Sunisa

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่4 ยิ่งเกลียดยิ่งเจอ

ชื่อตอน : ตอนที่4 ยิ่งเกลียดยิ่งเจอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 768

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มี.ค. 2562 14:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่4 ยิ่งเกลียดยิ่งเจอ
แบบอักษร


“ป้านมคิดถึงจังเลย อื้ออออ”

เรามาถึงบ้านก็เห็นป้านมยืนรอเราอยู่ เราไม่ค่อยได้กลับบ้านสักเท่าไรตั้งแต่เรียนต่อ แต่เมื่อก่อนเราก็ไม่ได้อยู่บ้านอยู่แล้ว เพราะเราเรียนอยู่ต่างประเทศตั้งแต่เด็ก จะบอกว่าใช้ชีวิตอยู่ที่โน่นมาครึ่งชีวิตก็ได้ ที่เรากลับมาเรียนต่อที่นี่เพราะแม่เค้าบ่นคิดถึงมีลูกสาวก็ไม่เจอหน้า เราเลยตัดสินใจกลับมาเพราะคำขอของผู้เป็นแม่

“ไม่ต้องเลยนะคะคุณหนู คิดถึงก็ไม่ยอมกลับมาบ้านบ้างเลยนะคะรู้ไหมคะว่าคุณหญิงบ่นคิดถึงคุณหนูทุกวัน...”

“หมิวก็กลับมาแล้วไงคะ แล้วคุณแม่ล่ะคะ”

“รออยู่ที่โต๊ะอาหารแล้วค่ะ ไปกันดีกว่าวันนี้มีแขกมาด้วยนะคะ...”

“ใครเหรอคะ ตอนคุณพ่อโทรมาไม่เห็นบอกว่ามีแขกมา”

“คุณหญิงสร้อยทองกับลูกสาวเป็นเพื่อนของคุณหญิงค่ะ เข้าบ้านกันดีค่ะคุณหญิงรอนานแล้ว...”

เรากับป้านมเดินเข้าบ้านกัน แล้วคุณหญิงสร้อยทองเป็นใครกันไม่เห็นเคยรู้จัก

“เดี๋ยววันนี้ลูกสาวจะมาทานข้าวกับเราด้วย แล้วเราได้คุยธุระกัน...”

“หนูหมิวกลับมาแล้วเหรอคะ”

“กลับมาตั้งนานแล้วค่ะพอดีขอให้เค้ากลับมาเรียนต่อที่นี่จะได้เจอกันได้ง่ายๆหน่อย แต่เค้าไม่ค่อยได้กลับมาบ้านเพราะติดเรียน...”

“น่าจะโตเป็นสาวแล้วนะคะ ไม่ได้เจอตั้งนาน”

“เออใครกันเหรอคะ...”

ชื่อเดี๋ยวกันกับคนที่เราไม่อยากเจอเลย ขออย่าให้เป็นคนเดียวกันเลย

“พี่หมิวเค้าไปเรียนอยู่ต่างประเทศตั้งแต่เด็กๆหนูคงไม่เคยเห็นพี่เค้า...”

“พูดถึงก็มาพอดี มาแล้วเหรอเจ้าตัวแสบ มาให้แม่กอดหน่อยสิ อื้ออออ”

“อื้อออ คิดถึงคุณแม่จังเลยค่ะ”

“ไม่ต้องมาทำเป็นปากหวาน คิดถึงยังไงไม่ยอมกลับบ้านเลยนะเรา...”

“ก็หนูเรียนหนักนี่ค่ะ...”

“มาๆทานข้าวกันได้แล้ว...”

พอเราเห็นคนที่กำลังเดินเข้ามาใหม่ ก็เป็นคนที่เราไม่อยากจะเจออีกเป็นครั้งที่สอง ทำไมฟ้าต้องแกล้งเธอแบบนี้ด้วยเนี่ย

“นี่น้าสร้อยทองลูกจำได้หรือเปล่าลูก...”

“เออ ไม่ค่ะขอโทษด้วยนะคะที่หนูจำไม่ได้”

เรามองน้าสร้อยทองแล้วเห็นน้องฟางที่หนีออกจากห้องเราไปตอนเช้า ทำไมน้องฟางมาอยู่นี่ล่ะ เรามองฟางแต่ฟางไม่ยอมสบตาเธอเลยสักนิด

“ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ ตอนนั้นหนูยังเด็กอยู่แล้วนี่ลูกสาวน้าชื่อฟาง น่าจะอายุน้อยกว่าหนูหมิวสามปี”

“เออ เออค่ะน้องฟางเป็นรุ่นน้องที่คณะของหมิวเองค่ะ...”

“จริงเหรอลูก...”

แม่ของฟางหันไปถามฟางที่นั่งอยู่ข้างๆ

“คะ ค่ะพี่หมิวเป็นรุ่นพี่ที่คณะฟางค่ะ...”

นี่สินะที่เค้าบอกว่ายิ่งเกลียดยิ่งเจอ

“อื้อรู้จักกันก็ดี แบบนี้เรื่องที่เราจะคุยกันจะได้ง่ายขึ้น...”

“เรื่องอะไรเหรอคะ....”

ความคิดเห็น