`l2ainl3๐y`

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : One Chapter 13 : Choice (P.I)

คำค้น : Ai, Yaoi, NC, ไอ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 899

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.ค. 2558 13:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
One Chapter 13 : Choice (P.I)
แบบอักษร

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/727831161-member.jpg

Chapter 13

Choice

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/1767365771-member.jpg

 

“รุ่นพี่...” ไทน์เอ่ยชื่อชายหนุ่มที่เดินเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยของเขา ร่างบางสบตากับชายหนุ่มผมทองเพียงไม่กี่วินาทีใบหน้าสวยก็เบือนหนีไปทางอื่น ฮารุกิลากเก้าอี้ตัวหนึ่งในห้องมานั่งลงข้างๆ เตียงไทน์ ในมือถือช่อดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์ส่งให้หนุ่มน้อยบนเตียงที่เอาแต่เมินเขา เขาเข้าใจดีว่าไทน์โกรธเขาเพราะเขาเป็นต้นเหตุทำให้ไทน์ต้องเจ็บตัวมากมายขนาดนี้ แถมยังช่วยเหลืออะไรหนุ่มน้อยคนนี้ไม่ได้เลยสักอย่างเดียว

“ไทน์...พี่ขอโทษนะ...พี่ไม่เคยตั้งใจให้เรื่องมันเป็นแบบนี้” ฮารุกิพูดพลางดึงมือบางของไทน์มากุมไว้แต่หนุ่มผมเงินก็สลัดมันหลุดออกจนได้ ร่างสูงถอนหายใจออกมาเบาๆ ชาตินี้แม้กระทั่งรุ่นพี่...เขาก็คงเป็นให้ไทน์ไม่ได้แล้ว

“ไทน์...พี่รักไทน์นะ” หนุ่มผมทองยังคงพูดสิ่งที่ไม่ว่ายังไงเขาก็ต้องบอกให้ไทน์ได้รับรู้ไว้ มันก็ดีเหมือนกันที่ไทน์เกลียดขี้หน้าเขาแบบนี้ ไฮบาระจะได้ไม่ต้องมาตามรังควานรุ่นน้องคนนี้ของเขาอีก แต่ถึงจะปลอบใจตัวเองแบบนั้นมันก็ไม่ได้ช่วยให้ความเจ็บปวดที่อัดแน่นอยู่เต็มอกนี้มลายหายไปได้เลยสักนิด...

“รุ่นพี่เลิกพูดว่ารักผมเถอะครับ พี่เห็นมั้ย? รักของพี่...นี่ไงรักของพี่!!” ร่างบางที่อดรนทนไม่ไหวถึงกับกระแทกเสียงและกระชากผ้าห่มออกเพื่อให้อีกฝ่ายเห็นข้อเท้าที่ยังขยับเขยื้อนไม่ได้ของเขา คำพูดจากปากอีกฝ่ายที่เอาแต่พร่ำบอกรักเขาฟังแล้วมันน่าโมโหที่สุด รัก...แล้วยังไงล่ะ?...รัก เนี่ยเหรอรัก? ต้องเห็นเขาเจ็บจนปางตายแบบนี้ก่อนเหรอถึงจะรู้สึกตัว? นี่ถ้าไม่ได้ไอ กับเพ่ยหลิง ไม่รู้เขาจะต้องเจออะไรอีกบ้าง ถ้ารู้ว่ารุ่นพี่...เป็นผู้ชายของผู้หญิงใจร้ายคนนั้น เขาจะไม่แม้แต่ทำความรู้จักตั้งแต่แรก ไม่เอาตัวเองไปเสี่ยงให้ไอต้องมาลำบากดูแลแบบนี้หรอก

“ไทน์พี่ขอโทษ” ร่างสูงพูดคำเดิมซ้ำอีกครั้งเผื่อมันจะช่วยบรรเทาความโกรธของไทน์ลงได้บ้าง ร่างบางเม้มริมฝีปากแน่นพร้อมกับรับดอกไม้จากมืออีกฝ่ายมา มือบางกำมันไว้ก่อนจะปามันไปลงบนพื้นด้วยความโกรธเคืองถึงที่สุด เขาเกลียด เกลียดคนไม่รับผิดชอบที่เอาแต่พูดคำว่าขอโทษที่ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นแม้แต่น้อย รุ่นพี่โกหกเขา...ไหนบอกจะไม่ให้ใครมาทำร้ายไง...ไหนบอกว่าจะดูแลไง...ไหนบอกว่ารักไง มันไม่จริงเลยสักอย่าง ไม่มีอะไรเลยที่จริง!!

“ทาย...” ฮิคาริที่เปิดประตูเข้ามาเห็นเหตุการณ์พอดีจับจ้องคนทั้งคู่ที่สนทนากันด้วยอารมณ์ที่ค่อนข้างรุนแรง กลีบดอกกุหลาบสีขาวที่ร่วงหล่นกระจายอยู่เต็มพื้นไม่ต่างจากหัวใจของฮารุกิที่แตกสลายไม่เหลือชิ้นดี ชายหนุ่มผิวสีหิมะส่ายหัวเบาๆ กับความวุ่นวายที่เกิดขึ้นไม่เว้นแต่ละวันก่อนจะเดินเข้าไปสวมกอดคนรักเอาไว้ ไทน์ยอมให้ฮิคาริโอบไว้แนบอกแต่ดวงตาสีเทายังจับจ้องใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มผมทองอย่างโกรธเคือง

“ไม่ทำแบบนี้ครับ ไม่เอา...” คุณหมอรูปหล่อพูดพลางใช้มือใหญ่ลูบผมสีเงินของไทน์เบาๆ ดูจากรูปการณ์แล้วหนุ่มน้อยหน้าหวานคงกำลังโกรธรุ่นพี่คนนี้แต่ไม่รู้ว่าเพราะสาเหตุใด จากการทะเลาะวิวาทครั้งล่าสุดทำให้เขารู้ว่าผู้หญิงที่ชื่อไฮบาระเข้ามาทำร้ายไทน์เพราะร่างบางดันสนิทสนมกับฮารุกิมากเกินไป แต่คงไม่ใช่ว่าฮารุกิกับไฮบาระจะมีความสัมพันธ์อะไรลึกซึ้งต่อกันจริงๆ หรอกล่ะมั้ง?

