True_Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)
email-icon Line-icon

True Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)

ชื่อตอน : แพ้ทุกประตู

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.8k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มี.ค. 2562 14:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แพ้ทุกประตู
แบบอักษร

ต่อ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

นิสาเลขาสาวอายุราว40ปีรูปร่างอวบเดินถือแฟ้มเอกสารมากมายจนตัวเอียง เธอเดินนำแฟ้มมาวางไว้บนโต๊ะทำงานของประธานหนุ่มก่อนโค้งตัวถอยออกมา นิสาเดินตรงไปหาร่างบางตรงโซฟาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เบลล์ยกมือขึ้นไหว้เธออย่านอบน้อม เธอชี้ให้เลขาสาวดูที่จอมือถือเธอก่อนจะกระซิบคุยกันเบาๆโดยไม่ให้รบกวนการทำงานของประธานหนุ่มและคู่สนทนา เพราะจริงๆแล้วระยะนั้นก็ห่างพอสมควร

รดา : “หึ เข้ากับพนักงานได้ทุกคนเลยนะคะ เล่นกับพนักงานไม่วางตัวเลย”

คิม : “ครับ ผมชอบที่เธอเป็นกันเองแบบนี้กับทุกคนไม่เว้นแม้แต่สาวใช้ที่บ้านเธอ ทุกคนถึงรักและเอ็นดูเธอมาก” เขายิ้มกริ่มมองไปทางแฟนสาวแล้วก้มลงอ่านเอกสารในมือ

รดา : “คู่หมั้นผู้บริหารนะคะควรวางตัวหน่อย”

คิม : “อย่างที่บอกผมชอบที่เธอเป็นแบบนี้” เขายังคงก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสาร

รดา : “คุณดนัยฉันว่าคุณคงรู้ว่าฉันลุกความสัมพันธ์กับคุณอยู่ ฉันไม่ได้สนว่าคุณมีคู่หมั้นแล้ว”

คิม : “ครับขอบคุณความรู้สึกดีๆที่คุณมีให้ผมนะ แต่ผมคงรับไม่ได้ครับ งั้นเรามาเริ่มงานกันได้แล้วนะครับคุณรดา”

รดา : “รดาไม่ได้เป็นคนยอมแพ้อะไรง่ายๆหรอกนะคะ ถ้าอยากได้อะไรรดาก็ต้องได้คะ!”

คิม : “เข้าเรื่องนะครับ” ชายหนุ่มพยายามคุยเรื่องธุรกิจกับเธออย่างเดียวแม้อีกฝ่ายจะพยายามชวนคุยเรื่องส่วนตัวก็ตาม

เวลาผ่านไปนานพอสมควร ชายหนุ่มเหลือบหางตามองแฟนสาวของเขาอยู่บ่อยๆ แต่คราวนี้เขาเห็นว่าคนตัวเล็กของเขาได้หลับไปแล้วโดยเอนตัวฟุบหน้าลงกับที่ท้าวแขนของโซฟา

รดา : “เห้อ!มีสมาธิกับงานหน่อยสิคะคุณดนัย คุณดูไม่สนใจงานเลยนะคะ สนใจแต่คู่หมั้นแบบนี้มันจะดีหรอคะกับการที่เธอมาแล้วคุณเสียสมาธิ”

คิม : “ขอโทษนะครับ แต่อย่าลืมสิครับวันนี้ผมก็ไม่ได้นัดคุยงานกับคุณเช่นกัน ผมถึงนัดเธอมา”

รดา : “หึ แล้วจะยังไงคะ หยุดคุยงานพาเธอส่งบ้านก่อนมั้ยละคะ เราค่อยไปนัดเจอกันใหม่คืนนี้”

คิม : “ไม่ต้องหรอกครับเธออยู่บ้านเดียวกับผม ผมคุยงานต่อได้ แค่ขอเวลาสักครู่เดียวก็พอ”

รดา : “จะทำไรก็ทำเถอะคะ!” เธอชักสีหน้าใส่เขา

ชายหนุ่มเดินตรงไปที่แฟนสาวที่นอนหลับตาพริ้มใบหน้าหวานในตอนหลับทำให้เขายกยิ้มขึ้นมา คิมถอดเสื้อสูทตัวนอกออกห่มคลุมให้เธอ และหยิบหมอนมาวางรองแขนเธอเพื่อกันเธอตก เมื่อเขาพอใจแล้วจึงเดินกลับมาที่

รดา : “แบบนี้ไงคะรดาถึงตัดใจจากคุณไม่ได้”

คิม : “ตัดใจเถอะครับ ผมทำกับเธอคนเดียวเท่านั้น” เขายกยิ้มบางๆออกมา

รดา : “ทำไงคุณถึงจะมองรดาบ้างคะ”

