โคชิเอกะ คิระ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่12 สงสัย(NC)

ชื่อตอน : บทที่12 สงสัย(NC)

คำค้น : แรด

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 20k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ค. 2558 17:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่12 สงสัย(NC)
แบบอักษร

บทที่12 สงสัย(NC)

          ไอวี่ย้ายเข้ามาอยู่บนของซันอย่างเต็มตัวและคอยหาเรื่องเอรินอยู่ตลอดเวลาแต่สุดท้ายก็เป็นตัวเองที่โดนซัดกระเด็นแทบทุกครั้ง

          ร่างบางนั่งมองโทรศัพท์อยู่นานก่อนเพื่อรักจะโทรมาหาให้เอรินรีบกดรับ

          “เมย์ว่าไง”เสียงหวานเอ่ยขึ้นให้เมย์เอ่ยถามกลับทันที

          (เอริน นามสกุลพี่ซันเขาคืออะไรว่ะมึง)เสียงใสๆเอ่ยถามให้เจ้าของชื่อนิ่งเงียบเพราะตัวเองก็จำไม่ได้เหมือนกันและไม่เคยคิดจะสนใจด้วยซ้ำไป

          “ไม่รู้ว่ะ กูไม่ได้ถาม อีกอย่างพวกกูไม่ได้จดทะเบียนกันด้วยสิ ไว้จะลองหาดู มึงมีอะไร สำคัญเปล่าเมย์ ถ้าสำคัญกูจะได้โทรไปถามแม่พี่ซัน”คำตอบปนถามกลับให้อีกคนเอ่ยเสียงเบา

          (ก็น้องที่ทำงานกูเขาบอกว่าซันเป็นพี่ขอ...เออๆๆมึงกูไปก่อนไว้จะโทรมาคุยใหม่ กูต้องรีบไปทำธุระก่อนนะ ไปล่ะ)

          “เอ้า!อีนี่ เออเดือนหน้ากูจะบินไปหามึงนะ ค่อยบอกตอนนั้นก็ได้”คำกล่าวเรียบก่อนเอรินจะกดวางสายของเพื่อนรักไป

          แต่คำถามมันกลับค้างคาใจของเอรินจนต้องรีบหาคำตอบ ร่างบางเดินเข้าไปในห้องทำงานของซันเพราะตั้งใจว่าจะหาข้อมูลที่เมย์ถาม

          ข้าวของบนโต๊ะทำงานถูกเอรินรื้อค้นหาข้อมูลสำคัญแต่กลับไม่พบอะไรสักอย่างนอกจากเอกสารการทำงานของซัน

          “ทำไมไม่มีล่ะ จะว่าไปซันเป็นใครกันแน่ เพราะตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาก็ไม่เคยสนใจเรื่องนั้นเลย ไม่คิดจะถามเรื่องบ้านเลยสักครั้ง”เสียงนุ่มบ่นพึมพำคนเดียวก่อนจะค้นของอย่างอื่นต่อ แต่ไม่เจอทำให้เธอถอดใจเดินออกจากห้องเพราะไม่เห็นเอกสารที่ต้องการ

          เพล้ง!!!

เสียงกรอบรูปที่หล่นลงมาจากตู้แตกกระจายเต็มพื้นทั้งที่ไม่มีลมพัดสักนิดเดียว และมันก็เรียกให้ร่างบางหันขวับไปมองตามเสียงก่อนจะพบกับรูปภาพของเด็กผู้ชายที่เอรินจำได้ดีว่าเป็นใคร

          แซม!

คำถามดังในใจให้ร่างบางรีบเดินเข้าใกล้พลางหยิบรูปตรงหน้าขึ้นมามองอย่างพินิจ รูปของเด็กผู้ชายวัยสิบห้ากำลังถูกถ้วยรางวัลอะไรสักอย่าง

          เอรินมองใบภาพของแซมไปมาก่อนจะพลิกรูปไปมาเพื่อดูอะไรอย่างอื่นและเธอก็พบเข้ากับข้อความที่อยู่ใต้ภาพ

          ...ยินดีกับว่าที่นักบินของเรา...

