miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 60

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.1k

ความคิดเห็น : 73

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มี.ค. 2562 00:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 60
แบบอักษร





มือเรียวจับมือเล็กของลูกชายแล้วเดินเข้าไปที่อาคารเรียน เด็กที่เรียนระดับเตรียมอนุบาลทุกคนเรียนกันที่อาคารนี้ และที่นี่แบ่งออกเป็นห้าห้องเรียน เพื่อที่คุณครูที่ดูแลเด็กได้ทั่วถึงจะมีครูสองคนต่อนักเรียนสิบห้าคนต่อห้อง ปลาเก๋าเดินมาส่งลูกชายที่เรียนห้องหนึ่งและสังเกตดูให้ดีก่อนที่จะเดินไปห้องที่ใช้ประชุมผู้ปกครองอีกที เขาเข้าใจหัวอกคนเป็นพ่อแม่ตอนมาส่งลูกเข้าเรียนก็คราวนี้แหละ แต่น้องชินไม่งอแงเพราะเจอเพื่ิอนๆก็วิ่งไปเล่นด้วยทันที


“ สวัสดีค่ะ ดิฉันเป็นตัวแทนของโรงเรียนเพื่อแจ้งให้ทราบว่าที่เรียกประชุมในครั้งนี้ทางเราอยากจะบอกกับผู้ปกครองของนักเรียนว่า ทางโรงเรียนจะทำการจัดกิจกรรมครบรอบสิบปีของโรงเรียน และทางโรงเรียนจะให้บุตรหลานของท่านผู้ปกครองร่วมกิจกรรมนี้ด้วยนะคะ มีเล่นเกมส์เสริมทักษะและการแสดงเล็กน้อย ทางเราอยากจะให้ผู้ปกครองรับรู้และเสนอความคิดเห็นร่วมด้วยค่ะ ” คุณครูที่อายุราวๆสามสิบปีกล่าวถึงสาระที่ได้เรียนเชิญผู้ปกครองของเล่านักเรียนมาในวันนี้

“ แล้วงบประมาณการจัดและรางวัลทางโรงเรียนได้มาจากไหนล่ะคะ ” คุณนายคนหนึ่งเอ่ยขึ้นมา คือดูจากเครื่องเพชรที่ใส่ตามตัวแล้วอวดรวยไม่ใช่น้อย นี่แค่ประชุมผู้ปกครองลูกหลานนะ ถ้าเป็นงานการกุศลสบทบทุนอะไรสักอย่างคงจัดเต็มกว่านี้

“ ถ้าคุณหญิงจะกรุณาบริจาคทุนสมทบทางโรงเรียนของเรายินดียิ่งเลยค่ะ ” คุณครูเธอก็พูดจีบปากจีบคอต่อ ส่วนตัวปลาเก๋านั้นนั่งฟังเฉยๆ ตอนเข้ามาแรกๆก็เจอสายตาไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่ ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่าจนได้ยินคุณนายพวกหนึ่งพูดถึงเขานั้นแหละ แต่เขาเงียบไปก่อนอย่าได้พูดมากปากบอนจนเข้าต้องตอกกลับก็พอ

“ ทางโรงเรียนต้องการเท่าไหรล่ะคะ เสนอมาได้เลยฉันจะเซ็นเช็คให้เดี๋ยวนี้เลยก็ได้ ” คุณนายเธอมาเพื่อข่มคนอื่นหรือไง และเธอจะมองผมทำไม? แต่ครูไม่ได้ตอบอะไรเพียงแต่พูดถึงรายละเอียดที่จะจัดขึ้น โดยที่มีเด็กโตขึ้นไปอีกอย่างเด็กอนุบาลจนถึงเด็กประถม ที่นี่มีชั้นเรียนถึงประถม6เป็นโรงเรียนที่ไม่จำกัดนักเรียนเพียงแต่ค่าเล่าเรียนแพง บางทีก็นึกสงสัยว่าครูโรงเรียนนี้เงินเดือนถึงแสนหรือเปล่า



