึบ!!!

          มีดให้มือกรีดใบหน้าของไอวี่ให้เลือดซึมเล็กๆก่อนร่างบางจะโยนมีดทิ้ง

          “แกอย่าคิดว่าฉันจะเหมือนนางเอกในหนังสิ ที่พอแท้งลุกแล้วเสียใจร้องไห้ เพราะอะไรรู้ไหม ชีวิตฉันไม่ใช่ละคร ถ้าแกอยากชนก็เตรียมทำประกันไว้ด้วยไม่งั้นแกจะเสียใจที่กล้าเล่นกับไฟ”สิ้นเสียงเคร่งให้ร่างบางกระหน่ำตบหน้าของไอวี่ไม่ยั้ง

          เพียะ!!!เพียะ!!!เพียะ!!!

เอรินตบเข้าที่หน้าไอวี่ไม่ยั้งก่อนจะหยิบเอาน้ำเย็นๆที่อยู่ในตู้มาราดร่างบางให้ร่างเสียงเสียงหลงด้วยความกลัว

          “อย่ารีบหนีกลับประเทศก่อนล่ะไอวี่ เพราะฉันจะแสดงอะไรดีๆให้แกเห็นเอง อยากได้ผัวคนอื่นมากไม่ใช่เหรอ”คำกล่าวที่ร่างบางเดินไปหยิบกรรไกรที่อยู่ใกล้ๆให้ไอวี่ร้องขอชีวิต

          “ฉันท้อง!!

          “แล้ว!!

          “ฉันท้องลูกของซัน ฉันแค่อยากให้เขารับผิดชอบ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าลูกของเธอนะ เพียงแค่อารมณ์ชั่ววูบ อย่าทำอะไรฉันเลยนะ”ไอวี่เอ่ยเสียงสั่นๆด้วยความกลัวให้ร่างบางชะงักมือก่อนคิดอะไรดีๆออก

          “ดีงั้นฉันจะได้ฆ่าลูกแกบ้างจะได้รู้สึกถึงความเจ็บปวด”

          “อย่านะ ฉันขอร้อง”คำขอที่ร่างบางหัวเราะออกมาเสียงดัง

 

          “อย่าคิดว่าคนอื่นมันจะเลวเหมือนกับแกสิไอวี่ เพราะอย่างน้อยเด็กก็ไม่รู้เรื่อง แต่ฉันจะทรมานแกสองคนให้ยิ่งกว่าตายทั้งเป็นเอง ทั้งแก ทั้งซัน รอรับบทเรียนจากฉันได้เลย”

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/103620/693148000-member.jpg

อ่าวันนี้ช้าไปหน่อยนะครับ เพราะไปตามแก้คำผิดกับ เปลี่ยนรูปนิดหน่อย ไม่ว่ากันนะ

มาแล้วนะครับ

ฝากอีกตอนด้วยนะ สำหรับคนที่อยากให้นางเอกหนี พอตอนนี้ตั้งใจจะให้นางหนีไปเลย แต่กลัวว่าจะไม่เข้าเรื่องเลยให้รู้ความจริงก่อนจะได้ซะใจนิดหน่อยยนะครับ

มีอะไรผิดพลาดบอกได้นะครับ 

รักรีดเดอร์ทุกคนเลยนะ

By โคชิเอกะ คิระ

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น