True_Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)
email-icon Line-icon

True Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)

ซ้อมใช้ชีวิตคู่

ชื่อตอน : ซ้อมใช้ชีวิตคู่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.8k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มี.ค. 2562 13:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ซ้อมใช้ชีวิตคู่
แบบอักษร

แสงสว่างแรกแย้มของวันใหม่ ทำให้ร่างบางรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา เธอรู้สึกตัวของเธอหนักอึ้ง มือเท้ารวมไปถึงใบหน้าร้อนวูบวาบ เธอพยายามยันตัวเองด้วยการยันแขนเล็กๆกับที่นอนเพื่อลุกขึ้นอย่างช้าๆ

“อ๊ะ!” เธอหลุดเสียงออกมาเบาๆเมื่อหย่อนขาลงข้างเตียง อาการเจ็บตึงจุดลับระหว่างกลางขาเรียวทำให้เธอต้องหยุดชะงักตัวไว้แค่ขอบที่นอนหนา

ร่างหนากำยำที่ไร้เสื้อผ้าอาภรณ์ลุกขึ้นมานั่งด้านหลังเธออย่างช้าๆ เขากดหน้าเข้าหาแก้มหอมเบาๆ

“Morning kiss คะตัวเล็ก” เขาลูบผมเธอเบาๆ

คนตัวเล็กหน้าแดงเขินอายขึ้นมาทันที มือดึงสาวผ้าห่มหนาขึ้นมาปิดร่างที่เปลือยเปล่า

“หึ น่ารักจังเลยนะเวลาหนูเขินพี่เนี่ยะ”

“พะ..พี่คิม อย่างแกล้งหนูสิคะ”

“หนูจะลุกไปไหนแต่เช้าคะ ไม่นอนพักต่ออีกสักหน่อยละ” เขาเอามือเกลี่ยปอยผมที่แก้มใส

“หนูจะไปอาบน้ำคะ จะได้ไปทำอาหารเช้าให้พี่ทานไงคะ”เธอยิ้มบางๆมุมปาก

“เนี่ยะก็น่ารักแบบนี้ไง จะไม่ให้พี่บอกว่าหนูน่ารักได้ยังไงกันคะ” เขายิ้มกว้าง

“ไม่เห็นจะเกี่ยวเลยคะ ก็แค่ทำอาหารเช้า”

“เหมือนเรากำลังซ้อมใช้ชีวิตคู่กันเลยนะ ชีวิตแบบสามีภรรยาดูแลกัน อบอุ่นใจจังคะไปขอเลยได้มั้ย”

“พี่คิม พูดเล่นอยู่เรื่อยคะ หนูอยากไปอาบน้ำแล้วนะคะ”

“พี่ไม่ได้พูดเล่นนะคะ หนูต้องเป็นเจ้าสาวของพี่คนเดียวเท่านั้นอยู่แล้ว” เขาดึงร่างบางเอนหงายลงมาพิงร่างเขา กดจมูกลงหอมไหล่ขาวของเธอ

“อ๊ะ! หนูจะไปอาบน้ำคะพี่คิม”

“ลุกไหวหรอ?พี่อุ้มพาไปอาบดีกว่านะคะ”

“มะไม่ๆต้องคะพี่คิม หนูไปอาบเองได้คะ”

สาวน้อยกำผ้าห่มหนาที่ไว้ที่หน้าอกแน่นกระชับมือ ผละตัวออกจากการเอียงอิงแนบตัวชายหนุ่ม แขนเล็กๆช่วยยันตัวเพื่อลุกขึ้นจากที่นอนช้าๆ ความเจ็บปวดจุดกึ่งกลางหว่างขาขาว ทำให้หน้าหวานถึงกับขมวดคิ้วเม้มปากเล็กๆของเธอไว้

“หึ หนูก็มีมุมดื้อเหมือนกันนะเนี่ยะ” ชายหนุ่มพูดด้วยใบหน้ายิ้มแกมหยอกเธอ

คิมดันตัวลุกขึ้นหยิบบล็อกเซอร์ที่พาดอยู่ปลายเตียงขึ้นมาสวม เขาลงจากที่นอนเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวในตู้ออกมาก่อนที่จะเดินต่อมาหยุดที่หน้าคนตัวเล็กที่ยังคงนั่งแหมะอยู่ที่เดิม

“มาคะพี่ช่วยนะ พี่ขอโทษที่ทำหนูเจ็บนะคะ”

