อรภาวาสิริ หญิงแพรว

เปิดจำหน่ายไฟล์นิยาย PDF เรื่อง บ่วงอสูร NC25+ สำหรับนักอ่านที่ไม่สะดวกซื้อ e-book เปิดอ่านได้ในสมาร์ทโฟน,คอมพิวเตอร์,แท็บเล็ต,ไอแพด,ไอโฟน (ที่รองรับ) สนใจสอบถาม inbox เพจ(อรภาวาสิริ หญิงแพรว) e-mail : unny_lovely@hotmail.com

ยั่วรักอสูร ตอนที่2 หมอกายขา...

ชื่อตอน : ยั่วรักอสูร ตอนที่2 หมอกายขา...

คำค้น : บ่วงอสูร เล่ห์อสูร ยั่วรักอสูร NC 18+ 25+ อีโรติก ฟิน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.พ. 2562 14:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ยั่วรักอสูร ตอนที่2 หมอกายขา...
แบบอักษร

เมื่อเห็นร่างใหญ่เดินมาแต่ไกล หัวใจของเธอก็เต้นแรงจนนับจังหวะตามไม่ทัน ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าอาโชติจะรู้จักกับคุณสุดหล่อด้วย แถมยังเป็นเพื่อนกันอีก ทำไมถึงได้โลกกลมแบบนี้นะ ยิ่งได้มองใบหน้าคมคายใกล้ๆแล้วทำเอาเธอแทบเป็นลมจับ ความรู้สึกร้อนรุ่มวูบวาบไปทั่วกายแบบนี้มันคืออะไรกัน 


“พลอย สะ...สวัสดีค่ะ”

 เธอรีบยกมือขึ้นไหว้ ไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดลอยไป


 “สวัสดีครับ” 

ยศพลจำได้ว่าเคยเจอนักศึกษาคนนี้ที่ไหน พอครุ่นคิดไปจึงได้รู้ว่าเขาช่วยเก็บแว่นตาให้เธอไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา 


กรี๊ดดดด! มณีรินทร์ได้แต่กรีดร้องอยู่ในใจ เธอแน่ใจในความรู้สึกตัวเองแล้วว่าชอบเขา แล้วก็ชอบมากด้วย


 “อาไปก่อนนะพลอย แล้วเจอกันที่บ้าน” 

โชติโบกมือให้หลานสาว ก่อนจะเดินออกมากับยศพล โดยไม่คิดสงสัยอะไร  


“ค่ะ”

 มณีรินทร์ยืนยิ้มอยู่คนเดียว บิดตัวม้วนไปม้วนมา มองตามแผ่นหลังของอาจารย์หนุ่มจนลับสายตา 


“พี่ส่งงานเสร็จแล้ว ไปกินข้าวกัน” 

เปรมทัศมาถึงก็จับมือของคนรักไว้ แต่แปลกใจที่มณีรินทร์พยามขยับมือออก 


“คือพลอยเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่าต้องรีบไปพรีเซ้นท์งานต่อรอบบ่าย ต้องเตรียมตัวด้วย เอาไว้วันหลังนะคะพี่ปอนด์” 

เธอไม่รู้ว่าจะปฏิเสธอย่างไรจึงจะดูดีที่สุด ก็ต้องเอาเรื่องเรียนเข้ามาแอบอ้างจนได้ 


 “ไม่เป็นไรครับ วันหลังก็ได้ พลอยไปเตรียมตัวเถอะ” 

เปรมทัศยิ้มรับ ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกผิดหวังบ้างตามประสา แต่เพราะมณีรินทร์มักจะติดเรียน และเขาก็ไม่ค่อยว่าง เรื่องนี้ย่อมเข้าใจ


 “พลอยไปแล้วนะคะ”

 เธอยิ้มร่าด้วยความดีใจ เพราะจะได้ไปตามสืบเรื่องของอาจารย์หนุ่มต่อ 



 มณีรินทร์เดินออกมาที่สวนหน้าบ้าน ก่อนจะเรียกวินัยคนสวน และยังเป็นคนขับรถของบ้าน วินัยสนิทกับโชติ บางทีอาจจะรู้จักยศพลก็ได้ 

 “วินัย”


 “ครับคุณหนู” 

คนสวนวัยกลางคนวางกรรไกรตัดกิ่งลงบนพื้น 


 “รู้จักเพื่อนอาโชติที่ชื่อกายหรือเปล่า”  


 “หมอกายเหรอครับ”


 “อือ คงใช่มั้ง” 

เธอพยายามแสดงท่าทางไม่สนใจมาก กลัวจะโดนคนที่บ้านจับผิด และหากอาโชติรู้เข้าเธอต้องโดนห้ามแน่ๆ 


