ลิตเติ้ลมักเกิ้ล / ตรงนู้นก็ไล่มาเล่นตรงนี้
facebook-icon Twitter-icon

พระจันทร์ที่อ่อนโยนและงามสง่า แท้จริงแล้วซ่อนเร้นด้านที่เฉยชาไร้ใจ #จักรวาฬพระจันทร์ยิ้ม

จักร’วาฬ’พระจันทร์ยิ้ม Ep.7 (1/2) [ เจ้าวาฬกับอ้อมกอดดอกไม้ ] ฉบับรีไรท์ตีพิมพ์

ชื่อตอน : จักร’วาฬ’พระจันทร์ยิ้ม Ep.7 (1/2) [ เจ้าวาฬกับอ้อมกอดดอกไม้ ] ฉบับรีไรท์ตีพิมพ์

คำค้น : เจ้าวาฬ , YAOI , ธัญล่าฝัน , จักรวาฬพระจันทร์ยิ้ม , ความฝัน , พระอาทิตย์ , พระจันทร์ , ทะเล

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.9k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มี.ค. 2562 20:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จักร’วาฬ’พระจันทร์ยิ้ม Ep.7 (1/2) [ เจ้าวาฬกับอ้อมกอดดอกไม้ ] ฉบับรีไรท์ตีพิมพ์
แบบอักษร

7

เจ้าวาฬกับอ้อมกอดดอกไม้



สัมผัสบำบัด คือการใช้สัมผัสถ่ายทอดกำลังใจ ความรัก ความอบอุ่น ความห่วงใยไปสู่ผู้ป่วย ช่วยให้ผู้ป่วยมีกำลังใจสูงขึ้น ลดความเครียดและอาการซึมเศร้าได้ เช่น การกอดหรือการสัมผัสกับคนที่รัก

จำได้หรือเปล่าว่าหัวใจคุณเต้นแรงที่สุดในชีวิตครั้งล่าสุดเมื่อไหร่

ตอนได้ทานอาหารจานโปรด ตอนขึ้นรถเมล์สายแปด หรือตอนที่ทอดไก่น่องสุดท้ายแล้วได้กลิ่นไหม้

สำหรับผม นั่นไม่ใช่ทั้งหมด

เพราะครั้งล่าสุดที่อ๊อกซิโทซินเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนแทบปลิดลมหายใจ

คือตอนที่กำลังจะถูกใครบางคนฆ่าตายอย่างเยือกเย็นด้วยอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นอ่อนโยน










ต้นข้าวกำลังยืนงง


เพื่อนตัวเล็กเดินยิ้มร่าเข้ามาในห้องแต่งตัว ทักทายทุกคนรวมถึงน้องแจ็คกี้ ต้นแคคตัสที่พี่หนูมาลีรักเหมือนลูกในไส้ แถมยังเข้าไปกอดเจ๊โกโก้ทั้งที่ปกติแล้วรบกันทุกวัน เมื่อวานซืนเองยังดูหม่นหมองเหมือนปลาในคลองแสนแสบ แต่ซ้อมใหญ่ก่อนแข่งจริงเมื่อวานนี้กลับทำได้ดีประหนึ่งว่าเจ้าวาฬฟ้าครึ้มเมื่อวานซืนไม่เคยมีอยู่


เกาหัวแกรกๆ


แต่ก็ดี ถ้าเพื่อนสามารถคงความปกติไม่แพนิคแบบนี้ นิมิตหมายก็เป็นมงคลจนมองไม่เห็นเหตุผลว่าทำไมเราถึงจะไม่เข้ารอบห้าคนสุดท้าย ยกเว้นเสียแต่ว่าฟ้าจะผ่าลงมากลางเวทีตอนแสดงอยู่ล่ะนะ


 ตุ้งติ้งเป็นคนแต่งหน้าให้เจ้าวาฬ ชมแล้วชมอีกว่าผิวดี๊ดีเติมอะไรลงไปก็สวย ไม่เหมือนนังต้นที่แต่งอยู่ครึ่งวันผลลัพธ์ออกมาก็คือ ‘ต้น รถเป็นอะไรอะ’ เหมือนเดิม