เธอพยักหน้าเบาๆเงยมองหน้าเขา

คิมค่อยๆใช้มือหนาดึงผ้าห่มนวมออกจากร่างสาวน้อยของเขาเบาๆ เผยให้เห็นเนื้อตัวขาวหมดจดที่ตอนนี้ยังคงมีรอยแดงและรอยรักของเขาไปทั่ว เนินอกชิดขาวสวยและเนื้อเนินน้อยเม็ดเล็กสีชมพูเผยตรงหน้าเขาอีกครั้ง จนเขาถึงกับต้องเม้มปากสะกดอารมณ์ตัวเอง แล้วรีบกางผ้าเช็ดตัวพันร่างเธอไว้อย่างรวดเร็ว เขาตวัดแขนแกร่งอุ้มหญิงสาวขึ้นจากที่นอน เดินตรงออกไปที่ห้องของเธอที่อยู่ติดกัน เขาพาร่างบางของเธอตรงเข้าห้องน้ำ วางเธอลงที่ข้างขอบอ่างอาบน้ำอย่างเบามือ

“ให้พี่อาบให้ด้วยมั้ยคะ” เขายกยิ้มเจ้าเล่ห์

“ไม่ต้องเลยคะพี่คิม” เธอบุ้ยปากใส่เขา

“วันนี้ไม่ต้องทำกับข้าวนะคะ เดี๋ยวพี่สั่งอาหารโรงแรมมาให้ทาน รอให้...เอ่อ..หายก่อน” เขาลดสายตามองลงที่ร่างบาง

“อ๊ะ!พี่คิมอ่ะ สั่งก็สั่งคะ ออกไปได้แล้วนะคะหนูจะอาบน้ำาาา” เธอทำแก้มป่องอมลมไว้ในปาก

“คร๊าบๆ มีอะไรก็เรียกพี่นะพี่จะแง้มประตูนอกไว้”

“งื้ออออ คะ หนูอายนะคะถ้าพี่ยังจ้องหนูแบบนี้”

เขายิ้มร่าออกมาด้วยความน่ารักของเธอ เอื้อมมือมือยีผมเธอเบาๆ ก่อนเดินออกไปจากห้องน้ำ

—————————————————-

อาหารของโรงแรมมาส่งตามที่ชายหนุ่มสั่งในเวลาไม่นาน เขาจัดเตรียมทุกอย่างเพื่อรอเธอออกมาจากห้อง ไม่นานนักร่างบางค่อยๆก้าวเท้าเดินออกมาอย่างช้าๆจากห้องของเธอ

ชายหนุ่มยกยิ้มบางๆเดินตรงเข้าไปหาเธอ ช้อนอุ้มตัวเธอขึ้นลอยจากพื้นสู่อ้อมแขน

“เดินช้าแบบนี้พอดีกับข้าวหายร้อนนะคะ”

“ก็เพราะใครล่ะคะ” เธอบุ้ยปากใส่เขา

“ยอมรับผิดครับผม ทานข้าวกันนะเลิกงอลก่อน”

คิมพาร่างบางวางลงเก้าอี้อย่างเบามือ

“น่าทานจังคะ” เธอมองที่อาหารยิ้มร่า

“ทานเยอะๆนะคะ จะได้มีแรงดื้อต่อ”

“หนูไม่ดื้อสักหน่อย พี่นั่นแหละคะที่ดื้อ”

“ฮ่าๆ มาๆลงมือกันเถอะพี่หิวแล้ว”

ทั้งสองคนจัดการอาหารอย่างเพลิดเพลินจนอิ่ม

“วันนี้พี่ล้างเองนะคะ หนูนั่งอยู่ตรงนี้ก่อน”

“ไม่เอานะคะ หนูค่อยยังชั่วแล้ว พี่เก็บไปวางให้หนูที่ซิงค์ก็พอคะ”

“ไหนว่าไม่ดื้อไงคะ นี่หนูกำลังดื้อกับพี่นะ”

“นะคะน๊าาา เราช่วยกันนะคะ” เธอทำหน้าอ้อนเขา

“เห้ออ ก็ได้คะ” เขาใจอ่อนลงทันที

ทั้งสองช่วยกันจัดการทุกอย่างจนเสร็จสิ้น เขาอุ้มเธอพามาที่โซฟากลางห้องรับแขก ลงนั่งแนบชิดกัน

