บ่ายสอง
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 9 จองมาตั้งแต่ 7 เดือน

ชื่อตอน : ตอนที่ 9 จองมาตั้งแต่ 7 เดือน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มี.ค. 2562 22:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9 จองมาตั้งแต่ 7 เดือน
แบบอักษร

            “ยังไม่หายงอนอีกเหรอ”  ควีนนี่ถามพี่ชายเสียงติดจะง้อที่นานๆ จะมีสักที  เพราะตั้งแต่คืนที่เธอพาสองหมาเข้าห้องวันต่อมาเขาก็งอนเธออย่างเห็นได้ชัด

            “รู้ไหมว่าพี่เกือบตายเชียวนะ”  ลีโอโวยวายกับน้องสาว  เมื่อคืนเขาถูกพ่อๆ รุมยำแทบไม่เหลือดี

            “ควีนขอโทษ”  ควีนนี่พูดด้วยสีหน้านิ่งๆ

            “ขอโทษจริงป่ะเนี่ย  รับเอาไว้ก็ได้”  คนอย่างลีโอเคยโกรธใครนานที่ไหนโดยเฉพาะน้องๆ  “ว่าแต่สองหมาไม่ได้ทำอะไรเราแน่นะ  พูดตามตรงเลย  ควีนโตแล้วพี่ไม่ยุ่งเรื่องส่วนตัวแต่กับพ่อนั้นก็พูดยากอยู่”

            “พวกเขาตลกเหมือน...”  หญิงสาวทำท่านึกหาคำมาอธิบาย  “เหมือนวันๆ หัวสมองคิดได้แต่เรื่องแบบนี้  เหมือนเกิดมาเพื่อตลก”

            “ฟังดูไม่ดีเลยนะ”  ลีโอหัวเราะแห้งๆ จู่ๆ ก็รู้สึกสงสารสองหมาแฝดนั่นขึ้นมา

            “ดีนะ...ตลกดี”

            “เอาเถอะ  แต่วันหลังอย่าทำแบบนี้อีกนะ  ดีหน่อยที่พี่เก่งถึงได้ไม่ถูกยำตีน  ควีนก็รู้ว่าพ่อวินเซนต์นึกจะกระทืบก็กระทืบจริงๆ”  ลีโอเตือนและยังไม่วายโอ้อวดตัวเองเล็กน้อย  เมื่อคืนจู่ๆ เขาก็ถูกเหล่าพ่อๆ ลากไปรุมยำในห้องพิศวงอย่างห้องพ่อมาร์ก  พร้อมกับซักฟอกให้ตายเขาก็ยังนึกไม่ออกว่าเขาไปทำเรื่องนั้นตอนไหน  เรื่องที่ว่าคือเขายุให้แม่ลิซ่าหาผัวใหม่

            “พี่ไม่ตายง่ายๆ หรอก”  ควีนนี่ตบไหล่พี่ชายอย่างให้กำลังใจ

            “หลายครั้งเข้าก็อาจจะตายจริงๆ ขึ้นมานะ”  มีอย่างที่ไหนไปปล่อยข่าวว่าเขายุแม่ให้หาผัวใหม่  งานนี้ไม่ใช่เรื่องครอบครัวร้าวฉานแต่ชีวิตเขานี่แหละที่ร้าวฉานแตกยับของจริง 

            “อืม”  ควีนนี่รับคำในลำคอว่าเห็นด้วย  วันหน้าเธอจะเบามือกว่านี้แล้วกัน

            ครอบครัวปีศาจก็เป็นเช่นนี้และก็ผ่านเช่นนี้ไปอีก 20 ปีอย่างเรียบเรื่อย  สองหมายังมาเที่ยวตั้งแคมป์ทุกวันศุกร์  แต่ทว่าพวกเขาได้แต่ชะเง้อคอร้องเพลงจีบเจ้าหญิงบนหอคอยเนื่องจากดูเหมือนพ่อตาจะรู้ทัน  เพราะเพียงเท้าพวกเขาแตะบันไดพร้อมนับหนึ่งในใจก็จะมีลูกถีบปริศนาส่งพวกเขาลอยละลิ่วไปยังสนามหญ้าอย่างแม่นยำ  ซึ่งสองแฝดก็มองในแง่ดีว่านี่คือบทพิสูจน์ความอดทนของความรัก 

