True_Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)
email-icon Line-icon

True Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)

ชื่อตอน : สัมผัสรัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.8k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มี.ค. 2562 19:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สัมผัสรัก
แบบอักษร

แสงสว่างแรกแย้มวันใหม่เริ่มหาทางสอดส่องลอดช่องชายม่านมากระทบลงบนเตียงที่ขณะนี้มีร่างสองร่างของชายหนุ่มหญิงสาวที่ยังคงนอนกอดก่ายกันภายในผ้าห่มนวมผืนใหญ่

เบลล์ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่นจากการได้พักผ่อนเต็มที่ ภาพแรกที่เธอได้เห็นคือใบหน้าของชายคนรักที่ใกล้จนรู้สึกสัมผัสของลมหายใจของเขา อ้อมกอดอุ่นที่ยังคงไม่ยอมคลายออกจากเอวคอด

เบลล์ค่อยๆพยายามยกแขนของคิมขึ้นขากร่างบางของเธอ และค่อยๆเอียงตัวหันตะแขงออกเพื่อลุกขึ้นจากที่นอน ในไม่ช้าเธอก็ทำได้สำเร็จแล้วเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบๆ

“อืมมม....” เสียงชายหนุ่มร่างกำยำเครือออกมาเบาๆ เมื่อเขาเริ่มรู้สึกตัว เขาขยับมือหนาควานหาร่างบางบนที่นอน เมื่อไม่พบสัมผัสที่ต้องการ เขาจึงลืมตาขึ้นมามองหาเธอแทน

คิมลุกพรวดพราดออกจากห้องมา จิตใจว้าวุ่นกลัวเบลล์จะหายไปอีก พลันสาวเท้าเดินไปรอบๆห้องรับแขก

“หืมมม กลิ่นอาหารหรอ? หอมจัง” เขารีบก้าวเท้ายาวๆเดินไปที่ห้องครัว

คิมพบร่างบางกำลังยืนหันหยิบนั่นหยิบนี่วนอยู่ในครัว เขาถึงกับต้องถอนหายใจด้วยความโล่งออกออกมาเบาๆ “เห้ออ นึกว่าหายไปไหน มาเป็นแม่ครัวอยู่นี่เอง”

เบลล์เงยหน้าขึ้นมายิ้มอ่อนให้เขา

“ตื่นแล้วหรอคะพี่คิมไปอาบน้ำก่อนนะคะ แล้วมาทานข้าวกัน พี่อาบเสร็จหนูคงทำเสร็จพอดี”

“โอเคคะ งั้นเดี๋ยวพี่มานะ”

เบลล์จัดโต๊ะอาหารสำหรับสองคนอย่างตั้งใจ ไม่นานคิมก็เดินออกมาจากห้องของเขา

“โห หน้าตาน่าทานมากเลย เก่งจังคะ พี่ไม่รู้นะเนี่ยว่าหนูทำอาหารเป็น”

“ลองทานดูก่อนนะคะพี่คิม รสชาติจะดีเหมือนหน้าตารึเปล่า ไม่รู้จะถูกปากพี่รึเปล่าด้วยนะคะ เพราะร้านข้างล่างมีของสดไม่ครบเท่าไหร่”

“หืม!อร่อยนะเนี่ยะ แฟนพี่นี่เก่งจริงๆ”

“ถ้าอร่อยพี่ก็ต้องทานเยอะๆเลยนะคะ”

ทั้งสองจัดการกับอาหารตรงหน้าอย่างเอร็ดอร่อย พูดคุยกันหยอกล้อกันพอสนุกสนาน เมื่อเสร็จเรียบร้อยเบลล์จัดการเก็บจานไปไว้ในครัว

“พี่คิมเดี๋ยวหนูทำเองนะคะ พี่ไปนั่งเล่นก่อนเถอะคะ แค่นี้หนูทำได้คะ”

“ไม่ให้พี่ช่วยอะได้ แต่ไล่พี่ไปนั่งที่อื่นไม่ได้คะ พี่ขอนั่งเป็นกำลังใจตรงนี้” เขายกยิ้มให้เธอ