          ข้อความเล็กๆที่ทำให้เอรินเริ่มคิดตามถึงจะรู้ว่าซันมีใบหน้าคล้ายกับแซมมากแค่ไหน แต่ไม่เคยคิดว่าทั้งสองคนจะรู้จักกันและอาจเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน

          “แซมเป็นอะไรกับซัน แล้วทำไมถึงมีรูปของแซมอยู่ในบ้านด้วย แล้วสองรู้จักกันได้ยังไง แซมเคยบอกว่ามีพี่ชายด้วยนิ เจ้าของผับบราว จริงสิเรายังไม่เคยถามซันเรื่องงานเลยสักครั้งหรือว่าสองคนจะเป็นพี่น้องกัน”คำถามดังจากเอรินที่กำลังพลิกดูรูปไม่มาอย่างสงสัย

ร่างบางชะงักก่อนจะเป็นปากเงียบเพราะเสียงฝีเท้าของเจ้าของห้องดังเข้าใกล้เรื่อยๆให้เอรินรีบเก็บรูปก่อนจะแอบอยู่ตรงตู้เพื่อหลบซัน

          ห้องทำงานเล็กๆที่มีเพียงเอกสารการทำงานแล้วตู้เย็นแช่เหล้ากับโซฟาที่เอาไว้เป็นที่นอน แต่ที่แปลกกลับเป็นอีกตู้ที่ล็อกแน่นหนาเหมือนกลัวใครจะเห็นของที่อยู่ข้างใน

ร่างระหงของไอวี่เดินเข้ามาให้ห้องทำงานก่อนและก็ตามด้วยร่างของซันก่อนทั้งสองร่างจะนัวเนียกันอยู่บนโต๊ะทำงานให้เอรินกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ เพราะกลัวอีกคนจะจับได้

          “ซันใจเย็นสิคะ อดอยากมาจากไหนกัน เมียคุณไม่ได้ทำให้เหรอ”เสียงหวานเอ่ยถามให้ซันที่กำลังซุกไซ้อยู่บนอกงามเอ่ยตอบ

          “ผู้หญิงแบบนั้นแทบกับไอวี่ไม่ได้หรอก”คำตอบที่เอรินขึงตาดุจัดที่ถูกคนตรงหน้าดูถูกเรื่องบนเตียง

          “ถ้างั้นคืนนี้ไอวี่ขอไปที่ห้องยูอีกนะ”คำกล่าวแสนหวานก่อนซันจะกดร่างงามบนลงโซฟาเพื่อเริงบทรักอันเร้าร้อน

          ร่างกายทั้งสองที่โหยหากันมานานแสนนานเริ่มเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเพื่อสนองคาวราคะให้ใจ

          “อ๊าส์ ซันขาไอวี่รักซันนะ อื้มมมม”เสียงครางดังของไอวี่พร้อมกับแรงกดกระแทกของซันที่กระหน่ำหนักอย่างหิวกระหายแม้จะได้จากเอรินแทบทุกคืน

          “อื้มมมม ”

          “ซันคะ แรงกว่านี้อีกคะที่รักไอวี่จะอื้มมมมม”เสียงครางดังจากร่างบางที่กำลังถึงจุดหมายให้ซันดูดดื่มยอดอกงามก่อนจะเร่งจังหวะแรงและเร็วกว่าจนอีกคนต้องจิกหลังแน่น

          แรงกระแทกปนเสียงครางดังให้สองร่างเกาะเกี่ยวกันแน่นก่อนซันจะเร่งความเร็วขึ้นไปอีกให้อีกคนแทบเป็นลม

          “อ๊าส์~~เอ~ริ~น”คำกล่าวแสนเบาราวกระซิบดังจากซันที่เรียกให้เจ้าของชื่อเบิกนัยน์ตากว้างมองหน้าของซันที่กำลังสำเร็จความใคร่นิ่ง

          ทำไมเรียกชื่อฉันล่ะ

คำถามดังในใจของเอรินที่กำลังนั่งขดอยู่ในตู้มองบทรักที่ทั้งสองคนที่เพิ่งบรรเลงเสร็จ แต่คงเพราะทำแรงเกินไปจนอีกร่างหลับไปสนิทให้ซันหยิบบุหรี่ที่อยู่ข้างตัวขึ้นมาสูบแก้เครียด

