True_Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)
email-icon Line-icon

True Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)

เรื่องเล่าในอดีต

ชื่อตอน : เรื่องเล่าในอดีต

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 มี.ค. 2562 12:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เรื่องเล่าในอดีต
แบบอักษร

แดดอ่อนของยามเย็นยังคงมีลมอุ่นๆพัดกรุ่นอยู่ น้ำทะเลสีฟ้าครามกับเสียงคลื่นกระทบชายหาด ทำให้คนที่มาพักเริ่มทะยอยออกมานั่งนอกตัวบ้านกันอย่างสนุกสนาน

image

คิมพาเบลล์ไปเดินริมชายหาดสองคน ทั้งสองเดินจูงมือคุยกันมาเรื่อยๆแต่ยังคงไม่ห่างจากบ้านพักนัก

“มาทะเลไม่แตะน้ำทะเลเลยถือว่าไม่ได้มานะคะ”

“หนูนัดกันว่าจะเล่นพรุ่งนี้เช้าคะ ไม่ค่อยชอบเล่นตอนเย็นเท่าไหร่คะนอนเหนียวตัว”

“งั้นตอนนี้เราเดินให้เปียกแค่เท้าก่อนน้ำเย็นดีนะ”

“คะ อื้มม เย็นจริงๆด้วย” เธอยิ่มร่าน่ารัก

“ชอบมั้ยคะ?” เขามองหน้าเธอด้วยยิ้มบางๆ

“ชอบมากเลยคะ ที่นี่สวยมาก แต่หนูรู้สึกคุ้นเคยกับที่นี่นะคะ แต่ก็นึกไม่ออก....”

บรื้นนนนนนนน!!!! เอี้ยด!!!

รถกระบะคันใหญ่สีดำขับเข้ามาด้วยความเร็ว ผ่านคิมและเบลล์ไปจอดตรงที่บ้านของพวกเขา

คิมจูงมือเบลล์เดินขึ้นมาจากหาดตามรถคันนั้นไปยังบ้านพัก

“สวัสดีครับน้าพัต” คิมยกมือไหว้ชายที่กำลังลงมาจากรถ

“ไงไอหลานนานแล้วไม่ได้มาเที่ยวเลยนะ”

“พอดีเรียนมหาลัยแล้วมันยุ่งๆอะน้า”

“เรียนยุ่งหรือมัวยุ่งกับคนที่จูงมากันแน่”

“อ่า ตัวเล็กนี่น้าพัตน้องของม๊าพี่”

“สวัสดีค่ะคุณน้า” เธอยกมือไหว้พร้อมยิ้มบางๆ

“คนหรือตุ๊กตาว่ะไอหลานคิมน่ารักเชียว เอ๊ะ! แต่เมื่อก่อนชอบแบบอกใหญ่ๆหน้าเฉี่ยวๆไม่ใช่หรอ”เขาจ้องมองหน้าเธอด้วยใบหน้ายกยิ้ม

“อ่าวน้าพัตมาถึงก็ทิ้งระเบิดให้ผมเลยอ่ะ”

“ฮ่าๆ หลานสาวน้าล้อเล่นนะ ไอคิมมันเคยมีแฟนที่ไหนหล่ะ น้ายังนึกว่ามันเป็นเกย์ไปแล้วสะอีก”

เธอหัวเราะเบาๆ อมยิ้มพอดูน่ารัก หันมองหน้าคิม

“พอเลยตัวเล็กอย่าไปฟังน้าพัตมาก เค้าชอบแกล้งพี่แบบนี้แหละ เพราะเค้าก็ยังไม่มีแฟน”

“เอาคืนหรอว่ะ ไอหลานคนนี้ ยังกวนเหมือนเดิม”

“ก็เราน้าหลานกันนิ” เขายกคิ้วให้น้าชาย

“มากันครบแก๊งเหมือนเดิมสินะไอคิม”

“ครับน้า เดินมากันล่ะนั่น” คิมชี้ไปที่พวกเพื่อนที่กำลังเดินกันมา

ต๊อบ : “สวัสดีครับน้าพัตยังหล่อเหมือนเดิมเลย”

อาท : “โหน้าไม่เจอกันนานคิดถึงป่ะ”

พัต : “คิดถึงพวกลิงทะโมนทุกตัวแหละ มาๆเอาของลงจากรถก่อน ค่อยไปคุยกันตรงบ้านต่อ”

ทุกคนช่วยกันหยิบยกของจากท้ายกระบะลง แล้วทะยอยขนไปที่บ้านพัก

พัต : “มาพักกันกี่วันละรอบนี่”

ไตเติ้ล : “3คืนครับ น้าอยู่กินเบียร์กับพวกผมก่อนนะคืนนี้”

