True_Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)
email-icon Line-icon

True Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)

ชื่อตอน : สมัครงาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.2k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มี.ค. 2562 15:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สมัครงาน
แบบอักษร

3 ปีผ่านไป

ชีวิตคู่ของสองหนุ่มสาวที่ยังคงรักและดูแลกันเป็นอย่างดี ชีวิตที่ดำเนินไปอย่างราบรื่นบนความสุขสมของทั้งสองครอบครัวใหญ่ ทำให้หลายคนต่างอิจฉาความรักของคิมและเบลล์ ไม่ว่าใครมองก็ต้องบอกว่าทั้งคู่มีชีวิตที่ค่อนข้างเพอร์เฟค

ปัจจุบันคิมเรียนจบปริญญาตรีแล้วพร้อมที่จะเข้าไปฝึกงานที่สาขาเครือข่ายของป๊า ในฐานะผู้บริหารหนุ่มไฟแรงที่สาวๆทั้งออฟฟิศต้องมองจนเหลียวหลังและต้องการก้าวขึ้นมาในฐานะคนรู้ใจของเขา เนื่องจากโปรไฟล์ชายหนุ่มที่ค่อนข้างดีทางด้านฐานะความมั่นคงและหน้าตาที่หล่อเหลารูปร่างกำยำสูงสมส่วน จึงทำให้สาวๆคู่ค้าและพนักงานสาวต่างพากันแย่งเร่งทำคะแนน

ในขณะที่เบลล์ยังคงตั้งใจเรียนในสิ่งที่เธอรักอย่างหนักเพื่อสานต่อกิจการของครอบครัวเช่นกัน ปัจจุบันเธอเรียนอยู่ปีที่4 กับกลุ่มเพื่อนของเธอ เบลล์ค่อนข้างจะเฉลียวฉลาดจนได้รับเกรียตินิยมอันดับหนึ่งเสมอ และไม่ต่างกันหลังจากที่แฟนหนุ่มของเธอจบออกไปไม่ได้มาเฝ้ารับเธอทานข้าวกลางวันเหมือนแต่ก่อน ทำให้ชายหนุ่มหลายรู้สึกว่าตัวเองต่างมีโอกาสทำคะแนนบ้างเผื่อเธอจะเปลี่ยนใจจากเขา

คิมยังคงดูแลแฟนสาวด้วยการรับส่งเธออยู่เสมอในวันที่เค้าว่างจากงาน หากคุณพ่อคุณแม่ของเธออยู่ที่บ้านคิมจะเข้าไปส่งเธอและร่วมทานข้าวเย็นด้วยทุกครั้ง แต่บางครั้งเขาก็ขอจะพาแฟนสาวมาพักกับเขาที่คอนโดซึ่งเป็นโลกส่วนตัวของทั้งคู่

ความรักของทั้งสองคนดำเนินไปได้อย่างสวยงาม ทั้งสองพยายามหาเวลาเติมเต็มความรู้สึกของกันและกันอยู่เสมอ ดังเช่นวันนี้ซึ่งเป็นวันหยุดประจำสัปดาห์ของทั้งคู่ คิมพาเบลล์มาพักที่คอนโดหรูของเขา เขาและเธอนอนกอดก่ายกันจนเป็นเรื่องปกติ ทั้งสองคนถูกโอบกอดกันและกันด้วยความสุข

image

“Morning kiss คะพี่คิม” สาวน้อยขยับร่างกายตื่นจากการหลับใหล อย่างแรกที่เธอทำเป็นประจำทุกเช้าที่อยู่ด้วยกันคือการจูบอรุณสวัสดิ์เขาอย่างแผ่วเบา เพื่อให้แฟนหนุ่มไม่ต้องตื่นขึ้นมาแล้วควานหาเธอเหมือนแต่ก่อน เธอจึงทำแบบนี้ทุกเช้าให้เขารู้ตัว

