my angel

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.37 จุดเริ่มต้นของความวุ่นวาย

ชื่อตอน : EP.37 จุดเริ่มต้นของความวุ่นวาย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ค. 2558 19:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.37 จุดเริ่มต้นของความวุ่นวาย
แบบอักษร

 

 

 

 

 

          "นายครับทางฝั่งนู้นเคลื่อนไหวแล้วครับ" กายเข้ามารายงานการันต์ทันทีที่ได้ข่าวมาจากลูกน้องที่อยู่ที่ฮ่องกงว่าฝ่ายศัตรูของพวกเขาเริ่มมีความเคลื่อนไหวบางอย่าง

 

 

          "นึกแล้วเชียวว่าคนขี้ขลาดอย่างพวกมันคงหลบอยู่ในกระดองได้อีกไม่นาน" การันต์พูดและเหยียดยิ้มออกมา

 

 

          "แล้วนายจะเอายังไงครับ บินไปฮ่องกงเลยไหม" กายถามการันต์

 

 

          "อืม จัดการได้เลย" การันต์บอก

 

 

          "พ่อมีธุระที่ต้องไปจัดการที่ฮ่องกงสักสองสามอาทิตย์ ฝากดูแลน้องด้วย" การันต์บอกกับหมอก้างในขณะที่กินอาหารเช้าด้วยกัน

 

 

          "ครับพ่อ" หมอก้างตอบ

 

 

          "อ้อ แล้วที่ให้ไปดูตัวกับหนูนิลเป็นไงบ้าง" การันต์ถามขึ้นเพราะวันที่หมอก้างไปดูตัวการันต์ไม่ได้ให้กายตามไปสังเกตการณ์เลยไม่รู้ว่าสถานการณ์เป็นยังไงบ้าง

 

 

          "พ่อรู้ทุกอย่างสินะครับ" หมอก้างถามการันต์ หมอก้างตกใจไม่น้อยเมื่อพบกับปลานิลคนที่พ่อของเขานัดให้ไปดูตัว ปลานิลหน้าคล้ายกับทับทิมมาก มากจนถ้ามองเผิน ๆ หมอก้างยังคิดว่าปลานิลเป็นทับทิมด้วยซ้ำ และพอได้คุยกันหมอก้างจึงรู้ว่าปลานิลเป็นลูกพี่ลูกน้องกับทันทิม แต่ที่หมอก้างไม่รู้จักเพราะปลานิลเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ

 

 

          "พ่อแค่คิดว่าแกน่าจะรักหนูนิลได้ไม่ยาก" การันต์พูดเพราะรู้ดีว่าหมอก้างหมายถึงอะไร

 

 

          "ในความรู้สึกของพ่อนิลอาจจะเหมือนทับทิม แต่สำหรับผมนิลไม่เหมือนทับทิมเลยสักนิด นิลไม่มีวันมาแทนที่ทับทิมได้" หมอก้างพูดและสบตากับคนเป็นพ่อ

 

 

          "ค่อย ๆ ศึกษากันไปเดี๋ยวก็ดีเองล่ะน่า แล้วตกลงที่ไปดูตัวนะเป็นยังไง" การันต์ทำเป็นไม่ใส่ใจในสิ่งที่หมอก้างพยายามจะบอกเพราะถ้าการันต์ไม่ทำอย่างนี้ หมอก้างก็จะไม่มีวันมีความสุขเพราะมัวจมอยู่กับอดีต

 

 

          "ก็ดีครับ"  หมอก้างตอบ

 

 

          "ก็ดี อะไรคือก็ดีชของแก อบหรือไม่ชอบ" การันต์ยังคงถามต่อ

 

 

          "ผมยังบอกไม่ได้หรอกครับ คงต้องดูกันไปก่อน" หมอก้างบอก

 

 

          "จะนั่งดูนอนดูหรือจะตะแคงดูก็เรื่องของแก แต่หวังว่าคำตอบที่พ่อจะได้คงเป็นคำตอบที่พ่อ พอใจ" การันต์พูดทิ้งท้ายก่อนจะลุกขึ้นจากโต๊ะอาหารเพื่อเตรียมตัวไปสนามบิน

 

 

Part "ต่อต้าน"

 

 

          "ไปตามดรีฟมาหน่อย" ต่อต้านหันไปบอกกับแววที่กำลังทำความสะอาดห้องให้ต่อต้านอยู่

 

 

          "ค่ะ คุณหนู" แววตอบต่อต้านก่อนจะวางมือจากงานที่ทำอยู่และรีบลงไปตามพ่อครัวกิติมาศักดิ์ของต่อต้านในทันที

 

 

          "วันนี้ว่างรึเปล่า กูจะไปช๊อปปิ้งขับรถให้หน่อย" ต่อต้านพูดเมื่อเห็นว่าดรีฟเดินเข้ามาในห้องแล้ว

 

 

          "จะไปตอนไหน จะได้เตรียมรถได้ถูก" ดรีฟถาม พรางมองสำรวจต่อต้านอย่างเต็มตา เพราะนี้เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่ดรีฟได้เห็นต่อต้านใกล้ ๆ แบบนี้ เพราะการันต์สั่งไม่ให้ดรีฟขึ้นมาบนตึกใหญ่

