อรภาวาสิริ หญิงแพรว

เปิดจำหน่ายไฟล์นิยาย PDF เรื่อง บ่วงอสูร NC25+ สำหรับนักอ่านที่ไม่สะดวกซื้อ e-book เปิดอ่านได้ในสมาร์ทโฟน,คอมพิวเตอร์,แท็บเล็ต,ไอแพด,ไอโฟน (ที่รองรับ) สนใจสอบถาม inbox เพจ(อรภาวาสิริ หญิงแพรว) e-mail : unny_lovely@hotmail.com

ยั่วรักอสูร ตอนที่5 จับคุณหมอมาทำสามี

ชื่อตอน : ยั่วรักอสูร ตอนที่5 จับคุณหมอมาทำสามี

คำค้น : บ่วงอสูร เล่ห์อสูร ยั่วรักอสูร NC 18+ 25+ อีโรติก ฟิน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 05 มี.ค. 2562 15:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ยั่วรักอสูร ตอนที่5 จับคุณหมอมาทำสามี
แบบอักษร

โชติเอือมระอาที่โดนหลานสาวจอมเซ้าซี้ตามติดทั้งวัน ถึงต่อให้วันนี้จะเป็นวันหยุดของเขาก็เถอะ 

“ไหนเราบอกว่าจะไม่ง้ออาแล้ว ยังจะมาให้อาช่วยอีก”

 วันอาทิตย์แบบนี้ เขาควรจะอยู่ที่สนามกอล์ฟด้วยความสบายใจ ไม่ใช่โรงพยาบาล 


 “ยังไงก็อุตส่าห์มาถึงที่นี่แล้ว อาโชติแค่เดินไปหาเพื่อนของอาโชติ แล้วพูดว่า ฝากพลอยให้ช่วยติวหน่อยนะ แค่นี้เอง” 

เธออุตส่าห์ลากตัวโชติมาจนถึงที่โรงพยาบาลได้ ต่อไปก็คงไม่ยากแล้ว 


“เรานี่มันดื้อจริงๆเลยนะพลอย” 

โชติถึงกับต้องส่ายหน้ากับพฤติกรรมของหลานสาว 


“นะคะ อาโชติ ช่วยพลอยนะคะ”

 มณีรินทร์ทำตาปริบๆ ขอความสงสาร 



“ก็ได้ๆ อาจะลองคุยให้” 

หนึ่งอาทิตย์เต็มที่เขาโดนหลานตามเซ้าซี้ไม่หยุด


 “เย้! ไปกันเถอะค่ะ”

 เด็กสาวรีบดึงแขนคุณอาหนุ่มเข้าไปในโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง ด้วยความดีอกดีใจเป็นที่สุด


ณ ศูนย์สูติ-นรีเวช

 “ฉันไม่ว่างหรอก แล้วอีกอย่างนะ ท่าทางหลานแกจะแสบไม่เบา” 

ยศพลรีบปฏิเสธเพื่อนทันที โดยไม่ต้องเสียเวลาคิด เจอกันที่โรงพยาบาลคราวก่อนก็ทีหนึ่งแล้ว 


 “เรียกว่าแสบมากจะดีกว่า ตอนนี้ก็ดันอุตริอยากเรียนหมอขึ้นมาอีก”


 “ขอโทษทีนะเพื่อน ฉันช่วยไม่ได้จริงๆ แค่งานหลักของฉันก็ไม่มีเวลาว่างแล้ว” 


“ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ เป็นแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ฉันจะได้บอกยายพลอยว่าแกไม่ว่างติวให้ จะได้เลิกเซ้าซี้ฉันสะที”

 ไม่แปลกใจหากเพื่อนของเขาจะปฏิเสธ


พอได้ฟังคำตอบที่ไม่พอใจ วันรุ่งขึ้นเธอจึงมาหาเขาที่โรงพยาบาลอีกครั้ง แต่คราวนี้เธอมาคนเดียว ยิ่งยศพลเหินห่างมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งอยากเอาชนะ  


“เชิญคนไข้รายต่อไปเลยครับ” 

ร่างใหญ่หมุนตัวกลับมา หลังจากที่ล้างมือเสร็จ แต่พอเห็นมณีรินทร์นั่งอยู่บนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม เขาถึงกับต้องแอบถอนหายใจ 


 “สวัสดีค่ะอาหมอ” 

