ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 9 :: FUCK [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 155.1k

ความคิดเห็น : 54

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ส.ค. 2562 21:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9 :: FUCK [100%]
แบบอักษร

ตอนที่ 9 Fuck  

 

 

‘มีใครอยู่ตรงนั้นไหมช่วยเก็บลูกบอลให้ผมหน่อยครับ’  

หลบไม่ทันแน่!!!!!! 

พรึบ!! 

เสือตวัดตัวคร่อมกลับแล้วโอบร่างผมขึ้นขณะที่ส่วนในยังค้าคาอยู่ภายใน เขาเร็วมาก มากจนผมมองตามไม่ทันมารู้ตัวอีกทีก็พบว่าเราสองคนกำลังหลบอยู่ตรงโขดหินใหญ่อีกก้อนไปเสียแล้ว 

‘อ้าวไม่มีคนอยู่หรอกหรือ’ 

ผมใจสั่นระรัวกัดปากแน่นก่อนจะรู้สึกถึงแรงเสียดสีเบาๆภายใน “อ๊า!!” 

ในเวลาแบบนี้เขายังจะมีหน้ามาแกล้งผม!! 

ร่างสูงโน้มใบหน้าเข้ามาจูบปิดกั้นเสียงของผมเอาไว้จนกระทั่งเขาสองคนได้ยินเสียงฝีเท้าเล็กๆใกล้ออกไปเสือจึงถอนจูบออก ตอนนี้ผมนั่งอยู่บนตักแกร่งและบางสิ่งยังค้างอยู่ที่ภายในแต่หลังจากนั้นเราก็ต่ออีกไม่นานก็ถึงจุดสุดยอด น้ำสีขาวไหลออกมาเปื้อนผมไปหมดทั้งตัว ทั้งตามตัวใบหน้าและภายในที่ยังคั่งค้างอีกเยอะ ผมก้มหน้าลงกับบ่าแกร่งอย่างหมดแรงรู้สึกถึงมือหนาที่ยกขึ้นมาลูบศีรษะเป็นการปลอบประโลมเบาๆ หลังจากนั้นสติมันก็ดับลงสู่ความมืดไปเลย

 

‘ครับ ไม่ต้องห่วง’ 

เสียงใคร ?

‘เดี๋ยวผมจัดการเรื่องนี้เอง’ 

เสียงของเสือ 

“อื้อ เสือ” 

ลืมตาขึ้นแล้วมองหาอีกคน นั้นเสียงผมหรือทำไมมันแหบพร่าแถมยังเบามากซะจนเกือบไม่ได้ยิน ร่างสูงที่กำลังยืนคุยโทรศัพท์อยู่หันมามองเขาบอกลาปลายสายแล้วเดินมาทางผมก่อนจะก้มใบหน้าเอาหน้าผากแตะที่หน้าผากผมทีหนึ่ง “ตัวร้อนมาก” เสือว่า

“เพราะม…มึง” เจ็บคอจังเลย

เขาไม่ตอบแต่เดินออกจากห้องไปไหนไม่รู้ ผมแหงนคอมองเพดานนี้คงจะเป็นห้องพักในโรงแรม ร่างสูงกลับมาอีกทีพร้อมปรอทวัดไข้เขาจับมัดเข้าปากผมค้างเอาไว้แล้วหยิบออกมาดู “40 องศา” เสือทำหน้าเครียด ผมร้อนไปหมดแม้กระทั่งลมหายใจของตัวเองยังสัมผัสได้ถึงความร้อน “ท่าทางจะไปเที่ยวต่อไม่ได้แล้ว”

“ไม่เอาจะไป แค่กๆๆ” อาการเจ็บคอลามไปทั่วแถมเสียงยังแหบมากๆ

“เอาไว้ตอนหาย” ว่าจบร่างสูงก็โน้มหน้าลงกับจูบที่หน้าผากผมเบาๆ หลังจากนั้นเสือก็ให้ผมนอนนิ่งให้เขาเช็ดตัวให้จนสะอาดเอี่ยมแถมมีกลิ่นหอมอ่อนๆไม่แพ้การอาบน้ำจากการผสมกลิ่นน้ำหอมลงไปด้วย เปลี่ยนเสื้อผ้าและชั้นในใหม่ ทานข้าวเช้าและยาเป็นอันเสร็จเรื่องที่ต้องทำทั้งหมด ผมนอนซมอยู่บนเตียงนานหลายชั่วโมงแถมหลับแบบไม่รู้เดือนรู้ตะวันพอตื่นมาอีกทีก็พบว่าเป็นเช้าวันใหม่และไข้ก็เริ่มลดลงจากการนอนข้ามวันไปแล้วด้วย 

“38.7 องศา” เสียงทุ้มกล่าวขณะมองไปสลับกับปรอทวัดไปมา “อยากอาบน้ำหรือเปล่า”