ดังนั้น 20 ปีมานี้พวกเขาก็ยังหน้าด้านไปรับลูกถีบพ่อตาทุกวันศุกร์เหมือนกับว่าถ้าวันไหนไม่โดนก็จะรู้สึกไม่สบายใจ  ตามด้วยส่งบทกวีลึกซึ้งไปกับนกพิราบที่พวกเขาฝึกให้มันบินไปยังหน้าต่างชั้นสี่  ตอนเช้ามีน้ำเต้าหู้บางวันก็โจ๊กใส่ไข่แขวนไว้ให้ตรงประตูรั้วเป็นประจำ 

อนึ่งทั้งบทกวีและของฝากเล็กๆ น้อยๆ พวกเขาเผื่อแผ่ไปถึงพ่อตาและแม่ยายทุกคนอย่างทั่วถึง  บทกวีไม่ซ้ำเขียนจีบพ่อตาแน่นอนว่ากับแม่ยายพวกเขาแค่อวยพรให้สุขภาพดีเท่านั้น  เห็นได้ชัดว่าลูกหมาพวกนี้อยู่เป็น

            สิ่งที่ต่างออกไปเล็กน้อยอันที่จริงก็ไม่ใช่ว่าไม่มีเพราะมันเกิดขึ้นกับฟอลคอน  แม้เขาจะยิ้มเฮฮาทว่ายังมีคนเห็นว่าเขามักขับรถไปวนเวียนอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่งบ่อยๆ  ตั้งแต่วันที่เขาไปส่งเซลีนที่บ้านจากนั้นเธอก็ไม่กลับมาอีกเลย  เธอหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยแม้แต่คนในบ้านก็ไม่มีใครอยู่  จวบจน 20 ปีผ่านไปแล้วเธอก็ไม่กลับมา  บางทีเธออาจจะลืมเขาแต่ไม่ได้หมายความว่าเขาลืมเธอสักหน่อย...เธอยังติดหนี้ท้าพนันกับเขาอยู่  ดังนั้นเขาจึงหวังให้เธอกลับมาในสักวันหนึ่ง

            ส่วนสิ่งที่ไม่ต่างเลยคือลีโอและควีนนี่  ลีโอยังคงเที่ยวหัววันกลับใกล้เช้าและตื่นช่วงบ่ายไปเกาะรั้วมหาวิทยาลัย  ควีนนี่ก็อยู่เงียบๆ เพราะเชื่อฟังพ่อวินเซนต์ในเรื่องผู้ชาย  ซึ่งวินเซนต์พูดไว้ประมาณว่า  ถ้ามันอยากได้เราจะสิบปียี่สิบปีก็ต้องรอได้  พ่อไม่อยากให้ลูกไปเจอคนไม่ดี  ซึ่งควีนนี่รู้ว่ามันเป็นสิ่งหวังดีที่คนเป็นพ่อจะคิดเผื่อลูกสาวที่ยังไร้ประสบการณ์ทางด้านนี้  แต่ว่าตามความเป็นจริงแล้วพ่อๆ อาศัยเอาโอกาส 20 ปีที่กว่าคอยกระทืบหมาไม่รู้ความอยู่เนื่องๆ จนเข้าขั้นติดใจถึงกับจัดตารางเวรกัน

            ส่วนสิ่งที่ต่างออกไปมากที่สุดคือมีอา  จากเด็กทารกที่ถูกทอดทิ้งก็เติบโตขึ้นเป็นสาวสะพรั่ง  ความสวยน่ารักฉายชัดออกมาจนเหล่าพ่อๆ หนวดกระตุก  เด็กสาวตาโตเรียนเก่งและยังว่าง่ายทำให้ลิซ่ารักนักรักหนา

            “วันนี้มีอาไปโบสถ์นะคะแม่”  เด็กสาวมาออดอ้อนผู้เป็นแม่ที่ตอนนี้ใบหน้าอยู่ในวัยเดียวกับเธอไม่ผิดเพี้ยน  เธอรู้ว่าเธออยู่ในครอบครัวที่ไม่ปกตินักตอนสักประมาณ 5 ขวบ  เพราะบางครั้งเธอก็เห็นพ่อมาร์กหายแวบไปมาต่อหน้าต่อตา  จวบจนสัก 7 ขวบเธอก็รู้ว่าสมาชิกในบ้านเป็นปีศาจ  แต่เพราะอะไรหลายๆ อย่างที่ซึมซับมานอกจากตกใจอยู่ชั่ววินาทีแล้วเธอก็ยอมรับมันได้อย่างรวดเร็ว

