nawa

สวัสดีค่ะ ถ้าใครหลงเข้ามาแล้วอย่ากดผ่าน ลองอ่านสักตอนก่อนนะคะ นิยายของNawa อินดี้ที่ไม่ได้มีดีแค่เรื่องลึกลับ

(ตอนพิเศษ)ความรู้สึกที่แปลกไป

ชื่อตอน : (ตอนพิเศษ)ความรู้สึกที่แปลกไป

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.2k

ความคิดเห็น : 82

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มี.ค. 2562 22:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
(ตอนพิเศษ)ความรู้สึกที่แปลกไป
แบบอักษร

กลิ่นดอกไม้กลางคืนลอยมาตามลม หอมเย็นๆลมหนาวพัดมาต้องผิวกายเด็กสาว พระพายห่อไหล่หนีไอหนาวที่ได้รับ ขาเรียวก้าวเดินตามทางเล็กๆลัดเลาะแนวชายป่ามุงตรงสู่บ้านพักรับรองแขกของบิดาเด็กสาวเดินไปตามทางอย่างชำนาญแม้จะอยู่ในความมืดที่มีเพียงแสงจันทร์ส่องสว่างนำทางเท่านั้น 

เรือนไม้หลังเล็กมืดสนิทเด็กสาวลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ที่ผู้เป็นแขกคงยังอยู่ในงานเลี้ยงต้อนรับของบิดา    พระพายค่อยๆแง้มประตูไม้ออกอย่างช้าๆเพื่อแทรกตัวเข้าไปในบ้านพักหลังเล็กภายในบ้านยังมืดสนิท   

"ยัยพรายน้อยๆ อย่าหนีฉันไปไหนอีกนะ กลับมาๆ"เสียงทุ้มพึมพำจากแคร่ที่มุมมืดภายในห้องพระพายสะดุ้งสุดตัวเนื่องจากเด็กสาวไม่คิดว่าจะมีผู้ใดอยู่ในห้อง ร่างสูงนอนขดอยู่บนเตียงกายสั่นสะท้านด้วยพิษไข้บวกกับฤทธิ์แรงของสุราปากเพ้อฟังไม่ได้ศัพท์  

"คุณอา..คุณอาหรือเปล่าคะ"พระพายขยับเข้าไปใกล้เงาดำบนแคร่ ไอร้อนจากร่างใหญ่แผ่มาโดนผิวกายเด็กสาว มือน้อยอั่งที่หน้าผากของชายหนุ่ม  ร่างใหญ่เมื่อได้รับไอเย็นก็ดึงร่างสาวน้อยจนเซถลาลงทับชายหนุ่ม   

แสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาในหน้าต่างทำให้ พระพายเห็นหน้าชายหนุ่มตรงหน้าได้อย่างชัดเจน ผิวเนียนละเอียด สันจมูกคมกับคิ้วดำเข้มดูอ่อนกว่าวัย กลิ่นสุราที่พ่นออกจากลมหายใจอย่างสม่ำเสมอ พระพายเพ้อมองบุรุษตรงหน้าอย่างคุ้นเคยบอกไม่ถูก ร่างเล็กดันแผงอกกว้างออกห่างกายแต่โดนคนตัวโตกระชับกอดแน่นขึ้นอีก สาวน้อยที่ไม่เคยผ่านมือชายใดใจสั่นระรัวพยายามขืนตัวออกแต่ไม่เป็นผล   

"คุณอาค่ะ คุณอา"เด็กสาวเปล่งเสียงเรียกสติชายหนุ่ม   "ยัยพรายเธอกลับมาหาฉันแล้วหรอเธอจริงๆใช่ไหม"ร่างใหญ่ปรือตามองภาพเลือนลางในหัวเขามองเห็นเป็นนางพรายสาวอดีตรักของเขา    

"ไม่ใช่ค่ะคุณอา นี่พระพายปล่อยพระพายนะคะ"พระพายดันร่างใหญ่ออกสุดแรงก่อนจะลุกขึ้นเพื่อเปิดประตูหนี     

"เดี๋ยวก่อนยัยพรายฉันขอร้อง อย่าหนีฉันไป ฉันรอเธอมาตลอด"เสียงทุ้มพร่ำเพ้อมือใหญ่ไขว้คว้าหาร่างเล็กที่หลุดลอยไป ราวกับสัมผัสที่ได้รับเป็นเพียงฝัน     

พระพายถอยตัวออกร่างติดมุมห้องอีกฝั่ง ชายบนเตียงดูเหมือนจะไม่ได้สติเพราะฤทธิ์สุราบวกกับพิษไข้แต่สิ่งที่เด็กสาวยังสงสัยคือชายตรงหน้าเรียกชื่อเธอ แต่เหมือนคนที่เขาพูดถึงจะไม่ใช่เธอเนื่องจากเธอพึ่งจะเคยเจอกับชายหนุ่มตรงหน้าวันนี้เป็นครั้งแรก เด็กสาวยืนสับสนกับสถานะการณ์ตรงหน้า     

ร่างบนเตียงสั่นเทาเสียงฟันกระทบกันแรงขึ้น พระพายได้สติเด็กสาวขยับตัวไปเปิดไฟที่โต๊ะเขียนหนังสือ ร่างของปกรณ์นอนสั่นอยู่ ใบหน้าแดงกล่ำด้วยฤทธิ์สุรา ยิ่งเด็กสาวเห็นเช่นนั้นก็ไม่กล้าทิ้งคนป่วยไว้เพียงลำพัง พระพายลงไปเตรียมกะละมังและผ้าเช็ดตัวชุบน้ำมาเช็ดหน้าของชายหนุ่มก่อนจะดึงผ้าห่มคลุมร่างที่หนาวสั่นให้ชายหนุ่มแล้วจึงเดินกลับบ้านของตน     

เด็กสาวพลิกไปมาบนเตียงภายในห้องนอนของเธอ หลังจากเธอกลับมาบิดามารดาก็ไม่ได้ถามอะไรเพราะทั้งคู่รู้ดีว่าถ้าเธอไปบ้านของอูเลก็จะกลับค่ำเสมอ แต่เธอเป็นฝ่ายหลบหน้าทั้งสองเองทั้งๆที่เธอก็ไม่ได้ทำอะไรผิดแต่เธอรู้สึกแปลกๆอย่างไรบอกไม่ถูก แขกของบิดาคนนี้ที่เธอไม่เคยรู้จักเขามาก่อนแต่ก็เหมือนรู้จักชายผู้นั้นมาแสนนาน ไออุ่นจากร่างของชายหนุ่มที่เธอได้สัมผัสทำให้เธอรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด ความรู้ที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเกิดขึ้นในใจเด็กสาวผู้ไร้เดียงสา       อรุณรุ่งเริ่มต้นวันใหม่ เสียงไก่ขันยามเช้าแสงแดดสาดส่องเข้ามาภายในบ้านพักหลังน้อย ปกรณ์หันหน้าหลบแสงแดดที่ส่องตา ชายหนุ่มรู้สึกปวดไปทั้งหัว เขาค่อยๆยันร่างตนขึ้นพิงพนัง   ทบทวนเหตุการณ์ต่างๆเมื่อคืน ชายหนุ่มนึกว่าเขาฝันถึงนางพรายสาวเมื่อเชนครั้งก่อนๆ แต่ครั้งนี้มันรู้สึกแจ่มชัดทั้งสัมผัสต่างๆ หัวใจของเขาสั่นไหวเขากำลังพาตัวเองเข้ามาสู่วังวนเดิมทั้งที่เขาพยายามหนีมันมาหลายปี

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น