`l2ainl3๐y`

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

One Chapter 12 : A Sexy Patient (P.I)

ชื่อตอน : One Chapter 12 : A Sexy Patient (P.I)

คำค้น : Ai, Yaoi, NC, ไอ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ค. 2558 20:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
One Chapter 12 : A Sexy Patient (P.I)
แบบอักษร

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/727831161-member.jpg

Chapter 12

A Sexy Patient

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/323567410-member.jpg

 

ไงเตี้ยเสียงเพ่ยทักทายหนุ่มน้อยแว่นหนาทันทีที่เห็นหน้าเพราะวันนี้ไทน์ไม่มาเรียนเขาจึงต้องนั่งห่อเหี่ยวอยู่หน้าห้องเพียงลำพัง ฮะเก๋าเดินเข้ามาในห้องเรียนโดยไม่แสดงสีหน้าตกใจหรือหวาดกลัวเพ่ยเลยแม้แต่น้อย ทั้งยังยักคิ้วอย่างยียวนไปให้อีกต่างหาก

ไงไก่อ่อนร่างเล็กพูดก่อนจะใช้มือของตัวเองเกาคางเพ่ยแบบที่เพ่ยทำกับเขาเมื่อวานนี้ หนุ่มผมบลอนด์ปัดมือบางนั้นออกทันที ความโกรธแล่นพล่านขึ้นมาอย่างรวดเร็วจนเขารู้สึกเหมือนเลือดของตัวเองกำลังจะเดือด ฮะเก๋าจะดูถูกเขามากเกินไปแล้ว ไก่อ่อนงั้นเหรอ? ไม่เคยลองยังจะมาปากดี

คำนั้นเก็บไว้พูดหลังโดน XXX เหอะเพ่ยพูดก่อนจะกระชากตัวร่างเล็กออกมาจากห้องเรียน แต่อีกฝ่ายกลับไม่ปริปากพูดเลยสักคำ สีหน้านิ่งๆแบบนั้นมันทำให้เขาประสาทจะกิน ทำไม ทำไมไม่กลัว ทำไมไม่ร้องให้คนช่วย ทำไมไม่ขอร้องให้เขาปล่อย ทำไม!!!

“...อือ...ฮะเก๋ามองไปรอบๆอย่างสนใจระหว่างที่เพ่ยพาเขาเดินไปเรื่อยๆ

นี่...เลือกที่ดีๆหน่อยดิ ชั้นไม่ชอบห้องน้ำ...ไม่อยากไปห้องเก็บของด้วยร่างเล็กพูดขึ้นก่อนจะใช้มืออีกข้างที่ว่างอยู่ของตัวเองเกาหัวแกรกๆ เพ่ยปล่อยมือหนุ่มร่างเล็กทันทีเพราะเริ่มจะไม่สนุกกับการเล่นแบบนี้แล้ว

ทำไม อยากนอนกับชั้นมากเหรอ? ไม่กลัวบ้างเลยรึไง? อ๋อ...ผ่านมาเยอะสินะเพ่ยพูดถากถางพร้อมกับมองฮะเก๋าด้วยสายตาเหยียดหยาม แต่มีเหรอร่างเล็กจะรู้สึก

ไม่ได้นับฮะเก๋าตอบก่อนจะยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ ทำให้อีกฝ่ายถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด

ชั้นไม่อยากยุ่งกับนายอีกต่อไปแล้ว ของเหลืออย่างนายมันเบื่อชะมัดเพ่ยทิ้งท้ายไว้ก่อนจะเดินกลับห้องเรียนไปอย่างเซงๆ แกล้งฮะเก๋าแล้วเหมือนเล่นอยู่กับตุ๊กตาบาร์บี้ ไม่ร้องไม่ขัดขืนไม่อะไรทั้งนั้น หมดอารมณ์!!

ของเหลือ...งั้นเหรอ?” ฮะเก๋าพึมพำกับตัวเองเบาๆก่อนจะเดินตามร่างสูงเพื่อกลับเข้าห้องเรียน

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/1396344658-member.jpg

 

[Valentine : เบื่ออ่ะ อยากไปเรียนแล้ว]

[ขนมจีบ ซาลาเปา ฮะเก๋า เพิ่มมั้ยครับ? : รีบๆ มาชั้นปวดหัวจะตายแล้วอยู่กับเพ่ยแค่สองคน อยากฆ่ามัน]

[Valentine : 555 ฆ่าเลย !!]