          ร่างบางที่หลับไปก่อนจะได้ยินคำเรียกตอนเสร็จของซัน ไม่นานร่างสง่างามก็หยิบเสื้อขึ้นมาใส่ก่อนจะเดินออกจากห้องโดยปล่อยให้ไอวี่นอนหลับอยู่โซฟาเพียงลำพัง

          กินเสร็จแล้วก็ทิ้งเลยงั้นเหรอ ชั่วไม่มีใครเกินจริงๆ

เอรินพึมพำในใจก่อนจะรีบเดินออกจากห้องไปพร้อมกับรูปของแซม เพราะกลัวว่าอีกคนจะกลับมาเจอ

          ในระหว่างที่เอรินกลับไปที่ห้องทำงานของซันตรงกลับไปที่ห้องของตัวเอง เพื่อหาข้อมูลของแซมกับซันและครอบครัวเดมสัน

 

         

          แกร๊กๆๆ

ร่างบางกำลังค้นหาข้อมูลทั้งในเน๊ตและเครือข่ายบริษัทของซัน แต่กลับพบเพียงข้อมูลของซันเพียงคนเดียวไร้ข้อมูลของแซมและครอบครัว

          “มันเรื่องอะไรเนี้ยหรือว่าทั้งสองคนจะเป็นพี่น้องกัน ไม่สิถ้าเป็นพี่น้องจริง วันแต่งงานเราก็ต้องเห็นแซมด้วยสิ เขาคงไม่ใจร้ายขนาดไม่งานแต่งของพี่หรอกนะ เพราะถ้ามีแฟนใหม่จริงก็ต้องพาผู้หญิงคนนั้นมาด้วยสิ”เสียงเย็นเอ่ยกับตัวเองพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คและแน่นอนว่าแซมยังออนเฟสและอัพสเตตัสอยู่ตลอดเวลา แถมยังมีรูปของสาวๆขึ้นเฟสอยู่บ่อยๆ

          “แซมฉันต้องรู้ให้ได้ว่าพวกแกเป็นอะไรกัน”เสียงเรียบเอ่ยขึ้นก่อนจะหยิบกระเป๋าเตรียมไปดักรอแซมอยู่ที่หอพัก

          ร่างบางขับรถไปจอดรออยู่ตรงข้ามหอพักของแซมก่อนจะปลอมตัวไปนั่งเล่นอยู่ที่หน้าหอพักเพื่อรอพบกับใครบางคน

          เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมงที่เอรินไปนั่งรอ แต่ก็ไร้วี่แววของแซม ทั้งที่ก็เลยเวลาเรียนไปตั้งนานเธอก็ยังไม่เห็นร่างของแซมโผล่มาเลยสักครั้ง

          “มั่วไปทำอะไรอยู่ไหนกันนะ ทำไมเป็นเด็กเกเรแบบนี้ ตอนคบกับเราเป็นเด็กดีอยู่เลย”เสียงเรียบเอ่ยขึ้นก่อนความอดทนจะหมดให้ร่างบางเดินกลับไปที่รถ

แต่ระหว่างทางกลับเอรินก็พบกับหนุ่มน้อยที่หน้าตาละม้ายคล้ายกับแซมจนแทบจะเป็นคนคนเดียวกัน ถ้าไม่ติดที่คนตรงหน้าดูจะเจ้าชู้นักเที่ยวกว่าแซมและยังอยู่กับหญิงสาวสวยให้เธอต้องรีบหลบ

          “แอมวันนี้ไปเที่ยวร้านไหม”เสียงนุ่มเอ่ยถามให้หญิงสาวอยู่ในอ้อมกอดยิ้มกว้างก่อนจะจูบกันแบบไปอายใคร

          ร่างบางกำลังจะเดินตามสองคนไปเพื่อจะดูให้แน่ใจว่าคนตรงหน้าเป็นแซมจริงหรือเปล่าหรือเพียงแค่หน้าตาคล้ายกันเท่านั้น

