True_Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)
email-icon Line-icon

True Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)

ชื่อตอน : ปลอดภัย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.1k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มี.ค. 2562 02:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปลอดภัย
แบบอักษร

ต่อ

หลังจากดนุพงษ์ทราบเรื่องการยกเลิกแผนของอมรินทร์จากเสี่ยอมรเขาก็รู้สึกโล่งใจอย่าบอกไม่ถูก ดนุพงษ์รีบติดต่อลูกชายคนเล็กของเขาเพื่อแจ้งความคืบหน้าทันที

“เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละไอเสือ เสี่ยอมรเค้าบอกป๊าด้วยตัวเองว่าลูกชายเค้าโทรยกเลิกทุกอย่างให้แล้วแกสบายใจได้แล้วนะไอว่าที่เจ้าบ่าว”

คิม : “ขอบคุณครับป๊าจบง่ายๆแบบนี้ผมก็สบายใจหน่อย ผมกำลังรีบเครียงานจะได้ว่างจัดการเรื่องงานแต่งกับฮันนีมูนสักทีนะป๊า”

ป๊า : “เออๆดีๆ จัดให้ใหญ่โตสมฐานะทางฝ่ายไอบดินทร์มันด้วยนะ เรื่องสินสอดทางป๊าก็ให้ม๊าจัดการให้แกแล้วไม่ต้องเป็นห่วง”

คิม : “ครับป๊า ผมขอตัวไปรับว่าที่เจ้าสาวไปกินข้าวก่อนนะป๊า ประชุมตั้งแต่เช้าวันนี้ยังไม่ได้เจอกันเลย คิดถึงจะแย่อยู่แล้ว”

ป๊า : “ฮ่าๆ เออๆรีบไปๆ ป๊าอยากอุ้มหลานแล้วนะโว้ยไอเสือ ขอสักสองสามคน เอาผู้หญิงด้วยก็ดีฮ่าๆ”

คิม : “ฮ่าๆ รอเลี้ยงเลยป๊า ผมจัดให้แน่นอน”

ชายหนุ่มอารมณ์ดีจนยิ้มร่าหลังจากที่ได้รับข่าวจากผู้เป็นพ่อว่าศัตรูที่เขาจับทางได้ก่อนล้มเลิกแผนไปแล้ว

หลังจากวันนี้ที่เขาพยายามเครียงานทุกอย่างอย่างหนักเพื่อที่จะว่างยาวจัดการเรื่องงานแต่งงานที่กำลังจะเกิดขึ้นกับคนที่เขารัก เขาวางแผนพาเธอไปเที่ยวทุกๆที่ๆเธอเคยบอกเขาว่าอยากไป แค่คิดตอนนี้ชายหนุ่มก็เดินหุบยิ้มแทบไม่ได้รีบหยิบโทรศัพท์มือถือจากกระเป๋าเสื้อสูทกดโทรหาเธอทันที

หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้

ตู๊ด ตู๊ด ๆ

“ปิดเครื่องทำไมตัวเล็ก?!” เขาบ่นพึมพำ

“ไลน์ตั้งแต่เมื่อบ่ายก็ไม่ได้อ่านอีกด้วย ทำไรอยู่นะหรือว่าหลับเพลิน?!” เขายังคงคุยกับตัวเองไปเรื่อยๆขณะที่กำลังก้าวเดินไปที่รถ ชายหนุ่มยังคงพยายามหาทางติดต่อแฟนสาวของเขา

“สวัสดีครับป้าใจผมคิมนะเบลล์ละครับป้า”

.............?!

“อะไรนะครับออกไปร้านดอกไม้ตั้งแต่สิบโมง นี่มันบ่ายสามกว่าแล้วนะครับ”

..............

“โอเคครับป้าใจเย็นๆนะครับเดี๋ยวผมจัดการเอง”

ชายหนุ่มวางสายเสร็จรีบวิ่งขึ้นรถแล้วขับออกไปมุ่งตรงตามความคิดของตนที่แรกคือร้านดอกไม้ที่ตนกับแฟนสาวได้ไปสั่งไว้สำหรับใช้ในงานแต่ง

เมื่อมาถึงร้านดอกไม้เป้าหมายเขารีบพุ่งตัวเข้าไปในร้านเพื่อถามรายละเอียดการมาของเธอ

เจ้าของร้าน : “คุณปลายฟ้าเลือกช่อใหม่ได้แล้วก็เดินทางกลับไปสักชั่วโมงแล้วคะ”