            มีอานั้นรู้ตัวว่าเป็นเด็กถูกเก็บมาเลี้ยงเพราะไม่มีใครปิดบังอะไรกับเธอ  ข้อดีของเธอคือยอมรับเรื่องราวหลายๆ อย่างได้อย่างรวดเร็วไม่ว่ามันจะดีร้ายแค่ไหน  เธอมักมองไปข้างหน้าอย่างใจเย็นและสามารถอยู่กับปัญหาได้หากมันจำเป็น  แต่ทว่าปราสาทหลังนี้มันไม่เคยมีปัญหาเลยสักครั้ง  ทุกคนใจดีมากถึงบางทีความคิดและการกระทำของพวกเขาจะประหลาดไปสักหน่อย  ดังนั้นคนที่เธอมักคลุกคลีและอยู่ด้วยคือแม่ลิซ่าเพราะคุยแล้วรู้เรื่องและเข้าใจง่ายที่สุด

            “ไปยังไงลูก”  ลิซ่าไม่ได้ว่าอะไรที่ลูกสาวเธอจะใฝ่ไปในทางนี้  ศาสนาไม่ใช่เรื่องไม่ดีสักหน่อยหากเราเข้าใจมัน

            “ขับรถไปเองได้ไหมคะ  ครั้งก่อนพี่ฟอลคอนไปส่งแล้ว...”  เขาพาแหกโค้งตรงทางเข้าโบสถ์พอดิบพอดี  เรียกได้ว่าอายแสนอายเพราะคนอยู่กันเยอะ

            “ไปไหนกัน”  ลีโอที่เข้ามาทันได้ยินพอดีถามขึ้น

            “น้องจะไปโบสถ์”  ลิซ่าตอบแทน

            “ไปอีกล่ะ  เธอเป็นแม่ชีน้อยหรือไง”

            “ที่ต้องสารภาพบาปสุดก็ลุงลีโอนี่แหละ”  มีอาเถียงเสียงหงุงหงิง

            “ได้ยินนะ”  ชายหนุ่มดีดหน้าผากเธอไม่เต็มแรงเท่าไหร่นัก  ก่อนจะพูดต่อ  “ไปก็ไป  เดี๋ยวลุงไปส่ง”

            รถคันหรูขับออกจากปราสาทไม่เร็วนัก  ภายในรถเปิดแอร์เย็นฉ่ำแต่หนึ่งปีศาจหนุ่มและหนึ่งมนุษย์สาวต่างเงียบสนิท  มีอาหันไปมองเสี้ยวหน้าของคนข้างๆ ก่อนจะถอนหายใจ  ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่กันที่เธอกับลุงลีโอรู้สึกเหมือนมีกำแพงบางอย่างมากั้น  จู่ๆ เขาก็พูดกับเธอน้อยลงเจอหน้ากันในแต่ละวันก็ยิ่งน้อยเข้าไปอีก

            เมื่อก่อนสิ่งแรกที่เธอลืมตาตื่นมักไปใบหน้าหล่อๆ ของลุงคนนี้ที่ยิ้มให้อยู่ข้างเตียง  เขาชอบซื้อของเล่นมาเอาอกเอาใจเธอ  กลับดึกแค่ไหนเขาก็จะมาจูบหน้าผากเธอเพื่อทักทาย  ตอนเธอเข้าเรียนไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหนเขาก็ต้องเป็นคนมารับเธอกลับบ้าน  จวบจนเธอขึ้นมัธยมปลายเขาก็ห่างไปแบบไม่บอกไม่กล่าว  เหมือนกับว่าจู่ๆ เขาก็หายไปจากชีวิตเธอ

            “มองทำไม”  ลีโอส่งเสียงถามจนมีอาสะดุ้ง

            “แค่รู้สึกว่าพักนี้เราไม่ค่อยเจอกันเลยนะคะ  อยู่บ้านเดียวกันแท้ๆ”

            “อยากเจอลุงเหรอ”  ปีศาจหนุ่มหันมามองเธอให้เต็มตา  ตอนนี้มีอาโตขึ้นมาก  เธอเป็นสาวเต็มตัวจนเขารู้สึกว่ามันเร็วไป  ไม่ใช่ว่าเขาทำใจรับไม่ได้แต่เป็นเพราะมีบางอย่างไม่ชอบมาพากลเช่นว่าพักหลังๆ  เขามองเธอเป็นหญิงสาวคนหนึ่งมากกว่าน้องสาว  เรื่องแบบนี้มันเกินควบคุมจนเขาเองก็ตกใจเช่นกัน  ถ้าเป็นผู้หญิงอื่นเขาคงรวบเธอมากินให้สมอยากตั้งแต่รู้สึกแบบนี้  แต่นี่เป็นมีอาเขาจึงต้องห้ามความตะกละที่ดูจะมากขึ้นจนผู้หญิงคนอื่นๆ ก็ทำให้เขารู้สึกอิ่มไม่ได้ 