          แต่ระหว่างทางที่เอรินกำลังสะกดรอยตามนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังในร่างบางชะงักฝีเท้า

          “มาทำอะไรตรงนี้เอริน”เสียงเรียกจากข้างหลังที่เรียกให้ร่างบางหันขวับไปจ้องหน้าคนเอ่ยนิ่ง

          “ซัน!”เสียงร้องเรียกดังให้อีกคนยิ้มรับก่อนจะดึงแขนของภรรยากลับไปที่คอนโดของตัวเอง

          ซันพาเอรินขึ้นไปบนคอนโดนที่อยู่ใกล้ๆก่อนจะเอ่ยถามคนตรงหน้าที่อยู่ๆก็ขัดคำสั่งแอบออกมาจากบ้านและยังวิ่งตามตูดผู้ชายให้เขาสำเร็จโทษกับเธอ

          “ไปทำอะไรแถวนั้น แล้วกำลังจะทำอะไรอยู่ เอารถใครออกมา ฉันสั่งห้ามออกจากบ้านถ้าฉันไม่ได้เป็นคนพาออกไปไม่ใช่เหรอ กล้าขัดคำสั่งเหรอเอริน”คำถามยาวปนคำด่าที่ร่างบางเลือกจะหยิบเหล้าขึ้นมาจิบแทน เพราะไม่อยากต่อปากกับคนตรงหน้าให้มากความ

          “ก็แค่ออกมาสูดอาการนอกบ้าน ฉันคนนะไม่ใช่หมาจะได้ถูกขังอยู่ในบ้านตลอดและต้องรอให้เจ้าของพาออกไปเดินเล่น แล้วนี่ไม่ไปกับไอวี่เหรอ”เอรินเอ่ยตอบปนถามกลับให้ซันกอดกระชับร่างบางเข้าใกล้ก่อนกระซิบเบาข้างหู

          “หึงเหรอหรือว่าอิจฉา”

          “เหอะ!หึง หวง อิจฉา บอกใครล่ะ สำหรับฉันไม่เคยมี ฉันจะกลับแล้วพรุ่งนี้พ่อกับแม่จะมาทานข้าวที่บ้านกลับไปก็เคลียร์เมียเก็บของนายด้วย อย่าให้มีเรื่องมาถึงฉัน”คำตอบเรียบให้ร่างบางลุกพรวดเตรียมเดินออกไปแต่กลับโดนซันดึงรั้งเอาไว้ก่อน

          “ปล่อย!”เสียงเรียบเอ่ยขึ้นพลางสะบัดมือของซันออกให้เจ้าของมือกระตุกร่างของเอรินจนล้มลงกับโซฟาตัวงาม

          “จะทำอะไรซัน วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์เล่นกับนายหรอกนะ”

          “ก็ทำแบบที่สามีภรรยาเขาทำกันไง อยากท้องไม่ใช่เหรอ วันนี้ฉันไม่ได้เตรียมอะไรมาป้องกันเลยนะ เธออาจโชคดีท้องก็ได้ ไม่ลองดูหน่อยเหรอ”คำกระซิบเบาที่เรียกให้เอรินขยับรอยยิ้มหวานเจ้าเล่ห์พลางไล้นิ้วไปตามเรียวปากงามของซันช้าๆ

          “ถ้าอย่างนั้นก็ลองอะไรใหม่ๆกันดูเพื่อจะท้อง”เสียงกระซิบหวานก่อนร่างบางจะพลิกกดร่างของซันลงกับโซฟาให้ตัวเองอยู่ด้านบนแทน

          “ทำเป็นด้วยเหรอเอรินหรือว่าจะเก่งแต่ปาก”คำถามที่ร่างบางถอดเสื้อของตัวเองกับของซันออกจนหมดให้เหลือเพียงเรือนร่างอันเปลือยเปล่าที่กำลังกดทับกันอยู่บนโซฟานิ่ง

          ลิ้นเล็กๆสีชมพูงามของเอรินบรรจงจูบจากเรียวปากของซันอย่างเร้าร้อนพลางไล้ไปตามลำคองามพร้อมกับนิ้วเรียวที่กำลังลูบไล้นวลอกของซันไปด้วยเพื่อกระตุ้นคาวราคีในจิตใจ

          “แบบนี้ฉันเจอบ่อยแล้วเอริน ทำได้แค่นี้จริงเหรอ”คำกล่าวเย้ยที่เรียกฝ่ามืองามของร่างบางได้ชะงัก

          เพียะ!!

