goryaa กอหญ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

นี้แค่ทักทาย

ชื่อตอน : นี้แค่ทักทาย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 536

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 เม.ย. 2562 14:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
นี้แค่ทักทาย
แบบอักษร

ลูอิสที่ตื่นมานานแล้วก็ลุกจากที่นอนไปทำอาหารเช้าให้กับคนรัก เป็นเมนูง่ายๆ ที่เขาพอจะทำมันออกมาได้ดี ลูอิสที่ตั้งหน้าตั้งตาจัดจานให้ออกมาสวยงามไม่รู้เหมือนกันว่าคนรักจะชอบไหม

ทางด้านแพรรัมภาที่ตื่นมาก็รีบเข้าไปอาบน้ำเพื่อเตรียมไปทำงานถึงแม้เมื่อคืนที่ผ่านมาเธอจะถูกเขาเรียกร้องจากร่างกายของเธอหนักเอาการแต่มันก็คือความเต็มใจของเธอด้วยแพรรัมภาที่แต่งตัวและเช็คความเรียบร้อยตรงหน้ากระจกเสร็จแล้วก็เดินออกมาจากห้องแต่งตัวก็เจอเขากับเขาที่กำลังพยายามจัดอาหารเช้าให้กับเธออยู่

“คุณทำอะไรคะ ดูน่าทานมากๆ”

ลูอิสรีบเงยหน้าส่งยิ้มคืนกลับไปยังคนรัก เขาเอานิ้วค่อยๆ ปาดส่วนที่มันเยอะตรงขอบๆ จาน จากนั้นเดินไปหยิบน้ำผักและผลไม้รวมมาเสริฟให้กับเธอ

“เสร็จแล้วครับ คุณผู้หญิงเชิญนั่งรับประทานอาหารเช้าได้เลยครับ”

ลูอิสที่หยิบจานอาหารเช้าที่ดูน่าทาน มันเต็มเปี่ยมไปด้วยสารอาหารมากมายทั้งอโวคาโด่ ไข่ดาว แฮม เบค่อน เมื่อลูอิสน้ำจานอาหารเช้ามาวางตรงหน้าเธอ แพรรัมภาถึงกับยิ้มไม่หุบ เขาใส่รายละเอียดลงไปในจาน เธอไม่คิดว่าเขาจะน่ารักมากขนาดนี้

“แล้วของคุณละคะ ไม่ทำด้วยละ ทำให้แต่ของ บีมคนเดียว มานั่งทานด้วยกันกับบีมดีกว่าคะ”

ลูอิสที่จับตัวเธอให้ลุกขึ้นก่อน เขาจัดการเอาผ้ากันเปื้อนไปวางไว้ตรงเก้าอี้ด้านข้าง แล้วเขาให้แพรรัมภานั่งบนตักของเขา

“ทำไมไม่นั่งดีๆ ละคะ ให้บีมนั่งแบบนี้มันหนักนะ”

“ไม่หนักหรอกครับ ผมก็ต้องเอาใจคุณบ้างเมื่อคืนคุณมอบความสุขให้กับผม ทั้งๆที่คุณก็ต้องทำงาน เช้ามาผมก็ต้องดูแลคุณตอบแทนสิครับ มาๆ ผมป้อนให้นะ”

“บ้า!! บีมทานเองได้คะ สะดวกกว่าด้วย”

ไม่เอาผมป้อนนะดีแล้ว นี่ผมตั้งใจทำให้คุณเลยนะที่รัก ทานเยอะๆ จะได้มีพลัง สมองปลอดโปล่ง”

แพรรัมภาที่เห็นเขาพูดและอธิบายอาหารเช้าของเขาอย่างตั้งใจ จู่ๆ เธอรู้สึกอยากจะจูบเขาเหลือเกิน เธอจึงจัดการจูบไปที่ริมฝีปากที่กำลังพูดนั่น ลูอิสที่ตกใจๆ เมื่อแพรรัมภาหันหลังก้มมาปิดริมฝีปากของเขา ค่อยๆ งับริมฝีปากล่างจนลูอิสถึงกับเคลิ้ม