ต้นข้าวผู้น่าสงสาร


แซวกันเล่นไปอย่างนั้นเอง เพราะเจ้าวาฬก็รู้สึกว่าต้นข้าวมีต้นทุนใบหน้าที่ดีมากอยู่แล้ว พอตุ้งติ้งเติมเมคอัประดับฝีมือเทพเข้าไปให้ ยังไงก็ต้องทำให้หนุ่มๆ หันมามองเหลียวหลังได้บ้างละน่า


“ไหนยิ้มหวานซิเจ้าวาฬ”


ยิ้มหวาน?


Ship-Hi ละ ยิ้มขนาดไหนถึงจะหวาน ที่ยิ้มให้พี่โกโก้เมื่อเช้านี้หวานพอไหม หรือต้องยิ้มแบบตอนที่ฟังเพลงลูกอมก่อนนอน


เจ้าวาฬตีโจทย์ที่เพื่อนให้มาอยู่ในใจ ก่อนจะคลี่ยิ้มออกไปหยั่งเชิงก่อนสักที


“โอเค เบิกบานยิ่งกว่าดอกไม้ยามเช้า นังต้น เอาชายเล็กไปแต่งตัวซิ”


“ได้ค่ะหม่อมแม่”


ชายเล็กตีแขนเพื่อนเบาๆ แต่ก็ลุกขึ้นแล้วเดินตามต้นข้าวเข้าไปที่ห้องน้ำเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า ตุ้งติ้งไม่ตามมาเพราะเธอเข้าห้องน้ำชายไม่ได้ ต้นข้าวเลยรับหน้าที่จัดการเรื่องนี้แทน


เจ้าวาฬชะโงกหน้าเข้าไปทักทายลิซ่าที่กำลังเงยหน้าให้ช่างเขียนอายไลน์เนอร์ให้ แล้วก็พบว่าจริงๆ แล้วโลกนี้เบี้ยวหนักกว่าที่เราคิด การที่ดาวกับเจ้าวาฬในทะเลลึกโคจรมาเจอกันโดยมิได้นัดหมาย (และไม่อยากจะนัดหมายด้วย) ไม่เรียกว่าโลกเบี้ยวแล้วจะให้เรียกว่าอะไร


มันแย่ตรงที่เธอจ้องหน้าเจ้าวาฬราวกับกำลังบอกว่า ขี้แพ้อย่างนายไม่มีทางทำได้หรอก ขอให้ตกรอบเร็วๆ นะ

เหมือนดาวก็ยังคงเป็นเหมือนดาว เป็นดวงดาวที่สวยงาม แต่แสงนั้นกลับส่องสว่างเกินไปจนผู้อื่นแสบตา


สวย...แต่อันตรายที่จะมอง


“เจ้าวาฬ”


ต้นข้าวเรียกพร้อมกับทำสีหน้าสงสัย มองหน้าเจ้าวาฬทีเธอคนนั้นที หรี่ตาลงอย่างจับผิดเมื่อรู้สึกได้ถึงสายฟ้าที่ฟาดเปรี๊ยะๆ ระหว่างแววตาของคนทั้งคู่


“ไปแต่งตัวเถอะ เดี๋ยวจะไม่ทัน”


วางสิบบาทเลยก็ได้ เจ้าวาฬจะไม่มีทางได้ออกมาจากห้องน้ำ ถ้าต้นข้าวยังซักเขาไม่จบข้อสงสัย


พิธีกรกำลังสัมภาษณ์คณะโลจิสติกที่เพิ่งทำการแสดงรอบความสามารถพิเศษจบไป จึงถึงคิวร่างเล็กที่ต้องมาแสตนด์บายข้างเวที เจ้าวาฬเลือกที่จะไม่กินยาลดอาการตื่นเต้น แต่ลองสู้กับมันด้วยการนึกถึงความรู้สึกสีชมพูตอนที่พี่บอกว่าชอบเพลงที่เจ้าวาฬแต่งดูน่าแปลกที่มันช่วยทำให้ใจสงบลง และกระตือรือร้นอยากจะขึ้นแสดงเป็นพิเศษ