ชายหนุ่มปรือตาขึ้นยิ้มอ่อนให้เธอรวบเธอเข้ามากอดแนบร่างแกร่งด้วยใบหน้าอิ่มเอมกับความสุข

“พี่คิมมม ไหนบอกจะพาหนูไปเที่ยวไงคะวันนี้ ไหงนอนต่ออีกอ่ะคะ ตื่นได้แล้วคะ ตื่นๆ” เธอพยายามดิ้นขยุกขยิกในอ้อมกอดเขา

ชายหนุ่มกลิ้งดันตัวพลิกมาอยู่บนตัวแฟนสาว จนเธอตกใจหยุดดิ้นมองตาแป๋วใส่เขา

“อย่าดิ้นนักสิคะที่รัก เดี๋ยวมันตื่นนะ” เขาอมยิ้มพูด

“ละลุกเลยคะพี่คิม หนูหนักนะคะแบบนี้”

“ลุกก็ได้คะ แต่เรียกที่รักก่อน” เขายกยิ้มแกล้งเธอ

“งื้ออ แกล้งหนูตลอดเลยนะคะ” เธอบุ้ยปากใส่เขา

“ไม่เรียกพี่ไม่ลุกนะคะ” เขายังคงยกยิ้มกวนๆ

“ที่รักคะ ลุกไปอาบน้ำนะคะ” เธอพูดน้ำเสียงแผ่ว

“หึ น่ารักมากคะ ป่ะอาบน้ำกัน”

ทั้งสองใช้เวลาอยู่ด้วยกันทั้งวันอย่างมีความสุข

——————————————————-

เช้าวันใหม่

คิมมาส่งเธอที่มหาวิทยาลัยตามปกติเหมือนทุกวัน และก็คงเป็นภาพชินตาของหลายคนที่ได้เห็นที่หนุ่มหล่อต้องมาส่งสาวสวยคนนี้ที่เดิมเวลาเดิมทุกวัน

“ที่รัก วันนี้เรียนครึ่งวันใช่มั้ยคะ ไปหาพี่่ที่ออฟฟิศนะ เย็นนี้ป๊ากับม๊าให้เข้าไปหาที่บ้าน แต่หนูเลิกเรียนก่อนไปนั่งรอพี่เครียงานสักพักแล้วเราเข้าบ้านไปหาป๊ากับม๊าด้วยกันนะคะ”

“ได้สิคะ แต่หนูยังไม่เคยไปออฟฟิศพี่เลยนะคะ”

“เดี๋ยวพี่โทรบอกทางลุงพลและให้แกมารับหนูไปส่งเองคะ พี่ไม่ให้หนูนั่งแท็กซี่หรอกนะคะ”

“เจ้าคะนายท่าน” เธอยู่ปากเบาๆกวนเขา

“บอกแล้วไงคะอย่าทำแบบนี้ มันน่ารักเกินไป”

เขาดึงเธอเข้ามาหอมแก้มใส จนเธอต้องรีบเปิดประตูรถลงไปอย่างกระวีกระวาด หันมามองคาดโทษเขาเบาๆก่อนนะเดินขึ้นอาคารเรียนไป

“หึ หนีเชียวนะยัยตัวแสบ” เขายกยิ้มแล้วเคลื่อนตัวออกรถไปยังบริษัท

———————————————————

14:00น.

หญิงสาวในชุดนักศึกษาเข้ารูป รองเท้าส้นสูงพอประมาณสีดำขัดมันเสริมให้ดูขาขาวของเธอเรียวขึ้น ใบหน้าหวานที่ไม่ได้แต่งแต้มอะไรลงไปมากนอกจากแป้งฝุ่นและลิปสติกสีชมพูบางเบา วันนี้เธอปล่อยผมสวยสีดำขลับยาวลงปิดกลางแผ่นหลัง ด้วยความที่เธอเป็นคนตัวเล็กร่างบางสูงราวๆไม่เกิน160ซม. จึงทำให้เธอดูน่ารักสมส่วนทุกการเคลื่อนไหว

