NuN​_P.

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 12 สลัดโรล

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.1k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มี.ค. 2562 11:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
12 สลัดโรล
แบบอักษร

Casnovaปิ๊งรักยัยตัวร้าย (เซ็นเตอร์&มินิ) : 12 สลัดโรล

MINI TALK

@MINI  COFFEE& RESTAURANT

14.15น.

นี้ก็บ่ายแล้วคนยังเข้าร้านไม่หยุดเลยแฮะ เค้ก แซนวิส อื่นๆก็ยังพอมีอยู่ 

เอ๊ะ!!! วันนี้สลัดโรลขายดีแฮะเหลือแค่2-3กล่องเองอ่ะ เดี๋ยวต้องเข้าไปทำเพิ่มซะหน่อยแล้วซิ

“พี่อายคะ เดี๋ยวมินิเข้าไปทำสลัดโรลเพิ่มสักหน่อยนะคะ ในตู้มันใกล้จะหมดแล้ว”

ฉันหันไปบอกพี่อายที่ตอนนี้กำลังวุ่นวายรับออเดอร์ลูกค้าอยู่หน้าเคาน์เตอร์

“เดี๋ยวพี่ไปทำเองก็ได้ค่ะ คุณมินินั่งเฉยๆก็ได้ ลำบากเปล่าๆ” 

ไม่เห็นจะลำบากตรงไหนเลย พี่อายอะชอบเป็นแบบนี้อยู่เรื่อยเลย เธอชอบบอกว่าฉันเป็นเจ้านายไม่ต้องลงมือทำเรื่องพวกนี้เองก็ได้ ให้ลูกน้องอย่างพวกเธอทำเองจะดีกว่า แต่ฉันก็ไม่เห็นด้วยกับพี่อายหรอกนะคะ เพราะเป็นเจ้าของร้านนะซิถึงต้องช่วยแบ่งเบาภาระของทุกคนนะ แล้วฉันก็ไม่เห็นพวกเขาเป็นลูกน้องซะหน่อย พวกเขาเป็นเหมือนดังครอบครัวของฉันต่างหากล่ะ

“ไม่เป็นไรคะแค่นี้เอง”

ฉันบอกพี่อายไปก่อนจะเดินเข้ามาในครัว แล้วจัดการเตรียมวัตถุดิบที่ต้องใช้ขึ้นมาจัดเตรียมวางเรียงรายบนเคาน์เตอร์ครัว

 “อะแฮ่มๆๆ ให้ช่วยมั้ยครับ”

“ตกใจหมด!!! เข้ามาได้ไงคะเนี้ย!!!”

ฉันสะดุ้งเล็กน้อยเมื่ออยู่ๆพี่เซ็นเตอร์เข้ามากระซิบที่ข้างหูโดยไม่ให้ซุ่มให้เสียง

หมับบบบ~

“คิดถึงเม่นน้อยจังเลย~”

เขาพูดพลางสวมกอดฉันจากทางด้านหลัง ก่อนจะเอาคางเกยไว้กับไหล่บาง ‘ขี้อ้อนจังเลยแฮะผู้ชายคนนี้’

“เว่อร์แล้วคะ เพิ่งจะแยกกันเมื่อเช้านี้เองนะ” ฉันหันหน้าไปว่าเขาเบาๆ ก็เมื่อเช้าเขาเพิ่งจะมาส่งฉันเองนิ ห่างกันไม่ถึง 6 ชม.เลยด้วยซ้ำ

“ก็พี่คิดถึงหนูนิน่า พี่โทรหาหนู หนูก็ไม่ยอมรับสายพี่อ่ะ!!!”

อ่ะ!! พอพูดถึงโทรศัพท์ก็พลานนึกขึ้นได้ ฉันไม่ได้หยิบมันเข้ามาด้วยนิ!!!  ส่วนที่ว่าเขาเอาเบอร์ฉันมาได้ยังไง ก็เขานั้นแระเป็นคงจัดการเมมเบอร์ แอดเพื่อนในเฟส ฟอลโล่IG ทุกอย่างที่มีในเครื่องของฉัน เขาจัดการทำมันทั้งหมด ฉันเพิ่งมารู้ก็เมื่อเช้านี้เองคะ ว่าเขาแอบหยิบโทรศัพท์ฉันไปตอนที่ฉันเข้าไปอาบน้ำแล้วจัดการทำทุกอย่างในตอนนั้น

“อ๋อ พอดีหนูเอาโทรศัพท์ชาร์ตแบตไว้ตรงเคาน์เตอร์นะคะ เลยไม่ได้หยิบมาด้วย” ฉันบอกเขาไปแต่เขาก็ยังทำหน้ายู่ใส่ฉันอยู่ดี  แล้วนี้ยังไม่เย็นเลยไม่ใช่หรอ? เขาไม่ทำงานหรือไง?

