True_Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)
email-icon Line-icon

True Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)

ชื่อตอน : จีบแฟน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.8k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มี.ค. 2562 15:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จีบแฟน
แบบอักษร

ต่อ

เมื่อคิมเก็บของกลับมาถึงห้องพักผู้ป่วย ก็พบว่าแฟนสาวของเขาได้หลับไปแล้ว โดยมีผู้เป็นแม่อ่านหนังสือนิตยสารนั่งเฝ้าอยู่ที่โซฟา

“อ่าวคิมมาแล้วหรอลูก กินอะไรมารึยัง” เบญเอ่ยถามชายหนุ่มที่เดินเข้ามาพร้อมกระเป๋าใบย่อม

“ทานแล้วครับ คุณแม่ผมรับช่วงต่อเองครับคุณแม่ไปพักผ่อนเถอะนะครับ” เขายิ้มบางให้เธอ

“คิม...ไม่เป็นอะไรใช่มั้ยลูก เราต้องช่วยกันนำทางเธอกลับมาให้ได้นะ” เบญญาเดินเข้ามาลูบแผ่นหลังของชายหนุ่ม

“คุณแม่ไม่ต้องห่วงนะครับตอนนี้ผมโอเคแล้ว ต่อให้ต้องตามจีบลูกสาวคุณแม่อีกสิบครั้งผมก็จะทำ”

“พ่อกับแม่เลือกลูกเขยที่จะฝากทั้งชีวิตลูกสาวและกิจการไม่ผิดคนจริงๆ” เธอยกยิ้มกว้าง

เบญญายืนมองลูกสาวที่นอนหลับสนิทเพราะฤทธิ์ยาบนเตียงก่อนที่จะถอนใจเบาๆแล้วเดินออกไป

ชายหนุ่มเดินเข้ามาชิดขอบเตียงใบหน้ายกยิ้มขึ้นมาส่ายหัวให้ตัวเองเบาๆ

“จีบแฟนตัวเองอีกครั้งเขินนะเนี่ยะ” เขาพูดกับร่างบางที่ยังคงหลับสนิท

“แต่วันนี้ขอนอนกอดหน่อยนะพรุ่งนี้ค่อยว่ากันไม่งั้นคงนอนไม่หลับแน่ๆ ถ้าอยู่ตรงหน้าแล้วไม่ได้กอด”

ชายหนุ่มพูดจบแทรกตัวหนาขึ้นบนเตียง ยกแขนขึ้นสอดใต้คอของเธอแล้วโอบกอดเธอไว้เหมือนเช่นเคยที่ทำมาตลอด

ร่างบางขยับร่างขยุกขยิกหันตัวซุกหน้าลงอกแกร่งที่คุ้นเคยแขนบางยกขึ้นโอบร่างหนาของชายหนุ่มโดยไม่รู้ตัว

“หึ กอดคืนซุกพี่โดยอัตโนมัติเลยนะ อย่างน้อยคนข้างในลึกๆคงจำสัมผัสนี้ได้ รู้สึกดีจัง” เขายิ้มกว้างออกมาจากการกระทำของแฟนสาว คิมกดจูบลงบนศรีษะของเธอเบาๆ ก่อนจะข่มตาหลับไป

——————————————————

14 วันก่อนวันแต่งงาน

แสงสว่างของตะวันเช้าวันใหม่สอดส่องรอดช่องม่านขาวกระทบบนร่างชายหนุ่มและหญิงสาวที่นอนกอดกุมกันอยู่บนที่นอน ร่างบางปรือตาขึ้นหลังแสงอุ่นกระทบเปลือกตาของเธอ

“อ๊ะ!! คุณคะคุณมานอนบนนี้ได้ยังไงคะ?!” เบลล์ตกใจที่เธอพบชายหนุ่มบนที่นอน พร้อมแขนหนาที่กำลังกอดเอวบางของเธอไว้

“อื้มม..ที่รักขอพี่งีบอีกหน่อยนะคะ” เขายังคงหลับตาพึมพำตอบรับเธอตามความเคยชินและกอดแขนกระชับขึ้น

ตึก ตึก ตึก

“คะ คะ..คุณปะปล่อยฉันก่อน” เธอพยายามดันตัวเองออกจากอ้อมกอดแกร่ง

“อื้มม หอมจัง....ตื่นแล้วหรอคะตัวเล็ก” เขาลืมตาปรือตื่นขึ้นมาก้มมองคนในอ้อมกอดที่พยายามดิ้นขยุกขยิกเพื่อผละออกจากเขา