[ขนมจีบ ซาลาเปา ฮะเก๋า เพิ่มมั้ยครับ? : เพิ่งรู้ว่าเพ่ยเป็นลูกเจ้าพ่อมาเฟียนะ]

[Valentine : เหมือนกัน ไทน์ตกใจมาก]

[ขนมจีบ ซาลาเปา ฮะเก๋า เพิ่มมั้ยครับ? : โชคดีนะ ไม่งั้นถ้ามีเรื่องกับผู้หญิงคนนั้นสงสัยต้องเจ็บตัวบ่อยๆ แน่]

[Valentine : ช่ายยย]

ร่างบางยังคงกดมือถือเล่นฆ่าเวลาขณะที่นอนพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล ถึงเขาจะบอกไอไปหลายรอบแล้วว่ามันสิ้นเปลือง เขานอนพักอยู่บ้านก็ได้เพราะนอกจากข้อเท้าที่ปวดมากจนเดินไม่สะดวก บาดแผลอื่นๆ ที่ร่างกายมันก็ไม่ได้หนักหนาอะไรถึงขั้นต้องมานอนหยอดน้ำเกลือที่นี่

[Valentine : I’m hungry, hungry hungry !! (ผมหิวข้าว หิว หิว) ]

[Hikari : Wait a moment please princess (รอหน่อยนะครับเจ้าหญิง) ]

[Valentine : I’m a Prince !! (เจ้าชายต่างหาก!!) ]

ไทน์พองลมที่แก้มอย่างหงุดหงิดเพราะปกติตอนพักกลางวันไอจะมาหาเขาที่ห้องถ้าไม่มีเคสผ่าตัด แต่นี่มันบ่ายกว่าแล้วเขายังไม่เห็นใบหน้าหล่อๆ ของไอเลย

“มาช้าอ่ะ มาช้า มาช้า มาช้า” หนุ่มหน้าหวานพูดอย่างเอาแต่ใจเมื่ออีกไม่กี่นาทีต่อมาประตูห้องของเขาก็เปิดออก ร่างสูงผู้มีใบหน้าหล่อเหลาปานเทพบุตรเดินเข้ามาหาเขาพร้อมรอยยิ้มเปล่งประกายที่มองดูแล้วชวนแสบตาที่สุด ยิ้มอะไรอยู่ได้น่าหมั่นไส้ชะมัด ตัวเองมีความสุขปล่อยให้เขานั่งเหี่ยวอยู่ที่ห้องพักสี่เหลี่ยมนี่คนเดียว เชอะ!!

“คิดถึงก็บอกตรงๆสิครับ” ฮิคาริพูดก่อนจะหยิบถาดอาหารมาวางไว้ตรงหน้าวาเลนไทน์ มือใหญ่ลูบใบหน้าที่ยังเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำของไทน์เบาๆ นี่ถ้าไม่ได้ยาแก้ปวดกับยาแก้อักเสบเด็กน้อยคนนี้คงร้องไห้ลั่นห้องไปแล้ว เจ็บขนาดนี้ยังบอกไม่เป็นไร ดีที่ยังยอมมานอนที่โรงพยาบาลเพราะเขาสัญญาไว้ว่าจะเข้ามาหาบ่อยๆ ไม่งั้นอยู่บ้านคงไม่ยอมกินข้าวอีก

ไทน์มุ่ยหน้าเล็กน้อยก่อนจะเขยิบเข้ามาให้ชิดขอบเตียงด้านที่ฮิคาริยืนอยู่ โดยไม่ทันตั้งตัวริมฝีปากบางสีชมพูก็แอบขโมยจูบริมฝีปากสีแดงสดน่ากินของฮิคาริอย่างฉวยโอกาส ร่างสูงถึงกับหัวเราะออกมาอย่างร่าเริง พร้อมกับดึงร่างบางเข้าไปกอดไว้แนบอก ไทน์เป็นของเขา ของเขาคนเดียวเท่านั้น เขาจะไม่เปิดโอกาสให้ผู้ชายคนไหนได้เข้ามาแตะต้องของๆเขาอีกแล้ว

