Puchii

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

สุดท้ายกลายเป็นเธอ ตอนที่ 10 : #เกมส์โอมห์ (2) NC

ชื่อตอน : สุดท้ายกลายเป็นเธอ ตอนที่ 10 : #เกมส์โอมห์ (2) NC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 501

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มิ.ย. 2562 11:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สุดท้ายกลายเป็นเธอ ตอนที่ 10 : #เกมส์โอมห์ (2) NC
แบบอักษร

สุดท้ายกลายเป็นเธอ 

ตอนที่ 10 : #เกมส์โอมห์ (2) NC 

นักเขียน : Puchii 

-โอมห์- 

ผมตื่นมาพี่เกมส์ยังหลับอยู่ ผมเลยเลือกที่จะออกไปเดินเล่น ที่นี่เช้า ๆ อากาศไม่ค่อยร้อน ผมเดินเล่นไปเรื่อย ๆ ในรีสอร์ตส่วนใหญ่เป็นลานกว้าง พื้นเป็นหญ้าสีเขียวสด มีต้นไม้ตกแต่งเป็นสวน ร่องน้ำทอดยาวเข้ามาในลาน ช่วยให้ดูชุ่มชื่น 

ผมเดินถ่ายรูปไปทั่วรีสอร์ท ก่อนจะตรงไปที่ร้านกาแฟ ผมสั่งกาแฟกิน แล้วนั่งดูบรรยากาศยามเช้าไปเรื่อยๆ 

ลาลั้นลาลั้นลาลั้นลา 

“ฮัลโหล” ผมรับสายโทรเข้าจากพี่เกมส์ 

“มึงอยู่ไหนเนี่ย” พี่เกมส์ถามทันทีที่ได้ยินเสียงผม 

“เดินเล่นอยู่ในรีสอร์ทเนี่ยแหละ อยู่ตรงร้านกาแฟ” ผมบอกไป 

“ทำไมจะออกไปไม่ปลุกกูว่ะ” พี่เกมส์พูดด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ 

“ก็เห็นพี่หลับอยู่อ่ะ” ผมตอบ 

“เข้าไปหาอะไรกินที่ถนนคนเดินกันไหม” พี่เกมส์ถาม 

“เอาดิ พี่อาบแต่งตัวเลยก็ได้นะ เดี๋ยวผมเดินไปหา” ผมบอกแล้วเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า รีบเดินกลับไปทางบ้านหลังที่พัก เราสองคนออกมาที่ถนนคนเดินตอนนี้เริ่มสายแล้ว มีร้านค้าเปิดเยอะแล้ว 

เราเลือกเข้าไปทานอาหารที่ร้านหนึ่งตรงสี่แยก สั่งอาหารมาทาน แล้วก็คุยกันเรื่องที่ๆจะไปเที่ยววันนี้ 

เราตกลงกันว่าจะไปที่ กองแลน กันก่อนแล้วค่อยไป สะพานประวัติศาสตร์ท่าปาย พอบ่ายๆก็ไป โป่งน้ำร้อนเมืองแปง 

เมื่อเราไปถึง กองแลน ก็จอดรถไว้แล้วเดินเท้าเข้าไปบริเวณที่เป็นหน้าผา ที่นี่มีเส้นทางให้เดินรัดเลาะไปตามแนวหน้าผาหลายทาง อากาศค่อนข้างร้อน เราเดินเล่น ถ่ายรูปมุมต่างๆ จนทั่ว 

แล้วขับรถไปที่ สะพานประวัติศาสตร์ท่าปาย กันต่อ ผมได้ถ่ายรูปกับเด็กๆที่แต่งชุดชาวเขา พร้อมให้เงินเป็นค่าขนม พี่เกมส์พาผมแวะหาอะไรกินที่ ร้านกาแฟใกล้กับสะพานปาย เราสั่งซุป แซนวิส พร้อมด้วยเครื่องดื่มเย็นๆมาเติมพลัง ค่อยออกเดินทางไปที่ โป่งน้ำร้อน กันต่อ 

