丽瞐(ลี่จิง)

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่35 ขึ้นหลังเสือแล้ว ไม่อาจลงได้

ชื่อตอน : บทที่35 ขึ้นหลังเสือแล้ว ไม่อาจลงได้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 72

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 เม.ย. 2562 22:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่35 ขึ้นหลังเสือแล้ว ไม่อาจลงได้
แบบอักษร

นางที่ฟุบตัวลงไปนอนอยู่นั้น ก็ลืมตาขึ้นมา แล้วพูดว่า 

"ออกมา!!!" นางรู้สึกเหมือนมีใครมาอยู่ที่จวนของนาง และแล้วเขาออกมา 

"รายงานองค์หญิง" เสียงของหยุนเฟยพูด 

"อาณาจักรเวทย์ตอนนี้ทุกอย่างล้วนปกติดี ยกเว้นแต่ว่า" หยุนเฟยเว้นคำพูดไว้ นางลุกขึ้นจากเตียงแล้วพูดว่า 

"แต่ว่าอะไร!!!" นางถามเขา 

"องค์ชายสองหายไปพะยะค่ะ" พอนางได้ยิน มือของนางก็กำหน้าอกแน่น 

"พี่สองชอบออกไปหาความรู้ ท่องโลก หาประสบการณ์  ไม่น่ามีอะไรหรอก" นางพูดขึ้น แต่ก็ยังคงพะวงในใจ 

"แล้วพี่สามกับพี่สี่หล่ะ" นางถาม 

"องค์ชายสามกับองค์ชายสี่ ยังคงปกติอยู่ขอรับ" เขาพูดขึ้น นางก็พยักหน้า แล้วเดินออกไปนอกจวน นางแหงนหน้าขึ้นมองบนฟ้า มองดวงดาวที่ส่องแสงระยิบระยับสั่นไหวในตอนกลางคืน 

"เกรงว่าพี่สี่น่าจะมาที่นี้พรุ่งนี้" นางพูดขึ้น ส่วนเขาก็พยักหน้า 

"หยุนเฟย เจ้าช่วยอะไรข้าที"  

...............ยามอู่.......................

"องค์หญิงรับสบายดีหรือไม่เพคะ??" บ่าวรับใช้ถามนาง นางไม่ตอบแล้วเดินตรงไปเรื่อยๆ  

"เจ้าช่วยบอกเทียนโฮ่วด้วยว่า ข้าจะกลับไปจัดการธุระที่อาณาจักร พี่สี่จะมาแทนข้า" นางพูดจบก็หายตัวไป

............อาณาจักรเวทย์...........

"ปัง" นางเปิดประตูเข้าไปที่ท้องพระโรง  ไม่น่าเชื่อทุกคนนั่งรอนางอยู่  

"ท่านลุง" นางทำความเคารพ  

"กว่าจะมาได้" ป้าของนางพูดขึ้น  นางทำเป็นไม่สนใจ  

"ดูรวมๆแล้ว ก็ไม่เห็นมีอะไรเสียหายนี่" นางพูดขึ้น นางทำท่าเหมือนไม่อยากกลับมา  

"มานี่ ตามข้ามา" ป้าของนางพูดขึ้น นางมองหน้าไปที่พี่สาม 

"ท่านป้ามีอะไรจะพูด พูดตรงนี้ก็ได้นะขอรับ" พี่หยวนของนางพูดขึ้น 

"เจ้าสาม บางเรื่องก็เป็นเรื่องของที่ผู้หญิงต้องคุยกัน หรือว่าเจ้ากลัวอะไร??" ป้าของนางพูดขึ้น นางยอมเดินตามป้าของนางไปดีๆ  ป้าของนางพานางเดินไปที่ห้องส่วนตัว  

"ท่านป้าเรียกข้ามาคุยเรื่องอะไร" 

"เพี้ยะ!!" นางยังพูดไม่ทันจบเลย มือของป้านางก็มาตบลงบนหน้าของนางแล้ว คราวที่แล้วนางก็เพิ่งโดนลุงตบไป คราวนี้มาโดนป้าของนางตบอีก เรื่องไหนนางจะยอม 

"มันจำใจมากหรือไง ที่ต้องกลับมาที่นี้  ข้าเองก็เพิ่งเคยเห็น คนที่ไม่อยากกลับมายังที่ที่ให้หัวนอนปลายเท้ากับตนก็วันนี้แหละ" ป้าของนางพูดขึ้น  นางเองก็ไม่รีรอที่จะตอกกลับไป 

"ข้าเองก็เพิ่งเคยเห็น คนที่ไม่สมควรเกิดมาแม้แต่คนด้วยซ้ำ!!! อ๋อ ข้าลืมไป แม้แต่สัตว์ตัวเล็กๆ ท่านก็อย่าหวังที่จะได้เกิดมาเลย!!" สิ่งที่นางพูดแน่นอนว่า มันดลบรรดาลให้ป้าของนางจะตบลงไปที่หน้าของนางอีกครั้ง นางรับมือของป้านางไว้ แล้วพูดเบาๆข้างหูว่า 

