Sousin

ถ้าเข้ามาอ่านเล้วจงติดอยู่ในวงเวียนของข้า... 5555+

เปล่าเคะนะครับ ตอนที่ 14

ชื่อตอน : เปล่าเคะนะครับ ตอนที่ 14

คำค้น : Sousin

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มี.ค. 2562 07:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เปล่าเคะนะครับ ตอนที่ 14
แบบอักษร

​"พี่เซียร์สวัสดีครับ"

"อื้ม...หวัดดีนะ หายดีเเล้วเหรอ?" 

"ผมไม่ได้ป่วยหรอก แค่เซ็งเฉยๆไม่มีอารมณ์ทำงานน่ะ" จริงๆเล้ย.... 

"ไล่ออกดีมั้ยครับ" เซียร์พูดทีเล่นทีจริงบ้าง ทำให้ร่างบางของน้องเซมาบีบๆนวดๆเเขนเขาเบาๆ 

"พี่เซียร์.... อย่าไล่ผมออกเลยนะ.. จะหักเงินเดือนก็ได้เเต่พี่อย่าไล่ผมออกเลยนะครับ"  

"ฮ่าๆๆ หยอกๆหรอกน่า... ถ้าพี่ไล่นะออกลูกค้าพี่ก็หายพอดีสิ" ความน่ารักของมานะมีผลกับร้านเขาเป็นอย่างมาก

"ขอบคุณครับ...."

"อือๆ ไปเปลี่ยนชุดเริ่มทำงานได้ละ" 

"ครับ" 

........................................

ในขณะที่มานะไปเปลี่ยนชุด ใครบางคนก็โผล่เข้ามาในร้านเช่นกัน

"อ้าวกฤษ วันนี้มาเร็วนะ"

"สวัสดีครับพี่เซียร์" รอยยิ้มสว่างไสวทำให้หลายๆคนที่อยู่ในร้านแอบมอง

"จ้าหวัดดี"

"พี่เซียร์ครับ ผมมีเรื่องอยากจะให้พี่เซียร์ช่วยหน่อยจะได้มั้ยครับ" 

"อืม... ว่ามาสิ ถ้าไม่ยากเกินความสามารถพี่อะนะ" ไม่ครับไม่ยากเลย

"คือ.... เพื่อนผม ไอ้ฟืนอะครับ มันกำลังหางานพลาสไทม์ทำอยู่ พอดีทางบ้านของมันขัดสนเรื่องการเงินนิดหน่อยอะครับ(โกหก) พี่เซียร์พอจะรับมันมาทำงานที่ี่ได้มั้ยครับ" คนที่หน้าเเดงๆเมื่อวานอะเหรอ?

"ได้สิ... ว่าเเต่น้องฟืนเพื่อนน้องกฤษทำอะไรได้บ้างหล่ะ" 

"ก็..ทำสวน ทำอาหาร หรือจิปาถะทั่วไปอะครับ"

"อืมๆ เพื่อนน้องกฤษพร้อมเมื่อไหร่ก็บอกเค้ามาทำงานได้เลยนะ" 

"ครับ ขอบคุณครับพี่เซียร์ แล้ว....." หลักๆก็มาหาเมีย?

"นะเปลี่ยนชุดอยู่ เชิญคุณลูกค้าไปนั่งรอได้เลยครับ"

"ครับ....." 

ฟืด!!!!!!! 

"ชอบกลิ่นกาแฟจัง" ร่างบางที่พึ่งออกมาจากหลังร้านสูดเอากิ่นหอมๆของกาแฟเข้าให้เต็มปอดก่อนจะระบายออกมาผ่านทางรอยยิ้ม

"จ้า.... ชอบก็ไปทำงานได้ละ" เซียร์ส่งสมุดเล่มเล็กพร้อมปากกาให้น้องเเล้วผลักหัวทุยไปเบาๆ

"ครับๆ" 

อีกครั้ง... ที่เขาไม่อยากออกไปรับออเดอร์

...กฤษฎา... 