เส้นทางเข้าไปที่โป่งเป็นทางลูกรังค่อนข้างแคบ รถสวนกันลำบาก เข้าไปจนถึงโป่งน้ำร้อน ซึ่งเป็นบ่อน้ำขนาดใหญ่ มีไอน้ำสีขาวลอยฟุ้งไปทั่ว ล้อมรอบด้วยพรรณไม้ร่มรื่น เราไปซื้อไข่ไก่มาต้มที่บ่อน้ำร้อน กินไปดูธรรมชาติไปได้บรรยากาศดีมากเลย 

วันนี้ทั้งวันผมไม่ได้รับสายหรือโทรหากันต์ เพราะเพลินกับการเดินเล่น ถ่ายรูป ขากลับมาที่พักก็เพลีย ผมหลับมาตลอดทางจนถึงรีสอร์ท พอมาถึง พี่เกมส์ชิงเข้าไปอาบน้ำก่อนผม เพราะยังงัวเงียอยู่ มาถึงผมเลยพุ่งตัวไปนอนต่อที่เตียงทันที พี่เกมส์อาบน้ำเสร็จถึงได้มาปลุกผม 

“โอมห์ ตื่นได้แล้ว ไปอาบน้ำก่อนค่อยมานอนต่อ” ผมปรือตามองหน้าคนปลุก รู้สึกหงุดหงิดที่โดนขัดเวลาความสุข 

“ไม่เอา จะนอนก่อน ไป!!” ผมไล่ พร้อมกับพยายามผลักพี่เกมส์ไปให้พ้นตัว พี่เกมส์ล๊อคแขนทั้งสองข้างของผม แล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ผมรู้มันตั้งใจจะแกล้งผม แต่ผมไม่สนใจ ผมพยายามดิ้น แต่พอดิ้นไม่หลุด เลยนอนต่อมันทั้งอย่างนั้น 

ได้ยินเสียงลมหายใจที่ด้านหน้าผม ผมลืมตามา เห็นพี่เกมส์กำลังมองหน้าผมอยู่ ใกล้กันจนหายใจรดหน้า ผมลืมตาโต คราวนี้เหมือนจะตาสว่างขึ้นมาทันที 

“จะไปอาบน้ำดีๆไหม” พี่เกมส์มองหน้าผมแล้วถามออกมา มันหลีตามองหน้าผม แกมบังคับก่อนที่จะเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้อีกช้าๆ จนปากเราจะชนกัน 

“เออ ไปแล้ว ปล่อยดิ” ผมรีบบอกก่อนที่ปากมันจะแตะปากผม มันปล่อยผม ผมรีบเด้งตัวขึ้น ไปหยิบเสื้อผ้าเข้าไปอาบน้ำ ออกมาก็เจอพี่เกมส์นอนหลับอยู่ ผมตาสว่างแล้วเพราะเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ก็มานั่งไล่ดูรูปที่ถ่ายๆไว้ 

ลาลั้นลาลั้นลาลั้นลา 

“ฮัลโหล” ผมรับสายโทรเข้า 

“เที่ยวสนุกลืมกูเลยซิ” เสียงประชดของไอ้กันต์ดังมาจากปลายสายทันที 

“อะไรเล่า อย่าเยอะ ว่าไง” ผมบ่นที่มันยังไม่ทันจะถามอะไรผมก็ประชดซะแล้ว 

“ไม่ว่าไงหรอกครับ ว่าแต่มึงอ่ะ เมื่อไหร่จะกลับว่ะ กู..รอ..อยู่” ไอ้กันต์พูดมา ผมต้องฟังประโยคแบบนี้ทุกครั้งที่รับสายมันจริงๆซินะ 

“ก็วันพฤหัสไง” ผมบอกไป 

“นี่ไม่คิดจะรีบกลับมาหากูเลยนะ เออ งั้นแค่นี้แหละ” มันพูดแค่นั้นแล้วก็วางสายไปพอผมโทรกลับไปก็ไม่ยอมรับสาย 