วันนี้พับกำลังใจใส่กระเป๋าเสื้อข้างซ้ายมาด้วย ผ้าเช็ดหน้าลายสก๊อตผืนนั้น มันแนบอยู่กับหัวใจของเจ้าวาฬ


“...คณะวิทยาศาสตร์ได้เลยค่ะ”


เสียงกรี๊ดดังมากกว่าทุกคณะที่ผ่านมา เพราะโพลของแม่ๆ สาวสองทุกสำนักต่างพูดกันว่าเจ้าวาฬได้รางวัลป๊อปฯ โหวตแน่ๆ พอก้าวขึ้นมาอยู่ในตำแหน่งที่แสงไฟส่องหน้าบนเวที ความสงสัยบังเกิดขึ้นในหัวใจดวงเล็ก ผู้คนเหล่านั้นมาจากไหน...คนที่กำลังแสดงความรักต่อเจ้าวาฬอย่างมากล้น ทั้งป้ายเชียร์ ป้ายไฟ ลูกโป่ง และดอกไม้ที่ยกขึ้นมาโบกไม้โบกมือให้ คือเสียงเชียร์ที่ดังที่สุดในหัวใจเท่าที่เจ้าวาฬเคยได้รับ


ที่ใครเคยบอกว่าท่ามกลางผู้คนมากมาย เรามักจะมองเห็นเขาเป็นคนแรกเสมอ เจ้าวาฬก็เช่นกัน ต่อให้ดวงตากำลังหม่นแสง เพ่งเข้าไปในฝูงชนมากมายไม่ไหวอย่างไร ก็จะเห็นแสงจันทร์เป็นแสงแรกที่ส่องลงมาในทะเล


เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองบนเวที คงจะก้มลงอ่านใบคอนเซปต์การแสดงอยู่ พอสัญญาณจับเวลาเริ่มขึ้น ร่างเล็กจึงจรดนิ้วเรียวสวยลงบนเปียโน ไร้ซึ่งช่องว่างให้คิดถึงสิ่งรบกวนใดๆ อีก


ลิซ่าดีดตัวเองขึ้นไปบนหลังน้องวิคตอเรีย แสงไฟส่องลงมา รวมสายตาทุกคู่เอาไว้ที่จุดเดียวกัน ก็คือสาวสวยบนหลังม้า และหนุ่มน้อยที่อยู่บนสเตจเปียโนที่กำลังยกตัวสูงขึ้นเรื่อยๆ ด้วยการควบคุมจากระบบบลูทูธ


ปีนี้คณะวิทยาศาสตร์เล่นใหญ่กว่าทุกปี เจ้าวาฬพยายามไม่ตื่นเต้นไปกับเสียงว้าวของคนด้านล่าง ปิดเปลือกตาสีไข่มุก ชักนำตัวเองให้ล่องลอยลงไปในท่วงทำนองที่มีความหมายถึงเขา คลี่ยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัวเมื่อกำลังว่ายลงไปในกระแสความฝันอันดีงาม วันนี้ดาวสวย มันมารวมตัวกันเพื่อรอปรบมือให้กับเจ้าวาฬคนเก่งอย่างนั้นใช่ไหม


เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้งแล้วมองลงไปเบื้องล่าง สายตาคมกริบของใครบางคนกำลังโฉบเข้ามาเฉี่ยวเหยื่อตัวน้อยจนหัวใจแกว่งด้วยความไหวหวั่นอย่างรุนแรง ก็สิ่งล่อลวงนั้นมีพลังมหาศาลจนต้องก้มลงไปหาเปียโนเพื่อนรักอีกครั้ง ขอกำลังใจจากมันช่วยให้เจ้าวาฬหยุดใจสั่นกับดวงตาปลอบประโลมอย่างอ่อนโยนนั้นเสียที ถ้าพี่จะเดินขึ้นมาบนนี้แล้วกระซิบบอกให้น้องสู้ๆ อาจยังไม่เขินเท่าพี่ส่งสายตาแบบนั้นขึ้นมาให้เห็นแบบนี้เลย