“ปิดเทอมทั้งทีเราชวนเพื่อนๆไปเที่ยวกันมั้ยคะพี่”

“เอาสิคะ หนูอยากไปไหนละคะ”

“อืมม ทะเลดีมั้ยคะ หรือพี่คิมว่าที่ไหนดี”

“ทะเลตามใจหนูก็ได้คะ แต่รอให้หายก่อนนะคะ เดินช้าแบบนี้อดเดินริมหาดดูพระอาทิตย์ตกนะ”

“ก็ได้คะ” เธอเผยยิ้ม เอียงคออิงผงไหล่เขา

“งั้นอีก2วันเราค่อยไปกัน หนูชวนเพื่อนๆหนูไปด้วยสิคะจะได้ไม่เหงา”

“เราไปที่ไหนหรอคะ หนูจะได้บอกเนยกับหลินถูก พวกนั้นจะได้บอกพ่อกับแม่เค้าด้วย”

“อ้อ ไปบ้านพักส่วนตัวของป๊าพี่ที่ xox ก็ได้คะ เป็นบ้านมีห้องหลายห้องแถมติดชายหาดเลย”

“ดีจังเลยคะ งั้นหนูชวนเพื่อนๆเลยนะคะ”

ทั้งสองนั่งกดโทรศัพท์ของตัวเองไลน์หาเพื่อนๆเพื่อชักชวนกันไปเที่ยว

—————————————————

เยอรมนี

“ใกล้เสร็จแล้วนะคะคุณ เราจะได้กลับไปหาลูกสักที เบญคิดถึงยายเบลล์จะแย่แล้ว ตั้งแต่วันเกิดเรื่องก็ห่วงลูกจนนอนแทบไม่หลับเลย”

“อาทิตย์หน้าเราคงกลับได้แล้ว เบญจะห่วงลูกทำไมตาคิมก็ดูแลอยู่”

“นั่นสินะคะ ถ้าวันนั้นไม่มีตาคิมยายเบลล์คงตกอยู่ในนรกทั้งเป็นตลอดชีวิตแน่ๆ”

“พี่ก็อยากไปเจอไอกรสักหน่อยอุตส่าห์ออกทุนให้ไปเรียน ทำกับเราได้เจ็บแสบมาก”

“เห็นพี่พงษ์บอกว่าวันนั้นตาคิมสติหลุดบีบคอกรเกือบตายคามือ เบญฟังนี่ถึงกับตกใจเลย เพราะปกติจะเห็นตาคิมอ่อนโยนกับยายเบลล์มาก”

“ได้ลูกเขยที่ดูแลลูกสาวเราได้พี่ก็อุ่นใจ”

“คะเบญก็ดีใจที่ตาคิมดูแลยายเบลล์ได้”

“แต่ดอกไม้ที่ใกล้แมลงมีหรอที่เขาจะอดใจไหว”

“พี่บดินทร์! ทำไมพูดแบบนี้ละคะ ไหนว่ายอมรับได้ไง เราเองก็แอบคิดและคุยเรื่องนี้กันมาก่อนที่จะตัดสินใจให้เค้าอยู่ด้วยกันสองต่อสองนี่คะ ชายหนุ่มหญิงสาวที่มีใจให้กัน มันเป็นเรื่องของธรรมชาตินะคะ เราไม่ใช่พวกหัวโบราณคล่ำครึกนะ พี่เองก็รู้ว่าทั้งสองรักกันมาก”

“ฮ่าๆ บ่นพี่สะยาวเลยนะเบญ ชอบว่าที่ลูกเขยของเราเข้าแล้วหล่ะสิ”

“เขาก็พิสูจน์ตัวเองแล้วนี่คะ ถ้าเบญจะชอบใจก็ไม่เห็นจะแปลกเลย แถมน่าจะตรงใจคุณด้วยนิ เป็นลูกชายเพื่อนรัก ฐานะหน้าที่ทุกอย่างก็มั่นคง”

“หึ ก็ใช่พี่ก็ไม่ได้จะว่าอะไรหรอก ลูกเองก็โตแล้ว ทนทุกข์มามากกับความผิดพลาดของเรา ถ้าแกทำแล้วมีความสุขเจอคนที่รักแกจริง พี่ก็พอใจแล้ว”

“เบญตกใจหมดเลยนึกว่าพี่จะเอาเรื่องตาคิม”

“พี่แค่อยากรับขวัญว่าที่ลูกเขยเราสะหน่อย”








แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น