“แล้วแต่พี่เลยคะ อย่าดื้อนะคะหนูทำเอง”

คิมนั่งมองแฟนสาวเขาหยิบจับอะไรไปเก็บในครัว เธอเดินออกมาเช็ดโต๊ะเสร็จก็เดินกลับไปที่ครัวอีก เป็นภาพที่เขามองแล้วรู้สึกมีความสุขจนเพลินตา เบลล์ยืนอยู่ในครัวกำลังจัดการล้างจานกองหนึ่ง คิมค่อยๆลุกเดินเงียบๆไปด้านหลังของเธอ เขาสอดมือเข้าสวมกอดที่เอวเธอช้าๆ

“อ่ะ พี่คิมไหนบอกจะไม่ดื้อไงคะ แบบนี้หนูไม่ถนัดมันจะช้านะคะ”

“พี่ก็ไม่ได้รีบไปไหนนิคะ ปิดเทอมทั้งทีก็ไม่อยากรีบทำอะไรทั้งนั้น อยากให้เวลาหยุดตรงนี้ด้วย”

“พี่ไปรอหนูที่ห้องนั่งเล่นก็ได้นะคะ เดี๋ยวเปื้อน”

“ไม่เอาอะจะอยู่แบบนี้ เราเหมือนคู่ที่เพิ่งแต่งงานกันเลยเนอะพี่ชอบความรู้สึกแบบนี้จัง”

ใช้เวลาไม่นานเบลล์ก็จัดการกับงานของเธอเสร็จ เธอขยับไปไหนไม่ได้เพราะเขายังคงกอดเอวเธออยู่

“พี่คิมเราจะยืนกันอยู่แบบนี้หรอคะ”

“งั้นแบบนี้ละกัน” เขายกตัวเธอขึ้นนั่งบนเคาน์เตอร์ครัว

“ว้าย!” เบลล์ร้องด้วยความตกใจที่ตัวเธอลอยขึ้น

image

“แบบนี้โอเคมั้ยคะ” เขายิ้มกว้างให้เธอและลงนั่งเก้าอี้ข้างๆ ใกล้เธอ เขาแทรกตัวเข้าไปหาเธอช้าๆ

ตึก ตึก ตึก

“พะ พะพี่คิม ทะทำไมเราไม่ไปนั่งดีๆที่ห้องนั่งเล่นละคะ” เธออายจนไม่กล้ามองหน้าเขา

“อยากอยู่กับหนูทุกที่ทุกมุมในห้องเลย”

เขาโน้มตัวเข้าใกล้เธออีกมือหนึ่งโอบเอวเธอไว้ เงยหน้าจ้องมองเธอที่กำลังตื่นเต้นเขินอาย เขาค่อยๆซุกหน้าแนบท้องแบนราบของเธอ ดอมดมกลิ่นหอมของร่างบางอย่างช้าๆ

“หอมจัง..เวลาหนูตื่นเต้นแบบนี้ พี่อยากจะหอมหนูทั้งตัวเลยรู้มั้ยคะ”

“หนะ หนูทำตัวไม่ถูกนะคะพี่คิม” เธอเริ่มมือสั่น

“ปล่อยมันเป็นไปตามธรรมชาติสิคะ หนูอยากสัมผัสพี่ตรงไหนหนูก็สัมผัสได้เลย แบบที่พี่อยากกอดหนูหอมหนูพี่ก็ไม่อยากฝืนใจตัวเอง แค่ได้กอดหนูตอนนอนพี่ก็มีความสุขมากๆแล้ว”

คิมจับมือของเธอมาแนบไว้ที่แก้มของเขา

“แบบนี้ไงคะ ตัวเล็กรู้สึกยังคะ”

“อุ่นคะ แล้วกะ..ก็รู้สึกดีคะ” หน้าเธอแดงกล่ำ

“ใช่มั้ยคะ รู้สึกดีเพราะเรารักกันไงคะ เวลาได้สัมผัสคนที่เรารักมันจะรู้สึกดีจริงๆ” คิมค่อยๆลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาใช้มือสองข้างจับประกบแก้มสองข้างของเธออย่างแผ่วเบา คิมโน้มตัวลงกดปากประทับบนปากบางอย่างช้าๆ