เห็นไหม คิดไปเองเก่งกว่าคิดเลขอีก


พี่จะรู้สึกอะไรตอนที่มองขึ้นมาก็ช่างเถอะ แต่เจ้าวาฬก็เผลอคิดเข้าข้างตัวเองไปแล้วนี่นะ ว่าพี่ต้องกำลังชมเจ้าวาฬว่าเก่งจังเลยอยู่ในใจแน่ๆ


ลิซ่าสามารถขึ้นไฮโน้ตได้ตรงตามที่ซ้อม ขนที่แขนเลยเหมือนถูกพี่ว้ากตะโกนใส่ว่า ลุกสิครับ รออะไรอยู่ มันพร้อมเพรียงกันตั้งชันประหนึ่งว่ายืนทำความเคารพเจ้าของบทเพลง ทุกอย่างมันดีจนมองไม่เห็นเหตุผลว่าทำไมคณะเราถึงจะไม่เข้ารอบห้าคนสุดท้าย แม้แต่น้องวิคตอเรียที่ดื้อกับลิซ่าทุกวัน วันนี้ก็ยังสงบนิ่งอย่างประหลาดจนนึกว่าใครไปสวดมนต์ขอเทพองค์ไหนเอาไว้


เจ้าวาฬตั้งใจกับตัวเองอย่างแน่วแน่แล้วว่าท่อน ‘ขอบคุณท้องฟ้าที่โน้มลงมาจรดจูบผืนทราย’ จะลองจ้องหน้าพี่เขาดู เผื่อพี่เขาจะรู้โดยที่ไม่ต้องพูดอะไรเลย ว่าใครกันแน่ที่เป็นเจ้าของเพลงนี้


แต่ความบังเอิญก็ไม่ได้วิ่งชนเราทุกครั้งที่ต้องการหรอก บางทีมันก็หลบเก่งเหมือนหนัง The Matrix หลบกระสุน


พี่ไม่ได้หันมาสบตาอย่างที่ปีหนึ่งต้องการ เพราะจังหวะนั้นร่างสูงกลับหันไปคุยกับพี่ประธานสภานิสิตที่นั่งเป็นกรรมการอยู่ข้างๆ กันพอดี สีหน้าของน้องตัวเล็กเลยเสียดายและหงายหลังล้มตึงไปแล้วในมโนภาพ


พอบทเพลงจบลง คณะวิทยาศาสตร์ได้รับเสียงปรบมือจากคนทั้งสนามอย่างล้นหลาม มันกลายเป็นเสียงที่ไพเราะที่สุดในชีวิต (เป็นอันดับสามรองจากเสียงเปียโนและกีตาร์ของพี่พระจันทร์) ไพเราะจนไม่อยากให้เสียงปรบมือและร้องเชียร์นั้นจบลง ถ้าเก็บใส่กระปุกกลับบ้านไปด้วยได้ เจ้าวาฬสัญญาว่าจะแพ็กเสียงเชียร์นั้นเก็บเข้าตู้สุญญากาศไว้ดูแลเป็นอย่างดี


พอพิธีกรเห็นว่าลิซ่าขึ้นมายืนบนเวทีแล้วก็ให้สัญญาณเริ่มจับเวลาการมอบดอกไม้สำหรับนับคะแนนป๊อปปูลาร์โหวต มันไม่ใช่ดอกไม้ที่ใครจะปลูกเองหรือเด็ดมาจากรั้วไหนก็ได้หรอกนะ แต่ต้องเป็นดอกกุหลาบสีแดงติดบาร์โค้ดที่ซื้อได้จากซุ้มขายขององค์การเท่านั้น เจ้าวาฬจำได้ว่ารายได้หลังหักค่าใช้จ่ายแล้วจะเอาไปมอบให้กับโครงการ ‘ใจต่อใจ’ เพื่อซื้อเครื่องตรวจและบันทึกคลื่นไฟฟ้าหัวใจมอบให้โรงพยาบาลของมหาวิทยาลัย และผู้ชนะรางวัลป๊อปปูลาร์โหวต จะได้สิทธิ์ People Choice เข้าสู่รอบห้าคนสุดท้ายโดยอัตโนมัติ


