เหล่าปราชญ์พเนจร
email-icon

(◕ㅁ◕✿)ขอขอบคุณทุกกำลังใจนะเจ้าคะ

62.4 สองสัตว์ร้ายบรรพกาลและหนึ่งกระต่ายวัยใส

ชื่อตอน : 62.4 สองสัตว์ร้ายบรรพกาลและหนึ่งกระต่ายวัยใส

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 63

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มี.ค. 2562 12:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
62.4 สองสัตว์ร้ายบรรพกาลและหนึ่งกระต่ายวัยใส
แบบอักษร

อีกด้านหนึ่ง ณ คฤหาสน์ตระกูลอีธาน

          “ว่ากระไรนะ ท่านพี่ออกไปเดทกับนางแพศยารึ”

          “หยาบคาย!!”

          โป๊ก

          “เอ๊อะ” ไดอาเรียสติแตกเมื่อรู้เรื่องพี่ชายพาสาวไปเที่ยวในเมือง วันอาทิตย์นี้ปล่อยน้องสาวเล่นที่บ้านอย่างหงอยเหงา คุณหนูน้อยไม่พอใจยิ่งนักเรื่องอะไร ทำไมนางโดนแย่งความสำคัญ และถูกนาง..นางจิ้งจอกเก้าหางแย่งพี่ชายไปด้วยเล่า ด้วยสาเหตุไดอาเรียถูกตามใจตั้งแต่เกิดและชอบใช้คำพูดหยาบคายบ่อยครั้งเมื่อมีสตรีเกาะแกะพี่ชายนาง นารีอดเอือมระอากับนิสัยปากเสีย ไร้มารยาทมิได้ต้องหยิบพัดกระดาษในคลังแสงพลันใช้ฟาดหน้าผากคุณหนูน้อยเป็นคำเตือนเรื่องวาจา

          นารีรับมิไหวที่สตรีอย่างไดอาเรียชอบพลั่งสบถวาจาหยาบคาย บัดสียิ่งนัก

          “ตีข้าทำไม”

          “ใครพูดคำหยาบต้องตีปากตนเอง”

          น นางเป็นคุณครูสอนเด็กประถมหรือ.. ไดอาเรียน้ำตาคลอเมื่อนึกถึงวิชาสอนภาษาสากลที่คุณครูไม่ยอมให้นักเรียนพูดคำหยาบและภาษาพื้นเมืองในห้องเด็ดขาด ใครพูดต้องตบปากตนเองสิบครั้ง คุณหนูน้อยอุสาเก็บกดไว้ตลอดเวลาใช้ชีวิตนอกบ้าน นางมิชอบพูดจาเสียๆหายๆให้เพื่อนหรือคนอื่นได้ยินหรอก ฉะนั้นคุณหนูน้อยเลยต้องพูดกับคนที่บ้านเท่านั้น กระนั้นนับจากพบนารี คำหยาบของไดอาเรียนก็กลายเป็นสิ่งอันตรายที่สร้างบาดแผลบนหน้าผากให้นางทันทีที่เอ่ย

          อีธานแอบขอร้องไหว้วานให้นารีสอนเรื่องมารยาทไดอาเรีย เพราะชายหนุ่มเห็นว่าดวงดาวน้อยมีท่วงท่ากิริยางดงามสมชื่อสตรี

          หลังจากได้คำร้องขออ้อมๆของอีธาน ดวงดาวน้อยตบอก ยอมรับงานนี้อย่างเต็มใจ

          นางจักยัดเรื่องมารยาทให้ไดอาเรียอ้วกแตกเลย หึหึๆ

          นารีคลี่ยิ้มอ่อนโยนเหมือนคุณแม่วัยใส ภายใต้รอยยิ้มนุ่มนวลชวนใจละลายคือฝันร้ายสีเพลิงดำ ไดอาเรียตัวสั่นเทิ้มปานลูกหมาน้อย ไม่ต้องคิดมากให้ปวดหัว นางตายแน่..

          “อ ออกไปซะ”

          สาวใช้นางนี้น่ากลัวเหมือนปีศาจ นางจะฟ้องท่านพี่ให้ไล่นารีออก

“สามหาว!!!กล้าไล่อาจารย์รึ”

ผัวะ

“กรี๊ด!!!”