เธอยกมือไหว้ยศพล พร้อมกับส่งรอยยิ้มละลายใจไปให้ 


 “วันนี้เป็นอะไรมาอีกละ”

 หน้าที่ของหมอคือรักษาคนไข้ ถึงต่อให้เป็นสาวน้อยตัวแสบก็ตาม 


“เปล่าค่ะ พลอยจะมาขอร้องให้อาหมอช่วยติวให้” 


 “อาไม่ว่าง เมื่อวานบอกโชติไปแล้ว”

 เขารีบปฏิเสธไม่ต่างกันกับที่ปฏิเสธเพื่อนรักไปเมื่อวาน 


“ถ้าอย่างนั้น ให้พลอยนั่งดูอาหมอเงียบๆก็ได้ค่ะ” 

เธอเพียงแค่อยากอยู่ใกล้เขา จึงหาเรื่องให้มาอ้าง 


 “ไม่ได้ ที่นี่เป็นห้องตรวจ ห้ามบุคคลภายนอกเข้ามาก้าวก่าย”

 ยศพลพูดเสียงแข็ง มณีรินทร์ทำตัวเหมือนเด็กไม่รู้จักโต แต่จะหาว่าเธอยังเด็กอยู่ก็เห็นว่าจะไม่ใช่ จากชุดนักศึกษาที่เธอสวมใส่ ทั้งเสื้อรัดรูปจนกระดุมแทบปริ กับกระโปรงทรงสอบที่สั้นเพียงแค่คืบเดียวอวดต้นขาเสลา เธอดูเป็นสาวสะพรั่งเต็มตัว ผิดกับนิสัยโดยสิ้นเชิง 


“พลอยไม่ได้ก้าวก่ายนะคะ แค่นั่งอยู่ตรงนี้นิ่งๆ” 

มณีรินทร์ นั่งลอยหน้าลอยตาไม่สะทกสะท้าน บ่ายวันนี้ไม่มีเรียนต่อ ยังไงเธอก็จะอยู่กับเขาที่นี่จนได้


 “แต่ว่า...”

 ยังไม่ทันที่เขาจะพูดอะไร ก็โดนคนตัวเองขู่ขึ้นมาก่อน


 “ห้ามอากายไล่พลอยนะ ถ้าไม่อย่างนั้น พลอยจะฟ้องอาโชติ ว่าคราวก่อนอากายเอาอะไรไม่รู้สอดใส่เข้ามาในตัวพลอย ตั้งหลายที” 

งานนี้ต้องถือคติ ด้านได้อายอด ถึงต่อให้เธอพูดไปแล้วหน้าจะแดงเพราะความเขินอายก็ตาม 


 ยศพลกัดฟันกรอด เขาอธิบายไปแล้ว ว่ามันคือการตรวจภายใน สาวน้อยก็ยังไม่ยอมเข้าใจ และคิดว่าเขาล่วงเกินเธอ 


“ว่ายังไงคะ จะให้พลอยนั่งเงียบๆอยู่ตรงนี้ หรือจะให้พลอยโทรไปฟ้องอาโชติตอนนี้เลย” 

น่าบางทีเปลี่ยนที่นั่งมาเป็นตรงมุมห้อง เธอคิดว่าจากตรงนี้คงไม่ไปเกะกะหรือรบกวนเวลาเขาทำงาน


 “อาให้เราอยู่ด้วยก็ได้ แต่ห้ามรบกวนเวลาอาทำงาน”

 เพื่อนของเขาหวงหลานสาวคนนี้มาก มีหลายครั้งที่โชติมักจะโทรมาเล่าให้เขาฟังเรื่องที่มณีรินทร์จะมีแฟน เด็กสาววัยสิบแปดปี แถมยังหน้าตาสระสวย ย่อมมีเพศตรงข้ามเข้ามาจีบป็นธรรมดา เขาเองก็ไม่อยากมีปัญหากับเพื่อนสนิท ถึงแม้เรื่องที่เกิดขึ้นนั้น มณีรินทร์จะคิดไปเองว่าเขาล่วงเกินเธอก็ตาม


 “ค่ะ”

 สาวน้อยฉีกยิ้มกว้าง เธอดีใจและตื่นเต้นมาก ที่จะได้มองใบหน้าหล่อเหลานานๆ จะมองให้หนำใจไปเลย 