หลังจากประชุมกันแบบที่ไม่มีเด็กๆเกี่ยวข้องแล้วก็ถึงเวลาที่คุณครูพาผู้ปกครองไปดูการเรียนการสอนของลูกหลานต่อ ระหว่างที่เดินทางไปเป็นขบวนครูได้แนะนำว่าการเรียนการสอนของชั้นที่โตขึ้นของโรงเรียนเป็นอย่างไร ดีแบบไหน ซึ่งมันก็ดีมากถ้าจะส่งเสียให้ลูกหลานเรียนต่อ ก็นะไม่มีใครมานั่งบอกหรอกว่าโรงเรียนที่ตัวเองสอนมันไม่ดี พร้อมทั้งบอกว่าเรียนที่นี่มีกิจกรรมน่าสนใจส่งเสริมลูกหลานหลากหลายทาง

“ กรี้ดดดดดด แงงงงงงง ” เสียงเด็กผู้หญิงร้องลั่นมาจากห้องปลายทางที่ปลาเก๋าและพวกแม่ๆทั้งหลายกำลังจะไปถึง ทุกคนต่างรีบไปที่ห้องทันทีที่ได้ยินเสียง


“ น้องแพรว!!! ปล่อยหลานฉันนะยัยเด็กบ้า!! ” คุณหญิงอะไรสักอย่างร้องขึ้นพร้อมกับเข้าไปดึงเด็กผู้หญิงผมสั้นตัวเล็กๆออกอย่างไม่เบาแรงนัก ปลาเก๋ารีบมองหาลูกชายทันทีที่วิ่งเข้าห้องเรียนไป

“ ฟานฟานลูกแม่!! คุณไม่ควรจะทำกับเด็กอย่างนี้นะ ” เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นอย่างตกใจก่อนจะเข้าไปหาลูกสาว เธอพูดขึ้นอย่างไม่ไว้หน้าเหี่ยวหน้าตึงคนไหนทั้งนั้น เด็กทะเลาะกันเธอไม่ถือสาตัวผู้ใหญ่ควรจะถามก่อนว่าเกิดอะไรขึ้นจับแยกออกดีๆไม่ใช่กระชากเหวี่ยงแบบนี้

“ ก็ลูกของเธอทำหลานฉันเจ็บจนร้องไห้ เธอไม่สอนลูกหรือไงว่าไม่ให้ทำร้ายคนอื่น! ” เธอพูดขึ้นก่อนจะมองแม่ลูกที่อยู่ตรงหน้าอย่างไม่เป็นมิตร แน่นอนว่าเธอคนนี้น่าจะเป็นคนมีเงินอยู่พอสมควร ครูที่ดูแลเข้ามาจะห้ามผู้ปกครองของนักเรียนแต่หญิงที่เป็นแม่ของเด็กผมสั้นพูดขึ้นมาก่อน

“ คุณควรจะถามหลานคุณก่อนนะว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันสอนลูกเสมอว่าอย่างไปทำร้ายคนอื่นก่อน แต่ถ้ามีใครมาทำอะไรค่อยว่ากันเพราะฉันไม่เคยสอนลูกว่าห้ามสู้คน แต่ควรจะสู้คนที่มาทำร้ายเราก่อน ถึงฉันจะเกิดหลังคุณหลายปีแต่ที่บ้านก็สั่งสอนฉันมาดีพอที่ฉันจะสั่งสอนลูกของฉันต่อนะคะ ” เธอพูดโดยไม่เกรงกลัว และนับว่าเธอคงมีดีพอตัวไม่งั้นคงไม่ส่งลูกเข้าเรียนที่นี่ได้ แต่ก่อนจะได้ปะทะอารมณ์กันมากกว่านั้นปลาเก๋าเดินเข้ามาหลังจากลูกชายบอกว่าฟานฟานเพื่อนใหม่ต่อสู้แทนตัวเองอยู่

“ ผมว่าเราควรถามเด็กๆดีกว่านะครับ ไม่แน่เด็กๆอาจจะแค่แย่งของเล่นกันเท่านั้น อย่าให้เป็นเรื่องใหญ่เพราะเด็กเลย ” ปลาเก๋าจูงมือลูกชายที่น้ำตายไหลแหมะๆและใช้มืออีกข้างกุมแก้มของตัวเองไว้ ฟานฟานเองก็ร้องไห้เด็กผู้หญิงอีกคนก็ร้องไห้ กลายเป็นว่าเด็กๆร้องไห้ตามกันเลยต้องพาออกมาจากห้องก่อนที่เด็กคนอื่นๆจะร้องไห้ตาม



..