“อืม อือ อือ” ทั้งสองจุมพิตกันด้วยความรัก ส่งอารมณ์ ความรู้สึกผ่านไปยังรสจูบ ที่ทั้งสองต่างมอบให้แก่กัน

ลูอิสรีบผลักใบหน้าของคนรักให้ออกห่าง เพราะเขาไม่อยากที่จะทำให้เธอเสียความรับผิดชอบ ถ้าเป็นหยุดป่านนี้ทั้งสองคงจะต้องย้ายตัวเองเข้าไปต่อกันยังภายในห้องนอนแล้ว

“ที่รัก รีบทานเถอะ ไม่งั้นตัวผมจะทานคุณสะก่อน ผมไม่อยากให้คุณขาดความรับผิดชอบนะครับ ซึ่งตอนนี้ผมก็ต้องการมันมากๆ ด้วยรู้สึกถึงความต้องการของผมไหมครับ”

“ขอบคุณนะคะ ที่ลุกมาทำอาหารเช้าให้บีม ก็บีม รู้สึกอยากจะขอบคุณที่เอาใจใส่ ดูแล และทะนุถนอมความรักของบีมด้วย”

“ที่รักผมบอกแล้วว่าทั้งชีวิตของผมไม่เหลือใครแล้ว ตอนนี้ผมดีใจที่วันนี้ผมมีคุณเขามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผม ผมก็ต้องดูแลคุณให้ดีสิครับที่รัก”

ลูอิสที่เอามีดหั่นเบค่อน แฮม ผสมร่วมกับเนื้อของ อโวคาโด่ นิด จัดการส่งเข้าปากของคนรัก แพรรัมภาที่อ้าปากรับสิ่งที่เขาผสมทุกอย่างให้กับเธอ ไม่น่าเชื่อว่ามันจะมีรสชาตที่อร่อยลงตัวแบบนี้

“อือหื้อ อร่อยจังเลยคะ ไม่น่าเชื่อปกติบีมไม่ค่อยได้ทานอาหารเช้า ส่วนใหญ่ก็แวะซื้อกาแฟแก้วแล้วก็ทำงานเลย”

“ตอนนี้ไม่ได้แล้วนะครับ คุณต้องทานอาหารเช้าเพราะคุณจะต้องใช้สมองเยอะมากกว่าแต่ก่อน ฉะนั้นควรทานอาหารที่มีประโยชน์เยอะๆ และที่สำคัญในจานนี้มีความรักของผมอยู่ด้วยนะครับ”

แพรรัมที่ได้ฟังก็รู้สึกเขิน ที่เขาส่งสายตาหวานเยิ้มมาให้เธอ พร้อมกับรอยยิ้ม

“และคุณก็ใส่ยาเสน่ห์ลงไปในอาหารเช้าจานนี้ด้วยแน่ๆ บีทถึงรู้สึกว่ารักคุณเพิ่มมาก มาก”

ลูอิสที่หอมแก้มแพรรัมภา พร้อมกับจับเธอให้หันหน้ามาทางเขา

“สำหรับผมไม่จำเป็นต้องใส่ยาเสน่ห์อะไรเข้าไปในอาหารจานนี้ เพราะในอาหารจานนี้มันมีความรัก และใจของผมผสมอยู่ในนั่นด้วย คุณถึงรู้สึกรักผมมากขึ้น”

ทั้งสองผลัดกันป้อนอาหารเช้าแค่จานเดียวแต่มันกลับสร้างความอบอุ่น ความรู้สึกอิ่มลึกเข้าไปยังข้างใน

วันนี้ลูอิสได้อาสาขับรถไปส่งแพรรัมภายังที่ทำงานเอง แรกๆ แพรรัมภาไม่ยอมเพราะกลัวพ่อแลันายปกรณ์จะมาหาเรื่องคนรักอีก ซึ่งเธอห่วงความปลอดภัยของคนรักมากๆ