“ตะตื่นแล้วคะ คะคุณมากอดฉันทำไมคะ ลงไปจากที่เตียงเลยนะ” เธอพูดด้วยสีหน้าเขินอายน้ำเสียงเปล่งออกมาอย่างตะกุกตะกัก

“ลุกก็ได้คร๊าบบบ เดี๋ยวคุณพ่อจะมาตรวจแล้วนะ เดี๋ยวพี่เอาผ้ามาเช็ดหน้าเช็ดตาให้” เขาบิดกายยกแขนเหยียดไล่ความเมื่อยล้าออกจากร่างกายก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องน้ำ

สาวน้อยมองการกระทำของเขาด้วยความเขินอาย แต่เธอกับลูกสึกไม่ได้รังเกียจเขาแม้แต่น้อย เขาทำให้เธอหัวใจเต้นแรงโครมครามอยู่ตลอดตั้งแต่ตื่นมา

ในเวลาไม่นานคุณหมอบดินทร์และภรรยาของเขาก็เดินเข้ามาในห้อง

เบญญารีบสาวเท้าเข้าไปกอดร่างบางของลูกสาวเธอที่นั่งทำหน้างงอยู่บนเตียง

“สวัสดีครับคุณพ่อคุณแม่” คิมเอ่ยทักทายทั้งสอง

บดินทร์ : “พ่อจะมาพาเบลล์ไปทำTC Scanนะจะได้ดูภายในด้วยว่ามีอะไรเสียหายรึเปล่า เดี๋ยวจะให้พยาบาลมาถอดสายน้ำเกลือแล้วเอารถเข็นมารับ”

พยาบาลเดินเข้ามาในห้องพร้อมรถเข็น เธอเดินมาถอดสายน้ำเกลือออกให้สาวน้อยบนเตียง ก่อนจะดันรถเข็นมาข้างๆเตียงพร้อมเดินมาทำท่าจะพยุงตัวเบลล์

“ไม่เป็นไรครับผมจัดการเอง” เขายกยิ้มขึ้นเบาๆ ให้พยาบาลสาว ก่อนแทรกตัวเพื่อสอดแขนอุ้มยกแฟนสาวลงจากเตียงอย่างเบามือ จับตัวเธอหย่อนลงนั่งบนรถเข็นด้านข้าง

“อ๊ะ!! อุ้มทำไมคะ ฉันไม่ได้บาดเจ็บนะคะ เดินไปเองได้” เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย

“ก็ทำแบบนี้เป็นปกติอยู่แล้วพี่คงชิน หนูปล่อยตัวตามสบายเถอะนะ ไปตรวจกันเถอะคุณพ่อรอนานแล้ว” เขายิ้มแย้มสดใสให้เธอและอาสาเป็นผู้เข็นรถเธอไปส่งที่ห้องตรวจ

หลังจากใช้เวลาตรวจไม่นานผลก็ออกมาเป็นที่หน้าพอใจสำหรับทุกคนร่างกายเธอปกติดีทุกอย่างยกเว้นที่ศรีษะเล็กน้อยที่มีเลือดคลั่งอยู่บริเวณหนึ่งแต่จากการวินิจฉัยของนายแพทย์ผู้เฉี่ยวชาญพบว่าบริเวณดังกล่าวไม่ได้มีอันตรายหรือผลข้างเคียงมากที่เธอไม่สามารถจำความได้นั้นเกิดจากอาการตกใจสุดขีดกับเหตุการณ์อุบัติเหตุและศรีษะถูกกระแทก

บดินทร์ : “ทุกอย่างโอเค เหลือแค่รักษาสถาวะจิตใจที่ถูกปิดกั้นไปเท่านั้น พ่อคงต้องยกให้เป็นหน้าที่ของคิมแล้วหละ”

เบญญา : “อย่าท้อนะคิมเรายังพอมีเวลานะลูก แม่ฝากน้องด้วยนะตาคิม”เธอยกยิ้มอ่อนให้เขา

