NuN​_P.

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 05 ว้าวุ่นใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.9k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ธ.ค. 2562 20:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
05 ว้าวุ่นใจ
แบบอักษร

Casnova ปิ๊งรักยัยตัวร้าย (เซ็นเตอร์&มินิ) : 05 ว้าวุ่นใจ

CENTER TALK

แอด~

“พี่เซ็นเตอร์ขา~ เดี๋ยวเบลล่าจะทำให้พี่เซ็นเตอร์ลืมเบลล่าไม่ลง เลยเชียวหล่ะ”

พรึบบบบ

~

เธอพาผมเดินเข้าไปในห้องนอนของเธอ ก่อนที่เบลล่าจะค่อยๆ ดึงชุดเดรสสีแดงสดลงไปกองกับพื้น เผยให้เห็น ทรวดทรง องเอว หุ่นดังนาฬิกาทราย ที่หากชายใดได้เห็น มีหวังเก็บอารมณ์ความต้องการของตัวเองไม่อยู่เป็นแน่

“พี่เซ็นเตอร์ขา เข้ามาซิคะ”  เธอส่งเสียงยั่วยวนพร้อมเอนตัวลงนอนบนเตียงนอนขนาดใหญ่ ก่อนที่จะนวดคลึงหน้าอกอวบอิ่มของเธอเพื่อปลุกอารมณ์หื่นกระหายในกายของผมให้พลุ่พล่าน

ปกติถ้าผมเห็นร่างกายเปลือยเปล่าแบบนี้ ผมคงต้องวิ่งเข้าใส่ร่างกายของเธอ เพื่อไปจัดการปลดปล่อยอารมณ์หื่นกระหายให้หายอยากไปแล้ว

แต่ตอนนี้ผมกลับไม่นึกพิศวาส ในร่างกายของเธอเลยแม้แต่น้อย ถึงมันจะน่าสัมผัสมากเพียงไหนก็ตาม

“ขอโทษทีนะ”

พรึบบบบ

~

“อะนี้...ค่าเสียเวลา”

ผมพูดพลางโยนเงินปึกนึงลงบนเตียงนอนของเธอ ก่อนที่จะหันหลังกลับ เพื่อที่จะเดินออกจากห้อง

แต่ต้องหยุดชะงักเพราะเบลล่าเข้ามากอดผมไว้จากทางด้านหลัง ก่อนจะเอ่ยคำตัดพ้อออกมา

หมับบ~

“เบลล่าทำอะไรไม่ถูกใจหรอคะ ทำใมพี่เซ็นเตอร์ถึงไม่แตะตัวเบลล่าเลยหล่ะ เบลล่าไม่สวยไม่เซ็กซี่หรอคะ”

“ขอโทษที วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์นะ” ผมพูดพลางแกะมือเธอออก ก่อนที่ผมจะเดินออกไปจากห้องของเธอทันที

@ห้องนอน CENTER

04.52 น.

“แม่ง!!! นอนไม่หลับโว้ยยยย”  ผมนอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงนอนขนาดคิงไซส์ด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย

“ย๊ากกกก~…..ยัยเม่นแคระ!!! ทำใมเธอถึงไม่ยอมออกไปจากหัวฉันซะทีหะ!!!”   ผมยกมือขึ้นกุมศรีษะไว้ ก่อนจะนอนดิ้นพล่านอยู่คนเดียวเหมือนคนบ้า

แต่แล้วอยู่ๆ ผมก็กลับนิ่งไปเสียดื้อๆ ก่อนจะยกยิ้มที่มุมปากขึ้นมา เพราะพลานคิดถึงเรื่องเมื่อตอนนั้น...

“โคตรหวาน (♥→o←♥)”  ผมยกมือขึ้นมาสัมผัสกับริมฝีปากหนา ที่มันยังคงรับรู้ถึงความนุ่มนิ่มของริมฝีปากบางที่แสนหอมหวาน ความรู้สึกนั้นผมอยากเก็บมันไว้อย่างนี้ จนไม่อยากให้ผู้หญิงคนไหนมาทับรอยจูบนี้ของเธอเลยหล่ะ

ตั้งแต่เจอเธอ เธอก็คอยเข้ามากวนใจผมตลอด มันทำให้ผมไม่เป็นตัวของตัวเอง ทั้งๆที่เธอก็ไม่ใช่สเปคของผมเลยด้วยซ้ำ เตี้ยก็เตี้ย หน้าอกก็คงไม่ใหญ่เท่าไหร่ เรื่องความสวยหรอ? ก็พอมีบ้างหล่ะมั้ง ซึ่งต่างจากสาวๆในสต๊อกของผมที่คัดทั้งหน้าตา และรูปร่าง ที่จะต้องเพอร์เฟคไปหมดทุดส่วน