"พี่เซียร์ ผมเปลี่ยนใจละ วันนี้ผมชงเองพี่ออกไปรับออเดอร์ลูกค้าซะ" นี่คือคำพูดที่ใช้กับนายจ้างเหรอ?

"ทำไม"

"รู้สึกอารมณ์ไม่ดีอะ" ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปสองคนนี้ก็ไม่ได้คุยกันซักทีสิ ไม่ได้ๆ เราจะตามใจมันไม่ได้ละ

"หักเงินเดือนนะ" น้องชะงักไปบ้างเเต่ก็ดูท่าจะไม่ได้ผล

" ......หักก็หักไปเลยครับ" 

"ถ้าไม่ไปพี่ไล่นะออกนะ" 

"ไล่ออกก็.... ไล่ออกเลยหรอ? พี่เซียร์อ่า!!!!! " อย่าร้องนะเว้ย.... เซียร์ชี้หน้ามุ่ยๆนั้นอย่างจริงจัง ไม่น่าเชื่อว่าเด็กที่ไม่พูดไม่คุยกับใครไม่ค่อยมีเพื่อน กลับเป็นเด็กที่เอาเเต่ใจกับพี่ตัวเอง

"ทำไม? ให้ไล่ออกเลยใช่มั้ย?"

"เปล่า......."

"งั้นก็ไป"

"พี่เซียร์ครับ ผมไม่ไปรับออเดอร์คนนี้ไม่ได้เหรอ?" ยังจะมามีข้อแม้อีก อ่อๆ 

"ก็เอาสิ"

"ขอบคุณครับ" ยังไม่ทันได้ฉีกยิ้มจนสุด ก็มีคำนึงดังขึ้นมาเสียก่อน

"แต่... พี่จะเล่าให้คุณน้าฟัง" มานะเป็นคนที่กลัวพ่อเเม่เดือดร้อนเป็นที่สุด เเละมันทำให้เค้าเลี่ยงไม่ได้หากยกเรื่องนี้มาอ้าง

"ไม่นะครับ ผมไปก็ได้แต่พี่เซียร์อย่าบอกแม่"

"อือฮึ... เชิญครับ" 

"เอาอะไร?" อะไรหล่ะนั่น... น้ำเสียงห้วนสั้นไม่มีความเป็นมิตรเลยซักนิดเดียว  กฤษฎาละความสนใจจากหนังสือในมือมาเป็นหนุ่มหน้าสวยที่อยู่ตรงหน้าเเทน

"กาแฟโบราณ แล้วก็คุกกี้ครับ" 

"เออ! เดี๋ยวเอามาให้" ปากร้าย.... 

"เดี๋ยวครับพี่นะ" ไม่ใช่เเค่พูด มือยังถึงตัวด้วย

หมับ!

หนุ่มรุ่นน้องคว้ามือพี่เอาไว้ และก็ถูกสะบัดทิ้งไปตามระเบียบ

"อะไร?"

"ผมห่อพี่กลับบ้านด้วย"

"ห่อบ้านพ...(พ่อมันเป็นอธิการคนให้ทุนเรา) คุณเหรอ? ผมเป็นคนนะไม่ใช่ขนม" 

"หรอครับ? เห็นหวานๆหอมๆเลยคิดว่าเป็นขนมซะอีก" 

"ถ้าจะมากวนก็ออกไปเลยนะ ผมกำลังทำงาน"

"งั้นก็เเสดงว่าหลังเลิกงานเราก็คุยกันได้...." 

"ไม่คุย"

"โอเคครับ... ผมจะนั่งรอพี่ทำงานเสร็จเเล้วกัน"

"คุณ!" 

"นะ! มานี่หน่อย"

"ครับพี่เซียร์"

"................"

"ฝากไว้ก่อนนะ" 

"ถ้าเป็นพี่ มากกว่าฝากผมก็ยอมครับ" 

...จะลืมแล้วแท้ๆ กลับมาอีกทำไม.... 

Sousin

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}