ผมพยักหน้าเบาๆ จบคำนั้นร่างสูงก็อุ้มผมเข้าห้องน้ำ อาบน้ำในความหมายของเขาไม่ต่างอะไรจากการเอาน้ำมาพรมๆตัวพอหมาดๆดีหน่อยที่ได้ถูสบู่พอให้หายเหนียวตัวและสดชื่นขึ้นบ้าง

และตอนนี้…

“อื้อ” ปากของผมถูกรุกรานด้วยลิ้นร้อน แขนแกร่งที่ทำหน้าที่กักตัวผมเอาไว้ด้วยการกอดเอวบางแน่นๆ มือหนาล้วงเข้ามาในเสื้อยืดตัวหลวมโพลง ลูบไล้ไปทั่วเอวบางแต่ไม่ได้ทำอะไรมากกว่านั้นผมบิดตัวไปตบอกหนาตุบๆเป็นสัญญาณว่าอากาศหายใจกำลังจะหมด ใบหน้าหล่อเหลาจึงถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ผมหน้าร้อนเมื่อสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่นูนๆอยู่ใต้กางเกงยีนส์ที่ผมนั่งทับบนตักของเขาอยู่ ไอร้อนของไข้หวัดสามารถใช้เป็นเชื้อเพลงได้อย่างดี 

แถมเสือตอนนี้ยังฟีโรโมนซ์สูงกว่าแต่เดิมมาก ผิวที่เคยขาวสว่างบัดนี้กลายมาเป็นสีน้ำผึ้งอ่อนๆจากการตากแดด ผนวกกับใบหน้าหล่อๆและสายตาคมกริบทำให้ผมใจสั่นมากจนเกรงว่ามันจะกระเด้งออกมา เป็นเสือเหมือนเดิมแต่ดูแบดบอยกว่า ฮอตและเซ็กซี่กว่าเดิมมากทำให้ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมผู้หญิงแถบยุโรปถึงชอบอาบแดด

“คนบ้า” ผมพูดเสียงเบา “โกรธวะ”

“เพราะเมื่อวานเหรอ”

ผมไม่ตอบแต่หน้าบึ้งมองเขาตอบเขียวปัด!

“มีอะไรจะไถ่โทษได้บ้าง”

“ห้ามแตะตัวกูสามเดือน”

“สามวันก็แย่แล้ว” เขาไม่พูดเปล่าแต่มือมันก็เริ่มไต่ลงสะโพกอีกรอบ ใบหน้าซุกเข้าคอผมแล้วบ่นอะไรสักอย่างงึมงำไปมา “แหวนเพชรเป็นไง”

“หือ” ผมเลิกคิ้ว “ไม่เอาขี้เกียจรักษา”

“เป็นของหมั้นเอาไว้ก่อนไง”

“…”

“ทำไมเงียบละ”

“เสือ”

“ครับ”

“มึงไม่รู้หรือไง”

“หือ” เขาละออกมาจากซอกคอแล้วหันมาสบตาผมตรงๆ

“ว่ากูมีคู่หมั้นอยู่แล้ว” 

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

“…”

“กูล้อเล่น” 

“ตลกนะเมีย” ร่างสูงทำหน้าอึ้งไปชั่วครู่ก่อนจะผ่อนลมหายใจแล้วพูดกับผมเสียงแข็ง ผมหัวเราะเบาๆในลำคอก่อนจะถูกริมฝีปากของอีกคนเข้ามารุกรานด้วยความหมั่นเขี้ยว มือหนาจับศีรษะของผมเอาไว้ไม่ให้กระดุกกระดิก ลิ้นร้อนที่กำลังชอนไชในปากเรียกเสียงครางอื้ออึงในลำคอของผมได้เป็นอย่างดี พอจังหวะที่เสือถอยออกเพียงเล็กน้อยเพื่อให้ได้พักหายใจผมถึงรีบเบี่ยงตัวหลบโดยเอาหน้าไปซุกที่ซอกคอหอมกรุ่นของร่างสูงก่อนพร้อมแกล้งเป่าลมฟู่ใส่หูนั้นไปทีหนึ่ง แต่เมื่อจะขยับออกห่างก็โดนแขนแกร่งล็อคเอวเอาไว้ทำให้ผมติดแหงกอยู่ในอ้อมกอดของเขาไปโดยปริยาย “ถึงมึงไม่เอากูก็จะให้อยู่ดี”

“ราคาตั้งแพงไม่เอาหรอก” ผมปฏิเสธ

“งั้นอยากได้อะไรไหม หือม์?”

“ไม่อยากได้อะไรทั้งนั้นแหละ ทำไมคิดอยากจะเป็นเสี่ยขึ้นมาหรือไง”

“เป็นผัวดีกว่า” เสือยกยิ้มตรงมุมปากเล็กน้อย แล้วปล่อยมือที่ล็อคเอวเอาไว้ก่อนจะจับตัวผมให้มามองหน้าเขาตรงๆ มือหนายกขึ้นปัดโปรยผมที่เริ่มจะยาวรกสายตาออก “มึงเป็นของกู” เสียงทุ้มกล่าวแล้วจรดริมฝีปากลงกลางหน้าผากของผมไล่ลงมาที่ดวงตา “ตา”

แล้วเลื่อนลงมา “จมูก”

“…”

“แก้ม”

“…”

“ปาก”

“…”

“ทุกอย่างของมึง”

“อื้อ!”