นารีใช้พัดกระดาษฟากก้นไดอาเรียอย่างแรง คุณหนูน้อยสะดุ้งเฮือกรีบขยับตัวหนีนางมารร้าย คราวแรกพบนั้นเคารพรักนารีในฐานะเผ่าดารา แต่พอไดอาเรียเริ่มดื้อ ดวงดาวน้อยพลันเผยธาตุแท้ คุณหนูน้อยโดนทั้งไม้อ่อนไม้แข็ง เวลาใดที่คุณหนูน้อยจนปัญญาก็มีนารีคอยกระซิบบอกให้ทำโน่นทำนี้ปานไดอาเรียกลายเป็นหุ่นเชิด นางยังเล็กและอ่อนต่อโลก แม้นนางฉลาดที่สุดในห้องเรียน แต่จิตใจนางยังบอบบางปานสาวน้อย ตอนโกรธก็อาละวาดโยนหมอน ตอนงอนก็ปิดปากเงียบกริบ กระนั้นเวลาปกตินางเป็นเด็กดีว่าง่าย เรียบร้อย ไม่เรื่องมากเท่าไหร่ แต่หากมีเรื่องใดเกี่ยวข้องกับพี่ชายนาง ไดอาเรียพร้อมอ้าปากปล่อยพลังแสงสีรุ้ง เหวี่ยงใส่ทุกคนรอบด้านไม่เว้นต้นหญ้าและเต่าทอง ต่อให้ดวงดาวน้อยกล่อมด้วยวาจาอ่อนโยนปานใด คุณหนูน้อยแย่งเขี้ยวใส่มิฟัง มิสน

ช่วยไม่ได้ ไม้อ่อนไม่ไหวต้องเจอไม้แข็ง

โป๊ก!!

          “ครั้งนี้ข้าทำไรผิด..”ไดอาเรียนวดหน้าผากมีรอยแดงเถือก วันพรุ่งนี้รอยคงไม่หาย นางจะไปเรียนหนังสือเช่นไร มีหวังอายคนทั้งโรงเรียนแน่ กระซิกๆ

          “แค่อยากตีเฉยๆ”

          “..” ไดอาเรียอ้าปากค้าง ห๊ะ

          “เอ้าได้เวลาตื่น อาบน้ำ แต่งตัว แล้วพวกเราข้าจะได้เริ่มทรมาน เอ้ย สอนเจ้าซะที”

          นารีมือไขว้หลัง อุ้งมือถือพัดกระดาษปานมันคือแส้เหล็กเอาไว้เฆี่ยนลูกศิษย์น่าถีบ ดวงดาวน้อยมีหน้าที่ควบคุมดูแล สั่งสอนให้ไดอาเรียเป็นคุณหนูสง่างามมีออร่าบารมีดั่งคุณหนูตระกูลใหญ่ เปลี่ยนจากลูกแมวเป็นแม่เสือ!! ไม่ใช่สาวน้อยน่ามึนที่เที่ยวกัดคนอื่นไปทั่วปานลูกหมาขโมยรองเท้าเจ้านายไปกัดเล่นจนขาดกระจุย ตอนนี้ไดอาเรียเปรียบเหมือนเด็กวัยต่อต้านที่คิดว่าตัวนางใหญ่สุดในโลก ไม่มีใครเหนือกว่านางนอกจากพี่ชาย คุณหนูน้อยโดนโอ๋ตั้งแต่เด็ก นางเลยเหิมเกริม บ้าอำนาจ และนิสัยเจ้าหญิงสุดๆ นางมีเพื่อนที่โรงเรียน และเพื่อนทุกคนปฏิบัติตัวดีต่อนางมาก เห็นนางเป็นคุณหนูผู้ร่ำรวย และน่าคบหา กระนั้นไดอาเรียมีนิสัยเสียคือชอบพูดจาทำร้ายจิตใจผู้อื่น

          นารีสืบข่าวได้ความว่าไดอาเรียหักอกเด็กหนุ่มเป็นร้อยด้วยวาจาโหดร้าย อีกทั้งยังจับกลุ่มสตรีกลั่นแกล้งสตรีอื่น

          นางคิดตนเองเป็นเจ้าแม่ผู้ปกครองห้องเรียน และใครก็ตามที่นางเหม็นหน้าจะโดนกำจัด

          นี้มันตัวร้ายชัดๆ..