เขาหูอื้อตาลายตอนที่คนจำนวนมหาศาลตรงเข้ามามอบดอกไม้ให้กับตัวแทนคณะวิทยาศาสตร์ รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และคำชมว่าน่ารักสุดหัวใจทำเอาคนตัวเล็กไปต่อไม่เป็น หน้าแดงก่ำไปถึงคอยามที่โดนคนนั้นคนนี้เล่นมุกจีบจนหันรีหันขวางทำตัวไม่ถูก หนักสุดก็พวกวิศวะที่แห่ป้ายไฟมาตอนยื่นดอกไม้ให้ บอกรักเขาซ้ำแล้วซ้ำอีกจนเสียงโห่แซวจะดังกว่าเสียงที่ออกจากลำโพงไปแล้ว เจ้าวาฬยิ้มรับและขอบคุณทุกไมตรีที่ทุกคนส่งมา นี่มันวันพิเศษที่สุดในชีวิตเลย มันเป็นวันที่พิเศษจนแม้แต่คืนเต้นรำของซินเดอเรลล่าก็ยังเทียบคืนนี้ของเจ้าวาฬไม่ได้


“น้องเจ้าวาฬ”


“พี่ตะวัน” ร่างบางผินหน้ามาหาและรับดอกกุหลาบแดงห้าสิบดอกมาอุ้มไว้ อีกแขนหนึ่งรับช่อดอกทานตะวันช่อใหญ่เบ้อเร่อที่มองจากดาวอังคารลงมาก็คงเห็นมันก่อนหน้าเจ้าวาฬอีกกระมัง


เสียงกรีดร้องจากสาวๆ แถวนั้นทำเอาตัวเล็กแสบแก้วหู เคยเห็นแล้วแหละ แฮชแท็คตะวันวาฬในทวิตเตอร์ น้องตัวเล็กพูดขอบคุณตะกุกตะกักก่อนจะก้มหน้าแดงๆ ลงเอาคางชิดอก


“วันนี้เก่งมากเลยครับ ถ้าได้รางวัลเดี๋ยวพี่จะซื้อช่อใหญ่กว่านี้ให้”


“ไม่เป็นไรเลยครับ แค่นี้ก็ขอบคุณมากๆ แล้ว”


“หรือจะอยากได้ไร่ทานตะวัน พี่เปย์ให้ได้นะ”


น้องปีหนึ่งหัวเราะแหะๆ ก่อนจะต้องส่งช่อดอกไม้นั้นให้กับสตาฟด้านหลังที่มาช่วยถือช่อดอกไม้อื่นที่ไม่ได้ใช้นับคะแนนไปเก็บหลังเวที


“เจ้าวาฬ”


ร่างบางเบิกตาแล้วยิ้มกว้างอย่างดีใจเมื่อเห็นว่าใครคือคนที่เรียกชื่อเขาอีกคน


“พี่หมอ”


คุณหมอดาวเสาร์ยื่นช่อกุหลาบแดงช่อใหญ่ให้ ประมาณการด้วยสายตาไม่น่าต่ำกว่าร้อยดอก เสียเงินไม่ว่าเสียหน้าไม่ได้ น้องชายประกวดเดือนทั้งทีจะอดใจไม่ให้เล่นใหญ่ได้ยังไง เจ้าตัวเล็กหัวเราะตอนที่รับมันมา แล้วขอร้องให้พี่หมออยู่ค้างด้วยกันที่นี่ คืนนี้เจ้าวาฬมีเรื่องจะนอนเล่าให้พี่ฟังเยอะเลย เสียดายที่พี่หมอขอตัวกลับก่อน เพราะแฟ้มงานที่ค้างเอาไว้ที่โรงพยาบาลจะร่วงลงมาทับหัวพี่ตายแล้ว