"หากท่านเลี้ยงข้า ให้สมกับที่ท่านเป็นป้า ท่านเองก็ไม่อาจอยู่ในสภาพนี้เป็นได้    ถ้าท่านป้าไม่มีธุระอะไรกับข้าแล้ว หม่อมฉันขอลา"  นางพูดจบก็ทำความเคารพแล้วเดินออกไป ตอนที่นางเดินออกมา แน่นอนว่าต้องมีคนมองนาง ใบหน้าของนางขึ้นรอยแดงเป็นรูปมือชัดเจน ใครจะไม่รู้ว่าโดนตบมา  

"เจ้าห้า" เสียงของพี่หยวนของนางเรียกนาง 

"เจ้าไม่เป็นไรนะ" เขาถามนาง นางก็เอาแต่พยักหน้า 

"ข้าขอโทษที่ช่วยเจ้าไม่ได้" เขาพูดขึ้น นางเพียงแค่ยิ้มอ่อนๆเท่านั้น  

"พี่สาม ท่านทำดีที่สุดแล้ว  เป็นชะตาต่างหาก ที่เล่นตลกกับข้า" นางพูดขึ้น 

"จริงสิ พี่สองหายไป เจ้ารู้รึยัง" เขาพูด นางพยักหน้าแล้วตอบว่า 

"ข้ารู้แล้วหล่ะ ตอนนี้ข้าให้หยุนเฟยตามอยู่"   

"ไปทำแผลหน่อยเถอะ" เขาพูดขึ้น 

"ไม่จำเป็นหรอก.....   เอ่อ..   พี่สาม ข้าว่าจะไปแดนปีศาจสักหน่อย" นางพูดแล้วก็ยิ้ม  

"ไปดีๆหล่ะ เอามาฝากข้าด้วย" เขาพูดจบ นางก็ตบหลังเขาเบาๆ แล้วก็เหาะตัวขึ้นไป ที่นางไปไม่ได้ไปหาใคร แต่นางจะไปเอาสุรารสเลิศต่างหาก 

...................แดนปีศาจ........................

ณ ห้องใต้ดิน

นางค่อยๆย่องตัวถอยหลังไปเอาสุรา แต่แล้วหลังนางก็ไปชนใครคนหนึ่ง 

"ว้าย" นางตกใจมาก นางหงายหลังแต่ก็มีคนมาคว้าตัวนางไว้ 

"ไป๋ลี่" ใครจะนึกว่าราชาปีศาจก็มีมาแอบเอาสุราไปด้วย  นางรีบผลักเขาทันที 

"เจ้าเป็นใครกัน" นางถามเขาเสียงแข็ง 

"เจ้านั่นแหละเป็นใคร นี่มันอาณาจักรของข้า " เขาพูดจบ นางก็พลันนึกในใจว่า 

'ราชาปีศาจเหรอ??'  

"ข้าถูกให้มาเอาสุราขึ้นไปหน่ะ" นางบอกเขา นางรีบแถทันที เขายิ้มแล้วพูดว่า 

"ไป๋ลี่ ข้าดีใจที่ได้เจอเจ้าอีกนะ" เขาพูดขึ้นทำเอานางต้องทบทวนใหม่ มีคนเรียกนางว่าไป๋ลี่ถึงสามคน ตอนนี้นางแทบอยากรู้ใจจะขาดแล้วว่าไป๋ลี่คือใคร 

"ขอโทษนะ แต่ข้าไม่ใช่ไป๋ลี่หรอก หน้าข้าเหมือนขนาดนั้นเลยหรือไง คนถึงทักข้าผิดได้ถึงตั้งสามคน" นางพูดก็แอบหยิบสุราไป แน่นอนว่าต้องเอาไปฝากพี่สามของนางด้วย  

"งั้นเจ้าชื่ออะไร " เขาถามนาง 

"ทำไมข้าต้องตอบเจ้าด้วย" นางเนียนแอบหยิบสุราแล้วจะเดินออกไป  

"ก็เจ้าเข้ามาในแดนปีศาจ โดยไม่ได้รับอนุญาต นั้นแสดงว่าเจ้าเป็นคนบุรุก" เขาพูดขึ้น นางรีบปฏิเสธทันที 

"ใครบอกว่าข้าเป็นผู้บุกรุก ไหนใครบอกเจ้า " นางชะโงกซ้ายขวา 

"แน่นอนว่าไม่มีใครบอกข้า แต่หลักฐานเห็นชัดๆว่าอยู่ในมือเจ้า" เขาพูดจบ นางก็รีบหันไปมองที่มือของนาง มือนางเต็มไปด้วยขวดเหล้า 

"อะไรกัน ราชาปีศาจอย่างท่าน จะไม่น้ำใจกับแขกหน่อยหรือ" นางพูดจบก็ทำท่าจะเดินออกไป เขายกแขนขึ้นให้นางหยุดเดิน 

"แต่เจ้าคิดขึ้นหลังเสือ ก็มิอาจลงไปได้ คิดจะลงไปง่ายๆ มันไม่ง่ายเกินไปฤา??" เขาเอาหน้าเข้าไปใกล้ๆนาง นางผลักเขาออกแล้วเดินเข้าไปใกล้ๆเขาแล้วพูดว่า 

"แต่เจ้าเป็นคนปล่อยเสือขึ้นเขาเอง ข้าเองก็ช่วยไม่ได้" นางยิ้มมุมปากใส่เขา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น