สิ่งที่ชายหนุ่มได้คำตอบมาจากเจ้าของร้านทำให้เขาเริ่มรู้สึกใจคอไม่ดี เขาไม่รู้จะเริ่มต้นหาเธอจากที่ไหนเลยคิดว่าจะไปรอแฟนสาวที่บ้านของเธอ

คิมขับรถออกมาจากร้านอย่างรวดเร็วเพื่อมุ่งหน้าให้ถึงบ้านแฟนสาวของเขาให้เร็วที่สุด

เมื่อขับมาได้สักระยะหนึ่งบนท้องถนนที่เป็นทางผ่านไปบ้านของแฟนสาวก็เกิดรถติดแถวยาวเป็นอย่างมาก เขาจึงใช้ช่วงเวลาที่รถไม่สามารถเคลื่อนไปได้พยายามติดต่อหาพ่อของเธอ

“คุณพ่อคิมนะครับ ผมติดต่อเบลล์ไม่ได้เลย โทรไปที่บ้านป้าใจบอกว่าเบลล์ออกมาร้านดอกไม้กับลุงพลตั้งแต่สิบโมงเช้า ป้าใจก็ติดต่อลุงพลไม่ได้เช่นกันครับ เบลล์ติดต่อหาพ่อบ้างรึเปล่าครับ?”

........!

“ครับๆผมจะรีบหาน้องให้เจอให้ไวที่สุด”

เขาวางสายการติดต่อกับพ่อของเธอ

“ไปไหนของเรานะยัยตัวเล็กพี่เป็นห่วงนะรู้มั้ย”

เขาบ่นพึมพำคนเดียวในรถที่ค่อยๆเคลื่อนตัวได้อย่างช้าๆเพราะรถติด

เมื่อมาถึงจุดที่เป็นสาเหตุให้เกิดรถติดเป็นแถวยาว ก็พบว่าเกิดอุบัติเหตุข้างหน้ามีรถกู้ภัยกำลังทำการเก็บกู้ซากรถที่พุ่งตกข้างทางไปหยุดตัวจอดอยู่ติดกับต้นไม้ใหญ่ข้างถนน

“รถ!!! รถบ้านตัวเล็ก” สิ้นเสียงความคิดชายหนุ่มหันหัวรถไปจอดข้างกู้ภัยแล้วกระโดดลงจากรถวิ่งเข้าไปในที่เกิดเหตุทันที

เจ้าหน้าที่ : “คุณครับเข้าไม่ได้นะครับ เรากำลังกู้ซากรถกันอยู่” เจ้าหน้าที่ชายเอามือยกกันเขาไว้

คิม : “ผมเป็นญาติกับเจ้าของรถครับ ผมขอเข้าไปดูหน่อยนะครับได้โปรด” เขาแสดงสีหน้าร้อนรนจนเจ้าหน้าที่เชื่อในสิ่งที่เขาพูดปล่อยเขามุดเชือกกั้นเข้าไป

ชายหนุ่มเดินไปถึงตัวรถกลับพบว่ามันว่างเปล่าไร้ร่างของคนทั้งสองที่เขาหาอยู่ แต่เขาสะดุดตากับลอยเลือดที่ยังคงเปื้อนอยู่ทั้งตรงคนขับและคนนั่งด้านหลัง ทำให้เขาสติเกือบกระเจิงกำมือแน่น เขารีบวิ่งไปหาเจ้าหน้าที่ข้างๆที่กำลังทำงานอยู่

คิม : “พี่ครับคนที่มากับรถล่ะครับ”

เจ้าหน้าที่ : “คนเจ็บถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล xoxแล้วครับ ทั้งคู่บาดเจ็บนะครับแต่ไม่สาหัสมาก โรงพยาบาลนั้นเค้ามีหมอเก่งๆเยอะน้องสบายใจได้”

คิม : “ขอบคุณครับๆ” เขารีบวิ่งกลับไปที่รถด้วยหัวใจเต้นรัว แต่ก็พยายามปลอบใจตัวเองเพราะเจ้าหน้าที่บอกเขาว่าทั้งคู่แค่บาดเจ็บเล็กน้อย

ชายหนุ่มขับรถออกไปด้วยความเร่งรีบเพื่อมุงตรงไปที่โรงพยาบาล ในหัวของเขาว่างเปล่าคิดถึงแต่เธอผู้เป็นดั่งดวงใจ

เมื่อคิมมาถึงโรงพยาบาลเขารีบวิ่งไปที่เคาน์เตอร์เพื่อสอบถามถึงแฟนสาวก็ได้ความว่าแฟนสาวของเขาถูกนำตัวไปพักฟื้นแล้วยังห้องพักผู้ป่วยVIP