ปล่อยให้พี่หมอกลับไปพร้อมกับคำสัญญาว่าพี่จะทำสุกี้หม้อใหญ่ๆ ให้กินวันหลัง


เจ้าวาฬรู้สึกว่าการรอคอยอะไรบางอย่างจากคนสำคัญมันช่างนานเหลือเกิน นานเหมือนจมอยู่ในทะเลมืดนับร้อยปีโดยที่ไม่มีแสงสว่างใดส่องลงมาถึง เพราะไม่มีดอกกุหลาบแดงดอกไหนที่จะมีการ์ดเหน็บมาว่ามันคือกุหลาบวิเศษที่ UFO อิมพอร์ตมาให้จากดวงจันทร์ ทั้งที่เตือนตัวเองแล้วว่าอย่าคาดหวัง พี่เป็นหนึ่งในคณะกรรมการ การซื้อดอกไม้โหวตให้ผู้เข้าแข่งขันไม่ใช่เรื่องสมควร แต่มันก็อดหวังไม่ได้จริงๆ นั่นแหละ แม้แต่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ก็ยังถือว่าเป็นความหวังที่ทำให้ผู้ป่วยอยากมีชีวิตรอด เจ้าวาฬก็เลยใช้ความคิดแบบเดียวกันหวังไว้สูงกว่าหนึ่งเปอร์เซ็นต์ไปเสียเยอะ


“นังชายเล็ก” เสียงตุ้งติ้งกับต้นข้าวเรียกชื่อเขาพร้อมหอบแฮ่กๆ ผ่าฝูงคนเข้ามาถึงหน้าเวทีได้ในนาทีสุดท้ายก่อนหมดเวลา ยื่นดอกกุหลาบแดงให้คนละดอก แต่แค่นั้นเจ้าวาฬก็ขอบคุณมากแล้ว ทั้งคู่เป็นกำลังใจที่อยู่ข้างๆ เขามาตลอด ต่อให้ไม่มาพร้อมดอกไม้โหวตก็จะลงไปกระโดดกอดที่หลังเวทีอยู่ดี


แถมจุ๊บแก้มอีกคนละทีด้วย


“นี่กูกะจะซื้อคนละพันดอกเลยนะ แต่มันหมด”


“ดอกละห้าสิบ พันดอกก็ห้าหมื่น สองคนแสนนึง บ้านมึงทำงานอะไรอีต้น ไหนพูด”


“เปิดตลาดจ้า พื้นตลาดกูปูด้วยทองคำนะรู้ยัง”


“รวยเก่ง ตาพร่าไปโม้ด”


เจ้าวาฬหัวเราะมองสองเพื่อนซี้ตบตีกันอีกสักพัก ถึงได้มีหนึ่งคนนึกอะไรขึ้นมาได้


“เออนี่ มีคนฝากมา”


หืม?


สิ่งที่ยื่นให้กับเจ้าวาฬ มันคือช่อดอกไม้สีม่วงอ่อนๆ มีกลิ่นหอมจางจนต้องยกขึ้นมาดมใกล้ๆ


“ไม่รู้ของใคร เค้าฝากต่อๆ กันมาอีกที ไม่ได้บอกว่ามาจากไหน บอกแค่ว่าให้มึง”


ไม่มีสิ่งใดในช่อดอกไม้ที่จะแสดงออกให้เขารู้ว่าใครคือเจ้าของคนแรกของมัน เจ้าช่อมาลีสีม่วงอ่อนบานสู้แสงนีออน สวยงามแต่ก็ยังคงเป็นปริศนาในที่มาอันคลุมเครือ เสียดายที่มันพูดไม่ได้ ไม่อย่างนั้นก็คงจี้ถามแล้วว่าใครส่งเธอมา


พิธีกรถามคำถามเล็กน้อยก่อนหมดเวลามอบดอกไม้โหวตแล้วปล่อยผู้เข้าประกวดลงมาที่หลังเวที เขาหลงรักมัน โดยที่ไม่รู้แม้กระทั่งว่ามันคือดอกอะไร รู้แต่ว่ามันสวย หอม สะดุดตาและโดดเด่นกว่าใครๆ ท่ามกลางมวลดอกกุหลาบสีแดงสำหรับนับคะแนนที่สูงพะเนินเทินทึก มีกล่องของขวัญและช่อดอกไม้บางส่วนที่ไม่นับคะแนนถูกแยกออกมาไว้ต่างหาก เจ้าวาฬรักกำลังใจของตัวเองทุกชิ้น แต่เรามักจะแบ่งความรักเยอะๆ ไปให้กับสิ่งที่พิเศษที่สุดในความรู้สึกเสมอ


...ช่อสีม่วง...