คิม : “คุณพ่อครับผมไม่เคยลืมสัญญาที่จะดูแลเธอนะครับ คุณแม่ถึงเบลล์คนเดิมจะไม่กลับมาผมจะให้เบลล์คนใหม่รักผมยอมแต่งงานกับผมให้ได้ถึงแม้จะเหลือเวลาแค่14วันแล้ว” เขายิ้มออกมาบางๆ

บดินทร์ : “ได้ยินแบบนี้พ่อก็เบาใจหน่อย พาน้องออกจากโรงพยาบาลได้เลยนะตาคิม”

“ครับคุณพ่อ” เขาตอบรับหมอใหญ่ตรงหน้าด้วยรอยยิ้มที่พร้อมจะดูแลเธอต่อจากนี้

ชายหนุ่มเดินไปอุ้มหญิงสาวที่เตียงตรวจของห้องสแกนเพื่อพาเธอกลับห้องพักเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า

“ทำไมต้องอุ้มฉันตลอดเลยหล่ะคะ ปกติคุณอุ้มฉันตลอดเลยหรอคะ แล้วฉันไม่ชอบเดินเองหรอคะ” เธอจ้องหน้าชายหนุ่มที่อุ้มเธอเดินมาระหว่างทาง

“ฮ่าๆ พี่อุ้มเพราะอยากอุ้มหนูเฉยๆคะ ปกติหนูเดินวุ่นทั่วไปหมดที่นี่ ก็ที่นี่เป็นที่ของหนูตั้งแต่เด็กๆแล้ว” ชายหนุ่มหัวเราะออกมาเพียงเพราะคำถามที่ฟังดูแสนจะไร้เดียงสาของเธอและนัยน์ตาสดใสมองเขา

“คุณเป็นแฟนฉันหรอคะ เราคบกันมานานรึยังคะ” เธอยังคงทำหน้าสงสัยใคร่รู้

“สี่ปีแล้วคะ เรารักกันมากด้วยนะ เดี๋ยวพี่จะพิสูจน์ให้ดู ตอนนี้หนูทำตัวตามสบายเถอะ” เขายกยิ้มให้เธอ

“คุณหน้าตาหล่อจังนะคะ ผิวก็ขาว แต่ฉันยังไม่เห็นหน้าตาตัวเองเลยจำไม่ได้ด้วย” เธอเอามือน้อยๆของเธอลูบแก้มตัวเองเบาๆ

“หืมมม หนูจะจีบพี่หรอคะพี่เขินนะเนี่ย แต่จริงๆแล้วหนูรู้รึเปล่าว่าหนูอ่ะน่ารักที่สุดเลยแหละคะ” เขายิ้มกว้างให้เธอ

ชายหนุ่มอุ้มแฟนสาวของเขาจนถึงห้องพักขอและพาเธอเข้าไปยืนในห้องน้ำ

“อาบน้ำนะคะ แล้วนี่กระเป๋าข้างในมีเสื้อผ้าของหนูเลือกเอานะคะอยากใส่ชุดไหนก็ตามใจหนูเลย” เขาส่งกระเป๋าใบขนาดย่อมให้เธอ

“เราจะไปไหนกันหรอคะ” เธอเอียงคอถามตาใส

“ไปทุกที่หนูนึกออก ไปทุกที่ที่หนูอยากไปคะ ไปทุกๆที่จะมีแต่่เราสองคน” เขายิ้มกว้างให้เธอ

สาวน้อยได้ยินคำตอบถึงกับเขินอายหน้าเริ่มแดงระเรื่อขึ้นมาทันที

“อาบน้ำเลยสิคะ หรือจะให้พี่อาบให้เหมือนปกติ”

“ว้ายย ไม่คะ!!!!” ปัง!! เธอรีบปิดประตูห้องน้ำทันที

ตึก ตึก ตึก

(อาบให้เหมือนปกติเลยหรอ นี่ปกติถึงขั้นไหนกันแล้วเนี่ยะอะไรกันเนี่ย ทำไมตัวเราร้อนวูบวาบขนาดนี้กับแค่คำพูดของเขา) เบลล์ยืนพิงประตูห้องน้ำใจเต้นรัวจนกระเป๋าตกจากมือ

“หึ พี่ลุกจีบหนักนะที่รักรับมือให้ดีๆ” เขายืนยิ้มพูดพึมพำคนเดียวหน้าห้องน้ำ ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นเพียงเพราะได้กลิ่นไอละมุนลอยผ่านช่องประตูออกมา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น