 

 

          "ท้องมึงใหญ่ขึ้นมากเลยนะ" ดรีฟพูดขึ้นก่อนจะค่อย ๆ ยื่นมือออกไปหาต่อต้าน

 

 

          "ไปเตรียมรถได้แล้ว" ต่อต้านพูดพร้อมกับเดินถอยหลังโดยอัตโนมัติ พร้อมกับเอามือทั้งสองข้างปิดท้องของตัวเองเอาไว้ ด้วยสัญชาติญาณของความเป็นแม่

 

 

          "อืม" ดรีฟรับคำก่อนจะเดินออกมาจากห้องของต่อต้าน ถึงแม้จะรู้สึกเสียใจไม่น้อยที่เห็นว่าต่อต้านถอยหลังหนีเขา แต่อย่างน้อยดรีฟสัมผัสได้ว่าต่อต้านกำลังให้โอกาสเขาอีกครั้ง โอกาสที่จะให้เขาเป็นสามีที่ดี และ เป็นพ่อที่ดี

 

 

ห้าง xxx

 

 

          "จะซื้ออะไรเยอะแยะ ของที่มึงซื้อไปกูก็เห็นมึงเอาไปวางไว้เฉย ๆ ไม่ได้ใช้อะไร" ดรีฟถามต่อต้านหลังจากที่เดินตามต่อต้านมาเกือบ 2 ชั่วโมงแล้ว

 

 

          "พอใจจะซื้อมีปัญหาไหม" ต่อต้านพูดด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยสบอารมณ์นักที่มีคนมาขัด แต่ต่อต้านสะอย่างยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุยิ่งดรีฟยิ่งห้ามต่อต้านจะยิ่งซื้อ

 

 

          "แต่มันไม่จำเป็นทำไมใช้เงินไม่คิดแบบนี้น่ะ" ดรีฟยังคงพูดต่อถึงแม้บ้านดรีฟจะมีฐานะดีพอสมควรแต่ดรีฟถูกสอนให้รู้คุณค่าของเงิน ทำให้นิสัยการใช้เงินของดรีฟไม่ค่อยเหมือนพวกลูกคุณหนูสักเท่าไหร่

 

 

          "ก็เงินมันมีไว้ให้ใช้ไม่ได้มีไว้ให้บูชา ขืนวางมันไว้บนหิ้งปลวกได้แทะหมดก่อนพอดี" ต่อต้านหยุดเดินที่กลางทางและหันกลับมาเถียงกับดรีฟอย่างจริงจัง

 

 

          "มึงมันดื้อว่ะ" ดรีฟพูดพรางส่ายหัวอย่างละอาและคิดว่าตั้งแต่ต่อต้านท้องรู้สึกว่าอารมณ์จะขึ้น ๆ ลง ๆ ซะเหลือเกิน จนคนรอบข้างตามใจแทบไม่ทัน

 

 

          "แล้วจะมาเดือดร้อนอะไรด้วยเงินที่กูใช้มันไม่ใช่เงินของมึงสักหน่อย น่ารำคาญชะมัด" ต่อต้านพูดก่อนจะหันหลังกลับไปทางเดิมแต่ด้วยความเอาแต่ใจบวกกับความรีบทำให้ต่อต้านเซไปชนคนที่กำลังเดินสวนมาพอดี

 

 

          "อ่ะ" ต่อต้านร้องออกมาพร้อมกับเซไปข้าง ๆ ต่อต้านยกมือขึ้นมาจับท้องของตัวเองไว้แน่นเพราะกลัวว่าลูกจะเป็นอันตราย

 

 

          "พรึบ" ดรีฟทิ้งของที่ตัวเองถือไว้และพุ่งเข้าไปหาต่อต้านอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นว่าต่อต้านกำลังจะล้มลงไปกับพื้น และเอาตัวเองรองรับตัวของต่อต้านที่กำลังจะล้ม

 

 

          "โอ๊ย" ต่อต้านร้องออกมาเพราะจุกที่ล้มลงมาแบบไม่ทันตั้งตัว

 

 

          "เป็นอะไรรึเปล่า" ดรีฟถามต่อต้านเมื่อได้ยินเสียงต่อต้านร้องออกมาเพราะถึงแม้ว่าต่อต้านจะท้องได้ 4 เดือนกว่าแล้วแต่หมอก้างบอกว่าความเสี่ยงที่จะแท้งก็มีสูงเพราะร่างกายของผู้ชายไม่เหมือนร่างกายของผู้หญิงเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ต่อต้านจึงต้องระวังเป็นพิเศษ

 

 

          "เดินยังไงไม่ดูตาม้าตาเรือ รู้ไหมว่าชั้นเป็นใคร" เสียงของคนที่เดินชนกับต่อต้านโว้ยวายขึ้นและกำลังจะเอาเรื่องคนที่เดินชนตัวเองทั้ง ๆ ที่ตัวเองไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นเต็ม ๆ ตาว่าคนที่นั่งอยู่ที่พื้นเป็นใคร

 

 

          "ดรีฟ"

 

 

 

 

รอนานไหมเอย

 

 

 

 

ความคิดเห็น