ถ้านี่คือการตัดเค้ก มันก็เป็นเค้กชิ้นที่ใหญ่ที่สุดเลย


แม่ๆ สาวสองผู้เคาะโพลอาจมีความสามารถมองเห็นอนาคต เพราะหนึ่งในห้าคนสุดท้ายที่ไปยืนรอตอบคำถามมีเจ้าวาฬกับลิซ่าด้วยจริงๆ ทุกคนร้องไห้จนน้ำตาท่วมหัวใจเพราะคณะของเราไม่เคยมาไกลได้ขนาดนี้ ความสำเร็จให้ค่ากับคนที่พยายามอย่างหนักเสมอ เป็นรางวัลชั้นดีตอบแทนน้ำใจให้กับการสละเวลาและแรงกายที่เราทุ่มเทมันลงไปอย่างหนักตลอดช่วงเดือนที่ผ่านมา


อย่างเจ๊โกโก้ที่เคี่ยวเข็ญเจ้าวาฬจนสูดยาดมทุกครั้งหลังซ้อมเสร็จ พอได้ยินชื่อว่าลูกชายคนเล็กสุดรักสุดหวงเข้ารอบห้าคนสุดท้าย ก็ลงไปนั่งร้องไห้กองกับพื้นอย่างหมดเรี่ยวหมดแรง ตีกันทุกวัน แต่ก็รักมากกว่าใคร


ใครมาแหยมมาแกล้งเจ้าวาฬเป็นไม่ได้ คุณแม่เธอเฉดหัวออกจากห้องซ้อมแทบไม่ทันเลยทีเดียว


หลังจากนี้ก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของบุญกรรมและสติปัญญาจะนำไปก็แล้วกัน


“คุณมีมุมมองอย่างไรต่อเรื่องความรักของบุคคลกลุ่ม LGBT ในสังคม”


โอเค ตัดเรื่องบุญทิ้งไป เพราะตอนนี้คงเป็นการสู้กันระหว่างกรรมหนักกับสติปัญญาที่ไม่มีใครรู้ว่าเจ้าวาฬมีเยอะเท่าไหร่กันแน่


ต้นข้าวทำหน้าเหมือนถูกเชือดตอนที่ได้ยินคำถามของเจ้าวาฬดังก้องไปทั่วสนาม มันยากกว่าสองคนที่แล้ว คนทั้งสนามเงียบกริบรอฟังคำตอบกันนิ่งเหมือนนอนหลับเลย ร่างบางไขว้มือไว้ข้างหลังไม่ให้ใครเห็นว่ามันกำลังสั่นเพราะความตื่นเต้น สูดลมหายใจเข้าท่องพุทธ ผ่อนลมหายใจออกท่องโธตามที่เจ๊โกโก้สอนไว้


“ขอบคุณสำหรับคำถามครับ”


ตั้งสติก่อนตอบให้ดี โอกาสของเรามีแค่ครั้งเดียว


“ผมคิดว่าเราไม่สามารถเลือกได้ว่าจะเกิดมาในเพศอะไร หรือโลกจะชอบในสิ่งที่เราเลือกเป็นหรือไม่ แต่เราเลือกที่จะเดินบนเส้นทางที่ดีและเหมาะสมได้ การเป็นเพศที่สามไม่ได้ทำให้ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ลดลง ไม่ได้ถูกลดค่าในตัวเอง รักแท้ก็เกิดขึ้นได้กับทุกเพศทุกวัย มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าเราเป็นเพศอะไรครับ มันขึ้นอยู่กับตรงนี้” มือเล็กวางทาบลงไปบนอกข้างซ้าย


“หัวใจของเรา”