คิม : “คุณรดาคุณเป็นผู้หญิงที่ทั้งสวยทั้งเก่ง อย่ามาเสียเวลากับผมเลยนะครับ ผมรักแฟนผมมาก กว่าผมจะได้เธอมามันยากมาก ผมไม่ชอบให้ใครวิ่งจับผม ถ้าผมรักใครผมจะเดินตามเองตลอดชีวิต” เขายิ้มอ่อน

รดา : “คุยงานต่อเถอะคะ” หญิงสาวเริ่มรู้สึกลำคานใจกับคำตอบที่ไม่มีเยื่อใยของชายหนุ่มที่เธอรู้สึกดีกับเขาตั้งแต่นาทีแรกที่ได้พบหน้า เธอเริ่มรู้สึกอยากถอดใจเพราะไม่เคยมีใครที่ปฏิเสธเธอตลอดเวลาแบบเขา มันทำให้เธอรู้สึกหน้าชาทุกครั้งที่เขาตอบ

คิม : “ผมว่าคู่สัญญา1ปีแรกของเราไม่น่ามีปัญหานะครับผมอ่านหลายรอบแล้ว ผลประโยชน์ที่เราทั้งคู่จะได้รับสมน้ำสมเนื้อกัน ถ้าหลังจากนั้นเราจะต่อสัญญาค่อยมาว่ากันอีกที คุณรดาคิดว่าไงครับ?”

รดา : “ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะคะ” เขาและเธอยืนขึ้นจับมือกันในการร่วมงานครั้งนี้

เบลล์ปรือตาตื่นขึ้นมาบิดตัวช้าๆไล่ความเมื่อยล้า ก่อนจะมองดูเสื้อที่ห่มปิดตัวเธออยู่ เธอมองไปที่แฟนหนุ่มที่ดูเหมือนจะทำงานของวันนี้เสร็จสิ้นลงไปด้วยดี

รดาเดินตรงมาที่สาวน้อยหน้าหวานที่เพิ่งตื่นนอน

รดา : “หึ แค่เธออยู่เฉยๆฉันยังชนะเธอไม่ได้เลย ฉันขอรู้จักผู้ชนะมากกว่านี้หน่อยได้มั้ยจะได้รู้ว่าคนที่ฉันอุตส่าห์ถอดใจยอมแพ้ให้เป็นใคร”

เบลล์ : “ค่ะ?!” เธอมองกลับด้วยความสงสัย

รดา : “พอมองใกล้ๆเธอน่ารักจริงๆ ชื่ออะไรหรอ”

เบลล์ : “เบลล์ ปลายฟ้า ศิริวัฒน์ตะกูล คะ”

รดา : “เห้ออออ!! แพ้ทุกประตูเลยสินะ” รดาหันไปมองและยิ้มให้คิมด้วยความจำนนยอมให้คนตัวเล็กของเขา

คิม : “คุณรดารู้จักหรอครับ” เขายิ้มถาม

รดา : “คุณพ่อรดาเคยเข้าไปเสนอขายอะไหล่นำเข้ารถพยาบาลพร้อมทำสัญญาดูแลกัน3ปี กับท่านประธานบดินทร์ ศิริวัฒน์ตะกูล คะ ซึ่งรดาเป็นผู้ร่างสัญญาเองเลยจำชื่อท่านได้แม่นเลยคะ ก่อนที่ตอนนี้บริษัทในเครือโรงพยาบาลนี้จะตกเป็นสัญญาของบริษัทคุณทั้งหมดทุกสาขา โลกกลมจริงๆนะคะ รดายอมแพ้คะ แพ้ทุกอย่างในตัวเด็กคนนี้ที่เธอไม่แม้แต่เริ่มสู้กับรดาเลยด้วยซ้ำ” เธอเผยยิ้มออกมาจริงใจ

คิม : “ขอบคุณนะครับที่ไม่ทำให้ผมลำบากใจในการร่วมงานกับคุณ” เขายกยิ้มพอใจ

รดา : “เบลล์ฉันมีน้องชายหล่อด้วยนะ ถ้าเธอสนใจฉันยินดีที่จะแนะนำให้รู้จัก” เธอยิ้มกว้าง

เบลล์ : “หนูว่าไม่ดีกว่าคะ” เธอยิ้มเจื่อนๆ

คิม : “เก็บน้องชายคุณรดาไว้ในที่ปลอดภัยเถอะครับเชื่อผม ผมอาจจะน่ากลัวกว่าที่คุณเห็น”

รดา : “ฮ่าๆ หวงมากจริงๆด้วย เอาล่ะคะรดาไม่รบกวนแล้วนะคะ”

หญิงสาวร่างสูงเดินออกไปจากห้อง ทำให้คิมและเบลล์หันมองหน้ากันยิ้มแย้มให้กันอย่างสบายใจ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น