“นี่มึงจะเลิกเป็นเสือแล้วจริงๆเหรอว่ะ อ้อนกูอยู่ได้” ผมบ่นกับตัวเอง 

ผมนั่งเล่นโทรศัพท์ไปเรื่อย ดูรูปบ้าง เข้าไปเล่นเกมส์บ้าง พี่เกมส์ก็ไม่มีทีท่าว่าจะตื่น ผมก็เลยแก้เซ็ง เข้าไปดูไอจี เลื่อนดูไปเรื่อยๆ จนเบื่อก็เลยเปิดเฟสบุ๊คขึ้นมาดู ไล่ฟีดดูเรื่อยๆ ผมเบื่อก็เลยเปิดเกมส์มาเล่นต่อ จนรู้สึกหิวเลยตัดสินใจเดินเข้าไปข้างในห้อง กดเบอร์โทรไปสั่งอาหาร เพราะกลัวว่าครัวจะปิดก่อน 

รอจนอาหารมาผมเลยเดินไปเรียกพี่เกมส์ออกมากินข้าว กินข้าวเสร็จก็ตั้งวงกินเหล้าต่อ ด้วยของที่ยังเหลือจากเมื่อคืน ผมกินเหล้าไปคุยกับพี่เกมส์ไป แล้วก็เลยเปิดเฟสมาดูอีกครั้ง ผมเห็นโพสใหม่ล่าสุด เป็นรูปไอ้เมฆ ไอ้กันต์ แล้วก็ตามเคย ไอ้กันต์ไปกับสาวผมเซ็งกับภาพที่เห็นเลยปิดเฟส แล้วก็นั่งกินเหล้ากับพี่เกมส์ต่อ 

ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำกลับออกมาพี่เกมส์ก็ชงเหล้าแก้วใหม่ไว้รอ ผมกินเหล้าไปจนหมดแก้ว พี่เกมส์ก็ชงเหล้าให้อีก ผมนั่งกินไปซักพักก็รู้สึกว่าอากาศร้อนขึ้น เหงื่อผมเริ่มซึม ผมยังนั่งกินเหล้าไป รู้สึกว่าอากาศร้อนมากเลยขอตัวเข้ามาในห้องกะว่านั่งตากแอร์ให้หายร้อนซักพักจะออกไปนั่งกินเหล้ากับพี่เกมส์ต่อ ผมเดินไปลดแอร์จนต่ำสุด นั่งรออยากให้แอร์มันเย็นขึ้น 

รอซักพักก็ยังไม่รู้สึกว่าแอร์จะเย็นขึ้นเท่าไหร่ ผมรู้สึกร้อนวูบวาบ เสียวท้องน้อย แล้วที่สำคัญคือแก่นกายผมมันแข็งตัวขึ้น ใจผมเต้นรัวจนได้ยินเสียงเต้นของหัวใจตัวเอง ผมล้มตัวลงนอน ภาวนาให้พี่เกมส์อย่างเพิ่งเข้ามาตอนนี้ รู้สึกทรมารกับความรู้สึกตอนนี้มาก อยู่ๆผมก็มีความต้องการมันมากขึ้นจนผมรู้สึกทนไม่ไหว เลยตัดสินใจจะเดินเข้าไปจัดการตัวเองในห้องน้ำ พี่เกมส์เปิดประตูเข้ามา ปิดห้องแล้วเดินเข้ามาหาผมที่เตียง 

“มึงเป็นไงบ้าง หายร้อนยัง” พี่เกมส์ถามผม 

“ยัง เดี๋ยวไปอาบน้ำเลยดีกว่าเผื่อจะดีขึ้น” ผมบอกพี่เกมส์แล้วลุกขึ้นจะไปที่ห้องน้ำ 

“ไม่ต้องไปหรอก” พี่เกมส์ข้างหน้าผมไว้ ผมพยายามเบี่ยงตัวจะหลบไปอีกทาง แต่พี่เกมส์ก็มาขยับดักหน้าผมไว้อีก 