พวกเขาเป็นปีศาจที่เสพราคะเป็นปกติเหมือนอาหารจึงไวต่อกลิ่น  และช่วงนี้เขารู้สึกว่ากลิ่นของมีอาจะหอมเย้ายวนเป็นพิเศษ

            “ช่วงนี้เจอกันบ่อยๆ ก็ดีค่ะ  เพราะมีอาเรียนจบแล้วแต่ไม่รู้จุดหมายปลายทางในชีวิตเท่าไหร่เลยอยากจะลองบวชดู  มีอาคิดว่าตัวเองชอบทางนี้”  เพราะตั้งแต่เด็กเธอเรียนโรงเรียนที่ดำเนินการโดยศาสนาเพราะพ่อๆ เห็นว่ามันเป็นหญิงล้วนและอยู่ใกล้บ้าน  อีกอย่างโรงเรียนที่ว่าดูแลการเรียนการสอนโดยแม่ชีจึงคิดว่าต้องสอนมนุษย์ออกมาได้ดีกว่าปีศาจได้แน่ๆ  และเมื่อเธอเข้าไปเรียนเธอก็ได้ซึมซับทุกสิ่งทุกอย่างจากคำสอนจึงรู้สึกว่ามันคือทางที่ใช่สำหรับเธอ

            เอี๊ยด!

            ลีโอเบรกรถจนล้อปัด

            “เบรกอะไรแบบนี้ล่ะคะ  ดีนะที่ไม่มีรถตามหลัง”  หญิงสาวตกใจ

            “บวช!  แม่ชี!!”  ลีโอพูดไปอีกเรื่องแถมยิ่งพูดเสียงก็ยิ่งสูง

            “ค่ะ  ปรึกษาแม่ลิซ่ากับพ่อๆ แล้วพวกท่านไม่ได้ว่าอะไร  เพียงแต่บอกว่าถ้าเบื่อๆ ก็กลับมา”

            “ไม่เอา  ลุงไม่อนุญาต”  ชายหนุ่มแสดงทีท่าเอาแต่ใจออกมา  เธอถูกเลี้ยงดูโดยปีศาจนะ...คิดจะเข้าหาพระเจ้าได้ยังไง  จะเอามาปราบเวลาโดนพี่ๆ รังแกเหรอ

            “แต่มีอาตัดสินใจแล้ว”

            “ก็ตัดสินใจใหม่  ไม่บวชกับไม่บวชเลือกเอาสักอย่าง”  เขาดึงดัน

            “ลุงอย่าเอาแต่ใจได้ไหม  ไหนบอกว่าถ้าโตขึ้นมีอาอยากเป็นอะไรจะสนับสนุนไงคะ”  เธอเลือกที่จะรื้อฟื้นคำพูดเก่าๆ ของเขาออกมาอ้าง

            “ตอนนั้นลุงพูดเพราะเมาถึงไม่เมาก็ไม่เอาแล้วปัดทิ้งแบบอิ๊บไว้ก่อน  คิดดูนะตอน 2 ขวบใครล้างก้นให้เธอ  ลุงชงนมเด็กเป็นที่ไหนตอนนี้หลับตาชงยังได้เลย  ตอนเธอฝันร้ายลุงน่ะแทบจะวิ่งไปต่อยกับเทพความฝันแล้วติดแค่ว่ามันไม่อยู่บ้าน  ดูแลขนาดนี้เห็นไหมว่าลุงหวังดีกับเธอตลอด  ดังนั้นเลิกเป็นแม่ชีเถอะ”  ลีโอยกเรื่องเก่าๆ มาอ้างเช่นกัน

            “ไม่เห็นจะเกี่ยวเลยค่ะ”  มีอาหน้าแดงเพราะคำว่าล้างก้นของเขานี่แหละ  ตอนนี้คนที่ล้างก้นให้เธอก็ยังหนุ่มยังแน่นอยู่เลย

            “ไม่รู้ล่ะ  ถ้ายังดื้อเดี๋ยวได้เห็นดีกัน”  เขาขู่แต่ก็ยอมขับรถพาเธอไปส่งที่โบสถ์อย่างที่รับปากเอาไว้

            “ขอบคุณที่มาส่งค่ะ”  มีอาไม่มองหน้าชายหนุ่มอีกเลยจนกระทั่งตอนนี้เพราะเธอยังไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไรให้เขาเปลี่ยนใจ  ดังนั้นเธอควรจะใจเย็นไว้ก่อน