ลูอิสที่ขับรถไปส่งแพรรัมภายังที่ทำงานเสร็จแล้ว เขาก็เข้าไปกลับรถภายในอาคารชั้นของผู้บริหาร ช่วงที่เขาออกมาจากบริษัท ช่วงที่เขากำลังจะเงยหน้ามองไปยังกระจกมองหลังเขาก็จับสังเกตได้ว่ามีอะไรที่ผิดปกติ

เขาเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือตรงที่เบาะด้านข้างแล้วจัดการโทรหาเจมส์ทันทีไม่ใช่เขากลัวที่จะรับมือหรือแก้สถานการณ์แบบนี้ไม่ได้ งานนี้เขาต้องมีความรอบคอบให้มากที่สุด เขาไม่ต้องการให้คนรักจ้องมานั่งห่วงความปลอดภัยของเขา

ตื๊ด ตื๊ด เจมส์มองโทรศัพท์ที่โชว์เบอร์ขึ้นมาเป็นคุณลูอิส ซึ่งก่อนหน้านี้คุณลูอิสได้แจ้งกับเขาแล้วว่าวันนี้จะขับรถไปส่งคุณบีมเอง จริงๆเขาก็ไม่อยากจะให้คุณลูอิสเข้าไปยังบริษัทนั่นเพียงลำพังเขารับรู้และรู้สึกสังหรณ์ใจได้ว่ามันจะต้องเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นแน่ๆ

“คุณลูอิสมีอะไรหรือเปล่าครับ”

“เจมส์นายอยู่ไหน เดี๋ยวฉันแวะไปหา”

“อะไรนะครับ คุณลูอิสจะมาหาผมเหรอ ตอนนี้ผมอยู่ที่หน้าบริษัทเก่าของคุณบีมครับ”

“อือ นายรอที่นั่นฉันกำลังจะไป”

แล้วลูอิสก็ตัดสายทิ้งในทันที พร้อมกับคอยสังเกตรถทอเตอร์ไซค์ที่ขับตามเขามาไม่ให้คาดสายตา งานนี้เขาว่าจะต้องได้รับการทักทายอย่างแน่นอน

จนกระทั่งเขาขับรถไปยังบริษัทเก่าของบีมที่มีเจมส์ยืนรออยู่ครงนั้นแล้ว เขาขับรถเลยไปจอดตรงลานที่โล่งๆ

เจมส์สังเกตเห็นคุณลูอิสที่เดินลงมาจากรถช่วงที่เขากำลังจะก้าวเดินเข้าไปหา จู่ๆ ก็มีมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งขี่แซงเขาไปหาตรงจุดที่คุณลูอิสยืนอยู่ เจมส์จับอาการของคุณลูอิสได้แล้วว่า ต้องการอะไร

มอเตอร์ไซค์คันนั้นได้ขี่ตรงไปหาเหยื่อที่เขาได้ถูกจ้างวานให่มาสั่งสอน ทันทีที่เจมส์เห็นก็รีบวิ่งตรงไปยังรถของเจ้านายที่ใช้ตัวเองยืนเป็นตัวล่อ

ลูอิสที่สังเกตว่ามอเตอร์ไซค์ขี่มาใกล้เขามากขึ้นแล้วเขากำลังรอว่ามันจะทำอะไร ซึ่งเขาก็มีทักษะการป้องกันตัวอยู่

ช่วงที่มอเตอร์ไซค์ขี่เข้าใกล้เขานั่นเขาสังเกตว่ามันล้วงเข้าไปตรงเอวที่เขาพอจะเดาได้ว่าคืออะไร ช่วงจังหวะนั้น เขาได้เห็นมันหยิบปืนแล้วยิงมาตรงที่เขายืนอยู่ 3 นัด พร้อมกับเอ่ยออกมาว่า

“ท่านฝากเอาของขวัญมาให้และท่านฝากบอกว่าอย่าได้ยุ่งกับคนของท่านอีก”