“หลบไปดิ” ผมบอก แล้วก็ดันตัวพี่เกมส์ให้พ้นทาง 

“เดี๋ยวกูช่วยเองดีกว่า” พี่เกมส์ดันผมให้ล้มไปบนที่นอน ก่อนจะขึ้นมาคล่อมตัวผมไว้ สองมือของผมถูกจับตึงไว้ มันมองหน้าผม ยิ้มกริ่มใส่ผม ก่อนจะขยับเอวเบาๆ จนกลางกายมันถูไถ่กับแก่นกายของผม ผมหนีบขาทั้งสองเข้าหากัน ยิ่งเสียดสีความต้องการผมก็ยิ่งเพิ่มขึ้น ผมเริ่มหอบหายใจถี่ รู้สึกว่าตัวเองต้องการปลดปล่อย 

“ปล่อยดิว่ะพี่เกมส์” ผมบอกมัน แล้วก็พยายามดิ้น ดึงแขนออกจากมือมันก็ไม่ได้ พี่เกมส์ยิ้มให้ผม แล้วก็ขยับเอวเสียดสีแก่นกายผมไม่หยุด ผมมองหน้ามัน รู้สึกหงุดหงิดที่มันมาแกล้งเล่นในเวลาที่ผมอารมณ์พลุ่งพล่านแบบนี้ รู้สึกได้ถึงแก่นกายมันที่เริ่มจะแข็งตัว มันยกยิ้มให้ผม ก่อนจะซุกหน้าเข้ามาที่ซอกคอ 

“อื้อออ” พี่เกมส์จดจูบลงบนคอผม แล้วซุกไซร์ไปมาจนผมขนลุกไปทั้งตัว ความต้องการผมมากขึ้นจนรู้สึกว่าต้องการมันมากกว่าต้องการห้ามมันซะแล้ว มันปล่อยมือผมข้างหนึ่ง ผมเลยยกมือดันอกมันไว้ 

“ปล่อย..พี่เกมส์” ผมบอกมัน แต่เหมือนมันจะไม่สนใจฟัง มันยกตัวขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะสอดดึงขอบเสื้อผมที่นั่งทับอยู่เลิกขึ้นมา แล้วเลียลงบนยอดอกของผม “อืมมมม...พี่เกมส์...อย่า!!” 

เกมส์ไม่สนใจคำพูดของโอมห์ ดูดดุนลิ้นกับหัวนอนสีอ่อน จนโอมห์ครางออกมาเสียงหวาน 

“อืมมมม” เสียงครางในลำคอดังขึ้น ความต้องการที่เล่นงานทำให้สติที่จะต่อต้านเริ่มลดน้อยลง เกมส์ดูดเลียหัวนอนอีกข้าง มืออีกข้างก็ปล่อยลงมาเขี่ยหัวนมข้างที่เหลือ มืออีกข้างก็เลื่อนผ่านขอบกางเกงเข้าไปจับแก่นกายของโอมห์ 

เพียงถูกสัมผัส ความเสียว ความต้องการ ก็ถาโถมเข้ามา ตอนนี้ความต้องการปลอดปล่อยทำให้โอมห์ทำได้เพียงยกมือขึ้นขยุ่มผมคนบนร่างเพื่อระบายความเสียวซ่าน รู้สึกตัวอีกทีพี่เกมส์กำลังรูดกางเกงลงพ้นตัวผม ผมผลิกตัวจะลุกขึ้นหนีมัน แต่มันก็ตามมาจับผมนอนหงาย กดไหล่ผมไว้ 

“อ๊า....ซี๊ดดด...อย่า...พี่เกมส์” โอมห์ครางลั่นเมื่อเกมส์ครอบริมฝีปากลงกับส่วนหัว แล้วดูดน้ำใสๆ ที่ปริ่มอยู่ 

“อืมมม...เสียว” โอมห์ครางออกมาอีก อย่างห้ามตัวเองไม่ได้ ได้แต่นอนหอบเสียงกระเซ่า เมื่อเกมส์เริ่มรูดริมฝีปากขึ้นลง สองมือโอมห์จิกลงกับเตียงเพื่อระบายความเสียว ปากเกมส์ก็ทำงานไป ในขณะที่มืออีกข้างกำลังสอดเข้าไปใต้หมอนใบที่เขาหนุน แล้วหยิบบางอย่างออกมา 

