True_Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)
email-icon Line-icon

True Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)

ชื่อตอน : ทะเลใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มี.ค. 2562 06:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทะเลใจ
แบบอักษร

13 วันก่อนวันแต่งงาน

“อื้มมม....” เสียงหวานเครือจากการตื่นนอน

สาวน้อยลืมตาตื่นขึ้นมาโดยไม่พบร่างชายหนุ่มที่นอนกอดกุมกับเธอเมื่อคืน

เบลล์ลุกขึ้นยืดแขนตึงไล่ความเมื่อยล้าออกจากร่างกาย ลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำเพื่อจัดการตัวเอง

“ตื่นแล้วหรอคะตัวเล็ก” ชายหนุ่มกำลังยืนดูคนงานที่นำของมาส่งให้

“ทำไมของเยอะแยะขนาดนี้คะ” เสียงใสเอ่ยถาม

น้ำดื่ม เครื่องดื่มต่างๆ และอาหารสดอาหารแห้งมากมายถูกลำเลียงเข้ามาที่บ้าน

“พรุ่งนี้เราจะมีแขกมาพักด้วยสองสามวันนะคะ”

“ใครหรอคะ” เธอถามเขาพร้อมก้าวเดินมายืนข้างๆชายหนุ่ม

“เพื่อนๆของเราไงคะ พี่ชวนพวกนั้นมาเผื่อจะช่วยให้หนูจำอะไรได้เร็วขึ้น เพราะคราวที่แล้วหนูมากับเพื่อนๆตอนมาพักที่นี่ครั้งแรกหน่ะคะ” เขายกยิ้มตอบ

“ฉะ..ฉันจำพวกเค้าไม่ได้” เธอมีสีหน้ากังวล

คิมเอื้อมมือมาจับมือบางของเธอ

“พวกเค้ารู้เรื่องทุกอย่างของหนู พวกเค้าเข้าใจคะเชื่อใจเพื่อนรักของพวกเรานะตัวเล็ก ไม่ต้องกังวลนะ พวกเขาจะทำให้หนูสนุกและยิ้มได้แน่นอน”

“อะอืมมมคะ” เธอยังคงกังวลใจ

“มาๆ มาตรงนี้เลยพี่สั่งข้าวจากโรงแรมมาแล้วทานข้าวกันดีกว่านะ มัวแต่ยืนคิดมากไม่ได้อะไรหรอกนะคะ ทำตัวตามสบายดีนะคะ”

ชายหนุ่มจับจูงแขนบางของแฟนสาวให้มาตรงโต๊ะอาหารที่เขาจัดเตรียมไว้สำหรับรอเธอ

เบลล์: “น่าทานจังนะคะ” เธอยิ้มอ่อนให้เขา

คิม : “ของโปรดหนูทั้งนั้นนะคะ”

ทั้งสองนั่งทานอาหารเช้าจนเสร็จเรียบร้อย คิมรีบร้อนจับจูงมือร่างบางให้ออกไปยังชายหาด พาเธอวิ่งเบาๆจนเท้าเธอเหยียบหาดทรายและน้ำทะเลใส

image

คิม : “เป็นไงค่ะสวยงามกว่าเมื่อคืนรึเปล่า”

นัยน์ตาสาวน้อยเบิกกว้างสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสขึ้นทันทีที่เธอมองเห็นน้ำทะเลสีครามใสตรงหน้า

เบลล์ : “ว้าว!สวยจังเลยคะพี่คิม!” เธอเอ่ยขึ้นโดยไม่รู้ตัวใบหน้ายิ้มร่า

คิม : “ตัวเล็ก! เรียกพี่ว่าอะไรนะคะ!” เขาตื่นเต้นรีบโผเข้าหาเธอจับไหล่เธอถามเสียงดังออกไป

เบลล์ : “อะอะไรนะคะ ฉะฉันพูดอะไรผิดไปหรอคะ”

คิม : “ไม่มีอะไรหรอกคะ พี่แค่ดีใจที่หนูเรียกพี่เหมือนเมื่อก่อน” นัยน์ตาเขาเศร้าลงทันที

เบลล์ : “อย่าเพิ่งเศร้าสิคะ แบบนี้ฉันเสียใจนะคะ” เธอจับมือของเขาขึ้นมากุมไว้ตรงอกข้างซ้าย

คิม : “ไม่เป็นไรที่รัก..พี่ไม่เป็นไรจริงๆคะ” เขาฝืนยิ้มอ่อนออกมาให้เธอ

เบลล์ : “เมื่อก่อนฉันเรียกคุณว่าอะไรหรอคะ” เธอเอียงหน้าสงสัยถาม

คิม : “พี่คิม...หนูเรียกพี่ว่าพี่คิม และแทนตัวเองว่าหนูคะ” เสียงของเขาเรียบก้มมองสบตาของเธอนิ่ง

เบลล์ : “งั้นฉันจะทำแบบนั้นนะคะ ถ้ามันจะทำให้คุณพอจะยิ้มได้บ้าง” เธอยิ้มบางๆให้เขา

คิม : “ขอบคุณนะคะ หนูยังคงใส่ใจพี่เสมอจริงๆ แม้ว่าจะจำอะไรไม่ได้หนูก็ยังคงเอาใจใส่พี่” เขายกมือขึ้นลูบแก้มเนียนของเธอเบาๆ