ฟังเรื่องผมมาก็เยอะแล้วนะครับ แต่ผมกลับลืมแนะนำตัวไปซะสนิทเลยแฮะ (ᗒᗨᗕ)

ผมนายตรีทเศศ หรือเรียกผมว่าเซ็นเตอร์ก็ได้ครับ อายุ 24 ปี เป็นเพื่อนไอคุณดิน กับไอคุณชาร์ต​พวกผมสนิทกันตั้งแต่เรียนไฮสคูลที่อเมริกาแล้วหล่ะครับ หากใครได้ติดตามตั้งแต่เรื่องไอคุณดินและไอคุณชาร์ต​คงจะพอรู้จักผมบ้างนะครับ ว่าผมเป็นคนยังไง  เอาเป็นว่าตอนนี้...รู้แค่ว่าผมหล่อมากกกก~  รวยมากกกก~  เร้าใจมากกก~  แล้วกันนะครับ สาวๆ (・ω<)

3วันผ่านไป~

@Venus

“ยัยเม่นแคระหายเงียบไปเลยแหะ” ผมบ่นพรึมพรำพลานมองไปรอบๆร้านจากชั้นสองโซน VIP ก่อนจะมีเสียงที่คุ้นเคยทักผมจากทางด้านหลัง

“ยืนทำอะไรคนเดียววะ อย่าบอกนะว่ามามองหาเหยืออยู่นะ”  อะนะ!!! คุณเพื่อนดินก็ทักผมซะเสียเลยนะครับ ผมเนี้ยสุภาพบุรุษที่แสนดี แสนเพอร์เฟคเลยหล่ะ ผมนี่..ไม่อยากจะเซดดดด~ เหอะๆ ( ̄ー ̄)

“ไอดิน มึงเห็นว่ากูเป็นคนแบบนั้นหรอวะ” ผมไม่ได้ตอบมันแต่เลือกที่จะถามไอดินกลับ

“มึงอะ...เลวยิ่งกว่านั้นอีกเพื่อน 5555”

“โธ่ ไอเพื่อนเวน”

หึ!! มันว่าผมซะเสียเลยครับไอคุณดินสุดแสนประเสริฐ แต่ปกติมันก็จะแซวผมประจำอยู่แล้วละครับ เป็นเรื่องปกติของเพื่อนที่รู้ใจกัน ปากจัดกัดเก่งต้องยกให้ไอเพื่อนดิน ส่วนไอเพื่อนชาร์ต รายนั้นจะนิ่งๆเงียบๆหน่อยแต่อย่าให้โกรธนะครับ แม่ง!!! โคตรโหดอะ

เอ่อ!! แต่วันนี้แปลกแหะไอดินมาผับได้ไงวะปกติจะต้องเฝ้าเมียนิหว่า?

“แล้วนี้มึงนึกยังไงมาผับได้วะ ไม่เฝ้าเมียหรือไง?”  ผมหันไปคุยกับไอดินที่ยืนอยู่ข้างๆ ก่อนที่มันจะตอบผม

“อย่าพูดถึงเมียดิวะ พูดแล้วก็คิดถึง...เฮ้อ!!!”  ไอดินมันพูดพลางถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะทำหน้าเศร้า

“ทำใมวะ รินทร์ไปไหนหล่ะ?” ผมถามมันไป เพราะปกติสองคนนี้จะตัวติดกันตลอด แล้วยิ่งตอนนี้รินทร์ท้องไอดินมันยิ่งเอาใจใหญ่ ไม่เคยที่จะออกห่างแบบนี้เลยหล่ะ

“ไปนอนบ้านอะดิ เธอบอกว่าเหม็นตัวกู” ไอดินพูดพลางทำหน้าเศร้าเข้าไปอีก ผมนี้อดขำไม่ได้จริงๆครับ

“สมน้ำหน้า 555+”  ผมหัวเราะชอบใจเสียงดัง พลานสมน้ำหน้ามันนิดหน่อย ที่ปกติมันชอบมาโชว์หวานให้ผมดูบ่อยๆ

“เอ่อดิ นี้ก็เพิ่งมาเหม็นกูวันนี้นี่แระ ปกติจะติดกูแจเลย กูนี้เดาอารมณ์คนท้องไม่ถูกจริงๆ”

“แล้วตกลง มึงมาชะเง้อคอมองหาใครอยู่วะ”

เชี้ย!!! ยังจะวกกลับมาถามกูเรื่องนี้อีก กูจะบอกยังไงดีวะ  ชื่อเขากูยังไม่รู้จักเลย แต่ขืนไม่บอกไอดินก็คงจะเซ้าซี้ถามผมอยู่ดีอะ ตอบๆมันไปก็แล้วกัน มันจะได้ขึ้นไปทำงานของมันซะที....