“ เรื่องมันเป็นยังไงครับ มีใครจะบอกอาได้ไหมว่าทำไมถึงทะเลาะกัน ” ปลาเก๋าเป็นถาม เขาสู้อดใจไว้หลังจากเห็นแก้มน้องชินช้ำเป็นรอยฟัน จากที่ดูๆแล้วคาดว่าพรุ่งนี้ต้องบวมแน่ๆ

“ ฟานฟานทำน้องแพรวก่อน ฮึก.. ” เด็กน้อยผมยาวถักเปียพูดบอกก่อน ที่ว่าทำก่อนก็คือหลังจากที่ชินโดนกัดแก้ม ฟานฟานก็กระโจนใส่แพรวเลยเพราะเห็นว่าชินไม่ตอบโต้อะไรแพรว

“ แพรวผลักชินก่อน แล้วแพรวก็กัดแก้มชินร้องไห้แงๆด้วย ” เด็กน้อยผมสั้นสีดำเงาหยุดร้องไห้แล้วพูดตอบกลับไปอย่างไม่ยอม

“ ก็ชินเล่นกับโตคนเดียวไม่แบ่งน้องแพรว! ฮึก.. ” แพรวเองก็ไม่ยอมเหมือนกัน พูดตอบเหมือนว่าจะกลายเป็นเถียงกันไปแล้ว โตที่น้องแพรวพูดถึงคือเด็กผู้ชายที่ตัวโตที่สุดในห้องและก็ชื่อโตอีกด้วย แพรวอยากเล่นด้วยแต่ว่าโตกลับไม่ยอมเล่นกับแพรวและโตก็เอาแต่เล่นกับชินอยู่คนเดียว

“ แพรวเอาแต่ใจโตเลยไม่อยากเล่นด้วย! ” ฟานฟานตอบกลับไปอีกด้วยเสียงที่ดังสะบัดขึ้น ฟานฟานเธอพึ่งจะเข้าเรียนได้ไม่ถึงสามวันด้วยซ้ำ แต่ก็มีชินที่เข้ามาคุยแล้วก็ขอเล่นด้วย ทั้งสองเลยตกลงเป็นเพื่อนกัน และชินเองก็ชอบเอาขนมมาแบ่งให้กินอีกด้วยล่ะ

“ น้องแพรวอยากเล่นกับโต ฮึก.. แงงงงง ”






  ..........50%..........

ป่วยจ้าาาา ตาจะออกแสงเพราะความร้อนของร่างกายแล้วววว ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะทุกคน เอาเป็นว่าจะมาต่อให้อีกแต่ต้องรออาการดีขึ้นก่อน รอกันแนเด้อ








............ต่อ.........






เสียงร้องไห้ดังขึ้นอีกครั้งหลังจากถูกพูดขัดใจ เด็กหญิงแพรวผู้เอาแต่ใจร้องไห้เป็นเต่าเผา ส่วนหนุ่มน้อยที่ชื่อโตนั้นได้วิ่งเข้ามาหาเพราะได้ยินชื่อของตัวเองในกลุ่มสนทนาของเพื่อนๆ

“ แพรวอย่าร้องไห้สิ ไม่น่ารักเลยแพรวไม่ขี้แงนะ โตไม่ชอบคนขี้แง ” เด็กชายโตพูดขึ้นหลังจากวิ่งเข้ามาในกลุ่มที่มีทั้งเพื่อนๆและผู้ใหญ่ เขาบอกให้แพรวหยุดร้องไห้โดยที่มีผู้ใหญ่หลายคนให้ความสนใจทั้งสองอยู่เงียบๆ

“ ฮึกๆ.. แพรวอยากเล่นกับโต.. ” เด็กหญิงแพรวพูดขึ้นพลางสะอื้น เด็กน้อยอยากเล่นกับเด็กชายมาก เพราะวันแรกที่เข้ามาเรียนและเด็กน้อยไม่เคยเจอคนเยอะๆ พอเด็กคนอื่นๆร้องไห้เลยพลอยทำให้เด็กหญิงแพรวร้องไห้ไปด้วย แต่มีเด็กชายโตคนนี้แหละที่ยื่นลูกอมรสสตอเบอรี่ให้ตอนเธอกำลังร้องไห้อยู่ เด็กน้อยเลยอยากเล่นแต่กับเด็กชายโตมาตลอด