“แล้วนี้พี่เซ็นเตอร์ไม่ทำงานหรอคะ?”  ฉันถามเขาไปก่อนที่เขาจะตอบกลับด้วยเสียงอ้อนๆข้างๆหู

“พี่ทำไม่ไหวครับ ไม่มีแรงจะทำอะไรเลย~” ชิ...ขี้โม้จริงเลย

“แต่มีแรงขับรถมาหาหนู เนี้ยนะคะ?”  ฉันถามเขาเสียงเข้มก่อนจะแกะมือเขาออกจากรอบเอว แล้วหันไปประเชิญหน้ากับเขา ก่อนจะยกมือขึ้นเท้าเอวเพื่อรอคำตอบ

“สำหรับเม่นน้อยเป็นข้อยกเว้นครับ” เขาพูดเสียงอ้อนๆ พลางเอามือมาจับที่ปลายจมูกของฉันเหมือนหยอกล้อ ก่อนจะเฉไฉเปลี่ยนเรื่องหันไปมองด้านหลังของฉันที่กำลังเตรียมของค้างอยู่

“แล้วนี้ทำอะไรอยู่ครับ”  เปลี่ยนเรื่องเลยนะ กลัวว่าฉันจะบ่นเรื่องอู้งานล่ะซิท่า...ชิ

"ทำสลัดโรลค่ะ”  ฉันตอบพี่เซ็นเตอร์ก่อนที่จะหันหน้ามาจัดเตรียมวัตถุดิบต่อ

“ให้พี่ช่วยมั้ย?” เขาถามฉันก่อนที่จะเดินมาอยู่ข้างๆ

“พี่เซ็นเตอร์ทำเป็นหรอคะ?"  ฉันหันไปถามเขา ก่อนที่เขาจะตอบกับพร้อมยิ้มกว้าง

"ไม่เป็นหรอกครับ เม่นน้อยก็สอนพี่ซิ"  ชิ..เอาเราก็นึกว่าทำเป็น

"เอาจริงหรอคะ? จะกินได้ป่าวก็ไม่รู้ อิอิ"  ฉันแซวพี่เซ็นเตอร์ขำๆ

 “อ่า!!! แสดงว่าเมื่อคืนยังกินพี่ไม่อิ่มใช่มั้ยคร้าบบบ~”   อร๊ายยย!!! ตาบ้า!!! อยู่ๆก็มาพูดอะไรก็ไม่รู้ฉันก็อายเป็นนะ ทำใมฉันถึงเมาไม่รู้เรื่องแบบนั้นด้วยก็ไม่รู้ ไม่น่าพลาดเลย!!! ยัยมินิเอ้ย!!!


CENTER TALK

“อ่า!!! แสดงว่าเมื่อคืนยังกินพี่ไม่อิ่มใช่มั้ยคร้าบบบ~”   ผมแกล้งถามยัยเม่นน้อยของผม  ‘พอเห็นเธอทำท่าทำทางเขินอายบิดไปบิดมาแล้วมันน่ารักดีนิครับ’

“ทะลึ่ง!!! ไม่คุยด้วยแล้ว” เธอพูดพลางหันหน้าหนีผมไปทางอื่นแล้วแสร้งทำตัวให้ยุ่ง หยิบนู้นหยิบนี้ไปเรื่องเปื่อย  ‘หึ!!!น่ารักจังว่าที่แฟนผม >w<’

“อ่ะๆ ไม่แกล้งก็ได้ครับ”  ผมบอกเม่นน้อยด้วยเสียงจริงจังก่อนจะให้เธอสอนการทำสลัดโรลให้กับผม

“ไหน!!! ต้องทำยังไงก่อนครับ สอนพี่หน่อยซิคร้าบบ”

เม่นน้อยมองหน้าผมเล็กน้อยก่อนจะเดินไปหยิบผ้ากันเปื่อนที่แขวนอยู่ที่ฝาผนัง แล้วยื่นมันมาให้กับผม