พัต : “คืนนี้สงสัยจะไม่ได้ว่ะ เพราะของจะมาลงเที่ยงคืนที่ท่าเรือ”

อาท : “งี้ก็อดฟังเรื่องเล่าสนุกๆของน้าอ่ะดิ”

พัต : “เออไว้จะหาเวลามาก่อนพวกเอ็งกลับ วันนี้น้าต้องไปก่อน จะต้องเตรียมเครียคลังสินค้ารอของใหม่มาลง” เขาเตรียมตัวเดินกลับไปที่รถ แต่หยุดชะงักเท้าที่หน้าเบลล์

เธอยิ้มบางๆให้กับเขา

พัต : “ทำไมน้ารู้สึกคุ้นๆหน้าเรายังไงไม่รู้”

คิม : “พอเลยน้ามุขนี้ไม่ผ่านนี่ของผม ผมหวง”

พัต : “กูพูดจริงๆไอคิม กูคุ้นหน้าสาวน้อยมากๆ”

เบลล์ : “คะ?” เธอเอียงคอมองเขาอย่างสงสัย

พัต : “เธอเป็นลูกเต้าเหล่าใครไหนบอกน้าสิ”

คิม : “น้าพัต!”

เบลล์ : “ไม่เป็นไรคะพี่คิม” เธอยิ้มบางๆบีบมือเขา

เบลล์ : “เอ่อหนูเป็นลูกศาสตราจารย์นายแพทย์ บดินทร์ ศิริวัฒน์ตะกูล คะกับนักวิทยาศาสตร์หญิงเบญญา ศิริวัฒน์ตะกูล คะน้าพัต” เธอยกยิ้มบาง

พัต : “อ้อลูกสาวหมอดิน ถึงว่าน้าถึงคุ้นหน้าเธอ นึกว่าจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วนะสาวน้อยตากลมๆ แบบนี้จำได้ไม่ลืม”

คิม : “ยังไงอ่ะน้า ทำไมรู้จักเบลล์ได้อ้ะ”

พัต : “พ่อแม่แกเป็นเพื่อนกันนิ มันใช่เรื่องบังเอิญอะไรที่ไหน เมื่อก่อนก็มาเดินเตาะแตะกันที่นี่ทั้งคู่”

คิม : “ห๊ะ เบลล์เคยมาที่นี่แล้วหรอ”

เบลล์ส่ายหน้าเบาๆ มองหน้าคิม “หนูจำไม่ได้คะ”

คิม : “ทำไมผมจำอะไรไม่ได้เลยอ่ะ”

ต๊อบ : “มันจะบังเอิญอะไรขนาดนี้ว่ะ”

อาม : “มึงอาจจะเด็กมากอะ แบบแบเบาะอะ”

พัต : “คงความผูกพันลางๆหล่ะมั้ง เมื่อก่อนสองบ้านนี้มาที่นี่บ่อยนะ แต่อยู่ๆก็หายไปอะบ้านหมอดิน บอกเด็กคนนี้ไม่ค่อยสบาย”

คิม : “ผมก็นึกไม่ออกอยู่ดีอ่ะ สงสัยยังเล็กจัด”

พัต : “เคยเกือบจมน้ำไปด้วยกันไง หลานสาวนี่คลานไปลงทะเล แกก็หวงน้องวิ่งลงตามไป กอดกันกลมเลยนะแต่จมไปทั้งคู่ น้านี่ควักจากน้ำขึ้นมาด้วยตัวเองเลยทั้งคู่ตกใจแทบแย่”

คิมและเบลล์พยายามนึกถึงเหตุการณ์ตามที่น้าพัตเล่าแต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก

พัต : “พอๆเลิกคิดเรื่องเก่าเต่าล้านปี น้าไปล่ะ เอ้อหลานสาว ยินดีต้องรับกลับมานะ”

เบลล์ยิ้มหวานให้เขา ก่อนจะยกมือไหว้ลา

คิมและเบลล์มองหน้ากันและยิ้มให้กันและกัน กับเรื่องที่ได้ฟัง มันคงเป็นความทรงจำที่ดีของทั้งคู่อีกเรื่องหนึ่งทีเดียว

อาท : “เอ้าๆไอสัสซึ่งๆ กูหิวละนะ ปาตี้เถอะ”

มาย : “นั่นสิ มายก็หิวแล้วอ่ะ”

ทุกคนจัดการกับอาหารที่น้าพัตเอามาให้อย่างเอร็ดอร่อย นั่งคุยหยอกล้อกัน สาวๆก็นั่งจับกลุ่มคุยกันอย่างเพลิดเพลินและช่วยกันเก็บกวาด ส่วนหนุ่มนั่งจิบเบียร์คุยกันเสียงดัง