“เป็นของกู” 

ก่อนจะประทับจูบรุนแรงปิดปากผมเอาไว้ไม่ให้พูดอะไรได้อีกรวมถึงแรงที่จะต่อกรกับเขาด้วย…

 

3 สัปดาห์ต่อมา ณ ประเทศไทย 

คอนโดหรูชั้นสามสิบห้า 

“อยากออกไปทานอะไรด้านนอกหรือเปล่า” เสียงทุ้มเอ่ยถามขณะกำลังใส่นาฬิการาคาแพงที่ข้อมือ ใบหน้าหล่อเหลามองผมสลับกับเกมบนหน้าจอทีวีไปมาแต่ไม่ได้พูดอะไร ร่างสูงเดินออกจากห้องนอนผมมองตามแผ่นหลังกว้างนั้นไปจนสุดสายตาถึงหันกลับมาสนใจเกมของตัวเองต่อ ตอนนี้เรามาอยู่ที่ประเทศไทยเรียบร้อยแล้วครับหลังจากที่ตระเวนไปเที่ยวทั้งยุโรปและในแถบเอเชีย ผมไม่ได้มีโอกาสเจอรอยด์อีกเลยเพราะหลังจากจบทริปที่ฮอลลีวูดเสือไม่ได้พากลับคฤหาสน์แต่พาขึ้นเครื่องบินไปทั่วญี่ปุ่นต่อ จบญี่ปุ่นก็ไปต่อที่เกาหลีต่อ ตอนกิ้งมันได้ของฝากมันกรี๊ดลั่นมหา’ลัย (ผมนัดเจอที่มหา’ลัย)เพราะตอนอยู่เกาหลีผมเหมาไปทั้งครีม เสื้อผ้า นั้นนู้นนี้สารพัดสารเพชนิดไม่เกรงใจเงินในกระเป๋าตังค์ของเสือมัน (จริงๆแล้วจะออกเองแต่เสือไม่ยอม) ส่วนของฝากของเมฆจะเป็นพวกหนังสือโป๊กับหนังเอวี มิยาบินี้นางเอกขวัญใจมันเลย ฮ่าๆ ไอ้เมฆมันรวยอยู่แล้วมันมีแทบทุกอย่างผมไม่รู้จะซื้ออะไรไปฝากเลยซื้อของประมาณนี้ไปให้

เสือเดินกลับมาพร้อมแก้วนม “ดื่มก่อนวันนี้ยังไม่ได้ทานอะไรเลย เดี๋ยวกรดกัดกระเพราะ”

ผมรับมาดื่มจนหมดไม่อยากขัดเพราะยังไม่ได้ทานข้าวเช้าครับติดเล่นเกมอยู่ และตอนนี้ก็เที่ยงแล้วด้วย

“สรุปว่าอยากไปทานอะไรข้างนอกหรือเปล่า”

ผมส่ายหน้าแล้วปิดเกมลง “อยากให้มึงทำให้กินมากกว่า”

“กินกูไหมละ” 

“มึงอ่ะ กินอิ่มจนกินไม่ไหวแล้ว” เมื่อวันก่อนก่อนสองรอบ เมื่อวานสามรอบ ตอนเช้าอีกรอบหนึ่ง จะให้แดกอีกเนี่ยกูไม่ตายคาอกมึงเลยหรือสัส “ไม่เอา ทานข้าวเสร็จค่อยออกไปด้านนอกจะไปซื้อของใช้ มันหมด” 

“อืม” ร่างสูงครางรับแล้วเดินออกจากห้องไป ส่วนผมก็ลุกขึ้นยืนไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเข้าห้องน้ำเพื่อทำธุรกิจส่วนตัว

35 นาทีต่อมา

หลังจากที่เสร็จสิ้นทุกอย่างแล้วก็ได้ฤกษ์ออกมาจากคอนโด รถที่ใช้เป็นพาหนะในวันนี้คือPorscheสีควันบุหรี่ เสือตะบึ่งรถพาผมมายังห้างสรรพสินค้าสุดหรูแห่งหนึ่งในกรุงเทพ (ผมลองเสนอสถานที่ดูแล้วแต่ไม่หรูพี่แกไม่ไป) พอลงจากจอดรถผมก็รีบเดินมายังแผนกขายของใช้ทันที

