ไอลดา ลีลาวดี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ความรักความลับ (35%)

ชื่อตอน : ความรักความลับ (35%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มี.ค. 2562 16:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความรักความลับ (35%)
แบบอักษร

ตอนที่ 6

มินตราจะรู้สึกแพ้ท้องช่วงเช้าและเย็น เธอพยายามหลีกเลี่ยงไม่ให้อิทธิกุลเห็น โดยการตื่นขึ้นมาเข้าห้องน้ำก่อนจะปิดประตูสนิท เมื่ออาเจียนจะได้ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกไปให้เขาได้ยิน เช้านี้เขาให้เธอนั่งรถมาด้วยกัน เพราะเห็นว่ายังไม่หายดี มินตราจะลงก่อนจะเข้าบริษัท แต่ชายหนุ่มไม่ยอมจอดรถให้ โทรศัพท์จากมารดาก็ดังหลายสายแต่อิทธิกุลไม่รับ คงไม่พ้นพูดเรื่องเดิมๆ ซึ่งเขาขี้เกียจจะฟังแล้ว ไหนจะณัฐนรีอีกที่กระหน่ำโทร.ไม่หยุดตั้งแต่เช้า มินตรารีบเดินลงจากรถเมื่อรถจอดสนิท บางทีเขาคงต้องการเวลาส่วนตัวที่จะคุยกับสายสำคัญ

“ฉันขอกาแฟที่ห้องด้วยนะมินตรา”

เธอหันมาพยักหน้า ก่อนจะรีบเดินไปเพราะกลัวใครจะมาเห็น แต่แค่ก้าวเท้าเข้าบริษัท เสียงซุบซิบนินทาก็ดังขึ้น บรรดาปากหอยปากปูก็มองเธอแปลกๆ มินตรารีบเดินเข้าลิฟต์ทันที คนในลิฟต์ก็เช่นกัน ต่างก็มองเธอเป็นสายตา หญิงสาวแทบจะกลั้นลมหายใจ ทำตัวเล็กลีบเดินมานั่งลงที่โต๊ะก็มีผู้ใจดีเอาข่าวสารมาบอก

“เอานี่!”

หนังสือพิมพ์ฉบับวันนี้ถูกโยนลงกลางโต๊ะทำงาน จงใจให้คนที่นั่งอยู่เห็นคอลัมน์ซุบซิบนินทาที่กินเนื้อที่กว่าครึ่งของหน้ากระดาษ คนยื่นให้เหยียดยกมุมปากอย่างรังเกียจ ก่อนจะเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานของตัวเอง

มือบอบบางเอื้อมหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาอ่าน ดวงตาคู่สวยกวาดมองเนื้อความในนั้นทีละคำ มินตรารู้สึกเหมือนหัวใจกระตุกวูบ เจ็บปวดราวกับถูกมีดนับร้อยเล่มทิ่มแทง ถ้อยประโยคชื่นชมคู่รักแห่งปีที่เหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยกอย่างอิทธิกุลแลณัฐนรี ภาพทั้งคู่จูงมือกอดแขนกันเข้าร้านจิวเวลรี่ชื่อดัง เพื่อเลือกแหวนแต่งงานราคาค่างวดเฉียดสิบล้าน หญิงสาวระบายลมหายใจยาว ก่อนจะพับหนังสือพิมพ์ลงหมายจะเก็บให้มันพ้นหูพ้นตาแต่ก็เหลือบไปเห็นอีกคอลัมน์

'ไฮโซหนุ่มคนดังที่กำลังจะเข้าสู่ประตูวิวาห์ในเร็วๆ นี้กับไฮโซสาวด้วยกัน ที่แท้ก็ซุกอะไรไว้ในกอไผ่'

ภาพเขาพยุงเธอออกมาจากห้องชุดคอนโดฯ หรูใจกลางเมืองปรากฏหลา มินตรารีบพับเก็บทิ้งถังขยะ เมื่อเขาเดินเข้ามาใกล้โต๊ะของเธอ

“กาแฟที่ขอได้หรือยัง”

มินตรารีบลุกไปห้องชงกาแฟทันที ชายหนุ่มจึงเอื้อมมือไปหยิบหนังสือพิมพ์ที่เธอทิ้ง ติดมือไปในห้องทำงานด้วย มินตราเดินตามหลังเข้าไป โดยไม่รู้ว่าสิ่งที่เธอตั้งใจจะทิ้งตอนนี้ได้อยู่ในมือของเขาแล้ว

“มินตรา วันนี้ฉันไม่อยู่นะจะออกไปข้างนอก”

“ค่ะ เธอรับคำเบาๆ ขณะวางถ้วยกาแฟลงบนโต๊ะ”

“เธอจะไม่ถามหน่อยเหรอว่าฉันจะไปไหน” หญิงสาวส่ายหน้า

“ทำไมล่ะ”

“ถ้าเป็นเรื่องงาน ท่านประธานคงบอกมิ้นแล้วละค่ะ นี่คงเป็นเรื่องส่วนตัว”

อิทธิกุลพ่นลมหายใจออกมาอย่างหนักใจ เขาก็ไม่คิดจะบอกเธอตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ว่าวันนี้มีนัดต้องไปดูของชำร่วยและการ์ดแต่งงานตามคำสั่งของมารดา ที่ทั้งแม่แบะณัฐนรีพยายามโทร.หาเขาเป็นร้อยสาย ก็คงเป็นเพราะข่าวหน้าหนึ่งของวันนี้ คิดแล้วหนักใจไม่น้อย