“ แพรวชอบร้องไห้ เวลาเพื่อนอยากเล่นที่ไม่เหมือนแพรวก็จะร้องไห้ โตไม่อยากเล่นกับคนที่ชอบร้องไห้ ” โตให้เหตุผล เพราะถ้าแพรวไม่พอใจอะไรก็มักจะร้องไห้เป็นอันดับแรก ใครขัดใจก็จะร้องไห้เสียงดัง เป็นเพราะครอบครัวไม่เคยขัดใจเด็กหญิงตัวน้อยมาก่อน พอเจอเพื่อนขัดใจจึงเอาแต่ร้องไห้โวยวาย

“ แพรวไม่ร้องแล้ว โตเล่นกับแพรวนะ ” แพรวกลั้นสะอื้นตอบโตกลับไป พวกผู้ใหญ่หลายคนมองด้วยความเอ็นดู จะมีก็แต่คุณหญิงที่เป็นผู้ปกครองของน้องแพรวเท่านั้นที่ไม่พอใจสักเท่าไหร่ หลานเธอต้องมาก่อนเสมอสิ!

“ ก็ได้.. แต่แพรวต้องให้ชินกับฟานฟานเล่นด้วยนะ ” โตมีข้อแม้เล็กๆน้อยๆต่อรอง ยังไงก็เพื่อนๆที่อยู่ในห้องเดียวกัน เล่นด้วยกันเยอะๆก็สนุกดี โตคิดแบบนั้น

“ แพรวไม่ชอบชิน ชินมีเพื่อนเยอะแล้วโตเล่นกับแพรวคนเดียวไม่ได้หรอ.. ” แพรวพูดเสียงหงอย เพราะใครๆก็อยากเล่นกับชินไปหมด อะไรก็เรียกแต่ชินๆ น้องแพรวอยากเล่นด้วยก็ต้องถามชินก่อน น้องแพรวไม่ชอบเลย

“ แพรวไม่น่ารักเลย ต้องแบ่งกันเล่นนะ ถ้าอยากเล่นกับโตก็ต้องเล่นกับชินด้วยสิ ” โตบอกกลับไป เป็นเพื่อนกันก็ต้องรักกันเล่นด้วยกัน ถ้าไม่ชอบก็ไม่ใช่เพื่อนกันน่ะสิ โตอยากให้แพรวมีเพื่ิอนเยอะๆ เพราะโตเป็นเด็กผู้ชายบางทีอาจจะเล่นรุนแรงไปบ้างตามประสา เลยชอบเล่นกับเด็กผู้ชายด้วยกันมากกว่าเล่นกับเด็กผู้หญิง

“ แต่... ” แพรวกำลังจะพูดแต่คุณหญิงย่าของเธอกลับพูดขัดขึ้นมาเสียก่อน

“ น้องแพรวไม่อยากเล่นกับเด็กคนนั้นเธอจะมาบังคับหลานของฉันทำไม ถ้าน้องแพรวอยากเล่นกับเธอ เธอก็ต้องเล่นกับน้องแพรวหลานของฉัน ไม่ต้องเรียกใครมาเล่นด้วยอีกให้วุ่นวาย ” ผู้ใหญ่พูดเอาแต่ใจไม่ต่างจากเด็ก แทนที่จะพูดให้เด็กเล่นด้วยกันด้วยดีกลับพูดดักให้เด็กชายโตพูดไม่ออก น้องยังเด็กถึงจะมีความคิดที่ดูเป็นผู้ใหญ่นิดหน่อย แต่ยังไงเด็กก็คือเด็ก ย่อมไม่เข้าใจผู้ใหญ่มากนัก

“ ...... ” โตเงียบไม่พูดอะไร เพราะเขาไม่อยากเล่นแค่กับแพรวคนเดียว เพื่อนโตมีมากมายในห้อง เขาอยากเล่นกับทุกคน ไม่ใช่เล่นกับแค่คนคนเดียว