“ครีมอาบน้ำๆ” ผมพึมพำกับตัวเองเบาๆพลางเลื่อนสายตามองไปให้ทั่วๆเพราะมันมีหลายผลิตภัณฑ์มากจนไม่รู้จะเลือกใช้อันไหนดีเพราะผมเป็นคนเปลี่ยนยี่ห้อไปเรื่อยๆถ้าอันไหนถูกใจมากถึงจะใช้อันนั้นนานๆ “เอาอันนี้ละกัน” เอื้อมมือไปหยิบครีมอาบน้ำขวดหนึ่งมาแล้วหย่อนลงรถเข็น แต่โดนอีกคนหยิบมันวางกลับเอาไว้ที่เดิมแล้วใส่ขวดใหม่ลงแทนที่ ผมเงยหน้าขึ้นมองเสือ 

“ตัวมึงกลิ่นเหมือนนม กูเลือกให้ห้ามเปลี่ยน” ครีมอาบน้ำที่เสือเลือกให้มันเป็นนมแพะครับ ส่วนของเสือเป็นยี่ห้อประจำที่เขาใช้ตลอด กลิ่นหอมๆเย็นๆแบบผู้ชาย (เสือและผมไม่ได้ใช้อันเดียวกัน) ผมเลื่อนสายไปตามองเหล่าสาคณาญาติที่โดนวางลงพร้อมนมแพะ

“โฟมล้างหน้าก็ต้องนมหรือ”

“…”

“ยาสระผมด้วย”

“…”

“อ๊ะ! ยาสีฟันด้วย แปรงแล้วจะไม่ฟันผุหรือไง”

“…”

“แป้งก็ยังต้องนมหรือเสือ” ผมถอนหายใจแล้วพูดประชดประชัน “เอาถุงยางรสนมไปด้วยเลยไหมล…”

ตุบ!!! 

ยังพูดไม่ทันขาดกล่องอะไรบางอย่างก็ถูกโยนลงในรถเข็น ผมก้มมองเบิกตาโพล่งแล้วเงยหน้าสบตาคนหยิบ “ตี้”

เต็มๆเลยสัส 

รสนมเต็มๆ!!!!!!!! 

 

“เหลืออะไรอีก” เสียงทุ้มเอ่ยถามหลังจากที่เราซื้อของใช้ที่จำเป็นเสร็จแล้ว ผมส่ายหน้าบอกไม่มี พวกเราสองคนจึงเลือกที่จะเดินดูของไปเรื่อยๆเผื่อมีอะไรที่อยากได้แทน

“เสื้อร้านนั้นน่ารักอ่ะเสือ” ผมชี้ให้ร่างสูงดูเมื่อเขาพยักหน้าแล้วจึงรีบวิ่งเข้ามาก่อน

“ตี้ครับ”

“โอ้ยย มีแต่ตัวน่ารัก เหมาะกับกูไหม” ผมหยิบเสื้อตัวหนึ่งมาทาบไว้กับตัว ใบหน้าหล่อเหลาพยักหน้าเบาๆแทนคำตอบ “แต่ลองดีกว่าถ้าซื้อไปแล้วมันไม่โอเคจะได้ไม่ต้องเสียดายตังค์”

“ห้องลองอยู่ทางด้านโน้นค่ะ” พี่พนักงานกล่าวด้วยรอยยิ้มพร้อมผายมือไปทางด้านหลังตัวเล็กเผยห้องลองชุดขนาดปานกลางอยู่หลายห้อง ผมเดินไปหยิบเสื้อที่ชอบมาอีกสองสามตัวก่อนจะเดินเข้าไปในห้องลองชุดพลันจะปิดประตูมือหนาก็เข้ามาขวางเอาไว้พร้อมเบียดเข้ามาในห้องแล้วล็อคประตู ถึงห้องมันจะขนาดปานกลางก็จริงแต่ถ้ามีผู้ชายร่างขนาดนี้สองคนมาอยู่ด้วยกันบอกได้เลยว่าแคบ เสือจับผมหันหน้าเข้ากระจกบานใหญ่สะท้อนร่างสองร่างที่กำลังแนบชิดกันอยู่ ผมหน้าร้อนฉ่าเมื่อเริ่มเข้าใจแล้วว่าเขาต้องการทำอะไร 

“จะลองชุดไม่ใช่หรือ”

“…”

“ถอดชุดออกสิ”

“…”

“ถอด  

“เสือห…หยุด” ผมบอกเสียงสั่นเมื่อมือหนาเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของผมออกช้าๆ ลมหายใจร้อนคลอเคลียอยู่ใกล้ๆ เปลือกตาสีไข่หลุบลงมองกระดุมเม็ดสุดท้ายที่ถูกปลดออกเผยเรือนร่างสีขาวอมชมพูและยอดดอกสีสวยบนหน้าอก มือหนาลูบไล้ไปตามช่วงเอว ผมหลับตาแน่นเมื่อเขาเลื่อนมือลงไปเรื่อยๆตามลำตัว ส่วนเสื้อเชิ้ตของผมนั้นถูกปลดทิ้งลงกับพื้นไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว นิ้วเรียวสะกิดที่ยอดดอกจนผมสะดุ้งไปทั้งตัว ขนลุกซู่จากการกระทำของเขาเมื่อสักครู่ ลิ้นร้อนเลียเบาๆที่ติ่งหู ก่อนจะผละออกไป…

ด…เดี๋ยวนะ!

