True_Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)
email-icon Line-icon

True Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)

ชื่อตอน : สงสัย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.7k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มี.ค. 2562 19:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สงสัย
แบบอักษร

17 วันก่อนงานแต่ง

“ลื้อมั่นใจแล้วหรอไอเสือ ถ้าลื้อคิดผิดป๊าจะเสียลูกค้ารายใหญ่เลยนะ”

“ผมเป็นคนรอบคอบนะป๊าก็รู้ จากเหตุการณ์ครั้งไอกรมันสอนให้ผมไม่ประมาทและดูแลเธอใกล้ชิดขึ้น ผมค่อนข้างจะมั่นใจนะป๊า”

สองพ่อลูกกำลังนั่งคุยกันที่คฤหาสน์หลังใหญ่ โดยมีผู้ร่วมฟังการสนทนาครั้งนี้หลายคนที่ถูกชายหนุ่มเรียกเข้ามาอย่างกระทันหัน

ต๊อบ : “อะไรทำให้มึงมั่นใจขนาดนี้ว่ะไอคิม”

คิมหยิบเอกสารปึกหนึ่งออกมาจากซองสีน้ำตาลยื่นให้เพื่อนสนิทของเขาดู

คิม : “มันทำเรื่องขอร่วมลงทุนกับกิจการเครื่องมือแพทย์ของว่าที่พ่อตากูที่เบลล์เป็นคนดูแลเรื่องนี้อยู่ กูว่ามันแปลกๆ”

อาท : “แปลกยังไงว่ะ มันจะทำธุรกิจ”

ป๊า : “ไอเสือมันคิดว่าอีพยายามหาทางเข้าใกล้อาเบลล์เพื่อดูความเคลื่อนไหว”

คิม : “ใช่ป๊า ผมเอาเรื่องนี้เข้าปรึกษาพ่อตาผมแล้วเค้าก็เห็นด้วยว่าอาจเป็นไปได้แล้วให้ระวังไว้ ผมเล่าให้เค้าฟังถึงเหตุการณ์ในงานเลี้ยงคืนนั้นแล้วด้วย”

ไตเติ้ล : “เหตุการณ์อะไรว่ะไอคิม เล่ามาดิ๊”เขารีบหันหน้าไปถามชายหนุ่มด้วยความสงสัย

ต๊อบ : “เออกูขอดูแรงจูงใจหน่อยดิ”

คิม : “วันนั้นกูไปเป็นตัวแทนป๊าที่.........(เล่าเหตุการณ์การตามลำดับ(ตอนตราตรึง).......แล้วมันพยายามฉุดรั้งเบลล์ขนาดที่กูก็อยู่ด้วย”

อาท : “เชี่ยโคตรกล้าอ่ะ ขนาดไปกับมึงนะ”

ไตเติ้ล : “แม่งแรงจูงใจคือตัวเบลล์กับฐานะของเธออีกแล้วสินะ มหาเศรษฐีนี่อยู่ยากจังว่ะ”

ป๊า : “ลูกสะใภ้อั๊วอีน่ารักด้วยแหละ ฮ่าๆ”

คิม : “ป๊าผมร้อนใจนะ ป๊ายังนั่งขำได้อีก” เขาทำหน้าจริงจังเริ่มหงุดหงิด

ต๊อบ : “ดูจากเอกสารมันก็ปล่อยเวลามาหลายเดือนแล้วนะ แล้วทำไมมึงพึ่งมาสงสัยตอนนี้ว่ะ”

คิม : “เบลล์บอกกูว่ารู้สึกเหมือนมีคนตามมาหลายครั้งล่ะ กูพยายามพูดเลี่ยงไม่ให้เธอกลัว แต่ใช่ว่ากูจะไม่สังเกตุจะไม่สนใจนะกูก็ระวังอยู่”

อาท : “เท่าที่กูฟังมันก็วางใจไม่ได้นะ ที่มึงให้กูสืบกูได้รายงานมามันก็นังเลงพอตัว จะเอาอะไรพิสูจน์เพื่อจับมันให้ได้ก่อนมันจะลงมือมันก็ยากอยู่นะ”