เบลล์ : “พี่คิมเราเล่นน้ำกันนะคะ” เธอยิ้มร่าออกมาแล้วตวัดมือวัคน้ำใส่เขา

คิม : “ห๊ะ นี่หนูแกล้งพี่หรอมานี่เลยยัยตัวแสบ”

ทั้งสองคนวิ่งไล่จับกันไปมาสาดวัคตวัดน้ำใส่กันจนเปียกปอนอยู่ครู่ใหญ่

แสงตะวันยามสายเริ่มแผ่ไอร้อนเข้าปกคลุมทำให้ชายหนุ่มหญิงสาวต้องหลบลี้หนีแดดขึ้นมาพักผ่อนกายาที่บ้านพัก

หลังจากที่ทั้งคู่อาบน้ำอาบท่ากันจนเป็นที่เรียบร้อย ก็จับจูงกันมานั่งเล่นที่โซฟากลางบ้าน

คิมใช้ความเคยชินของเขาล้มตัวลงนอนหนุนตักร่างบาง แต่ทว่าเธอกลับมีท่าทีเขินอายเล็กน้อยให้เขาเห็น แต่ก็ยินยอมเป็นหมอนอิงให้เขานอนหนุนตัก

“มาดูIGของเรากันมั้ยค่ะ มีภาพของเราเยอะแยะเลยนะ มาพี่เปิดให้ดูจากเครื่องพี่”

คิมกดเปิดมือถือปัดรูดภาพต่างๆที่เคยถ่ายด้วยกันมากมายให้เธอค่อยๆเลื่อนดู

หญิงสาวเลื่อนภาพและอ่านคอมเมนท์มากมายที่ผ่านมาทั้งที่เธอเป็นคนลงภาพด้วยตัวเองบ้างและที่แฟนหนุ่มลงบ้าง ทุกภาพล้วนสื่อถึงกันและกันเกือบทั้งหมด จนเธอมาหยุดที่ภาพๆหนึ่ง

image

“เราคงรักกันมากจริงๆนะคะพี่คิม” เธอยิ้มอ่อนมองลงไปที่เขา

“มากสิคะ มากจนเราจะแต่งงานกันอีก13วันที่จะถึงนี้แล้วนะคะ” เขาพูดตอบด้วยรอยยิ้มบางๆ

“จริงหรอคะ!! ทำไมพี่ไม่บอกฉัน..เอ่อ...หนูเลยละคะแล้วยังพามาเที่ยวอีก” เธอเอ่ยถาม

“งานของเราเตรียมพร้อมหมดแล้วคะ เหลือแค่..”

“ความทรงจำของเจ้าสาวหรอคะ”หน้าเธอเศร้าลงทันทีแววตาบ่งบอกถึงความเสียใจ

“พี่ไม่บังคับหนูนะคะ งานล่มพี่ก็ไม่แคร์ หนูจำความรักของเราได้เมื่อไหร่ค่อยจัดใหม่ก็ได้คะ”

“พี่คิม เราเข้าพิธีตามกำหนดก็ได้นะคะ หนูไม่ได้รังเกียจพี่นะคะ หนูรับรู้ได้ถึงการตอบสนองของร่างกายหนูที่มันตอบรับพี่ตลอดทุกการกระทำ”

“ไม่ดีกว่าคะ พี่ไม่ได้ต้องการแต่ร่างกายหนูนะคะที่รัก พี่ต้องการหัวใจของพี่กลับมา งานแต่งจะมีเมื่อไหร่ก็ได้นะคะ” เขายกมือขึ้นลูบแก้มใสของเธอเบาๆ

“หนูจะพยายามนะคะพี่คิม” เธอยกมือประกบมือเขาที่แก้มเธอ

“พี่ไม่รีบนะคะ เราปล่อยมันเป็นไปตามธรรมชาติ ถ้าความทรงจำหนูไม่กลับมา อย่างน้อยหนูที่เป็นหนูตอนนี้ก็ต้องรักพี่ด้วยใจก่อนเราถึงจะแต่งงานกัันนะคะ ฉะนั้นหนูไม่ต้องฝืนใจหรอกนะคะ”

“ขอบคุณนะคะที่เข้าใจ” เธอเผยยิ้มอ่อนให้เขา

“เห้อออ พี่ก็แค่หยอดจีบหนูไปทุกวันแบบนี้จนกว่าหนูจะรักพี่แหละคะ” เขาเปลี่ยนมือจากที่ลูบไล้แก้มใสเป็นหยิกดึงขึ้นมาเบาๆ

“งื้อออ พี่คิมอ่ะหนูเจ็บนะคะ!” เธอทำหน้าดุใส่เขา

“เดี๋ยวตอนเย็นเราไปเดินเล่นกินลมที่ชายหาดกันอีกดีกว่านะคะตัวเล็ก”

“คะ ไปก็ได้คะ บรรยากาศที่นี่ดีมากๆเลยนะคะหนูชอบที่นี่จังเลย”

“หนูพูดแบบนี้ทุกครั้งที่มาเลยนะคะ”

เธอไม่ได้ตอบโต้อะไรกับเขาแต่ส่งยิ้มหวานให้เขาอย่างจริงใจ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น