ฝ่ามืองามตบกระทบหน้าของซันเต็มแรงก่อนลิ้นร้อนจะบรรจงจูงไปตามรอยนิ้วมือช้าๆเสมือนยาที่ช่วยรักษาให้อีกคนยิ้มบางรับและปล่อยให้อีกคนทำตามใจชอบ

          ร่างบางบดเบียดกับร่างสง่างามของอีกคนไปเรื่อยๆก่อนนิ้วงามของซันจะลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังของเอริน เพราะสาวน้อยกำลังกระตุ้นความอยากของเขาให้มันเพิ่มขึ้นทุกครั้งที่ลิ้นเกี่ยวรักนวลอกเล็กๆของเขา

          “แค่นี้ก็ทนไม่ไหวแล้วเหรอ รอก่อนสิมีอะไรสนุกๆกว่านี้อีกนะซัน”เสียงกระซิบหวานของสาวน้อยที่กำลังเล้าโลมเรือนกายของซันไปเรื่อยๆราวกับกำลังกินของหวาน

          ลิ้นร้อนไล้ผ่านหน้าอกของซันลงไปเรื่อยๆให้เจ้าของร่างส่งเสียงครวญครางด้วยความเสียวซ่านอย่างห้ามไม่อยู่ เพราะไม่เพียงแต่เอรินจะเลื่อนผ่านไปธรรมดาเพราะทุกครั้งที่เลื่อนลงไปร่างบางจะกัดเม้มเบาๆ

          นิ้วเรียวเล็กของเอรินสัมผัสเบาๆที่จุดเสียวของซันไปมาก่อนลิ้นจะบรรจงโลมเลียแกนชายของซันให้เจ้าของร่างแทบขายใจ

          เพราะไม่เพียงแค่ลิ้นร้อนที่เกี่ยวรัดแน่น แต่ฟันเล็กๆกลับขบเม้มไปด้วยให้แกนชายของซันกระตุกสั่นระริกรับหนักกว่าเดิม

เอรินตวัดลิ้นเล้าโลมจุดเสียวของซันไปมาเป็นจังถี่ๆก่อนร่างบางจะรีบถอนลิ้นออก เพราะทุกอย่างกำลังเตรียมพร้อมเพื่อแผนของตัวเองแล้ว

          “พี่ซันคะ น้องพร้อมแล้วนะ เรามาเล่นอะไรสนุกๆกันดีกว่า”เสียงกระซิบหวานก่อนร่างบางที่ขึ้นนั่งคร่อมร่างของซันพร้อมกับกดดอกไม้งามทับลงในแกนชายที่กำลังแข็งเกร็งสั่นระริกเพื่อเริงบทรัก

          “อ๊าส์~พี่ซันทำไมวันนี้มันร้อนล่ะคะ”เสียงครางถามดังให้ซันขยับรอยยิ้มก่อนจะจับสะโพกงามคลึงเล่นเพื่อกระตุ้นให้เอรินไม่เจ็บเวลาที่ขยับร่างกาย

          “แรงกว่านี้ได้ไหมหรือมีดีแค่นี้เอริน”คำกล่าวจากซันที่ร่างบางยัดนิ้วเข้าไปปิดปากให้เงียบก่อนร่างบางจะขยับกระแทกแรงกว่าเดิม

          เสียงบทรักที่บรรเลงโดนเอริน เริ่มเร้าร้อนมากยิ่งขึ้น เพราะบรรยากาศรอบข้างกับแกนชายที่กำลังซุกซนอยู่ภายในมันกระตุ้นความอยากจนลืมเรื่องอย่างอื่นไปจนหมด