มาย : “เบลล์เรามายนะยังไม่เคยทักทายกันจริงๆสักที มองเธอใกล้ๆแบบนี้เธอโคตรน่ารักเลยอ่ะ”

เบลล์ : “ชมกันขนาดนี้เบลล์เขินนะเนี่ยะ ยินดีที่ได้รู้จักนะมาย เธอก็น่ารักนะ”

เนย : “เราเนยนะเธอก็เรียนคณะเดียวกันกับพวกเรานิ แต่คนละเอกเลยอยู่คนล่ะห้องอ่ะสิ”

มาย : “อื้อใช่ เราเห็นพวกเธอบ่อยอ่ะ แต่ไม่กล้าทักหรอก เพราะพี่ต๊อบไม่เคยแนะนะจริงๆจังๆสักที”

หลิน : “คราวนี้ก็ทักได้แล้วนะ ฮ่าๆ”

เวลาผ่านไปต่างคนต่างเริ่มง่วง เนยกับหลินขอตัวไปนอนก่อน ส่วนเบลล์กับมายยังคงนั่งคุยกันเพื่อรอแฟนหนุ่ม

คิมเดินตรงมาหาเบลล์ที่นั่งอยู่ไม่ไกล

“ป่ะคะตัวเล็กไปนอนกัน ง่วงรึยังคะ”

“ยังไม่ค่อยง่วงนะคะแต่อยากอาบน้ำแล้วคะ โดนลมทะเลเหนียวตัว”

คิมยื่นมือไปจับมือเธอแล้วจับจูงเธอเดินไปที่ห้อง

เบลล์หยิบผ้าเช็ดตัวเตรียมตัวจะอาบน้ำตามที่ตั้งใจไว้

“อาบด้วยได้มั้ยคะ” เขาเข้ามากอดที่ด้านหลังของเธอ เอาคางเกยไหล่ขาวไว้

“ไม่เอาอ่าคะพี่คิมหนูอาย” เธอเริ่มหน้าแดงกับคำพูดเขา

“นะคะพี่อาบด้วย ไม่เห็นต้องอายเลยพี่เห็นมาหมดแล้วทุกซอกทุกมุม” เขากดปากหอมที่แก้มเธอ

“พี่คิมอ่ะพูดแบบนี้หนูยิ่งอายไปใหญ่ พี่เมารึเปล่าคะ หรือพี่จะอาบก่อนหนูก็ได้นะคะ” เธอพยายามปฏิเสธเขาด้วยความเขินอายจนหน้าแดงกล่ำ

“ไม่เมาคร๊าบกินไปนิดเดียวแค่พอสนุกๆกับพวกมันเอง ถ้าเมาต้องหมดแรงสิ แต่นี่พี่ยังอุ้มหนูไหวนะ”

เขายกมือตวัดร่างบางขึ้นมาอุ้มแล้วพาเดินเข้าห้องน้ำไป ชายหนุ่มวางร่างบางให้ยืนตัวชิดกำแพงเพื่อไม่ให้เธอหนีเขาได้ เขายื่นมือไปเปิดน้ำลงอ่างไว้แล้วค่อยๆหันกลับมาดึงยกเสื้อของเธอขึ้นเบาๆเพื่อถอดออก

“พะพี่คิม! หน่ะ..หนูอาบเองได้นะคะ” เธอเขินจนพูดเสียงสั่นระรัว

“อาบด้วยกันนะคะ” เขายิ้มบางๆให้เธอ

พูดจบชายหนุ่มค่อยๆจัดการถอดเสื้อผ้าของเธอออกทีละชิ้นจนเหลือแค่แพนตี้จิ๋วสีขาว ก่อนจะรีบหันมาจัดการถอดเสื้อผ้าอาภรณ์ของตัวเองจนหมด

ร่างบางยืนเขินอายทำอะไรไม่ถูกแต่ก็ไม่ได้ขัดใจเขา เธอยืนเอาแขนขึ้นมาบังเนินอกขาวของเธอไว้ เขาอุ้มร่างบางขึ้นอีกครั้งแล้วก้าวข้ามขอบอ่างอาบน้ำกลมใหญ่หย่อนตัวลงนั่งจับให้เธอหันหลังผิงอกแกร่งของเขา

“บอกแล้วไงคะว่าแค่อาบน้ำ พี่ไม่ทำอะไรหนูหรอกวันนี้เหนื่อยกันมาทั้งวันแล้ว”

สองร่างเปลือเปล่าแอบอิงเคียงกันทั้งสองแช่น้ำอุ่นอยู่ด้วยกันคุยกันไปเรื่อยเปื่อย

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น