คิมรีบวิ่งขึ้นลิฟต์ไปทันทีเพื่อไปหาเธอ เมื่อมาถึงห้องตามที่พยาบาลตรงประชาสัมพันธ์บอกว่าร่างบางของเขากำลังพักฟื้นอยู่ เขาก้าวเดินมาเปิดประตูอย่างช้าๆ ด้วยใจที่เต้นรัว

ภายในห้องพบแพทย์หญิงคนหนึ่งกำลังตรวจร่างกายของแฟนสาวของเขาที่กำลังหลับไม่ได้สติอยู่บนเตียงผู้ป่วย มีสายน้ำเกลือที่ถูกห้อยไว้เหนือหัวเตียง ด้านข้างแพทย์หญิงมีพยาบาลสาวยืนคอยจดอาการของเธออยู่สองคน ทุกคนหันมามองชายหนุ่มที่เดินเข้ามา

“คุณเป็นใครคะ ผู้ป่วยคนนี้งดเยี่ยมนะคะเราไม่ได้รับอนุญาตให้ใครเข้าเยี่ยมคะ พอดีเป็นเคสพิเศษของทางโรงพยาบาลคะ” แพทย์หญิงกล่าวกับเขา

คิม : “ผมทราบครับเธอเป็นลูกสาวเจ้าของโรงพยาบาลนี้ ผมเป็นคู่หมั้นของเธอครับ”

แพทย์หญิง : “อ้อคุณคงเป็นคุณดนัยที่ท่านบอกดิฉันว่าคุณต้องมาเฝ้าคุณเบลล์แน่ๆ”

คิม : “ครับผมดนัย ขอทราบอาการเธอหน่อยได้มั้ยครับคุณหมอ” เสียงเขาดูเศร้ามากจนสีหน้าเหมือนคนกำลังจะร้องไห้

แพทย์หญิง : “ดิฉันเรียนอาการให้ท่านทราบแล้วนะคะ ท่านกำลังบินกลับมาพร้อมภรรยา จากที่ดิฉันตรวจเบื้องต้นคุณเบลล์ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมากมายคะแต่ศรีษะน่าจะได้รับการกระแทกจึงได้รับความกระทบกระเทือน”

คิม : “อันตรายมั้ยครับ” เขารีบถามต่อ

แพทย์หญิง : “ต้องรอผู้ป่วยอาการทรงตัวถึงจะสแกนผลอีกทีน่าจะเป็นพรุ่งนี้คะ แต่ท่านน่าจะมาดูอาการของลูกสาวเองและรับช่วงต่อจากดิฉันเลยเมื่อลงเครื่องมาถึงค่ะ”

คิม : “ขอบคุณครับ” เขาเหม่องมองร่างบางที่ยังคงไร้สติหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง

แพทย์หญิง : “ไม่ต้องห่วงนะคะคุณดนัยศาสตราจารย์ท่านเก่งมากๆ คุณเบลล์ต้องหายภายในไม่ช้านี้คะ ดิฉันขอตัวก่อนนะคะ”

แพทย์หญิงพร้อมพยาบาลต่างเดินออกไปจากห้องพักผู้ป่วยด้วยความเร่งรีบเพื่อไปดูอาการคนไข้คนอื่นต่อ

ชายหนุ่มรู้สึกโล่งใจที่คนรักของเขาไม่ได้เป็นอะไรมาก และดูจากบาดแผลภายนอกแทบจะไม่มีให้เห็นเลย เขาหย่อนตัวลงนั่งเก้าอี้ข้างเตียงของเธอดวงตาเศร้าจับจ้องหน้าหวานที่ยังคงหลับสนิท

“นอนพักเยอะๆนะที่รัก พี่จะอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน”

ชายหนุ่มเอื้อมมืออันสั่นเทาของเขาไปจับมือของเธอไว้อย่างหลวมๆ แล้วฟลุบหน้าลงบนที่นอนข้างกายเธอแล้วเผลอหลับไป

2 ชั่วโมงผ่านไป

ร่างบางปรือตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดหัวและมึนงง เธอก้มมองไออุ่นที่ส่งผ่านฝ่ามือของเธอจากใครสักคน เมื่อปรับสายตาที่กระทบแสงจนชัดเจน ภาพที่ปรากฏคือชายหนุ่มนอนหลับสนิทซุกหน้าลงข้างไหล่เธอบนที่นอน

“คุณเป็นใครค่ะ?”





แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น