“เม่นแคระ”

“(O_o?)  มึงเลี้ยงเม่นด้วยหรอวะ?”  มันทำหน้าสงสัยถามผมกลับ

ไม่ใช้สัตว์โว้ย!!! คนต่างหากหล่ะ  มึงยังไม่ต้องรู้หรอก นี้กูยังไม่รู้ตัวกูเองเลย ว่าเป็นอะไร วันๆเอาแต่คิดถึงหน้ายัยเม่นแคระนั้น เตี้ยก็เตี้ย สวยก็ไม่สวย กัดก็เก่ง แถมยังโคตรแสบอีก  ไม่รู้กูจะนึกถึงทำใมนักหนา (¬_¬)

“( ̄_ ̄|||) เอ่อๆ  ช่างมันเหอะ  มึงไม่รู้จักหรอก  กูไปก่อนนะ” ผมบอกปัดไอดินส่งเดช ก่อนจะรีบชิ่งหนีมันเพราะกลัวมันจะซักไซ้ผมต่อ

@โรงแรม CENTER

เช้าวันใหม่~

ผมบอกไปหรือยังครับว่าครอบครัวผมทำธุรกิจโรงแรมอยู่นะ ซึ่งมีโรงแรมในเครือหลายแห่งทั่วประเทศ และต่างประเทศ

ในประเทศผมจะเป็นคนดูแลซะส่วนใหญ่ ส่วนในต่างประเทศคุณพ่อกับคุณแม่ของผมจะเป็นคนดูแลครับ

ผมมีน้องชายอีกคนชื่อไอซัน ตอนนี้มันก็อยู่ปี 4 แล้วหละครับ นานๆจะเห็นมันโผล่หัวมาซะทีหนึ่ง ส่วนใหญ่มันจะหมกตัวอยู่ที่สนามแข็งรถของเฮียนัทแระครับ

“สวัสดีครับ ท่านประธาน​”

“สวัสดีครับ คุณธี”

ผมทักทายคุณธีซึ่งมีตำแหน่งเป็นเลขาของผม ก่อนที่ผมจะผลักประตูเข้ามาในห้องทำงานเพื่อเตรียมเซ็นต์เอกสารสำคัญ ที่ปกติคุณธีจะนำมันมาวางไว้ที่โต๊ะช่วงเช้าของทุกวัน

แก๊ก~ แก๊ก~ แก๊ก~

“คุณธีเอกสารเซ็นต์เสร็จแล้วนะครับ” ผมต่อสายหาคุณธีที่อยู่หน้าห้อง ให้เข้ามาเก็บเอกสารที่เซ็นต์เสร็จแล้วออกไป

“ครับท่านประธาน​” คุณธีตอบผมก่อนที่จะเคาะประตูแล้วผลักเข้ามาด้านใน

ก๊อกๆๆ

แอด~

“วันนี้ผมมีงานอะไรอีกมั้ยครับ” ผมถามคุณธี ก่อนที่คุณธีจะตอบถึงกำหนดการวันนี้ให้ผมฟัง

“มีประชุมอีกทีตอนบ่าย 2 โมงครับ นอกนั้นก็ไม่มีอะไรแล้วครับ”

ประชุมบ่าย 2 เลยหรอ งั้นไปงีบก่อนดีกว่าแหะ เมื่อคืนก็แทบไม่ได้นอนเลย

“งั้นเดี๋ยวผมขอตัวไปพักผ่อนที่ห้องแล้วกันนะครับ ใกล้ถึงแวลาไปปลุกผมด้วยแล้วกัน”

“ได้ครับ ท่านประธาน​” คุณธีตอบรับ ก่อนที่ผมจะขอตัวเดินออกมา ขึ้นไปห้องพักชั้นบนสุดของโรงแรม

 

@ห้องนอน CENTER

หลังจากที่ผมล้มตัวลงนอนที่เตียงนุ่ม ผมก็หยิบโทรศัพท์เข้า IG เพื่อหาของสวยๆงามๆดูซะหน่อย

“แม่ง!!! คนนี้นมใหญ่จังวะ” ไม่มีอะไรในIG ของผมหรอกครับ นอกจากผู้หญิงนะ 555+

“เอ๊ะ!!! ถ้วยฟูมีIG แล้วนิหว่า ติดตามก่อน”  ผมเห็นรูปที่ถ้วยฟูแท็กไอชาร์ตก็เลยเข้าไปติดตามIG ของเธอ

‘นี้ไอชาร์ตพึ่งซื้อโทรศัพท์ให้เมียหรือวะเนี้ย!!!’