มือของเกมส์เปิดหลอดบีบเจลใสออกมา ในขณะที่ปากก็ยังรูดขึ้นลงเร็วขึ้น โอมห์สะดุ้งเมื่ออยู่ ๆ ก็รู้สึกเย็นวาบที่ช่องทางด้านหลัง ยกตัวขึ้นมองหน้าคนที่กำลังปรนเปรอตัวเองอยู่ สติเหมือนจะคืนมา โอมห์เข้าใจแล้วว่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นคือฝีมือของเกมส์ 

คนที่เพิ่งรู้ตัว ขยับตัวถอยหลังหนี เพราะนั่นคือสิ่งเดียวที่คิดออกตอนนี้ โอมห์พยายามขยับถอยหนีไปให้ไกลที่สุด 

ปึก 

ตัวของโอมห์ชนเข้ากับหัวเตียง เจ้าตัวมองหน้าคนที่ขยับตัวตามมา เกมส์จับข้อเท้าของโอมห์แล้วออกแรงดึง โอมห์ฝืนไว้ไม่ได้ ตัวไถลลงไปนอนอยู่บนเตียงเหมือนเดิม เกมส์จับมือโอมห์ขึ้น 

มือเปื้อนเจลถูไถ่กับมือทั้งสองข้างจนเปียกลื่น แต่เกมส์ก็ออกแรงกด ข้อมือสองข้างของโอมห์ไว้ด้วยมือเดียว อีกมือรุกล้ำเข้าไปที่ช่องทางด้านหลังอีกครั้ง 

“อือออ...ไอ้เกมส์...อย่า...อืออ!!”โอมห์ร้องเสียงหลง แม้จะมีเจลหล่อลื่นแต่ยังรู้สึกเจ็บเมื่อเกมส์กดนิ้วเข้ามาทีเดียวจนสุด เกมส์ดึงนิ้วออกแล้วกดเข้ามาใหม่ทันที ขยับเร็วจนคนที่ถูกกระทำรู้สึกเสียวซ่านไปหมด 

“ซี๊ดด...อืม..อืม...อื้อ...” แม้ว่าจะรู้แล้วว่าตัวเองน่าจะโดนเกมส์วางยา แต่ตอนนี้ความต้องการมันมากเกินกว่าจะทนไหวอีกต่อไปแล้ว ยิ่งเกมส์สนองตอบให้ในสิ่งที่ร่างกายต้องการที่สุดตอนนี้ ร่างเล็กก็เลยได้แค่นอนครางไม่หยุด 

นิ้วของเกมส์เพิ่มจำนวนอย่างรวดเร็ว ทั้งยังขยับเข้าออกรัว ควานหาจุดอ่อนไหวของคนใต้ร่างจนเจอ “อ๊ะ..อืมมม...อืมมมมมม..” คนที่ถูกควานหาจนเจอจุดอ่อนแล้วกดย้ำๆจุดเดิมซ้ำๆ เริ่มทนไม่ไหว ร้องครางลั่น 

“อึ่ก....อื้ออออ.....” โอมห์เกร็งตัวกระตุก ปล่อยน้ำรักออกมาเลอะไปทั่วหน้าท้องตัวเอง เมื่อได้ปลดปล่อยสมใจร่างบางก็ได้แต่นอนหอบหายใจเหนื่อย ปรือตามองเกมส์ และรับรู้ได้ถึงสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น 

“เป็นของกูนะโอมห์” เกมส์พูดขึ้น ร่างบางได้สติขึ้นมาทันที “เกมส์...อย่า...” 

————— 

TBC...พี่เกมส์!!! ทำน้องทำไม??...ขอโทษที่จบตอนแบบนี้ แต่มันดึกมากแล้วจริงๆ...เดี๋ยวเขารีบปั่นมาต่ออีกน้า...ฝากผลงานด้วยค่า รีดจ๋า...บาย!! 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น