“ลองชุดสิ”

“หา”

“ก็ถอดเสื้อออกแล้วนี้ไง” 

“…”

“คิดว่าจะทำอะไรล่ะ” 

“…”

“หือม์ ☺”

…ชัดเจน 

…กูโดนหลอก 

ผมถอนหายใจหลังจากลองชุดสุดท้ายเสร็จส่วนเสือน่ะออกไปตั้งแต่มา ‘ถอดเสื้อให้’ เสร็จเรียบร้อยแล้วสุดท้ายก็ได้แค่สองชุดคิดถูกจริงๆที่มาลองก่อน ผมเปิดประตูออกไปแล้วส่งชุดที่ต้องการไปให้พี่พนักงานที่ยืนรอรับอยู่ก่อนจะกวาดสายตาหาร่างสูงที่กำลังยืนคุยโทรศัพท์อยู่มุมหนึ่งของร้าน 

“กูไม่ไปบอกกี่รอบแล้วสัส”

“…”

“ติดตี้”

“…”

“มึงจะให้กูพาเมียไปเที่ยวผับเนี่ยนะ”

“มีอะไรหรือเปล่าเสือ” ผมถามเมื่อเห็นเขาทำหน้าเคร่งเครียดกึ่งรำคาญนิดๆ ร่างสูงที่หันหลังให้ผมอยู่หันกลับมามองแล้วถอนหายใจ คนปลายสายยังเหมือนจะพูดอะไรบางอย่างต่อแต่เขาไม่รับฟังเลยตะโกนเสียงดังออกมาว่า ‘น้องธาม น้องธาม’ เหมือนจะเป็นเสียงของพี่บอล เมื่อเห็นร่างสูงไม่ตอบผมเลยเลิกคิ้วขึ้นเชิงสงสัยนิดๆ

“มันชวนไปเที่ยวผับ” ผมพยักหน้ารับร้องอ๋อเป็นอันเข้าใจ

“ก็ไปดิ”

“อยากไปหรือ” มือหนายกขึ้นมาลูบหัวผมเบาๆแล้วประทับจูบลงขมับ “ไม่อยากให้ไป”

“เพื่อนมึงชวนไม่ใช่เหรอ เข้าสังคมบ้างดิ” จริงๆแล้วผมก็ไม่ได้ไปผับมาเกือบหนึ่งเดือนแล้วนะ ไม่ได้เจอพี่พังค์พี่บอลนานแล้วด้วย เสือนิ่งไปสักพักก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้น แล้วตอบปลายสายไปว่า

“ตกลง” 

 

แสงสีเสียงสาดส่องไปทั่วบริเวณทำเอาผมแสบตานิดๆ เสียงดนตรีกระหึ่มเร้าใจชวนออกลวดลายบนฟลอ ตั้งแต่ที่เดินเข้ามาคนก็มองไม่หยุด แน่นอนคนเขาไม่มองผมหรอกเขามองคนข้างๆผมมากกว่า ใบหน้าหล่อเหลาดุจซาตานชวนหลงใหล ร่างสูงในเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงยีนส์สีดำธรรมดาแต่ดูดีจนน่าประหลาด แถมวันนี้ยังฉีดน้ำหอมราคาแพงลิบเป็นกลิ่นออกยั่วยวน ร้อนแรง ดุดันแต่แฝงความเย็นๆเอาไว้ในตัว อุปกรณ์ประดับตกแต่งก็มีแค่นาฬิกา ส่วนผมเหรอ เหอะๆ โดนจับแต่งตัวแบบใหม่หมดก่อนจะออกจากคอนโด(เรากลับไปอาบน้ำที่คอนโดก่อนถึงมาที่นี้) สแกนแล้วสแกนอีกเสื้อเชิ้ตสีขาวไม่ได้ต้องเปลี่ยนเป็นเสื้อไหมพรมตัวใหญ่ๆกับกางเกงขายาวแทน ร่างสูงพาผมเดินขึ้นบันไดไปชั้นวีไอพีไม่กระเป๋าหนักจริงมาชั้นนี้ไม่ได้หรอกครับ แพงมาก(พวกผม กิ้ง เมฆไม่ค่อยมาผับนี้กันหรอกถึงมาก็อยู่แต่ชั้นล่างตลอด เมฆรวยจริงแต่ก็เกรงใจเงินในกระเป๋ามันเหมือนกัน)

“น้องธามมมม” เสียงเรียกดังมาแต่ไกลเป็นเสียงพี่บอลเอง เดินทีแก้วเหล้ามาเชียว “อ่ะของมึง” แล้วยื่นให้เสือ

“สวัสดีครับพี่บอล”

“หวัดดีน้อง เอาสักดีกรีหน่อยไหม”

“อ…เอ..”