"ใส่ผ้ากันเปื้อนก่อนค่ะ เดี๋ยวเสื้อจะเลอะหมด"  

“ใส่ให้พี่หน่อยซิคร้าบบ~”  ผมอ้อนเธอให้ใส่ผ้ากันเปื้อนให้ ก่อนที่ยัยเม่นน้อยของผมจะทำหน้ายู่แต่ก็ยอมสวมผ้ากันเปื้อนให้กับผมอยู่ดี

ฟอดดด~

"ขอบคุณครับ"  ผมขโมยหอมแก้มนวล ตอนที่เธอเขย่งขาคล้องสายผ้ากันเปื้อนให้กับผม

พอเห็นหน้าตาน่ารักๆของเธอใกล้ๆ แล้วมันทำให้ผมควบคุมตัวเองไม่อยู่นะซิครับ เลยห้ามใจที่จะก้มไปสูดดมกลิ่นหอมที่แก้มนิ่มๆของเธอไม่ได้  ดูซิ!! ยิ่งเธอเขินผมยิ่งอยากฟัด!!! หมันเขี้ยวจริงๆ

“ชิ...คนบ้า!!”  ร่างบางว่าผมด้วยสีหน้าแดงกล่ำจนผมสังเกตได้ ‘คนอะไรน่ารักเป็นบ้า’

พอแล้วครับผมไม่แกล้งเธอแระ เพราะหลังจากนี้ผมจะเข้าโหมดจริงจังในการทำสลัดโรลแล้วนะครับ โดยมีเม่นน้อยของผมเป็นคนสอน มันเป็นการเข้าครัวครั้งแรกของผมก็ว่าได้ ไม่รู้ว่าหน้าตามันจะออกมายังไงไว้มาดูกันตอนเสร็จแล้วกันนะครับ

"เริ่มกันเลยนะคะ อันดับแรกต้องนำแป้งไปแช่น้ำก่อนค่ะ จุ้มแค่แป๊บเดียวพอนะคะ แล้วเอาขึ้นมาวางไว้แบบนี้"  

"ต่อไปก็ใส่ผักสลัดค่ะ ตามด้วยแครอท แตงกวาญี่ปุ่น กระหล่ำปลีม่วง แล้วก็สุดท้ายใส่ปูอัดไว้ด้านบนค่ะ"

เม้นน้อยทำให้ผมดูก่อน ก่อนที่ผมจะทำตามเธอโดยมีเธอคอยช่วยดูใกล้ๆ

 “โอเค แบบนี้ใช่มั้ยครับ”  พอผมทำเสร็จก็หันไปถามเม่นน้อยของผม

“ใช่ค่ะ แล้วก็จับแผ่นแป้งม้วนเป็นโรลให้แน่นเลยนะคะ” เธอตอบแล้วขยับมือม่วนแผ่นแป้งให้ผมดู

"เสร็จแล้วก็จะเป็นแบบนี้"  เธอชูมันขึ้นมาให้ผมดู ก่อนที่ผมจะลงมือทำตาม

"ทำใมของพี่ถึงไม่น่ากินเหมือนของหนูเลยหล่ะ"  ผมชูมันขึ้นแล้วหันไปถามเม่นน้อย ก็ของผมมันไม่เรียบสวยเหมือนของเธอเลยนิครับ มันดูไม่น่ากินเอาซะเลยอ่ะ

"ทำครั้งแรกได้ขนาดนี้ก็โอเคแล้วนะคะ"  เธอมองสลัดโรลของผมแล้วเอ่ยตอบ  ชิ...ไม่ต้องปลอบใจพี่เลยครับ เห็นๆกันอยู่ว่ามันไม่น่ากินเลยอ่ะ

“ไม่ต้องพูดเอาใจพี่เลยครับ”

“ไม่ได้พูดเอาใจซะหน่อย หนูหัดทำครั้งแรกก็เป็นแบบนี้แระ พอทำไปเรื่อยๆ มันก็จะชำนาญแล้วมันก็จะสวยไปเองค่ะ”

เธอบอกผม ก่อนจะหยิบมีดขึ้นมาหั่นสลัดโรลให้เป็นสองชิ้น แล้วจัดมันใส่จานก่อนจะหยิบน้ำสลัดมาวางไว้แล้วยื่นมันมาให้กับผมตรงหน้า

“ลองชิมดูซิคะ”