          “แล้วตอนนี้แม่หนูเผด็จการก็ได้อาจารย์ที่โคตรเผด็จการสั่งสอน เจริญ”

          เมรัยตื่นสายพอๆกับไดอาเรีย หมอผีน้อยลากสังขารอ่อนยวบมาดื่มน้ำในห้องครัวและบ่นเรื่องนารีลับหลัง บอกเรไรที่ยืนดื่มน้ำข้างๆให้ระวังตัว อยู่ห่างนารีไว้ ประเดี๋ยวโดนยัยดวงดาวมฤตยูล้างสมองกลายเป็นนางบำเรอโง่ๆ ปักษาน้อยเหมือนเข้าใจสิ่งที่เมรัยบอก แต่ก็เหมือนไม่เข้าใจ เรไรขมวดคิ้วพลางเดินกลับไปห้องนอนไดอาเรียและเริ่มงานปรนนิบัติคุณหนูน้อยอาบน้ำ แต่งตัว หวีผม ทำตามที่นารีสั่งอย่างไม่มีข้อสงสัยหรือต่อต้าน

          เมรัยอ้าปากหาว หมอผีน้อยไม่อยากรับใช้ไดอาเรีย เพราะคุณหนูน้อยแสนซื่อนั้นมักโดนนารีกระซิบข้างหู สั่งให้ตีเมรัยปานหมอผีน้อยเป็นหมูรอย่าง

          “น่าสงสารๆ”

          หมอผีน้อยถอยหายใจให้อนาคตพวกเรไร ครั้นนางเปลี่ยนชุดและแบกพุงบุกเรือนพักแคทเธอรีน

          ไปกวนประสาทจอมอาคมน้อยดีกว่า หึหึๆ

          จะว่าในกลุ่มมีนารีใจร้ายปานแม่มดคนเดียวก็ไม่เชิง เพราะเมรัยก็ฉลาดแกมโกงเหมือนกัน ทั้งสองต่างชิงไหวชิงพริบหาจังหวะแทงกันตลอดเวลาโดยเรไรเป็นตัวกลางที่คอยรับเท้าของทั้งสองฝ่ายอย่างแข็งแกร่ง หมอผีน้อยถนัดเรื่องวางกับดักและบีบนวดประสาทเป้าหมายให้อ่อนระทวยพร้อมลุย ดวงดาวน้อยถนัดเรื่องเล่ห์เหลี่ยมและการยืมมือคนอื่นกำจัดเป้าหมาย เวลาดวงดาวน้อยจะกำจัดศัตรู นางไม่เคยทำมือตนเองเปื้อนเลือดหรอก

          “มีธุระอันใดรึท่านเมรัย”

          แคทเธอรียนตื่นเช้าและเห็นแววหายนะตั้งแต่เมรัยเดินลอดประตูเรือน จอมอาคมน้อยเหงื่อซึม มิรู้ทำไมตนเองกลัวการมาเยือนของเมรัยขนาดนี้

          “ไปเต้นกัน”

          “ไม่ค่ะ ข ข้าไม่ว่าง”

          ฝั่งหนึ่งกำลังยัดบทเรียนเข้มข้นเรื่องมารยาทสตรีให้ลูกศิษย์ ฝั่งหนึ่งกำลังชวนเชิญเพื่อนร่วมอาชีพเปลี่ยนอาชีพ ฝั่งหนึ่งเดินท่องเที่ยวในเมืองแห่งความลับอย่างมีความสุขผลิบาน อีธานกับลีโอน่าทานมื้อเที่ยงหลังจากนั้นทั้งคู่นั่งพักในสวน ยังมีสถานที่อีกมากมายรอให้ลีโอน่าเยี่ยมชม นักไวโอลินสาวอยากใช้เวลาทุกวินาทีให้มีค่าและความหมาย นางถามอีธานว่าสนุกหรือไม่

          ชายหนุ่มมือแตะหมวก เขาบอกไม่ถูกว่าสนุกหรือไม่

          กระนั้นรอยยิ้มเย็นชาของเขาบอกลีโอน่า ว่าตอนนี้เขามีความสุขมากมายเหลือเกิน

          “ฮึๆ”

          เขาอาจไม่สนุก แต่นางสนุกมากเลย ลีโอน่าควงแขนอีธาน พวกนางใช้เวลาทั้งวันโลดแล่นท่องเที่ยวสถานที่รวยชื่อเสียงต่างๆ กระทั่งบังเอิญพบเพื่อนรักอีธาน

          “สวัสดีอีธาน และ…ท่านลีโอน่า”

          --

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น