“ไม่” เสียงหนึ่งตัดขวับขึ้นมาก่อน “ห้ามดื่ม”

“…”

“งั้นไปนั่งกันเถอะ เชิญโต๊ะนู้น” พี่บอลบอกพร้อมผายมือไปด้านหลัง โคตรไม่เข้ากับหน้าตาคือหน้าตาพี่แกออกจะโหดๆหน่อย กลุ่มนี้บุคลิกแม่งไม่เข้ากับหน้าตาจริงๆ เสือเลื่อนมือมาโอบเอวผมเอาไว้ ร่างสูงดื่มแก้วเหล้าที่ถืออยู่ในมือจนหมดแล้วพาเดินตามหลังพี่บอลไป

“คนจ่ายตังค์มาแล้วเว้ย” ผมได้ยินเสียงใครสักคนในหนึ่งตะโกนมาทางเรา รู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อยเพราะปกติแล้วแทบไม่ได้เข้าสังคมของเสือเลยด้วยซ้ำจะรู้จักก็แต่พี่บอลกับพี่พังค์แค่นั้น ผมหลบไปเดินข้างหลังพอเสือหยุดเดินจึงชะโงกหน้าออกมาดู 

อือหื้อ!!

วิศวะทั้งนั้น!!!!!!!!!!!!!!!! 

ผมมองตาค้างส่วนมากก็พวกคนดังๆในมหา’ลัยทั้งสิ้น มีทั้งในด้านดีและด้านลบแต่ทุกคนล้วนแล้วแต่มีเส้นสายในมหา’ลัย 

“นั่งก่อนๆ” พี่คนหนึ่งพูดขึ้นแล้วจัดการบอกให้ทุกคนขยับเพื่อให้มีพื้นที่เพิ่มมากขึ้นเสือให้ผมนั่งก่อนแล้วเขานั่งตรงริมขอบสุด “น้องธามสินะ เอาเหล้าไหมครับ” 

“ไม่” นั้นไม่ใช่เสียงผม ผมไม่รู้ว่าพี่เขารู้ชื่อผมได้ยังไงแต่พอจะตอบคนข้างตัวก็ชิงตอบขึ้นมาก่อน

“…” ทุกคนเงียบไปสักครู่ ก่อนจะ

“โหหหหหหหหหหห” ร่วมใจกันโห่ทันที

 

“ถ้าจะตัวจริงวะคนนี้ กูกำลังประเมินอยู่พอดี” 

“จริงหรือว่าเนี่ยมาตอนแรกกูยังไม่เชื่อเลยว่านะมึงจะเอาจริง” 

“น้องใช้ไสยศาสตร์แขนงไหนครับถึงจับเสือมันได้” 

 

“เอ่อ… มันแปลกขนาดนั้นเลยหรือ” ผมกลั้นใจถามพลางทำหน้าเห่ยเกก่อนพี่ๆทุกคนจะร่วมใจกันพยักหน้าอีกครั้ง

“แฟนเก่าพี่ที่คบได้หนึ่งเดือน ตั้งใจไปเสนอตัวให้มันตั้งแต่เห็นหน้ากันครั้งแรกอ่ะน้อง”

“แต่เสือมันก็นิสัยเหมือนชื่อ ยังไม่เคยเห็นมันคบใครเกินสามวันเลยด้วยซ้ำมีแต่ฟัดแล้วทิ้ง โคตรเลว”

“เลวมาก!”

“ทรามมาก!”

“เจ้าชู้มาก!”

“จริงหรือ” ผมเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งก่อนจะหันไปมองเจ้าตัวที่ยังนั่งนิ่งไม่สะทกสะท้านกับคำกล่าวหาเลยสักนิด “ทำไมไม่เคยเล่าให้ฟังบ้าง” ใบหน้าหล่อเหลาหันมาทางผมแล้วยกยิ้มที่มุมปาก มือหนาเลื่อนมาจับศีรษะให้ขยับเข้าไปใกล้ๆจนหน้าผากติดกัน ลมหายใจร้อนรวดรินที่ปลายจมูกก่อนจะเลื่อนริมฝีปากไปยังหูแล้วกระซิบเสียงแผ่วให้แค่ผมเท่านั้นที่ได้ยิน 

“รู้ว่ารักก็พอแล้ว”  

ผมยิ้มรับไม่ได้ตอบอะไร แต่เลื่อนใบหน้าไปขบเม้มริมฝีปากของร่างสูงเบาๆสองสามทีเป็นรางวัล

 

ลักษณะและหน้าตาหล่อแบบแบดๆของพวกพี่เขาเหมือนจะเป็นแค่ของภายนอก ทันทีที่ได้รู้จักกันยิ่งในวงแอลกอฮอล์แบบนี้แล้วด้วย บอกได้เลยว่านิสัยแท้จริงแล้ว …โคตรรั่ว ผมได้แตะแอลกอฮอล์นิดหน่อยพอให้มึน เสือไม่ให้ดื่มมากนี้ขนาดอ้อนแบบสุดๆแล้วยังได้ดื่มแค่มึน ผมเลยเอาคืนด้วยการเตี๊ยมกับพี่บอลให้ใส่จำพวกดีกรีแรงๆไปให้มันเยอะๆเอาให้แฮงค์ทั้งคืนเลยแม่ง!!