ป๊า : “พวกมึงต้องรอบคอบนะ ทางนั้นก็เป็นผู้หลักผู้ใหญ่พอสมควร” ชายมีอายุเริ่มมีสีหน้าตึงเครียด

คิม : “ถ้ามันแตะคนของกูนะกูฆ่ามันแน่”

อาท : “ติดคุกแทนเข้าหอคุ้มเนอะไอสัส หัดใจเย็นๆหน่อยเถอะมึงอะจะเป็นเจ้าบ่าวอยู่แล้ว งานมึงก็งานช้างด้วยนะระดับประเทศเลย”

ต๊อบ : “แน่ดิลูกสาวคนเดียวของศาสตราจารย์ระดับประเทศเจ้าของโรงพยาบาลที่ดังที่สุดเรื่องเครื่องมือแพทย์ที่ทันสมัยที่สุด งานนี้นักข่าวคงเพียบ”

ไตเติ้ล : “แล้วมึงคิดว่ามันจะลงมือเมื่อไหร่”

คิม : “มันหาโอกาสอยู่มาหลายวันแล้ว”

อาท : “แล้วนี่น้องเบลล์ไปไหนอยู่ที่ปลอดภัยรึเปล่าว่ะตอนนี้”

คิม : “อยู่กับพ่อตากูที่บ้านปลอดภัย พ่อตากูก็รู้เรื่องหมดแล้ว เค้าก็ระวังอยู่”

ป๊า : “อั้วส่งการ์ดไปให้10คนล่ะ คอยดูแลห่างๆ ไม่ให้อาเบลล์อีรู้ตัวหรอก”

คิม : “ขอบคุณครับป๊า ผมไม่อยากให้เบลล์อยู่แบบหวาดระแวง”

ป๊า : “อั้วตัดสินใจล่ะจะไปคุยกับเสี่ยอมรจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด พวกลื้อไปกับอั้วด้วย

——————————————————

16 วันก่อนวันแต่งงาน

ชายหนุ่มกำลังยืนอยู่หน้าประตูเขาโทรศัพท์หาใครสักคนด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“ตัวเล็กอยู่บ้านกับคุณแม่ก่อนนะคะเดี๋ยวเย็นนี้พี่รับไปหนูไปเอาของชำร่วยนะคะ อย่าออกไปนะ”

...............

“ได้คะพี่จะรีบทำธุระกับป๊าแล้วรีบไปหานะคะ เจอกันตอนเย็นนะคะ โอเคๆบายคะที่รัก”

ป๊า : “ป่ะมากันครบละอั้วโทรนัดเสี่ยอมรไว้เรียบร้อยแล้ว”

รถหลายคันขับตามกันออกไปจนถึงคฤหาสน์ของเสี่ยอมร

เสี่ยอมร : “ไงคุณอนุพงษ์ ผมตกใจนะเนี่ยที่ท่านมาพบผมกระทันหันแบบนี้ มาๆเข้ามันกันก่อนครับ”

ป๊า : “ไม่ต้องมากพิธีหรอกครับเสี่ย ผมมาคุยธุระด้วยนิดหน่อย และอยากให้เสี่ยให้ความร่วมมือกับพวกผมหน่อยนะครับ”

เสี่ยอมร : “ถ้าเป็นคุณอนุพงษ์ขอร้องต้องเป็นเรื่องใหญ่มากๆแน่นอนท่านถึงมาด้วยตัวเองแบบนี้”

ทุกคนมานั่งรวมตัวกันที่ห้องรับแขกขนาดใหญ่ บรรยากาศค่อยข้างตึงเครียด สีหน้าของแต่ละคนค่อนข้างจริงจัง จนในห้องเงียบสนิท

ป๊า : “มาเข้าเรื่องเลยดีกว่านะครับเสี่ย จะได้ไม่รบกวนเวลาเสี่ยนาน อาต๊อบลื้อเอาเอกสารที่เราเตรียมมาทั้งหมดให้เสี่ยแกดู รูปถ่ายที่พวกลื้อได้มาด้วยเอาให้เสี่ยแกมห้หมด”

