Meekana

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จุดเริ่มต้นของความสุข 50%

ชื่อตอน : จุดเริ่มต้นของความสุข 50%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.3k

ความคิดเห็น : 34

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มี.ค. 2562 22:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จุดเริ่มต้นของความสุข 50%
แบบอักษร

“คุณจะเงียบแบบนี้อีกนานไหมคะราม” เสียงนุ่มเอ่ยถามคนตัวโตที่นั่งอยู่ไม่ห่างจากเธอมากนัก หากแต่สีหน้ากลับดูราบเรียบจนเธออดที่จะกลัวขึ้นมาไม่ได้ หากเขากำลังคิดว่าไม่ต้องการเธอกับลูกอยู่ล่ะเธอจะทำอย่างไร หญิงสาวครุ่นคิดด้วยความรู้สึกเป็นกังวล

“อธิบายกับผมหน่อยริสา ผมงงไปหมดแล้ว” จากที่นั่งเงียบมาเกือบครึ่งชั่วโมงหลังจากที่คุณหมอกลับไป ชายหนุ่มจึงเงยหน้าขึ้นถามหญิงสาวนัยน์ตาสับสน

“ริสาไม่ได้แท้งค่ะ และลูกก็ยังอยู่กับเรา” ตอบกลับไปพร้อมจับจ้องสีหน้าของสามีหนุ่มอย่างระแวง คราวนี้ถ้าเขายังเลือกที่จะปล่อยเธอกับลูกไปอีก....เธอจะทำอย่างไรดี หญิงสาวคิดอย่างหวาดหวั่น

“......”

“ริสาจะไม่บังคับให้คุณมารับผิดชอบอะไรหรอก...”

พรึบ!

ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะทันได้พูดจบ ร่างสูงก็พุ่งตรงมาสวดกอดเธอไว้ทันที ทำให้อริสารับรู้ถึงอาการสั่นไหวของชายอันเป็นที่รัก

“ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณ...” รามาเอลในตอนนี้ทำได้แต่พร่ำบอกคำว่าขอบคุณเป็นอย่างเดียว มันเหมือนกับก้อนหินที่ทับอยู่กลางอกในตอนนี้ได้ถูกยกออกไปจนหมดสิ้น ความรู้สึกเศร้าหมองที่ยังหลงเหลืออยู่ก็ถูกขจัดไปจนหมด ยอมรับเลยว่านี่เป็นข่าวดีที่สุดในชีวิตของเขาตั้งแต่เคยได้ยินมาเลย!!

“ขอบคุณริสา ขอบคุณที่รักษาเขาไว้ให้ผม” รามาเอลดึงร่างเล็กออกก่อนจะจุมพิตที่หน้าผากมนอย่างรักใคร่ ทำเอาอริสาถึงกับมึนงง คิดไปไกลว่าเขาจะต้องโกรธและไล่เธอกับลูกไปให้พ้นๆเป็นแน่

“คุณไม่โกรธริสาใช่ไหมคะ?”

“โกรธครับ โกรธจนอยากจะตีคุณสักทีสองทีนัก คุณไม่รู้หรอกว่าผมทรมานแค่ไหนที่รับรู้ว่าตัวเองเป็นสาเหตุทำให้ลูกต้องตาย”

“ริสาขอโทษค่ะ”

“ไม่ครับ ไม่ต้องขอโทษ ผมต่างหากที่ผิดสมควรแล้วที่คุณจะโกหกเรื่องนี้”

“ความจริงแล้ว ริสาเองก็พึ่งรู้ตอนที่จากคุณไปแล้วเหมือนกันค่ะว่าลูกยังอยู่” ขมวดคิ้วจ้องใบหน้าสวยอย่างไม่เข้าใจ ไม่ใช่ว่าอริสารู้ตั้งแต่แรกแล้วหรอกเหรอ?

“หมายความว่าไงครับ?”

“หมอบารอนช่วยโกหกเรื่องลูกให้ฉันกับคุณค่ะ เขาพยายามจะช่วย....”