“คิดถึง…” ร่างบางงึมงำเบาๆ พลางถูไถใบหน้ากับอกแกร่งของอีกฝ่ายแบบที่ชอบทำประจำ ก่อนจะถูกมือใหญ่เชยคางมนขึ้นมาสบตากัน ไทน์หลับตาลงเพราะรู้ว่าฮิคาริกำลังจะทำอะไรเขาจึงเผยอกลีบปากบางสวยไว้เล็กน้อยอย่างจงใจ ร่างสูงค่อยๆ สัมผัสริมฝีปากที่เขาแสนจะคิดถึงเบาๆ ทั้งด้านบน ด้านล่าง...ก่อนจะใช้ลิ้นแตะไล้ไปทั่วริมฝีปากสีหวานทำเอาร่างบางขนลุกซู่ไปทั้งตัว มือเล็กขยำเสื้อเชิ้ตของอีกฝ่ายไว้แน่นพลางหลับตาปี๋ทันทีเพราะความรู้สึกซาบซ่านแปลกๆ ทำเอาเขาเสียววาบไปทั้งตัว

“อืมม” ไทน์ครางอือในลำคอเพราะลิ้นร้อนๆ ของอีกฝ่ายกำลังกลืนกินน้ำหวานจากโพรงปากของตัวเองอย่างใจเย็น ทุกสัมผัสที่ไอมอบให้เขา มันแสดงให้เขารู้ว่า...เขาเป็นของล้ำค่าที่ไอแสนรักแสนหวง กระทั่งจูบก็ยังต้องทะนุถนอมราวกับกลัวเขาจะบุบสลายหากไม่ยั้งมือเอาไว้

ฮิคาริยังคงเพลิดเพลินกับการหยอกล้อกับลิ้นเล็กๆ ของไทน์ไม่หยุด จะกี่ครั้งต่อกี่ครั้งร่างบางก็ทำเหมือนไม่อยากจะให้เขาจูบทุกที แต่พอถูกเขาไล่ต้อนจนจนมุมลิ้นเล็กก็ตอบสนองเขาอย่างยอดเยี่ยมทุกครั้ง ความสุขสำราญที่เกิดขึ้นเป็นจังหวะตามการเคลื่อนไหวของลิ้นทั้งสองทำเอาหูตาเริ่มจะพร่ามัว มือใหญ่กดท้ายทอยอีกฝ่ายไว้แน่นก่อนจะเริ่มบดเบียดริมฝีปากให้แนบแน่นขึ้นกว่าเดิม

“อื้ออ” ไทน์สะบัดหน้าหนีจูบร้อนเร่าของอีกฝ่ายอย่างดื้อรั้น ไม่ใช่เพราะไม่ชอบแต่เขาต้องการอากาศหายใจอย่างเร่งด่วน ฮิคาริไม่ปล่อยให้ริมฝีปากหอมหวานหลบหนีเขาได้นานนัก เพราะไม่นานร่างสูงก็ฉกฉวยมันไปครองอีกครั้ง ร่างบางใช้กำปั้นเล็กๆ ดันไหล่หนาของอีกฝ่ายให้ออกห่างจากตัวแต่มือใหญ่ก็คว้ามันไปกุมไว้แนบอกแกร่งข้างซ้ายแทน เสียงตุบๆ เต้นถี่รัวแสดงให้เห็นว่าเลือดร้อนๆ กำลังสูบฉีดพลุ่งพล่านอยู่ในกายของฮิคาริ

“ไอ...มะ...ไม่ได้นะครับ” ร่างบางโวยวายทันทีเมื่ออีกฝ่ายถอนริมฝีปากออกและหันไปสนใจซอกคอขาวของตัวเองแทน มือบางที่ยังถูกอีกฝ่ายกุมไว้แน่นเริ่มบิดไปมาเพราะอุณหภูมิร่างกายของฮิคาริกำลังส่งสัญญาณเตือนเขาว่าอีกไม่ช้าเกมรักร้อนแรงกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/1638220875-member.jpg

Writer's Talk

 

ต่ออาทิตย์หน้าเลยดีหรีือเปล่าครับ? 555+

ผมเพิ่งกลับมาจากต่างจังหวัด ขอโทษด้วยที่ไม่ได้มาอัพตั้งนาน

ก็ขอบคุณที่ยังติดตามและให้กำลังใจกันเสมอทั้งในเว็บและในเพจนะครับ ^^

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น