True_Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)
email-icon Line-icon

True Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)

ผู้ถือหุ้นร่วม

ชื่อตอน : ผู้ถือหุ้นร่วม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.2k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มี.ค. 2562 10:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ผู้ถือหุ้นร่วม
แบบอักษร

บริษัทนำเข้า-ส่งออกรถสปอร์ต KDN

สาวร่างระหงษ์แต่งหน้าเข้มสวยใบหน้ารูปไข่ได้รูป รดาในชุดรัดรูปสีดำเว้าแผ่นหลังลงลึกไปถึงเอวคอด รองเท้าสูงส้นเข็มที่เธอสวมใส่ทำให้เธอดูสง่างามอย่างมากทุกการก้าวเดิน

“สวัสดีคะดิฉันรดา จากบริษัทCVM จะมาขอติดต่อคุณดนัยคะ อ่อไม่ได้นัดไว้นะคะช่วยโทรไปเรียนคุณดนัยด้วยคะ” รดายืนท้าวมือที่เคาน์เตอร์แผนกต้อนรับ

“ได้คะ กรุณารอสักครู่นะคะดิฉันขอเรียนท่านประธานก่อนนะคะ”สาวประชาสัมพันธ์ยิ้มให้เธอ

รดาหันร่างงามของเธอมานั่งรอที่โซฟาข้างๆ เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์หยิบนิตยสารจากโต๊ะกลางขึ้นมาเปิดอ่านรอพลางๆ

เสียงหวานใสของใครสักคนทำให้รดาต้องละจากหนังนิตยสารในมือเหลือบปลายสายตาขึ้นมอง

สาวน้อยหน้าใสดวงตากลมโต ผิวสีขาวขลับกับผมดำปากนิดจมูกหน่อยไร้เครื่องสำอางแต่งแต้มปกปิด เธอตัวเล็กร่างบางในชุดนักศึกษา กำลังหอบหิ้วถุงขนมมากมายเดินตัวเอียงเข้ามาวางบนโต๊ะยาวด้านหน้าห้องฝ่ายบุคคล เธอเดินมายกมือไหว้และสวมกอดหญิงดูมีอาวุโสคนหนึ่งที่กำลังคุมงานพนักงานทำบอร์ดป้ายชื่อด้านหน้าห้อง

“สวัสดีคะป้าวันดีคิดถึงจึงเลยคะ สวัสดีคะพี่ๆ วันนี้หนูเอาเบเกอรี่เจ้าอร่อยเจ้าเดิมที่โรงพยาบาลมาฝากทุกคนด้วยนะคะ” เสียงใสพร้อมรอยยิ้มหวานของเธอ

วันดี : “หนูเบลล์ไม่เจอกันเกือบเดือนคิดถึงเหมือนกันลูก แล้วดู๊หอบหิ้วของตัวโยน ไม่ให้ยามช่วยถือเข้ามาละลูก” เธอยืนลูบผมเบลล์เบาๆ

เบลล์ : “ไม่หนักเลยนะคะ แค่นี้สบายมากคะ แต่ป้าวันดีต้องทานด้วยนะคะ หนูซื้อแบบแคลอรี่ต่ำมาให้เป็นไส้ผักขมดีต่อสุขภาพด้วยนะคะ”

วันดี : “โธ่แม่คุณช่างใส่ใจป้านะคะ” เธอยิ้มกว้าง

เบลล์ : “พี่ๆมาทานกันสิคะมาเลือกตามชอบเลยนะคะนี่ก็จะเที่ยงแล้ว” เธอกวาดยิ้มใสทั่วห้องกว้าง

วันดี : “จะขึ้นไปหาคุณดนัยเลยมั้ยลูก”

เบลล์ : “เที่ยงก่อนก็ได้คะจะได้ไม่รบกวนเวลางานพี่คิม ค่อยขึ้นไปรับท่านประธานไปทานข้าวคะ”

วันดี : “จ้ะงั้นหนูเข้าไปนั่งตากแอร์ด้านในเลยนะ”

เบลล์เดินเข้าไปห้องกระจกด้านในอย่างว่าง่าย

ด้วยความที่ระยะห่างระหว่างเบลล์กับรดามากพอสมควรจึงทำให้รดาไม่ได้ยินบทสนทนาต่างๆ แต่เธอก็จับจ้องดูปฏิกิริยาของสาวน้อยชุดนักศึกษาอยู่ตลอด