“ไม่ที่รัก สิ่งที่เขาทำมันเรียกว่ายุ่งไม่เข้าเรื่องต่างหาก” รามาเอลกัดฟันกรอดเมื่อรับรู้ว่าสาเหตุของเรื่องราวในครั้งนี้ส่วนหนึ่งมันมาจากไอ้หมอยอมยุ่งนั่น!

“เขาแค่เป็นห่วงคนไข้ของตัวเองก็เท่านั้น...”

“หึ มันชอบคุณต่างหากล่ะริสา ยอมรับเถอะว่ามันทำเกินหน้าที่หมอไปแล้ว”

“คุณโกรธริสาเหรอคะ?” เงยหน้าขึ้นถามอย่างรู้สึกผิด

“เปล่าครับ คนที่ผมอยากจะเล่นงานจริงๆคือไอ้หมอจอมวุ่นวายนั่นต่างหาก” ก้มลงมาสบตากลมโตนิ่ง ก่อนจะจุมพิตที่หน้าผากมนอีกครั้ง

“อย่าโกรธใครเลยนะคะ ริสาเองพอรู้ว่าลูกยังอยู่ก็ขอร้องเขาไม่ให้บอกใครเหมือนกัน”

“คุณตั้งใจจะไม่บอกผมอย่างนั้นใช่ไหม?”

“ริสาตั้งใจจะพาเขาไปจากคุณค่ะ” หัวใจที่เคยด้านชากระตุกวูบขึ้นมาทันทีที่ได้ฟังประโยคพวกนี้จากเธอ หากเขาช้าไปกว่านี้อริสาจะพาลูกหนีไปจริงๆสินะ!

“อย่าคิดอะไรบ้าๆอย่างนั้นอีกเป็นอันขาด เพราะผมไม่มีทางปล่อยคุณกับลูกไปไหนแน่”

“คุณแน่ใจแล้วเหรอคะ ว่ารับเรื่องลูกได้แล้วจริงๆ”

“สาบานเลยว่าผมไม่เคยแน่ใจอะไรขนาดนี้มาก่อน” เอ่ยด้วยน้ำเสียงดีใจก่อนจะยกมือขึ้นลูบหน้าท้องที่ยังแบนราบอย่างแผ่วเบา ลูกยังอยู่กับเขาจริงๆ ยังไม่ได้จากเข้าไปไหน รามาเอลคิดอย่างตื้นตันระคนดีใจ

“ขอบคุณค่ะราม”

“ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณ...ขอบคุณนะครับที่ให้โอกาสผมได้ดูแลลูก...ได้ดูแลคุณ” มองใบหน้าภรรยาสาวอย่างแสนรัก

“เลิกขอบคุณกันไปมาเถอะค่ะ” หญิงสาวเอ่ยท้วงขึ้นในขณะที่ร่างกายเริ่มรู้สึกอ่อนเพลีย ซึ่งอาการเหล่านี้ล้วนอยู่ในสายตาของชายหนุ่มทั้งหมด

“หน้าคุณดูเพลียๆอยากนอนพักสักหน่อยไหมครับ” เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง มือหนาก็ลูบใบหน้าขาวซีดอย่างแผ่วเบาไปมา

“ค่ะ ริสารู้สึกเพลียจริงๆ” พยักหน้าตอบกลับไป

“งั้นนอนพักนะครับ” บอกพร้อมกับค่อยๆพยุงหญิงสาวให้นอนลงอีกครั้ง ในขณะที่ตัวเองก็ล้มตัวลงนอนเคียงข้างเธอไม่ห่าง

“ทำไมคุณนอนด้วยล่ะคะ” เงยหน้าขึ้นถามด้วยความสงสัย ทั้งที่ตอนนี้ตัวเองได้ตกอยู่ในอ้อมกอดของเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“ผมไม่อยากปล่อยให้คุณกับลูกอยู่คนเดียว นอนเถอะครับ ผมอยู่ตรงนี้แล้ว” กดจุมพิตลงบนหน้าผากมนหนักๆหนึ่งทีพร้อมกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นเล็กน้อย

นัยน์ตาสวยค่อยๆหลับลงพร้อมรอยยิ้มบางที่ปรากฎขึ้นบนใบหน้าอย่างมีความสุข เขาอยู่ตรงนี้แล้วอริสา แถมยังสัญญาว่าจะไม่ทิ้งเธอกับลูกไปอีก....