เสี่ยอมรรับซองสีน้ำตาลจากเพื่อนของว่าที่เจ้าบ่าวส่งให้ประมาณสองสามซอง เมื่อเสี่ยอมรรับก็รรบเปิดดูด้วยใบหน้าถอดสี เพราะเสี่ยอมรนั้นรู้อยู่แกใจลึกๆว่าถ้างัดกับคุณอนุพวงษ์ตรงๆ เขามีสิทธิ์ที่จะแพ้ทุกทางถึงขั้นอาจจะต้องล้มละลายได้เลย

เสี่ยอมร : “หน่ะนี่มันอะไรกันครับคุณอนุพงษ์”

คิม : “เอกสารการขอเข้าร่วมลงทุนในธุรกิจการแพทย์เฉพาะทางของคุณอมรินทร์และภาพถ่ายกล้องวงจรตามจุดต่างๆที่ผมได้มาที่มีคนติดตามตัวคู่หมั้นผม ซึ่งคนของป๊าสืบทราบแล้วว่าคุณอมรินทร์จ้างใครให้ลงมือ”

เสี่ยอมร : “ลูกชายผม จะ...จ้างใครทำอะไร”

ไตเติ้ล : “พวกผมคาดการกันว่าเขาตั้งใจจะบังคับให้ลูกสาวท่านประธานบดินทร์เซนต์มอบหุ้นให้เขา เพราะลูกสาวท่านคือคนดูแลทางด้านนั้นที่คุณอมรินทร์พยายามขอเข้าร่วม ซึ่งหุ้นตัวนั้นเป็นหุ้นถึง70%ของโรงพยาบาล”

อาท : “พูดง่ายๆคือลูกสาวของท่านบดินทร์คือเจ้าของโรงพยาบาลแห่งนี้เพราะถือหุ้นใหญ่สุด”

เสี่ยอมร : “แล้วลูกสาวเจ้าของโรงพยาบาลนั้นเกี่ยวข้องยังไงกับท่านอนุพงษ์หรอครับ ท่านถึงต้องมาหาผมด้วยตัวเอง”

ป๊า : “ลูกสาวไอบดินทร์เป็นว่าที่ลูกสะใภ้อั้ว”

เสี่ยอมร : “ห๊ะ อะไรนะครับลูกสะใภ้ท่าน”

คิม : “ครับคนที่ผมพามางานเสี่ยนั่นแหละครับคือลูกสาวประธานบดินทร์ คู่หมั้นผมที่ผมแนะนำท่าน”

เสี่ยอมร : “ชิบหายแล้วมั้ยไออมรินทร์” เขาสบถออกมาเบาๆไม่ให้ใครได้ยิน

ป๊า : “เราจะให้โอกาสลื้อได้คุยกับลูกลื้อก่อน จะได้ไม่ถึงมือผมกับไอบดินทร์ คุณคงรู้นะเสี่ยผมไม่เคยขู่ใคร ผมนักเลงแบบเปิดเผย” เขายกยิ้มให้เสี่ยอมรที่นั่งเหงื่อออกจนหน้าซีด

คิม : “ส่วนคนที่คุณอมรินทร์จ้างก็เป็น ลูกน้องเก่าป๊าผมซึ่งพวกผมก็ตามตัวไม่อยากเท่าไหร่ ช่วยจบเรื่องนี้ด้วยนะครับเสี่ย”

เสี่ยอมร : “เห้ออ ไอหลานชาย ลุงไม่ปฏิเสธนะแต่ไอลูกชายลุงมันชอบหนูคนนั้นมาก แล้วมันก็เป็นพวกหัวรั้นมากๆ ลุงขอโทษที่เลี้ยงลูกไม่ดี”

คิม : “ผมไม่อยากให้มีใครเจ็บตัวเรื่องนี้ ช่วยทำให้มันจบด้วยครับ และผมก็หวงเธอมาก”

ไตเติ้ล : “มันเกือบเคยฆ่าคนเพราะเธอมาแล้วเสี่ยเชื่อเถอะผมเห็นกับตา ผมก็ไม่อยากตัดทางส่งออกนำเข้าของเสี่ยกับครอบครัวผมด้วย”

เสี่ยอมร : “ขอบคุณครับทุกคนที่ให้โอกาศผมได้แก้ไขก่อน ผมจะคุยกับมันเอง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น