MINI TALK

“ลองชิมดูซิคะ”  ฉันพูดพลางยื่นสลัดโรลที่จัดใส่จานเรียบร้อยแล้วให้กับพี่เซ็นเตอร์

“ไม่กินได้มั้ยครับ พี่ไม่ชอบทานผักเลย”  เขาทำหน้ายู่ใส่ฉันก่อนจะตอบฉันเสียงเบาเหมือนกับคนกลัวความผิด

เหอะๆๆ เด็กจริงๆเลย ตัวออกจะใหญ่โตแต่ไม่ชอบกินผักนี้นะ

"แบบนี้ยิ่งต้องกินเลยคะ ถ้าไม่กินหนูไม่ให้จีบด้วย"  ฉันแกล้งพูดบอกพี่เซ็นเตอร์ไป ก่อนที่เขาจะโอดครวญออกมาเสียงดังเหมือนเด็ก

"โฮ้ยยยย!!! ไม่เกี่ยวกันซะหน่อย เม่นน้อยใจร้ายยย~"  พี่เซ็นเตอร์พูดพลางทำหน้าเศร้า

อิอิ เขาน่ารักจัง ไม่หลงเหลือคราบหนุ่มเพลย์บอยเลยแฮะ

"แล้วจะกินหรือไม่กินคะ?"  ฉันถามเขาเสียงเข้มอีกครั้ง

"กินก็ได้คร้าบบบ~"  เขาทำหน้าตาหน้าสงสารก่อนจะตอบด้วยเสียงอันเบาหวิว

พี่เซ็นเตอร์หยิบสลัดโรลตรงหน้าไปหนึ่งชิ้นก่อนที่จะจิ้มมันลงในน้ำสลัดครีมซีฟู้ดส์แล้วเอามันเข้าปาก

"เป็นไงบ้างคะ?"  ฉันถามเขาลุ้นๆ ก่อนที่เขาจะตอบกลับ

"อร่อยครับ ผักไม่เห็นขมเลย" เขาตอบฉันด้วยร้อยยิ้ม  

ฉันนี้แทบละลายเลยคร้า~ ผู้ชายอะไรก็ไม่รู้ ยิ้มทีเอาซะฉันไปไม่เป็นเลย ดาเมจเขารุนแรงมาก~

"ถ้าชอบก็ทานเยอะๆนะคะ"  ฉันบอกเขาก่อนที่จะหยิบสลัดโรลขึ้นมาอีกหนึ่งชิ้น แล้วยื่นมันไปให้เขา

จุ๊บบบบ~

เขาไม่ได้รับสลัดโรลที่ฉันยื่นให้แต่กลับจับใบหน้าของฉันไว้ แล้วก้มหน้าลงมาจุ๊บที่หน้าผากบางของฉันก่อนจะผละออก

"น่ารักจัง~"   

ตึกตักๆๆ!!! หัวใจฉันแทบระเบิดออกมาอยู่ข้างนอกอยู่แล้ว... ตาบ้า!!! ชอบทำแบบนี้อยู่เรื่อยเชียว

"ก..ก็บอกแล้วไงว่าห้ามมาแต๊ะอั๋งหนูอ่ะ!!!"   ฉันว่าเขาไปด้วยเสียงตะกุกตะกักเพราะความเขิน

"ก็เม่นน้อยอยากทำตัวน่ารักทำมัยล่ะครับ พี่เห็นทีไรอดใจไม่ไหวทุกทีเลย"

">///<"   งื่อ!!! เหตุผลของคนหน้ามึน มันฟังขึ้นมั้นเนี้ย!!!!  

นี้แค่เริ่มแรกก็รุกฉันซะขนาดนี้แล้ว แล้วต่อไปหล่ะ ไม่อยากจะคิดเลยแฮะ แค่นี้ใจฉันก็บางไปหมดแล้วน้า~


+++++++++++++++++++++

ไรท์:  ทำสลัดโรลก็หวานได้น้า ~  เอาความขี้อ้อนของเฮียเซ็นเตอร์มาเสริฟ อิอิ

 (1 คอมเม้น เท่ากับ 1 กำลังใจ ไม่สะดวกคอมเม้นก็กดไลท์ให้ไรท์ก็ได้นะคะ ไรท์จะได้มีกำลังใจเขียนต่อนะจ๊ะ..จุ๊บๆ)

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียนเท่านั้น เนื้อเรื่องและสถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงเรื่องราวที่แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น