            “ลุงพูดจริงนะ”  เขาคว้ามือแล้วดึงเธอเอาไว้ได้ทันก่อนเธอจะเปิดประตูลงจากรถไป

            “มีอาไม่รับปาก  แต่จะเก็บไปคิดดูใหม่”  เธอไม่ใช่คนชอบโกหกดังนั้นเธอจึงพูดตรงๆ  ทว่าใจตอนนี้ก็ยังเอนเอียงในการหันหน้าเข้าหาพระเจ้าอยู่  ที่จริงเธอนั้นมีใจหวังดีอยู่นิดหน่อยตรงที่เธอถูกเลี้ยงดูโดยปีศาจเธอจึงอยากใกล้ชิดขอพรบอกกับพระเจ้าว่าพวกเขาไม่ใช่คนเลวร้าย  เธอหวังให้การสวดภาวนาของเธอทำให้พวกเขาเป็นปีศาจที่มีความสุขตลอดไป

            “ทุกครั้งที่มาที่นี่  หลังจากนี้ลุงจะมารับมาส่ง”  ลีโอพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง  มือเล็กๆ ที่เขากุมอยู่ทั้งนิ่มและอุ่นเขาจนอยากจะสัมผัสเธอต่ออีกนิด

            “ค่ะ”  มีอาพยักหน้ารับทว่าจะเปิดประตูก็ถูกเขาดึงยื้อไว้อีก  “มีอะไรอีกคะ?”

            “ปกติเวลาส่งไปส่งโรงเรียนมีอาขอบคุณยังไง”

            “นั่นมัน...นั่นมันเป็น 10 ปีมาแล้วนะคะ”  หญิงสาวหน้าแดง

            “เร็วๆ เข้า”  เขาเร่งพลางยืนแก้มให้เธอเหมือนคนหน้าด้าน

            มีอาข่มความอายจูบแก้มเขาเร็วๆ ทีหนึ่งพลางคิดในใจว่าเคยทำมาแล้วเป็นร้อยเป็นพันครั้ง  ตอนนี้ทำอีกจะเป็นอะไรไป  ถึงจะอยู่คนละช่วงวัยก็เถอะ

            เมื่อกลีบปากนุ่มนิ่มเหมือนเยลลี่แตะแก้มลีโอก็รีบหันหน้าไปจูบโดนมุมปากอิ่มพอดิบพอดี  เขากดย้ำแรงๆ  แล้วถอยอย่างอย่างเสียดาย

“ลุงลีโอ!!”  มีอาหน้าแดงจนตอนนี้มันเหมือนคั้นน้ำออกมาได้

“เพราะไม่อยู่นิ่งๆ น่ะสิ  ไหนหันแก้มมา”  เขาโทษเธอดื้อๆ ก่อนจะชะโงกหน้าไปหอมแก้มเธอฟอดใหญ่อย่างที่เคยทำเมื่ออดีตอันแสนนานแล้วทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ปล่อยให้มีอาเดินหน้าแดงเหม่อลอยลงรถไป

            “ถ้ายังไม่ฟังอยู่อีก  พ่อจะบุกปล้ำแม่ชีถึงในโบสถ์นี่แหละ”  ชายหนุ่มพึมพำเบาๆ ขณะขับรถออกจากสถานที่ของคู่แข่งทางจิตวิญญาณ  ตอนนี้เขาก็ไม่รู้หรอกว่าทำไมถึงทำกับมีอาแบบนั้นแต่เขาไม่รู้สึกผิดสักนิด  แต่ที่รู้แน่ๆ เลยคือเขาหวงเป็นบ้าเหมือนกับว่าของรักกำลังจะหลุดมือไป  หากเธออยู่บ้านต่อให้ไม่เจอหน้าเขาก็ยังรู้ว่าเธออยู่บ้าน 

เด็กคนนี้เขาเลี้ยงมาแล้วพระเจ้าทำไมต้องมาชุบมือเปิบไปด้วย  อยากได้สาวกหรือลูกๆ คนใหม่นักก็ไปหาเอาเอง  แต่มีอาเขาไม่ให้อย่างเด็ดขาด...ลุงลีโอจองมาตั้งแต่ 7 เดือนแล้วไม่รู้หรือยังไง

------

เรื่องลีโอเลี้ยงต้อยจะเล่าแบบเฟลชแบ็ค ผสมกับปัจจุบันนะคะ  เล่าแทรกๆ ว่าคู่นี้มีโมเม้นท์อะไรกันมาก่อน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}