คุณแม่ล้มตัวลงนอนร้องไห้พอได้ยินคำตอบของเจ้าวาฬก้องไปทั่วสนาม ยืนชิงมงแน่ๆ แล้วลูกเอ๊ย


“สังคมจะยอมรับเราหรือไม่ก็ปล่อยให้เป็นสิ่งที่สังคมตั้งคำถามกันเอง แค่เรายอมรับตัวเรา ยอมรับในความรู้สึกระหว่างคนสองคน คำพูดของคนอื่นจะกลายเป็นเรื่องเล็ก ถ้าความรักของเรามันมั่นคงและมีมากพอ”


“ดังนั้น สำหรับผมแล้ว เรื่องเพศไม่ใช่ข้อจำกัดของความรัก เพราะสมมติว่าถ้าหากวันใดวันหนึ่งผมมีความรักให้กับผู้ชายด้วยกันขึ้นมา ผมก็คงจะไม่ลังเลที่จะรวบรวมความกล้า แล้วเข้าไปสารภาพว่าผมชอบเขาครับ”


ทุกคนในสนามลุกขึ้นยืนปรบมือให้เจ้าวาฬจนเสียงดังกึกก้องสะท้านหัวใจ น่าแปลกที่พอตอบออกไปแล้วหัวใจเบาหวิว โล่งอกอย่างประหลาด เหมือนได้ถ่ายเทเอาความรู้สึกที่หนักอึ้งดั่งหิมาลัยออกไปวางไว้ที่ความคิดของกรรมการแทน


มันอาจไม่ใช่คำตอบที่ดีและสมบูรณ์ที่สุด แต่มันดีที่สุดเท่าที่เขาจะนึกออกในตอนนั้น และมันเป็นคำตอบที่ส่งเขาขึ้นมาจนไกลเกินฝัน คือการที่นายจักรวาล เวชฤทธิ์ ได้ตำแหน่งขวัญใจเฟรชชี่ รองเดือนมหา’ลัย และป๊อปปูลาร์โหวตถึงสามสายสะพาย


ไม่มีใครอยากเชื่อ แต่ก็ต้องเชื่อเพราะได้มาแล้วจริงๆ เสียงปรบมือเกรียวกราวและเสียงรัวชัตเตอร์ของชมรมถ่ายภาพกำลังมุ่งตรงมาที่ขวัญใจคนใหม่ที่ใครๆ ก็จับตามอง ส่วนเดือนมหา’ลัยก็คือก้อนเมฆจากวิศวกรรมศาสตร์ตามที่ใครๆ คาดไว้


และตำแหน่งดาว...


รินทร์ลิษา ศศิวรกิจ กำลังนั่งร้องไห้จนน้ำตาลากอายไลน์เนอร์ลงมาเลอะเต็มแก้ม กอดมงกุฎและสายสะพายประจำตำแหน่งเอาไว้อย่างแสนรัก


เราผ่านอะไรด้วยกันมาโชกโชนเหลือเกิน โชกโชนกว่าการคุมน้องม้าวิคตอเรียที่ชอบเทกระจาดลิซ่าจนสะโพกช้ำ ก็คือการช่วยกันรบกับเจ๊โกโก้ไง


เป็นความสัมพันธ์แบบที่ รักนะ แต่ไม่แสดงออก


เชื่อไหมว่าค่าตอบแทนสูงลิ่วที่ได้จากการพยายามอย่างหนัก กลับไม่ใช่ถ้วยรางวัลที่อยู่ในมือ ไม่ใช่เสียงปรบมือจากผู้คนในสนาม ไม่ใช่ดอกไม้กองพะเนินบนโต๊ะนับคะแนน ไม่ใช่ป้ายไฟสว่างไสวที่ชวนให้หัวใจพองโต


แต่กลับเป็นรางวัลจากฟากฟ้า ของขวัญล้ำค่าที่เจ้าวาฬอยากได้มันมากกว่าสิ่งใด


พระจันทร์กำลังยิ้ม


ยิ้มกว้างอย่างละมุนละไม


...ให้เขา…


🐳





TBC.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น