รามาเอลมองคนตัวเล็กที่นอนหายใจเข้าออกสม่ำเสมอกันแล้วด้วยสายตารักใคร่ เธอหลับไปแล้ว....สงสัยจะเพลียมากจริงๆ คิ้วเข้มขมวดเข้ากันอย่างครุ่นคิด ถ้าอริสาแพ้ท้องมากไปกว่านี้เขาจะทนดูได้จริงเหรอ ยอมรับด้วยความสัตย์จริงเลยว่าหากเขาทรมานแทนเธอได้ เขายอมทำจริงๆ

คิดได้ดังนั้นร่างสูงก็ผละออกห่างจากหญิงสาวที่กำลังหลับใหลอยู่ ลุกขึ้นไปที่ประตูห้องทันที

“อาเธอร์” บอดี้การ์ดหนุ่มที่ยืนเฝ้าประตูอยู่โค้งให้บอสตัวเอง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมารับคำสั่ง

“ฉันอยากให้นายไปรับแดเนียลมาหน่อย”

“เกรงว่าคุณแดเนียลจะยุ่งนะครับบอส” แดเนียลคือนักออกแบบเครื่องประดับชื่อดังของซานฟรานซิสโกอยู่ในตอนนี้ และไม่ต้องพูดถึงคิวงานของเขาเลยว่าจะมีว่างให้ใครหรือไม่ หากไม่มีการจองตัวกันข้ามปี อาเธอร์เองก็ค่อนข้างกังวลในจุดนี้อยู่ไม่น้อย

“หมอนั่นไม่มีทางปฏิเสธฉันหรอก ไปรับตัวมา เดี๋ยวนี้” รามาเอลเอ่ยสั่งเสียงเข้มพร้อมจ้องหน้าบอดี้การ์ดคนสนิทนิ่ง

“ครับบอส” นั่นสินะ เหนือความคิวงานแน่น ก็คงจะเป็นคำสั่งของบอสเขานั่นแหละที่น่ากังวลสุด อาเธอร์คิดก่อนจะออกไปทำหน้าที่ตามคำสั่งที่ได้รับ

“เดรก นายไปหาสาวใช้สักสองคนมาคอยดูแลริสาที” เมื่อพ้นร่างอาเธอร์ไป รามาเอลก็หันมาสั่งเดรกต่อทันที ตอนนี้อริสาค่อนข้างน่าเป็นห่วง หากปล่อยให้อยู่คนเดียวเขาคงเป็นกังวลจนไม่เป็นอันทำอะไร เพราะฉะนั้นหากมีคนดูแลเพิ่มมาสักคนสองคน อาจทำให้เขาเบาใจขึ้นมาได้บ้าง

“ครับบอส”

“แล้วก็เลื่อนกำหนดการกลับไทยไปก่อน อริสาแข็งแรงขึ้นเมื่อไหร่ค่อยกลับ”

“ครับบอส” ดูท่างานนี้ได้ตบได้แต่งกันเสียทีนะครับบอส เดรกคิดอยู่ภายในใจ

หลังจากสั่งการลูกน้องเสร็จ คนตัวโตก็กลับเข้าห้องอีกครั้งก่อนจะล้มตัวลงนอนเคียงข้างหญิงสาว ดึงเธอเข้ามาไว้ในอ้อมกอดพร้อมจุมพิตเบาๆที่หน้าผาก ก่อนจะค่อยๆหลับตาลง ความสุขจากการมีคนรักมันเป็นอย่างนี้เองสินะ... สุขกายและสบายใจ....

******************************************

ปีใหม่แล้วงดดราม่าแล้วจ้าาาาาาาาาาา😄

มาเพิ่มความหวาน ยกระดับน้ำตาลในเลือดกันดีกว่านะคะ😂 วันนี้มาต่อให้แล้วน้า ขอบคุณทุกคนที่ยังรอกันเสมอมา ไหนจะคอมเมนท์ให้กำลังใจในทุกวันอีก ขอบคุณมากจริงๆค่ะ😊🙏 คู่นี้กว่าจะลงเลยเล่นเอาลุ้นกันข้ามปีไปเลยทีเดียว😅

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น