True_Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)
email-icon Line-icon

True Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)

ชื่อตอน : ความรู้สึก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มี.ค. 2562 00:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความรู้สึก
แบบอักษร

2 วันก่อนวันแต่งงาน

“อื้อออ.....พี่คิมมมม” เสียงหวานของสาวน้อยร้องออกมา

“พี่หอมจนหน้าหนูช้ำไปหมดแล้วนะคะ เดี๋ยววันงานแต่งหน้าออกมาไม่สวยน๊าาา” เธอบุ้ยปากใส่เขา

“ก็คนมันคิดถึงนี่คะ พี่ดีใจอะทำไงได้ หนูก็หอมพี่คืนสิคะ” เขาแกล้งพูดแหย่เธอ

“งื้อออ ไม่เอาอ่ะพี่คิม กอดหอมกันมาทั้งวันแล้วนะคะ พี่ปล่อยหนูก่อนนนนน....อื้ออ ปะปล่อยสิค๊าาา...หนูจะไปทำกับข้าวให้พี่ทานนะคะ” เธอพยายามดิ้นขยุกขยิกในอ้อมกอดของเขา ที่ไม่ยอมปล่อยเธอมาหลายชั่วโมงแล้วบนโซฟากลางบ้าน

“อิ่มใจจนทานอะไรไม่ลงแล้วคะ หนูอยู่เฉยๆให้พี่กอดพี่หอมแบบนี้ก่อนนะคะ อย่าดิ้นสิคะตัวเล็ก!” เขาโอบกอดเธอแน่นขึ้นและพยายามเอาหน้าซุกไซร้เข้าหาแก้มใสของเธอ

“พี่คิมอะหนูหิวข้าวแล้วนะคะ” เธอเริ่มเบะปากน้อยๆของเธอ

“ไม่ให้ไปทำหรอกเดี๋ยวพี่สั่งจากโรงแรมมาให้ทานดีกว่าเสียเวลาสวีทของพี่หมด” เขายกยิ้มมุมปาก

“พี่คิมไม่อยากทานฝีมือหนูหรอคะ”เธอยกคิ้วหน้าหวานให้เขา

“อยากสิคะ ปล่อยก็ได้คะ แต่หนูต้องเรียกพี่ว่าที่รักก่อนนะคะพี่ถึงจะปล่อยหนู” เขายิ้มเจ้าเล่ห์

“พี่คิมอะ” เธอบุ้ยปากอีกครั้งใส่เขา

ฟ๊อดด เขากดหน้าลงหอมแก้มใส “หนูพูดผิดคะ”

“ง่าาา พี่คิมอย่าขี้โกงสิคะ”

ฟ๊อดด เขาหอมแก้มใสอีกครั้ง “หนูยังพูดผิดคะ”

“พี่คิมมัวแต่เล่นจะได้ทานข้าวกันตอนไหนคะ”

ฟ๊อดด “ให้พูดใหม่คะที่รัก”

“อื้ออ..ที่รักกกก” เธอเอามือน้อยๆดันอกแกร่งเขา

ตึก ตึก ตึก

“น่ารักจังคะ เรียกตลอดไปจะดีมากนะคะ”เขายิ้มร่า

“หนูไม่ชินนี่คะ พี่คิมอะปล่อยได้แล้วคร้าา” เธอยกมือบางขึ้นบีบจมูกเขาเบาๆด้วยความหมั่นเขี้ยว

“หืมมมม เอาคืนพี่หรอคะตัวเล็ก” เขายกคิ้วถามหน้ากวนๆ

“ก็พี่ไม่ปล่อยหนูสักทีนี่คะ นี่แหนะ” เธอเปลี่ยนมาดึงแก้มเขายืดหยุ่นตามมือเบาๆ

ชายหนุ่มยิ้มร่า ขยับยกร่างเขาช้าๆดันร่างบางจนหงายลงบนโซฟาเบาๆ เขาพรมหอมอันอ่อนโยนไปทั่วทั้งใบหน้าของเธอ แล้วประกบจูบปากบางของเธอเบาๆ ก่อนนะผละจูบออกอย่างช้าๆ เขาเพ่งมองนัยน์ตากลมหวานของเธอและค่อยๆกดจมูกไปชนกับจมูกของเธอส่ายหน้าเบาๆให้จมูกของทั้งคู่ถูกกันไปมาช้าๆ ทั้งสองต่างยิ้มให้กัน

“พี่รักหนูมากนะคะ หนูคือลมหายใจของพี่ทุกๆนาทีและทุกๆวินาที อย่าไปไหนอีกนะคะ” เขายันตัวแขนตึงขึ้นมายิ้มอ่อนโยนให้เธอ และยังคงจ้องมองนัยน์ตากลมใสของเธออย่างสุขใจ

คนใต้ร่างมองนัยน์ตาเข้มจริงจังของเขาตอบด้วยรอยยิ้มหวานจนแก้มใสชมพูระเรื่อขึ้น

“หนูก็รักพี่คิมนะคะ รักทุกนาทีทุกวินาที และจะไม่ไปไหนแล้วคะ จะอยู่กับพี่แบบนี้ตลอดไปคะ”

ทั้งสองหยุดเวลานี้ไว้โดยการจ้องมองลงไปนัยน์ตาของกันและกัน เพื่อส่งผ่านความรู้สึกที่มีให้กันตลอดมาไม่ว่าจะตอนทุกข์หรือสุข สายตาของคนทั้งสองไม่เคยหวั่นไหวกับอุปสรรคใดๆ ทั้งคู่ต่างมองหากันและกันจนเจอเสมอ.....ไม่ว่าจะใกล้ไกลแค่ไหน





แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น