“เสือเอาอีกดิมึงอ่ะ” 

“พอเลยสัส! มึงตั้งใจจะมอมเหล้ากูใช่ไหม”

พอเห็นว่าเขาจะรู้ตัว ผมเลยออกปากพูดเองเลยว่า “แค่นี้ก็เมาแล้วหรืออ่อนวะเสือ”

“ดูถูก” และมันก็ได้ผลเมื่อร่างสูงเอื้อมมือไปคว้าแก้วเหล้ามาดื่มอีกหลายแก้ว ผมแอบอมยิ้มในใจคาดว่ายังไงวันนี้ก็คงต้องรับหน้าที่เป็นสารถีขับรถให้แน่ๆ

วีดดดวิ้วววว  

เสียงโห่ร้องของโต๊ะอื่นทำให้ผมต้องชะโงกหน้าไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น ก่อนจะเจอกับ…

นั้นคนหรือนางฟ้า ?  

สวย สวยมาก ไม่ใช่แค่สวยแบบธรรมดาแต่ผู้หญิงในชุดเดรสสีแดงที่กำลังเดินมาทางผมกลับสวยได้อย่างน่าประหลาด เรือนร่างสมส่วนสะโพกผาย ไหล่ผึ่ง เอวคอด ใบหน้าดุจเทพีวีนัส นัยน์ตาโฉบเฉี่ยวพร้อมด้วยผมสีดำยาวสลวยลงกลางแผ่นหลังหลังเนียน ให้ตายเถอะสวยมากจริงๆ ผมที่เป็นเกย์ยังเผลอมองทุกกริยาบถของเธอจนกระทั่ง…

เธอเดินมานั่งคร่อมคนข้างๆผม 

!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

“เสือคะ” เสียงหวานค่อยๆเอ่ยผมตัวแข็งทำอะไรไม่ถูก เสือตอนนี้กำลังอยู่ภายใต้ร่างเล็กทรวดทรงระหงส์แถมยังนั่งหลับตาลงเพราะฤทธิ์ของเหล้า นัยน์ตาสีครามเข้มค่อยๆลืมตาขึ้นมาก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นใส่คนที่อยู่ด้านบนอย่างมึนๆ ผมยิ่งตัวสั่นเข้าไปใหญ่เมื่อเธอกำลังหน้าอกตัวเองถูไถกับร่างของอีกคนไปมา “คิดถึงคุณจังเลยคะ”

“ให้มันน้อยๆหน่อยเจ้ แฟนเขาก็นั่งอยู่ข้างๆอ่ะไม่เห็นเหรอ” 

“อ้าว” จบคำพูดของพี่พังค์ที่เงียบอยู่นาน ใบหน้าสวยหวานของเธอก็ตวัดมามองผมแล้วร้องอ้าวหนึ่งทีก่อนจะรีบผละออกจากตัวของเสือไป ท่าทีความมั่นใจเมื่อสักครู่เหลือเพียงความเคอะเขินอย่างที่ผู้หญิงคนหนึ่งพึ่งมี “ขอโทษทีนะ ไม่รู้ว่าเสือมีแฟนแล้วอ่ะ”

“รู้ไว้ก็ดี น้องเขาหน้าชาไปหมดเลยเมื่อกี้ไม่รู้เหรอ” อันนี้พี่บอลไม่รู้ทำไมผมถึงรู้สึกว่าคำพูดของพี่ๆมันมีแรงจิกกัดบางอย่างซ่อนอยู่

“ก็ไม่รู้ว่าเสือจะมีแฟนแล้วนี้ พี่ขอโทษด้วยนะ” เธอยกมือประนมพร้อมขยิบตาให้ผมเป็นการไถโทษ “ว่าจะมาป่วนสักหน่อยแต่ไปก่อนดีกว่า…”

“ไม่ต้องมาก็ดี”

“เอองั้นฉันไปละ” เธอบอกแล้วโบกมือให้ผม แต่ยังไม่ทันได้ก้าวร่างเพรียวก็ก้มลงมากระซิบที่ข้างหูผมเบาๆ “ระวังหน่อยละ เสือตอนเมาน่ะยิ่งร้อนแรงกว่าตอนธรรมดาหลายเท่านะ” 

ม…หมายความว่าไง

ผมอ้าปากค้างไม่ทันได้คลายความสงสัยเธอก็เดินออกไปก่อนซะแล้ว พอหันกลับมาก็พบว่าโดนหลายสายตามองอยู่