พร้อมกับขี่มอเตอร์ไซค์ออกไปซึ่งถือว่าเป็นเหตุการณ์ที่เจมส์รู้สึกว่าอุกอาจมากๆเจมส์วิ่งเข้าไปหาเจ้านายซึ่งลูอิสไม่ได้มีที่ท่าว่าจะตื่นตระหนกอะไรในเรื่องนี้

สักพักลูอิสก็หยิบโทรศัพท์ต่อสายหาเจ้าของคนที่ส่งของขวัญมาให้เขา

ด้านเจ้าสัวสุรศักดิ์ที่กำลังประชุมหารือกับลูกค้ารายสำคัญอยู่นั่น ก็ก้มมองมือถือที่มันโชว์เบอร์ของไอ้ฝรั่งที่บังอาจจะมาเป็นลูกเขยของเขา

“นายโทรหาฉันทำไม หรือนึกได้ว่าไม่สมควรที่จะมายุ่งกับลูกสาวของฉัน”

“สวัสดีครับคุณพ่อตา ผมขอบพระคุณมากนะครับกับของขวัญที่ว่าที่พ่อตาส่งมาให้กับผม แหม่!! มันช่างถูกใจผมมาก ผมไม่ได้รับความรู้สึกนี้นานแล้ว ส่วนเรื่องที่ว่าที่พ่อตาขอไม่ให้ผมยุ่งกับลูกสาวท่านนั่น ผมบอกเลยว่าส่งของขวัญมาแค่นี้ไม่ทำให้ผมลูอิสกลัวได้ครับ แต่ก็แปลกนะครับเป็นถึงระดับมาเหรยเมืองไทย ทักทายผมเบาจังเลยนะครับ”

เจ้าสัวสุรศักดิ์ได้ฟังก็รู้สึกไอ้ฝรั่งคนนี้ มันกล้าท้าอำนาจมืดของเขาจริงๆ แต่เขาไปมอบของขวัญอะไรให้มัน

“มีธุระอะไร พูดมาฉันไม่ได้มีเวลาว่างมานั่งหายใจทิ้งไปวันๆ เหมือนนายที่รู้จักใช้แต่เงินทำงาน ส่วนของขวัญอะไร นั่นฉันไม่รู้เรื่องว่านายพูดอะไร แค่นี่นะ เวลาฉันมีค่ามากกว่าการพูดคุยกับฝรั่งอย่างนาย”

เจ้าสัวสุรศักดิ์พูดจบก็วางหูไป ซึ่งลูอิสเดาไว้แล้วว่าคนอย่างระดับเจ้าสัวสุรศักดิ์ไม่ทำตัวหรือจ้างวานนักเลงปลายแถวแบบนี้มาขู่เขาแน่ๆ

“คุณลูอิสครับ สรุปว่าคุณลูอิสรู้ใช่ไหมครับว่าใครเป็นคนทำ”

ลูอิสไม่พูดแต่พยักหน้าเป็นเชิงตอบรับว่าเขานั่นรู้ และมันก็เดาไม่ยากอยู่แล้วว่ามันต้องเป็นคนที่เขาคิดถึงอยู่ไม่รู้ว่าเจ้าสัวสุรศักดิ์ไปหลงคารมอะไรนายปกรณ์ถึงได้รู้สึกดี ทั้งที่นายคนนี้ประวัติเจ้าเล่ห์มากๆ

คนที่เขาห่วงคือแพรรัมภาคนรักมากกว่า ที่ถูกโยงเข้าในเกมครั้งนี้ สำหรับเรื่องที่เกิดวันนี้นั่นเขาได้สั่งให้เจมส์เก็บเป็นความลับไว้อย่าให้แพรรัมภารับรู้โดยเด็ดขาดที่เขาเลือกจอดที่ลานตรงนี้เพราะเขาสังเกตเห็นว่ามีกล้องวงจรปิดติดอยู่ และเขาให้เจมส์เข้าไปจัดการดึงข้อมูลออกมา ถือว่าเป็นมือปืนที่ปลายแถวจริงๆ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น