ไทน์ซุกหน้าลงกับเสื้อกาวน์ของฮิคาริเพราะไม่อยากมองเห็นใบหน้าของฮารุกิอีกต่อไปทำให้ร่างสูงส่ายหน้าออกมาอีกครั้งอย่างเหน็ดเหนื่อยแต่ก็ไม่อยากให้ไทน์ผิดใจกับฮารุกิ เพราะดูแล้วผู้ชายคนนี้ก็ไม่น่าจะใช่คนไม่ดี ถึงจะไม่อนุญาตให้จีบแต่ฮิคาริก็ยังอยากให้มีรุ่นพี่ที่คอยช่วยดูแลช่วยเหลือไทน์บ้างในยามจำเป็นถึงแม้จะแค่ห่างๆ ก็ตาม

“ฮารุกิ กลับไปก่อน” ชายหนุ่มผิวสีหิมะพูดพลางพยักหน้าให้หนุ่มผมทองเบาๆ ระหว่างที่ฮารุกิก้มลงเก็บเศษดอกกุหลาบที่พื้นก่อนจะโค้งให้ฮิคาริครั้งหนึ่งอย่างมีมารยาท ฮารุกิไม่ลืมที่จะจับจ้องใบหน้าสวยหวานของไทน์อีกครั้งก่อนหันหลังเดินออกจากห้องไป

“ทาย โกรธเขาเรื่องอะไรครับหืม? บอกชั้นได้มั้ย?” ร่างสูงพูดกับคนตัวเล็กที่ตอนนี้เริ่มจะสงบสติอารมณ์ได้แล้ว ไทน์ช้อนตามองหนุ่มคนรักก่อนจะซบลงที่อกแกร่งอีกครั้งอย่างอ่อนล้า เขาไม่อยากมีปัญหากับใคร ไม่ชอบเลยที่จะต้องทะเลาะกับคนอื่น โดยเฉพาะกับคนที่เคยรู้สึกดีมากๆ ต่อกันแบบรุ่นพี่ฮารุกิ

“พี่ไฮบาระ เขาบอกว่ารุ่นพี่เป็นผู้ชายของเขา” ไทน์พูดพร้อมกับโอบแผ่นหลังของฮิคาริไว้แน่น เขาไม่รู้ว่าสาเหตุที่เขาโกรธรุ่นพี่มากขนาดนี้มันเป็นเพราะอะไรกันแน่ เพราะรุ่นพี่ไม่ทำตามที่เคยพูดไว้ หรือเพราะรุ่นพี่ไม่บอกเขาแต่แรกว่ามีผู้หญิงอยู่แล้ว

“หึงเขาเหรอหืม?” ฮิคาริพูดคำที่มันทำร้ายหัวใจตัวเองอย่างทารุณ แต่มันคือสิ่งเดียวที่น่าจะใกล้เคียงกับความรู้สึกของไทน์มากที่สุด ร่างบางอ้าปากอยากจะหาคำพูดออกมาอธิบายให้อีกฝ่ายเข้าใจแต่ก็ทำได้เพียงหายใจเอาอากาศเข้าไปในปอดเท่านั้น

“ต่อให้นายหึงเขา ชั้นก็ไม่อนุญาตให้ผู้ชายคนนั้นมาเจ๊าะแจ๊ะนายได้อีกแล้ว หมดเวลาครับ” ร่างสูงพูดก่อนจะบีบจมูกเล็กๆของไทน์ไปมาอย่างเอ็นดู มือใหญ่ขยี้ผมนุ่มสีเงินของคนรักเบาๆ เพราะต่อให้รักมากมายแค่ไหนผู้ชายอย่างฮารุกิหรือใครบนโลกใบนี้ก็ไม่สามารถดูแลไทน์ได้ดีเท่าเขาอย่างแน่นอน หรือต่อให้มี...เขาก็จะทำทุกทางให้ไทน์เป็นของเขา มองแต่เขา อยู่กับเขาคนเดียวตลอดไป

“ผะ...ผมไม่ได้หึง...ผมแค่รู้สึกเหมือนโดนหลอก ผมไม่ชอบครับ” ไทน์พูดก่อนจะคว้าเอวของฮิคาริเอาไว้และบังคับให้นั่งลงบนเตียงเคียงข้างกับเขา ร่างสูงยิ้มออกมาอย่างเป็นสุขเพราะถึงจะห้ามไม่ให้ไทน์ทำกิริยาแบบนั้นต่อหน้าฮารุกิแต่พูดตามตรงเขายินดีอย่างมากที่เห็นไทน์ปฏิเสธความรักของผู้ชายคนนั้นอย่างไม่ใยดี...มันทำให้เขารู้สึกว่าได้เป็นเจ้าของร่างบางตรงหน้านี้แต่เพียงผู้เดียว...

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/1638220875-member.jpg

Writer's Talk

 

ผมไม่ค่อยว่าง วันนี้มีเวลาก็อัพให้เยอะๆหน่อยละกันครับ ^^

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น