“ เข้าใจที่ฉันพูดไหม เป็นเด็กต้องรู้จักเชื่อฟังผู้ใหญ่สิ คนอื่นเขาจะได้รู้ว่าพ่อแม่สั่งสอนมาดี ” คุณหญิงมีอายุพูดขึ้นอีก ไม่รู้ว่าคนอายุปูนนี้แล้วในหัวสมองคิดอะไรอยู่ เธอไม่ควรจะสอนเด็กเล็กอย่างนั้น การที่เด็กเอาแต่ใจตัวเองมากเกินไปไม่ควรจะได้รับการสนับสนุนจากผู้ใหญ่ น้องชินในบางครั้งยังถูกห้ามปราม แต่เนื่องด้วยที่น้องชินเป็นเด็กดีจึงไม่ค่อยจะเอาแต่ใจตัวเองสักเท่าไหร่

“ คุณไม่ควรสอนเด็กอย่างนั้นนะครับ อย่างน้อยน้องโตเขาก็มีเหตุผลมากว่าเด็กบางคนเสียอีก คุณเป็นผู้ใหญ่ควรจะบอกหลานสาวของคุณเข้าสังคมให้เป็นมากกว่านี้ ไม่ใช่ให้สังคมเข้าหา ” ปลาเก๋าพูดขึ้นอย่างเหลืออด โลกหมุนรอบตัวคุณหรือไง? โลกมันหมุนรอบแค่ดวงอาทิตย์เท่านั้นแหละ เขาไม่อยากเป็นเด็กสอนผู้ใหญ่เลยสักนิด แต่เพราะผู้ใหญ่บางคนอยู่มานานความคิดมันอาจจะฟั่นเฟือนฟ่าฟางไปบ้างก็เท่านั้นเอง

“ คิดว่าเธอเป็นใครถึงได้สอดปากมาพูดสั่งสอนฉัน!! เด็กที่ยังไม่สิ้นคราบไคลสลัมแบบนี่ฉันไม่อยากหายใจร่วมด้วยด้วยซ้ำ!! มิน่าล่ะไอ้เด็กชินนั้นก็อยู่ในการเลี้ยงดูของเธอนี่ หึ! คนวิปริตแบบเธอคงเลี้ยงใครมาให้ดีไม่ได้ล่ะสินะ ” คนแก่อายุกว่าพูดเหยียดหยามปลาเก๋าต่อหน้าคนทั้งหลาย เขาไม่อายหรอกเพราะมันไม่ใช่เรื่องจริง ถึงเขาจะมาอยู่กับปิงตอนแรกเพราะเป็นเด็กขัดดอกแต่จากนั้นเขานี่แหละตัวจริงเสียงจริงเลย และคนอย่างเขาไม่อยู่เฉยให้ใครก็ไม่รู้มาว่าเขาฝ่ายเดียวปาวๆหรอก

“ นี่คุณผู้หญิงครับ.. ผมวิปริตตรงไหนไม่ทราบ? ถ้าจะเอาเรื่องความรักมาอ้างว่าผมมันเป็นคนวิปริต คุณคงเป็นคนจำพวกไม่เคยมีความรักมาก่อนล่ะมังครับ? และการดูแลเด็กในปกครองของผม ผมสามารถพูดได้เต็มปากว่าผมเลี้ยงมาดี อย่าเอาตรรกะโบราณมาตัดสินคนอื่นนะครับ มนุษย์โลกไปเหยียบดวงจันทร์ได้ตั้งนานแล้ว นี่ไม่ใช่ยุคหินยุคตะกั่วที่อยู่แต่ในถ้ำ ถ้าคุณไม่พอใจอะไร เชิญย้ายลูกย้ายคุณไปเรียนที่อื่นเถอะครับ ” น้ำเสียงเรียบตึงเพราะเขากำลังโกรธ เอ่ยออกมาอย่างเรียบเรื่อย การที่ทำตัวไม่ดีต่อหน้าเด็กๆนั้นเขาไม่คิดจะทำเพราะมันไม่ใช่เรื่องที่ดี ตัวเขาเองยังแปลกใจอยู่เลยว่ากลายเป็นคนด่าคนอื่นด้วยเสียงเนิบๆแทนการแหกปากตะโกนได้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ก็อย่างว่าแหละยังไงคนที่คิดว่าตัวเองดีไม่มีทางมองเห็นหัวคนอื่นหรอก