เขาถอดถอนปากออกอย่างช้าๆจากปากบางของเธอ ทั้งสองสบตากันนิ่งเงียบ

“พี่ไม่เร่งรัดหนูให้เป็นของพี่โดยไม่เต็มใจนะคะตัวเล็ก เราค่อยๆเป็นค่อยๆไปก็ได้ แต่รู้มั้ยเวลาอยู่ใกล้หนูพี่แทบคลั่งยั้งตัวเองแทบไม่อยู่”

“หนะ...หนูไม่ได้รังเกียจพี่นะคะ” เธอยกมืออันสั่นเทาจับแก้มเขาเบาๆ

“ตะแต่หนูแค่กลัว หนูไม่รู้ต้องทำตัวยังไง”

“งั้นเรามาค่อยๆเริ่มสัมผัสกันจากจูบก่อนนะคะ ถ้าตัวเล็กรู้สึกอึดอัดไม่พอใจก็บอกพี่นะ”

เธอพยักหน้ารับเขาเบาๆด้วยความเขินอาย

คิมประกบมือเขาลงบนมือบางของเธอที่ยังอยู่ที่แก้มเขา อีกมือคว้าเอวเธอเบาๆเข้ามาชิดตัวเขา เขาโน้มหน้าลงช้าๆประกบปากจูบเธออีกครั้ง

คิมสัมผัสริมฝีบางของเขาไว้แบบนั้นจนเธอคลายความเกร็งลงบ้าง เขาค่อยๆดันลิ้นอุ่นเข้าแตะริมฝีปากของเธอเพื่อให้เธอเปิดทางให้เขา เหมือนกับว่าสิ่งที่เขาทำร่างบางจะเข้าใจโดยธรรมชาติ เธอเผยริมฝีปากออกเล็กน้อย ชายหนุ่มรีบดันลิ้นอุ่นเข้าไปตักตวงความหวานอย่างช้าๆ ลิ้นอุ่นไล่เกลี่ยควานหาความหอมหวานด้านในอย่างไม่รู้สึกอิ่ม

คิมถอดมือจากที่ประกบมือของเบลล์ออก แล้วจับแขนเธอขึ้นไปคล้องคอของเขา ส่วนตัวเขาเองใช้แขนทั้งสองข้างกอดกระชับตัวเธอ เวลาผ่านไปหญิงสาวเริ่มลดอาการเกร็งลง เธอเริ่มรับรู้ถึงความสุขจากสัมผัสที่เขาส่งผ่านออกมาด้วยรสจูบที่หอมหวาน

คิมบรรจงจูบเธออยู่นานจนร่างบางคุ้นเคยและหายจากอาการสั่นเทา เขาค่อยๆถอนจูบออกจากเธออย่างช้าๆ สองตาสบกันเหมือนตกอยู่ในภวังค์

คิมค่อยๆจับแขนร่างบางออกจากการคล้องที่คอเขาให้มาโอบที่เอวเขาแทน เขาโน้วตัวลงไปอีกครั้งพรมจูบลงไปอย่างแผ่วเบาทั่วใบหน้าเธออย่างช้าๆ และเลื่อนลงมาจูบที่ซอกคอขาวของเธอเบา

เบลล์หลับตาพร้ิมจากการถูกกระทำให้เกิดรสสัมผัสใหม่ร่างกายเธอเย็นวาบจนถึงปลายเท้า เธอขยุมกำเสื้อเขาที่ด้านหลังเบาๆ

คิมถอนหน้าตัวเองขึ้นมาอีกครั้งจากร่างบาง เบลล์ลืมตาขึ้นช้าๆมองเขา ตอนนี้หน้าเธอแดงจนไปถึงใบหู คิมถอยตัวออกมาช้าๆพอให้มือของร่างบางหลุดจากเอวเป็นอิสระ

คิมยกแขนแกร่งขึ้นอุ้มหญิงสาวจากเคาน์เตอร์ครัว แล้วพาเธอเข้าไปในห้องนอนของเขา เขาวางเธอนอนราบกับที่นอนอย่างเบามือ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น