เบลล์ลงจากรถที่ลุงพลเป็นผู้ขับมาส่งที่หน้าบริษัทของแฟนหนุ่ม เธอสะพายกระเป๋าแบรนด์เนมใบเล็กน่ารักมือถือแฟ้มเอกสารรายงานแนบตัว มองดูยังอาคารเบื้องหน้า ซึ่งเป็นบริษัทขนาดใหญ่ หลายชั้น ตัวอาคารเป็นกระจกสีดำเงาเกือบทุกตารางนิ้ว ด้านนอกอาคารมีจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่แสดงภาพแนะนำรถสปอร์ตหรูชื่อดังหลายยี่ห้อสลับกันไปมา เธอหยุดดูอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเริ่มก้าวเท้าเดินไป

“ใหญ่เหมือนกันนะเนี่ยะ สงสัยต้องโทรบอกพี่คิมก่อน ไม่รู้เค้าอยู่ชั้นไหน” เบลล์บ่นพึมพำกับตัวเอง มือหยิบล้วงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าสะพาน

“เอ้า!แบตหมด ซวยแล้วยัยเบลล์ พี่คิมสวดยับแน่ๆ ไม่รู้พยายามโทรมากี่ร้อยสายไปแล้วเนี่ยะ! ถึงกับแบตหมดเลย” เธอเริ่มมีสีหน้ากังวล

“เห้อออ ถามที่Receptionเอาก่อนละกัน” เธอถอนหายใจให้กับความบื้อของตัวเอง

หญิงสาวรีบเดินสาวเท้าเข้าอาคารมุ่งตรงไปที่แผนกต้อนรับที่มีหญิงสาวสวยแต่งหน้าจัดยืนอยู่สองคนด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

“สวัสดีค่ะ ดิฉันมาขอพะ......”

“มาสมัครงานนะสิไปทางฝ่ายบุคคลสิย่ะ นู้นทางขวามือนู้นมีป้ายนะหัดอ่านบ้าง มาหน้าฟร้อนท์ทำไม” หญิงสาวรีบพูดขัดเธอก่อนที่เธอจะพูดจบด้วยซ้ำ

“แต่ดิฉันจะขอเข้าพบ......”

“เอ๊ะน้องฟังไม่รู้เรื่องหรอ พี่บอกให้ไปฝ่ายบุคคลไง ต้องให้ยามมาพาไปมั้ยห๊ะ” เธอพูดแทรกเบลล์อีกครั้งและชี้นิ้วไปทางห้องฝ่ายบุคคล

สองสาวหน้าเคาน์เตอร์ไม่สนใจเบลล์เลยแม้แต่น้อย เธอหันไปรับโทรศัพท์และพูดคุยกับผู้ที่มาติดต่อรายอื่นต่อเรื่อยๆ

“เห้อออ เอาไงดีล่ะทีนี้ยัยเบลล์” เธอเดินถอนหายใจมาตรงจุดที่มีที่นั่งให้บริการลูกค้า

ชายหนุ่มหลายคนเดินผ่านเธอแล้วยิ้มให้บ้าง เดินมองเธอจนเดินลับตาไปบ้าง ยืนจ้องมองเธอจากมุมต่างๆบ้างด้วยความน่ารักและบอบบางของเธอ

เธอเริ่มรู้สึกอึดอัดกับสายตารอบด้านจนต้องลุกขึ้นไปที่แผนกต้องรับอีกครั้ง

“ขอโทษนะคะ พอดีดิฉันไม่ได้มาสมัครงาน ดิฉันจะมาขอพบคุณดนัย อัครวัฒนวุฒิบดินทร์”

“หึ เอาตัวเข้าแลกกับการรับงานพริตตี้รสสปอร์ตหรูของบริษัทเราสินะ” เธอเบะปากใส่เบลล์

“อะไรนะคะ!!”


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น