‘แต่เดี๋ยวก่อน!!! คนข้างหลังมันคุ้นๆ แหะ’

ผมกดดูรูปที่ถ้วยฟูลง ก่อนจะขยายดูรูปนั้นนิดหน่อย

“Σ (〇ロ〇 )เฮ้ย!!!  ยัยเม่นแคระนิหว่า!!!!”  นี้เธอเป็นเพื่อนกับถ้วยฟูหรอวะ?

บทจะเจอก็เจอง่ายๆเลยแหะ....เสร็จฉันแน่ ยัยเม่นแคระ หึ!!! (¬‿¬)

MINI TALK

@MINI  COFFEE & RESTAURANT

“เฮ้อ!!!” ฉันถึงกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เพราะวันนี้เป็นวันที่โคตรจะเหนื่อยเลยอ่ะ พี่อาย กับลูกน้องอีก 2 คนก็ลา เหลือเด็กที่ร้านไม่กี่คนเองค่ะ ฉันเลยต้องรับหน้าที่เป็นบาริสต้าจำเป็นตลอดช่วงเช้าที่ผ่านมา

แล้วในช่วงเช้าก็เป็นอะไรที่วุ่นวายมากกกก~ ฉันนี้ถึงกับหัวหมุนเลยค่ะ

ขนาดยัยซีกับพี่ชาร์ตแวะมาหาฉัน ก็แทบจะไม่ได้คุยด้วยเลย

แต่เธอก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกนะคะ เพราะเราก็คุยกันอยู่ในกลุ่มไลน์อยู่แล้ว แต่มันก็รู้สึกไม่ค่อยดีที่เพื่อนอุตสาแวะมาหา แล้วเราตอนรับเพื่อนไม่ดีเท่าทีควรนะ

“พี่มินิครับ เมื่อเช้าผมเห็นมือถือพี่ดังใหญ่เลย แต่ผมไม่กล้าบอกเพราะเห็นพี่ยุ่งอยู่ครับ”

“ไม่เป็นไรจร้าเต้ ขอบใจมากนะ”

หลังจากที่น้องเต้บอก ฉันก็เดินไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางไว้ด้านหลังเคาน์เตอร์ขึ้นมาดู ก่อนจะพบกับรูปภาพที่ซีอาร์แท็กฉันมาใน IG พร้อมข้อความที่แจ้งเตือนมากมาย

“ทำใมคอมเม้นท์เยอะจัง?”  ฉันคลิกเข้าไปที่รูปภาพก่อนจะไล่อ่านข้อความ ที่ส่วนใหญ่จะเป็นเพื่อนๆ ของพี่ชาร์ต​เข้ามาคอมเม้นท์ซะมากกว่า

“Σ (〇ロ〇 )เฮ้ย!!! ไอบ้ากามเป็นเพื่อนกับพี่ชาร์ตหรอเนี้ย?”  ทำใมฉันถึงนึกไม่ออกนะ ที่ยัยนิกกี้เคยบอกฉันวันนั้นไง!!!

จำได้มั้ย ตอนที่เราเรียนกันอยู่ที่มหาลัย

หนุ่มๆที่ดังที่สุดในตอนนั้น พี่ดิน พี่ชาร์ต และพี่เซ็นเตอร์ สามหนุ่มหล่อขวัญใจสาวๆ ที่อยู่คณะวิศวะ ที่สาวๆทั่วทั้งสารทิศอยากยกเรือนร่างให้

โอ้ยยยย!!! ฉันอุตสาไปทำบุญกรวดน้ำไปให้นายแล้วนะนายบ้ากาม ยังจะตามมาหลอกหลอนฉันอีกหรอเนี้ย!!! รู้สึกถึงความซวยกำลังมาเยือนเลยแหะ ทำเขาไว้ซะแสบเลยด้วยซิ ขอลาตายแป๊บ…

'(ಥ)

มินิผู้หน้าสงสาร ร้องไห้ซบอกกับใครได้บ้างเนี้ย กระซิกๆ

​​___________________________

ไรท์:  จูบเพียงครั้งเดียวทำให้พี่เซ็นเตอร์ถึงกับลืมมินิไม่ลงเลยจร้า // พี่เซ็นเตอร์เจอมินิแล้วจะทำยังไงต่อน้าาาาา โปรดติดตามตอนต่อไปนะจร้า....จุ๊บๆๆ

(

1 คอมเม้น เท่ากับ 1 กำลังใจ ไม่สะดวกคอมเม้นก็กดไลท์ให้ไรท์ก็ได้นะคะ ไรท์จะได้มีกำลังใจเขียนต่อนะจ๊ะ..จุ๊บๆ)

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียนเท่านั้น เนื้อเรื่องและสถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงเรื่องราวที่แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

ความคิดเห็น