“ เด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่าเธออย่าริอาจมาพูดสั่งสอนฉัน!! เป็นแค่อีตัวขายตัวให้คนรวยเข้าหน่อยอย่ามาสะเออะ!! น่ารังเกียจจริงๆไม่รู้ว่าเข้ามายืนอยู่ในสังคมพวกฉันได้ยังไง! ส่วนครูห้องนี้ไปอยู่ไหนกันหมดปล่อยให้เด็กๆตบตีกันใช้ได้ที่ไหน! ฉันจะฟ้องผู้อำนวยการ! ” เสียงแหลมด่าปลาเก๋าแล้วลามไปหาบรรดาครูทั้งหลายดังขึ้น ปลาเก๋าอยากรู้จริงๆว่าก่อนที่จะมาเป็นคุณหญิงป้าแกเคยขายผักสดมาหรือเปล่า ทำตัวใหญ่โตวางกล้ามเดี๋ยวเขาจะไปบอกปิงเทคโอเวอร์โรงเรียนนี่ซะเลยเป็นไง เขานี่แหละที่จะดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการเอง!

“ คุณหญิงใจเย็นๆนะคะ เรื่องที่เกิดขึ้นมันสุดวิสัยจริงๆค่ะ ทางเราจะรับผิดชอบโดยการย้ายนักเรียนเปลี่ยนห้องให้นะคะ ” คุณครูที่รับหน้าที่พาพวกเขามาเยี่ยมชมลูกหลานพูดขึ้น อันที่จริงนั้นตอนที่เด็กทะเลาะกันครูคนหนึ่งพาเด็กไปเข้าห้องน้ำเพราะนักเรียนปวดหนัก ส่วนครูอีกคนพาน้องนักเรียนไปห้องพยาบาลเนื่องจากมีเด็กป่วยตั้งแต่เช้า น้องอ้วกแล้วก็ปวดหัวงอแงจึงพาไปรักษาอาการเบื้องต้นที่ห้องพยาบาลของโรงเรียนเสียก่อน ห้องจึงว่างคุณครู เด็กๆเลยทะเลาะกันไม่มีคนห้าม

“ รีบจัดการก่อนที่ฉันจะหมดความอดทนไปมากกว่านี้! ย้ายเด็กสองคนนั้นไปอยู่ห้องอื่นซะ!! ” คุณหญิงว่าเสียงกราวก่อนจะชี้นิ้วใส่ฟานฟานและน้องชิน ปลาเก๋าเองก็มองแรงป้าแกทันที หลานตัวเองเริ่มเรื่องงี่เง่านี่ขึ้นก่อนแท้ๆ อยากย้ายทำไมไม่ย้ายหลายตัวเองไปก็ไม่รู้ แต่ย้ายก็ย้ายเขาไม่มีปัญหาหรอก

“ ย้ายก็ย้าย ถ้าลูกผมถูกหลานสาวคุณกัดขึ้นมาอีกผมคงไม่ยอมให้อยู่ต่อเหมือนกัน ไปครับน้องชินน้องฟานฟาน ไปอยู่ห้องอื่นหาเพื่อนใหม่กันเถอะ ”










มาแล้วจ้าาาาาา การแบ่งครึ่งหน้าครึ่งหลังนิยายเราอาจไม่เท่ากันนะคะ หายป่วยแล้วก็รีบแต่งนิยายต่อเลย ได้ทีละเล็กทีละน้อย สนุกไม่สนุกยังไงเราก็ขอให้ทุกคนอ่านมันให้สนุกนะ ฮ่าๆๆ มีอีกเรื่องหนึ่งที่เราอยากจะบอกไว้คือ เด็กสามขวบเราไม่รู้ว่าพวกน้องๆเขาพูดอ้อแอ้อยู่หรือเปล่า เพราะเราเลี้ยงแต่เด็กอีสาน บ่เคยเลี้ยงเด็กกรุงเทพ หลานที่เราเคยเลี้ยงมันเรียกแค่ชื่อเราเพี้ยนเท่านั้นนอกนั้นการพูดไม่มีปัญหาใดๆเลยจ้า ฝอยมาเยอะแล้วงันบอกฝันดีทุกคนเลยแล้วกัน :) ฝันดีเจอกันตอนหน้านะ

TBC.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น