True_Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)
email-icon Line-icon

True Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)

ชื่อตอน : ไปเรียนต่อ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.9k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 04 มี.ค. 2562 17:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไปเรียนต่อ
แบบอักษร

เมื่อถึงเวลาอาหารเย็นอาหารมากมายพร้อมเสริฟอยู่บนโต๊ะ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นของโปรดของเบลล์สาวน้อยคนสำคัญของบ้าน

ทั้งสี่คนทานอาหารพลางคุยกันเรื่อยเปื่อย แต่สาวน้อยของเรากับสังเกตเห็นว่าชายหนุ่มของเธอสีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก แต่ก็แอบเก็บความสงสัยเอาไว้เพราะไม่อยากเสียมารยาทต่อหน้าคุณพ่อคุณแม่ของเธอ

จนกระทั่งถึงเวลาที่คิมของตัวกลับเขาได้ร่ำลาคุณพ่อคุณแม่ของแฟนสาว คนตัวเล็กของเขาเดินมาส่งเขาขึ้นรถ

“พี่คิมคะ พี่เป็นอะไรรึเปล่าคะ ดูท่าทางไม่ค่อยสดชื่นเลย เหนื่อยหรอคะ” เธอถามพร้อมยื่นมือเล็กๆลูบแก้มเขาเบาๆ

“เปล่าหรอก พี่คงง่วงแล้วแหละเลยรู้สึกตื้อๆ” เขายิิ้มบางตอบ พร้อมยกมือประกบมือเธอที่แก้มเขา

“อย่างนั้นหรอคะ หนูนึกว่าพี่มีเรื่องเครียดสะอีก เห็นพี่เงียบๆไป ถ้าง่วงก็รีบกลับไปอาบน้ำนอนนะคะ พักผ่อนเยอะๆ” เธอยิ้มอ่อนให้เขา

“ช่างสังเกตนะเราเนี่ยะ” คิมเลิกคิ้วมองเธอ

“ก็เหมือนพี่แหละคะ” เธอยกยิ้มทำตาปริบๆ เพื่อแกล้งเขา

“อย่าทำแบบนี้ มันน่ารัก เดี๋ยวจับใส่รถเลยนิ”

“ง่าา หนูขออยู่กับคุณพ่อคุณแม่หน่อยน๊า ไว้จะลองขอท่านไปทำอาหารให้ทานที่คอนโดนะคะ”

“พี่จะรอนะคะ”เขายกมือยีผมเธอยิ้มกว้าง

“พี่ว่างก็มาหาหนูนะคะ”

“แน่นอนคะ พี่มาแน่ถ้าหนูอยู่”เขาหุบยิ้มลงจนบางเบา

“คะ?” เธอเอียงคอสงสัย

“เห้ออ ไม่มีอะไรหรอกหนูเข้าบ้านเถอะค่ำแล้ว พี่ก็จะกลับไปพักผ่อนเหมือนกัน” เขาก้าวเท้าเดินมาชิดตัวเธอโน้มหน้าจูบลงที่หน้าผากเนียน

“บายคะพี่คิม ถึงแล้วไลน์มาบอกหนูหน่อยนะคะ”

“ครับ”เขาตอบเสียงเรียบเดินขึ้นรถไป

คิมขับรถออกมาจากบ้านของแฟนสาวในใจพลางคิดไปเรื่อยเปื่อยจนมาถึงคอนโดเขาเดินเข้าห้องมาทิ้งตัวลงบนโซฟาตัวใหญ่กลางห้อง เงยหน้ามองเพดาน

“เห้ออ!กว่าจะจบเอกกี่ปีล่ะนิ จะตามไปก็ไม่ได้ติดงานสาขาที่ไทยอีกครอบครัวก็สำคัญ ถ้าไปช่วงปิดเทอมก็เจอกันแปปเดียว แล้วเธอต้องไปเจอใครต่ออีกมากมาย จะทนไหวหรอว่ะกู”

—————————————————-

ทางด้านบ้านของเบลล์ในขณะที่เบลล์ออกไปส่งคิมเสร็จแล้วเดินกลับเข้ามาภายในตัวบ้าน

“คุณหนูคะ นายท่านเรียกให้ไปพบที่ห้องทำงานคะคุณหนู” จูนสาวใช้ประจำบ้านบอกเธอตามคำสั่ง

“คะพี่จูน หนูจะขึ้นไปหาคุณพ่อตอนนี้เลยคะ”

ก๊อก ก๊อก

“เข้ามาสิลูก” พ่อของเธอขานรับการเคาะของเธอ

เบลล์เปิดประตูเดินเข้ามาภายในห้องซึ่งคุณแม่ของเธอไม่ได้อยู่ด้วยตามที่เธอคิด

“คุณพ่อมีอะไรจะคุยกับหนูหรอคะ?”

“ปิดเทอมอีกเดือนนึงใช่มั้ยลูก”

“คะ เหลือประมาณเดือนนึงถึงจะเปิดเทอมคะ”

“พ่อกับแม่มีงานแสดงผลวิจัยพันธุ์พืชสมุนไพรตัวใหม่กับหลายประเทศ ต้องการเลขาอยากให้หนูได้ดูงานด้วยเหมือนฝึกงานไปในตัว เลยว่าจะชวนหนูไปกับพ่อกับแม่ เรากลับมาทันเปิดเทอมแน่นอน”

“อื้มมม ได้สิคะไปช่วยงานคุณพ่อคุณแม่ทำไมจะไม่ได้คะ”

“แล้วตาคิม?” บดินทร์เลิกคิ้วแกล้งถาม

“อ่า ก็บอกเค้าไปตรงๆคะว่าไปฝึกงานหรือช่วยงานคุณแม่คุณพ่อไงคะ เปิดเทอมก็กลับ”

“บอกพี่เค้าว่าไปเรียนเสริมดีกว่านะพ่อว่า”

“ทำไมละคะ” เธอเอียงคอถาม

“ก็ดูมีเหตุผลกว่าตามไปดูงานนะ มันเหมือนตามพ่อแม่ไปเที่ยวมากกว่า แล้วปิดเทอมทั้งทีไม่อยู่พี่เค้าจะไม่งอลเราเอาหรอ”

“ก็จริงนะคะ พี่คิมยิ่งชอบคิดมากอยู่”

“งั้นพ่อจะเป็นคนจัดการคุยกับเค้าให้เอง ดีมั้ยลูก”

“ก็ดีนะคะ คุณพ่อเป็นคนพูดพี่คิมต้องเข้าใจแน่ๆคะ เพราะถ้าหนูบอกเค้าจะต้องไม่ให้ไปแน่คะ”

“พ่อจะบอกเค้าให้เองนะ ว่าลูกไปเรียนเสริมที่จะสานต่อโรงพยาบาลของเรา แต่พ่อยังไม่ระบุวันกลับนะ พ่อต้องดูเรื่องงานอีกทีก่อน เดี๋ยวเขาจะรอเก้อ”

“เราจะไปกันวันไหนหรอคะคุณพ่อ”

“มะรืนนี้จะมีงานแรกที่สวีเดน”

“อืมม...ไวไปหน่อย แต่คงไม่เป็นอะไรคะ หนูต้องเตรียมตัวยังไงบ้างคะ”

“เดี๋ยวคุณแม่จะจัดการให้หนูเอง”

“ได้คะคุณพ่อ งั้นหนูไปหาคุณแม่นะคะ”เธอยิ้มร่า

บดินทร์ยกยิ้มขึ้นมาให้ตัวเอง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น