รดา : “หึเด็กเส้นฝากเข้าสินะรู้จักไปทั่ว”เธอยกยิ้ม

พนักงาน : “คุณรดาคะ เชิญเข้าพบท่านได้เลยคะ”

รดา : “ขอบใจมาก” เธอลุกขึ้นเดินตามพนักงานขึ้นลิฟต์ไปยังอาคารด้านบน

หญิงสาวเดินเข้าห้องประธานบริษัทด้วยก้าวย่างที่งามสง่ามั่นใจ สายตาเธอจับจ้องคนที่อยู่หลังโต๊ะกลางขนาดใหญ่กลางห้อง

คิม : “สวัสดีครับคุณรดา ไม่ทราบว่าคุณมาหาผมโดยไม่ได้นัดล่วงหน้ามีอะไรด่วนรึเปล่าครับ”

รดา : “พอดีรดามีจุดที่ยังไม่ค่อยเข้าใจเลยรีบมาคุยก่อนเราจะเซ็นสัญญากันหน่ะคะ”

คิม : “อ้อได้สิครับแต่นี่จะเที่ยงแล้วนะครับ คุณรดาไม่ไปหาอะไรทานก่อนหรอครับ”

เธอก้าวขาเรียวไปข้างโต๊ะทำงานใหญ่หย่อนตัวอย่างช้าๆนั่งลงบนโต๊ะทำงานตรงข้างเขาปล่อยหย่อนขาเรียวให้เผยรับกับชุดแซกที่ผ่าข้างโชว์ถึงต้นขาอ่อน

รดา : “รดาตั้งใจจะมาชวนคุณทานข้าวกลางวันด้วยแหละคะถึงมาหาคุณเวลานี้” เธอยกยิ้มกริ่ม

คิม : “พอดีผมมีนัดแล้วนะครับต้องขอโทษคุณรดาด้วย” เขาปฏิเสธด้วยยิ้มบางๆ

รดา : “ลูกค้ารายอื่นหรอคะสำคัญกว่ารายใหญ่อย่างรดาที่คุณต้องดิวงานเองรึเปล่า”เธอจ้องตาเขา

คิม : “สำคัญครับพอดีผมนัดกับ..........”

ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูขัดคำพูดเขา

สาวน้อยตาใสค่อยๆเปิดประตูเข้ามาช้าๆเผยให้เห็นร่างบางแสนหวานเจ้าของหัวใจของประธานหนุ่มตรงหน้าประตู เธอหยุดชะงักกับภาพที่เห็นไปชั่วคณะ มองทอดสายตาสบตากับชายหนุ่มที่นั่งอมยิ้มน้อยๆจ้องมาที่นัยน์ตาของเธอเช่นกัน สาวน้อยยกยิ้มบางๆตอบรับโดยไม่ได้พูดอะไร เธอก้าวเท้าเดินเข้าไปในห้องช้าๆ แล้วหยุดหย่อนตัวนั่งตรงโซฟารับแขก

ชายหนุ่มหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มตัวเอียงตัวหลบรดาเล็กน้อยก่อนนะเดินไปหย่อนตัวลงนั่งข้างๆเบลล์

คิม : “มาถึงนานรึยังคะ” เขาใช้มือหยิกดึงแก้มเธอเบาๆ ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

เบลล์ : “ครึ่งชั่วโมงได้แล้วคะ มัวแวะคุยกับคุณป้าวันดีและพี่ๆคะ” เธอเผยยิ้มกว้างตาหยี

คิม : “ให้พี่รอเพราะมัวคุยกับคนอื่นหรอ น่าน้อยใจจังเลยนะคะ” เขาเอามือยีผมเธอเบา

รดาซึ่งนั่งมองบนสนทนาและท่าทางคุ้นเคยของทั้งสองที่ทักทายหยอกล้อกันก็อยู่สักครู่

รดา : “น้องสาวหรอคะคุณดนัย หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูมากๆเลยนะคะเหมือนตุ๊กตาเลย ยิ่งมองยิ่งน่าหลงใหลนะคะหน้าตาสดใสปากชมพูตากลมเชียว”

image

คิม : “น่ารักใช่มั้ยหล่ะครับคู่หมั้นผม ขนาดผมเองยังหลงใหลเธออย่างที่คุณรดาบอกเลยครับ สามสี่ปีมานี่ผมไม่เคยมองใครน่ารักไปกว่าเธอเลย”