          “อ๊าส์~~พี่ซันเอรินทนไม่ไหว ช่วยเร่งกว่านี้ได้ไหม”เสียงกระซิบเบาปนครางให้ซันที่กำลังเคล้นสะโพกกระแทกแรงๆถี่ๆจนร่างบางเกร็งตอดรัดหนักกว่าเดิมเพื่อบ่งบอกจุดหมายอของอีกคน

ซันขยับรอยยิ้มบางเจ้าเล่ห์รับก่อนจะผลักร่างบางที่กำลังเสร็จลงไปข้างล่างเพื่อเริงบทรักต่อ

แต่เหมือนอีกคนจะไม่ปรารถนาบทรักที่สองจากซัน

          “ไม่เอา พอแล้วเอรินเหนื่อย”เสียงหวานเอ่ยขึ้นพลางดันอกกว้างของซันออก

          แต่เหมือนอีกคนจะไม่สนใจ เพราะซันเอือมมือไปหยิบถุงยางที่อยู่บนโต๊ะขึ้นมาใส่เพื่อสนองตัณหาของตัวเองต่อ แม้ร่างบางจะพยายามปฏิเสธเพราะตัวเองเสร็จไปแล้วให้ซันยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะเล้าโลมอกงามของเอรินเล่น

          “อื้มมม ซันไม่เอา พอแล้ว อ๊าส์~”เสียงนุ่มแกมเคร่งพยายามดึงผมของซันออกจากทรวงอก

          แต่อีกคนกลับไม่สนใจเพราะแรงราคีที่กระประทุหนักทำให้นิ้วเรียวเริ่มซุกซนอยู่ตรงดอกไม้งามที่กำลังเปื้อนเปรอะไปด้วยน้ำหวาน

          “แน่ใจเหรอว่าไม่อยาก แต่ตรงนี้มันแฉะแล้วนะเอริน ยอมรับหน่อยสิ ฉันจะสนองสิ่งที่เธอต้องการให้เอง เพราะฉันก็ยังไม่เสร็จ”คำกล่าวเย็นกระซิบข้างหูให้เอรินเกร็งสะโพกอย่างเผลอตัว

          “อ๊าส์~อย่าซัน มันอื้มมม”เสียงครางดังพร้อมกับแกนชายร้อนที่กำลังสอดใส่เข้าไปในดอกไม้งามก่อนซันจะกระแทกร่างของเอรินช้าๆแต่เน้นหนักจนร่างบางขยับตามแรง

          เสียงหอบเหนื่อยปนเสียงครางดังในคอนโดของซันพร้อมเสียงของโซฟาที่ขยับดังเพราะแรงกระแทกที่แรงขึ้นให้เอรินจิกเล็บลงแผ่นหลังของซันมายิ่งขึ้น

          “อ๊าส์~~พอแล้ว เอรินไม่ไหวแล้ว มันอื้มมมม”เสียงกระซิบหอบของร่างบางพลางดึงผมของซันออกให้อีกคนยิ้มรับ

          “แต่เธอเสร็จไปหลายแล้วนะ แน่ใจเหรอว่าไม่อยากทำแล้ว งั้นฉันหยุดก็ได้”คำกล่าวเปื้อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ซันทำทางจะดึงแกนชายออกจนเอรินต้องประท้วงดังเพราะสาวน้อยกำลังจะถึงจุดหมาย

          “อย่านะ อื้มม...”เสียงห้ามปนครางเบาๆก่อนซันจะกดร่างบางกระแทกช้าให้เจ้าของร่างครางหนักเพราะความเสียวซ่านที่อีกคนกำลังคลึงทรวงอกเล่น ก่อนน้ำหวานกับลาวาร้อนจะประทุออกพร้อมกัน

          ร่างบางนอนหลับอยู่บนโซฟาเพราะว่าหมดแรงจากบทรักที่อีกคนกระทำให้อยู่หลายชั่วโมงจนบรรยากาศรอบด้านมือสนิทให้ซันนั่งจิบเหล้ามองบรรยากาศยามเย็นอยู่ข้างก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของน้องชายขึ้นอัพสเตตัสเล่นๆเกี่ยวเรื่องความรัก