“ข่าวในหนังสือพิมพ์วันนี้มีอะไรน่าสนใจบ้างล่ะ”

คนถูกถามเม้มริมฝีปากเข้าหากัน หญิงสาวเห็นอยู่กับตาว่าข้างกายเขาก็มีหนังสือพิมพ์อีกฉบับหนึ่งวางอยู่ มินตราไม่พูดอะไร ก่อนจะน้อมศีรษะเพื่อขอตัว แต่ก็ไม่วายถูกเขาคาดคั้น

“ฉันถามเธอก็ตอบสิ เธอเป็นเลขาฯ ของฉันนะ”

นำเสียงทุ้มต่ำแฝงรอยตำหนิ ทำเอาคนฟังถึงกับมือเย็นเยียบ หญิงสาวรับรู้ได้ถึงหยดเหงื่อเม็ดเล็กๆ ที่ผุดพรายบนหน้าผาก เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น ด้วยไม่อยากให้เขาได้ยินน้ำเสียงสั่นพร่าของตัวเธอเอง

“ข่าวเศรษฐกิจของบริษัท...” มือหนายกขึ้นห้าม ทำเอาหญิงสาวต้องหยุดยั้งคำพูดเพียงเท่านั้น

“ข่าวที่เธอสนใจจนต้องจ้องมองมันไม่วางตาน่ะข่าวอะไร”

มินตราสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ดวงตาคู่สวยหลุบหลบสายตาคมกริบที่จ้องมองมาอย่างคาดโทษ หญิงสาวไม่กล้าแม้แต่จะเผยอเปลือกตามองเขา เธอเกรงกลัวเหลือเกินว่าเขาจะรับรู้ความรู้สึกของเธอได้...

รู้สึกหวง*... หวงแขกของตัวเอง ทั้งที่ๆ โสเภณีอย่างเธอไม่มีสิทธิ์แม้เพียงแค่คิดฝัน*

“ข่าวแซวท่านประธานกับว่าที่เจ้าสาวน่ะค่ะ น่ารักดีนะคะ ท่านประธานลองอ่านดูสิคะ”

หญิงสาวแทบยกมือกราบกรานสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ที่ทำให้เธอสามารถพูดจบประโยคโดยไม่ติดขัดสักคำ แต่ถึงกระนั้นก็เถอะ เธอก็ยังไม่กล้าสบสายตาเขา

“อืม”

อิทธิกุลรับคำเพียงสั้นๆ ก่อนจะก้มหน้าลงทำงานต่อ มินตราจึงหมุนตัวเดินออกมา หัวใจดวงน้อยเหนื่อยล้าทุกๆ ครั้ง ที่ได้อยู่ใกล้ชิดเขา หญิงสาวรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ด้วยไม่อยากเป็นเป้าสายตาของใคร เธอก้มหน้าก้มตาทำงานจนกระทั่งถึงเวลาพักเที่ยง

หญิงสาวเลือกที่จะไม่ไปกินอาหารกลางวัน เธออาศัยช่วงที่ไม่มีใครอยู่แอบนำหนังสือพิมพ์ใส่ลงในกระเป๋าถือ และรีบตรงเข้าไปยังห้องน้ำ หญิงสาวพับฝาชักโครกลงนั่ง ก่อนจะรีบกางหนังสือพิมพ์ออกอ่าน ทุกตัวอักษรทุกถ้อยทุกคำกดกรีดหัวใจดวงน้อยจนเป็นแผลลึก กับทั้งภาพหยอกเย้าคลอเคลียที่บ่งบอกให้รู้ว่าเขาและเธอรักกันหวานชื่น มันเรียกร้องให้หยดธารน้ำตาเม็ดใสไหลกลิ้งหล่นจากดวงตาอย่างไม่อาจสะกดกั้น เวลานี้มีเพียงเธอคนเดียวลำพัง หญิงสาวไม่จำเป็นต้องปั้นหน้าว่าเป็นคนเข้มเเข็งเสียเต็มประดา ความเงียบงันและหยดน้ำตาเป็นเพียงสิ่งเดียวที่อยู่เคียงข้างในช่วงเวลาที่ใครๆ ก็ไม่อาจเข้าใจเธอ หญิงสาวขังตัวเองอยู่ในนั้นกว่าครึ่งชั่วโมง ก่อนจะเช็ดคราบน้ำตาที่เปียกเปื้อนเป็นทาง และแต่งหน้ากลบเกลื่อนร่องรอยความโศกสลด ก่อนจะเตรียมตัวออกจากห้องน้ำด้วยสีหน้าสดใสเช่นเดิม

ตกบ่ายมินตราคิดว่าอิทธิกุลคงไม่เข้ามาแล้ว แต่เธอคิดผิดเพราะเขาเพิ่งเดินผ่านหน้าเข้าไปในห้อง และได้สั่งให้เธอตามเข้าไปด้วย

“ท่านประธานเรียกมิ้นเข้ามามีอะไรหรือเปล่าคะ”

“ล็อกประตูด้วย” น้ำเสียงเข้มสั่ง มินตรางุนงงแต่ก็ทำตาม หญิงสาวเดินเข้ามาหาเขาชายหนุ่ม

“ฉันเมื่อยคอน่ะ ช่วยนวดให้หน่อยได้ไหม”

ความคิดเห็น