“ไม่ต้องเครียดนะธามยัยนั้นไม่มีอะไรกับเสือแล้วแหละ”

“ไม่มีอะไร ?” ผมขมวดคิ้ว “แสดงว่าเคยมีอะไรใช่ไหมครับ”

“มึงก็จะขุดขึ้นมาให้น้องเขาฟังทำไมล่ะไอ้เวร” 

“อ้าว ก็กูไม่รู้นี้หว่า” 

“ลินิน” พี่พอร์ชที่ผมพึ่งรู้จักได้ไม่นานพูดเว้นวรรคสักครู่ “คือแฟนเก่าของเสือ” 

ผมตะลึงค้าง

ถ้าแฟนเก่ามึงจะสวยขนาดนี้นะสาสสสสส!!!!!!!!!!! 

“แต่ไม่ต้องห่วงนะน้อง เจ้คนนี้คงไม่มีหวังจะมารีเทิร์นกับเสือมันแล้วล่ะ” 

“อ้าว… ทำไมล่ะครับ” ก็เจ้แกออกจะสวยขนาดนั้น

“เพราะมันไปเอา…” 

“…”

“กับน้องชายของกู” 

ผมค่อยๆหันไปมองเจ้าของน้ำเสียงแข็งกราว …เสือ 

ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!!!!!! 

 

“พี่ว่าธามพาเสือมันกลับไปก่อนดีกว่า” พี่บอลเป็นคนเกริ่นบทสนทนาขึ้นมาหลังจากที่พวกเราเงียบอยู่นาน ผมพยักหน้าแล้วค่อยๆสะกิดคนข้างตัวที่หลังจากพูดประโยคนั้นจบก็เหมือนจะแฮงค์ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สุดท้ายเมื่อเห็นว่าเสือไม่ตื่นจริงๆพวกพี่ๆแกจึงอาสาแบกร่างสูงไปไว้ที่รถแล้วพากันยืนเฝ้าจนผมขับรถออกจากผับนั้นมา (จริงๆแล้วผมขับรถเป็นนะแต่ไม่ค่อยจะได้ขับ) พอมาถึงคอนโดก็ต้องพึ่งตัวเองโดยการแบกร่างสูงมาที่ห้องกว่าจะแบกมาได้หมดพลังงานไปโคตรเยอะ

ตุบ!!

ผมโยนเขาลงบนเตียงพอจัดท่าจัดทางและคลายเสื้อผ้าออกให้หลับได้สบายขึ้นถึงถอนหายใจเหนื่อย คนอะไรตัวหนักชะมัด 

“อาบน้ำดีกว่า” ผมพูดกับตัวเองเบาๆก่อนจะหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำไปได้ใช้สบู่ ยาสระผ้า ยาสีฟ้าอันใหม่ด้วยกลิ่นนมแพะหอมแถมติดทนดีจริงๆ ตอนนี้กลิ่นของร่างกายผมเหมือนพึ่งไปจะไปนั่งแช่น้ำนมมาหมาดๆยังไงยังงั้น หยิบชุดคลุมสีขาวมาสวมแล้วเอาผ้าขนหนูเช็ดหัวตัวเองไปมาให้ผมมันแห้งนิดๆจึงเปิดประตูออกจากห้องน้ำไป

กึก! 

“ส… เสือ”

หายแฮงค์ตั้งแต่เมื่อไหร่วะ???

ผมมองร่างสูงในชุดคลุมสีน้ำเงินบนเตียงอย่างไม่เข้าใจ เส้นผมสีดำกับบริเวณไหปลาร้าที่มีหยดน้ำเกาะอยู่บ่งว่าเขาพึ่งไปอาบน้ำมาเมื่อสักครู่แต่เมื่อประมาณสิบห้านาทีที่แล้วก็ยังแฮงค์อยู่ไม่ใช่หรือวะ ผมขมวดคิ้วแน่นพลางเงยหน้ามองคนบนเตียงอีกรอบ เจ้าของมือหนาที่ถือแก้วไวท์อยู่แดงค่อยๆใช้ปากละเลียดมันไปทีละนิด นัยน์ตาสีครามเข้มมองผมไปทั่วทั้งตัวจนรู้สึกวูบวาบขึ้นมาตรงช่วงท้องน้อย ผมกลืนน้ำลายอึกลงคอเมื่อร่างสูงกระดิกนิ้วชี้เรียกผมให้เข้าไปหา ริมฝีปากบางเม้มแน่นเข้าหากัน ก่อนจะค่อยๆก้าวเท้าเข้าไปตามคำสั่งของอีกคน

“หึ”  

รอยยิ้มอันตรายปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา

พร้อมกับสัญชาติญาณบางอย่างที่เป็นพรายกระซิบบอกกับผมว่า 

‘คืนนี้… มึงไม่รอดแน่ตี้’ 

 

 

 

 

100%

ความคิดเห็น