          “เธอยังเด็กเกินไปเอริน คิดว่าแค่นี้จะทำอะไรฉันได้งั้นเหรอ รอไปเถอะ ฉันยังมีเกมมาเล่นกับเธออีกเยอะ อย่าฆ่าตัวตายไปก่อนล่ะ เพราะเราต้องอยู่กันอีกนาน”คำกล่าวเย็นก่อนเสียงโทรศัพท์จะดังให้ซันกดรับ

          “ไง เมื่อไรแกจะไปเยี่ยมพ่อกับแม่”เสียงเข้มเอ่ยถามให้ปลายสายตอบกลับเสียงนุ่ม

          (ไม่ล่ะ ฉันไม่ว่างขนาดนั้น อีกอย่างพวกเขาก็ไม่ได้ต้องการจะพบฉันสักหน่อย เอาเป็นว่าพรุ่งนี้ฉันจะเข้าไปหาที่บริษัท)คำตอบที่อีกคนยิ้มกว้างก่อนจะเอ่ยขึ้นอีก

          “ได้สิ แกอยากเห็นหน้าเมียฉันไม่ใช่เหรอ พรุ่งนี้ก็มาดูที่บ้านสิ แล้วแกจะได้เห็นอะไรสนุกๆ”คำชวนที่เรียกให้อีกคนหัวเราะดังลั่นก่อนเสียงนุ่มจะเอ่ยตอบกลับ

          (ไม่ล่ะ เพราะฉันรู้ว่าพ่อกับแม่จะไปเยี่ยมลูกสะใภ้ที่บ้าน ไม่อยากเจอเท่าไร อีกอย่างต้องบินไปญี่ปุ่นด้วย)คำตอบที่ซันพ่นลมหายใจยาวๆอย่างอ่อนใจก่อนจะเอ่ยเสนอให้อีกคนอยากมาเที่ยวที่บ้าน

          “แล้วแต่แกล่ะกัน งั้นพรุ่งนี้เจอกันฉันจะเตรียมผู้หญิงให้”

          (Thank you)

          ซันกดวางสายไปก่อนจะหยิบเอาผ้ามาคลุมร่างให้กับเอรินที่กำลังนอนหลับอยู่บนโซฟา ก่อนจะลดแอร์ลงเพราะกลัวร่างบางจะไม่สบาย

          บางครั้งเขาก็ลืมไปว่าผู้หญิงตรงหน้าคือศัตรู เพราะยิ่งได้สัมผัสหรืออยู่ใกล้หญิงสาวคนนี้กลับเริ่มเปลี่ยนความแค้นของเขาไปเรื่อยๆ แม้จะอยากทำให้เธอเจ็บ แต่ทุกครั้งกลับเป็นตัวเองที่เจ็บแทน

 

          เพราะไม่ว่าจะย่ำยีเธอมากแค่ไหนก็ยิ่งเปลี่ยนความรู้สึกให้ซันรักมากขึ้นเท่านั้น ถึงจะแค้นแต่ก็อยากปกป้อง เหตุผลที่เขาเลือกจองจำร่างบางตรงหน้าตลอดไป

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/103620/693148000-member.jpg

อ่าขอโทษครับ เมื่อวานไม่ได้อัพอีกตอนตามสัญญาไม่โกรธกันนะครับ

สำหรับใครที่ถามว่านางเอกเมื่อไรจะท้อง เดี๋ยวตอนที่14ท้องแล้วครับ ที่ผ่านมาซันป้องกันตลอดเลยไม่ท้องนะครับ แต่ตอนนี้ไม่ได้ป้องกันก็เลยท้องนะ ตอนที่14ท้องแน่นอนครับ ห้ามสงสัยว่าอ้าวซันใช้ถุงยางนิ ตอนที่14ได้คำตอบนะครับ

ฝากอีกตอนนะครับผม ถ้าผิดพลาดบอกนะ ป๋าคิระจะได้รีบแก้ให้

รักรีดเดอร์มากๆนะครับ

By โคชิเอกะ คิระ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น