เบลล์ : “สวัสดีคะคุณรดา” เธอยิิ้มหวาน

รดา : “คะ..คู่หมั้นหรอค่ะ!! เอ่อยินดีที่ได้รู้จักคะ”

คิม : “พอดีวันนี้ผมนัดเธอไว้แล้วถ้าคุณรดาไม่ว่าอะไรเราค่อยกลับมาคุยธุระกันช่วงบ่ายนะครับ”

รดา : “หึก็ได้คะ”เธอลุกจากโต๊ะเดินออกจากห้องไปปิดประตูเสียงดัง

ชายหนุ่มหันมากดหน้าลงหอมแก้มแฟนสาว

คิม : “มาช่วยพี่ทันเวลาพอดีเลยนะคะ แล้วไม่หึงบ้างหรอคะคนดี” เขามองหน้าเธอด้วยปากอมยิ้มอ่อน

เบลล์ : “ก็ใครละคะส่งสายตาอ้อนวอนให้ช่วยตั้งแต่เปิดประตูเข้ามา” เธอบุ้ยปากให้เขา

คิม : “ดีจังแค่มองตาก็รู้ว่าพี่ต้องการอะไร”

เบลล์ : “ไปทานข้าวดีกว่าคะ พี่ยังต้องคุยงานกับเธอบ่ายนี้อีกนะคะ” เธอยิ้มหวานให้เขา

คิมโน้มตัวเข้าหาร่างบางหอมลงบนหน้าผากขาวของเธอเบาๆ ทั้งสองยกยิ้มอ่อนให้กันก่อนจะจูงมือกันออกไปทานข้าวกลางวัน

—————————————————-

13:20 น.

คิมพาเบลล์กลับมาบริษัทหลังออกไปพักทานข้าวกลางวันกลับมาทั้งสองเดินจูงมือเข้ามากันตามปกติซึ่งเป็นภาพที่เหล่าพนักงานเห็นจนชินตา หลายคนมองว่าคนทั้งสองช่างเป็นคู่ที่น่ารักเหมาะสมกันมาก

พนักงาน : “ท่านประธานคะคุณรดารอท่านอยู่ที่ห้องรับแขกคะท่าน”

คิม : “ให้เธอไปพบผมที่ห้องได้เลยนะ แล้วให้คุณนิสา(เลขา)เอาเอกสารสัญญาและรายละเอียดขึ้นไปให้ผมด้วย” เขาสั่งงานกับพนักงานเสียงเรียบเฉียบ

พนักงาน : “คะท่าน” เธอเดินออกไปทำตามคำสั่ง

เบลล์ : “พี่คิมหนูไปรอห้องป้าวันดีก็ได้นะคะ”

คิม : “ไม่คะ หนูต้องขึ้นไปที่ห้องกับพี่ด้วย”

เบลล์ : “แต่พี่คุยงานและธุระสำคัญนะคะ”

คิม : “ใช่คะคนสำคัญถึงอยู่ฟังได้ไงคะ ขึ้นไปนั่งเล่นที่ห้องพี่นะคะพี่ไม่ให้หนูไปอยู่กับคนอื่นหรอก”

เบลล์ : “ก็ตามใจพี่ละกันคะ”เธอยิ้มหวานให้เขา

คิมจูงมือแฟนสาวตามเขามาที่ห้อง เบลล์ลงนั่งที่โซฟาตัวเดิมหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอขึ้นมาปัดๆรูดๆดู ไม่นานรดาก็พาร่างสวยของเธอเดินเข้ามาโดยไม่ได้เคาะประตู เธอเดินไปยืนตัวชิดโต๊ะของคิม

รดา : “ให้เธออยู่ฟังด้วยหรอคะ ดูไม่เป็นมืออาชีพเลยนะคะคุณดนัย” เธอหันไปมองเบลล์

คิม : “หึ อนาคตเธอคือผู้ถือหุ้นร่วมกับผมนะครับ”

รดา : “คู่คลุมถุงชนทางธุรกิจหรอคะ” เธอยกยิ้ม

คิม : “พอดีผู้ใหญ่ของเราทั้งคู่เป็นเพื่อนรักกันหน่ะครับ ส่วนผมรักเธอด้วยใจของผมเอง พูดง่ายๆเราคือคู่กันในทุกๆเรื่องเลยครับ ว่าแต่..เรามาเข้าเรื่องงานกันดีกว่านะครับ” เขายกยิ้มกริ่มมองเธอตอบ

รดากัดเม้มปากเบาๆจ้องหน้าคิมเขม็ง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น