“แล้วก็ห้ามเล่นโทรศัพท์ด้วย” 

เขาหันไปเห็นเธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าพอดี 


“ค่ะ ไม่เล่นก็ไม่เล่น” 

มณีรินทร์เก็บสมาร์ทโฟนลงในกระเป๋าทันทีอย่างว่าง่าย ก่อนจะเปลี่ยนอิริยาบถในท่านั่งไขว่ห้าง 


ยศพลรีบหันหน้ากลับมา เมื่อสาวน้อยยกขาขึ้นอย่างไม่ทันระวัง ทำให้เห็นไปถึงกางเกงใน ต้องโทษที่สายตาของเขาบังเอิญดีจนเกินไป เพียงแค่เสี้ยววินาทีที่เห็นก็รู้ว่าเธอใส่แพนตี้สีขาวลายลูกไม้


 ในระหว่างที่เธอนั่งมองเขาอยู่ นายแพทย์หนุ่มก็ทำการรักษาคนไข้ไปเรื่อยๆ มีทั้งผู้หญิงที่เข้ามาฝากครรภ์ และตรวจหลังคลอดบุตร มณีรินทร์อดคิดเข้าข้างตัวเองไม่ได้ ว่าหากวันหนึ่งจะเป็นเธอบ้างที่ตั้งครรภ์ และมีเขาเป็นสามี เธอไม่ได้ฝันไกลไปใช่ไหม  


ยศพลคิดว่าสาวน้อยจะเข้ามาป่วนจนเขาไม่เป็นอันทำงาน ซึ่งตรงกันข้าม เพราะมณีรินท์นั่งมองเขาอย่างเงียบๆ เธอไม่ปริปากพูดอะไรแม้แต่คำเดียว เขาจึงอนุญาตให้เธอมาหาที่โรงพยาบาลได้ วันสองวันแรกดูเหมือนจะไม่มีอะไร พอเข้าวันที่สามเท่านั้นแหละ สาวน้อยก็เริ่มแต่งกายด้วยชุดที่มันมักจะแหวกหน้า หรือไม่ก็เว้าหลัง แม้แต่ชุดนักศึกษาก็ไม่เว้น และเขาก็ไม่ใช่เด็กน้อย ที่จะดูไม่ออกว่าเธอคิดอะไร  


“อุ้ย! พลอยลืมติดกระดุมเสื้อค่ะ ขอโทษทีนะอากาย” 

เธอนั่งอยู่ในห้องทำงานของยศพลมาครึ่งค่อนวันแล้ว น่าเจ็บใจนักที่เขาถึงยังนั่งพิมพ์งานอยู่หน้าคอมพิวเตอร์โดยที่ไม่หันมาสนใจเธอเลยสักนิด 


“ไม่เป็นไร แต่คราวหน้าคราวหลังก็ให้รอบคอบกว่านี้หน่อยแล้วกัน”

 คุณหมอหนุ่มปรายสายตามองร่างอวบอิ่มเพียงเสี้ยววินาที แน่นอนว่าอาชีพของเขาคือแพทย์ เห็นสรีระร่างกายของคนมานักต่อนักแล้ว เธอก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาไม่จำเป็นต้องคิดอะไรอย่างว่าด้วย ถึงแม้ยัยตัวแสบจะชอบแวะเวียนมาให้ท่าอยู่เป็นประจำ เขาเองก็ไม่อยากบอกกับเพื่อนรักตรงๆว่าหลานสาวของเพื่อนทำตัวแก่แดดมากแค่ไหน  


 “แล้วถ้าพลอยจะลืมติดกระดุมเสื้อเป็นประจำเวลามาหาอาหมอจะได้ไหมคะ” 

ความนิ่งขรึมของเขาเป็นแรงดึงดูดให้เธอเข้าหา หวังว่าสักวันหนึ่งเขาจะเห็นเธออยู่ในสายตาบ้าง 


SAY HI ! ขอเรียกเม้นให้หญิงแพรวหน่อยค่า ยังอยู่กันไหมยู ?

ขอกำลังใจ กดถูกใจนิยาย ให้หญิงแพรวกันด้วยน๊า

 เข้ามาพูดคุยกับหญิงแพรวได้ที่ Facebook (เพจ) 

พิมพ์ตรงช่องค้นหา >> อรภาวาสิริ หญิงแพรว


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น