“ทำไมจะไม่รู้จักล่ะครับ บ้านอยู่ใกล้กันแค่นี้เอง”

 วินัยชี้ไปทางหน้าบ้าน 


“บ้านอยู่ใกล้กัน หมายความว่าบ้านเค้าอยู่แถวนี้เหรอ”

 สาวน้อยถึงกับเบิกตากว้าง สิ่งที่เธอได้ยินช่างเหลือเชื่อ ในเมื่อเธอไม่เคยเจอกับยศพลมาก่อนเลย 


 “ใช่ครับคุณหนู ถัดจากบ้านเราไปหกหลัง ว่าแต่คุณหนูอยากรู้เรื่องของคุณกายไปทำไมเหรอครับ”

 ถึงจะเป็นแค่คนสวนแต่วินัยก็อดสงสัยไม่ได้


 “ก็บังเอิญเจอที่มหาลัย ไม่ยักรู้ว่าอาโชติก็มีเพื่อนด้วย”  


“คุณโชติกับคุณกายรู้จักกันมาตั้งแต่เด็กๆแล้วครับ แต่เพราะคุณกายไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษตั้งแต่มัธยมนานๆจะกลับไทยที คุณหนูเลยไม่เคยเจอ” 


 เขาใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศมากกว่าครึ่งชีวิตซะอีก อยู่ตั้งแต่เด็กจนเรียนจบทำงาน แล้วแบบนี้ เขาจะไม่โดนพวกแหม่มฝรั่งกินไปหมดทั้งตัวแล้วเหรอ 


“คุณหนูเงียบทำไมครับ” 


 “เปล่า ฉันจะออกไปข้างนอกนะ ฝากบอกคุณแม่ด้วย” 

พอคุยกับวินัยจนรู้อะไรเกี่ยวกับยศพลขึ้นมาบ้างแล้ว ก็ยิ่งทำให้เธอเกิดอาการนอยด์ ใครๆก็รู้ว่าเด็กหัวนอกมักจะฟรีเรื่องเซ็กส์ ทั้งที่ยังไม่ได้เป็นอะไรกัน เธอก็เกิดความรู้สึกหึงหวงเขาขึ้นมาซะแล้ว


 “ครับคุณหนู” 

วินัยรับคำแบบงงๆ นานๆทีคุณหนูจะมาคุยด้วย แถมวันนี้ยังถามอะไรแปลกๆอีก


มณีรินทร์รีบมาหาขนิษฐาที่บ้าน เธออยากมีเพื่อนคุยเรื่องของยศพล แต่พอมาถึงเพื่อนสนิทของเธอกลับท้องเสียกะทันหัน จนต้องหามส่งโรงพยาบาล และที่บ้านก็ดันไม่มีใครอยู่ด้วย เธอจึงต้องมากับขนิษฐาสองคน 


“ญาติคนไข้เชิญรอด้านนอกนะคะ”

 เธอโดนห้ามไม่ให้เข้าไปด้วย ร่างบางจึงนั่งรอที่หน้าห้องตรวจด้วยความเป็นห่วงเพื่อน  


“หมอกายคะ ลืมดูชาร์จคนไข้ค่ะ” 


 มณีรินทร์หันขวับทันที ที่ได้ยินเสียงเรียกหมอกาย เธอเห็นยศพลในชุดกราวสีขาวยิ่งทำให้ใจเต้นแรง และก็เป็นแบบนี้ทุกครั้งที่ได้เจอกับเขา 

 ‘หมอกาย หมอกาย หมอกาย’ 

ในหัวของเธอมีแต่ชื่อของเขาและภาพตรงหน้า มณีรินทร์แอบเดินตามตามร่างใหญ่ของคุณหมอหนุ่มอยู่ห่างๆ จนกระทั่งเห็นเขาเดินเข้าไปในแผนกสูตินรีเวช


 “เป็นหมอสูติเองเหรอเนี่ย” 

เพียงแค่คิดว่าเขาจะเคยเห็นอะไรต่อมิอะไรของผู้หญิงมาหมดแล้ว ใบหน้าของเธอก็แดงซ่านขึ้นมา บางทีเธออาจจะอยากป่วยบ้าง แล้วก็...


 “นี่เราคิดบ้าอะไรอยู่นะ”

 เธอได้แต่ตำหนิตัวเอง แต่ถ้าอยากจะให้คุณหมอกายสุดหล่อหันมาสนใจ บางทีเธออาจจะต้องทำอะไรบางอย่าง เพื่อที่จะให้ตัวเองได้อยู่ในสายตาของเขาบ้าง



ขอกำลังใจ กดถูกใจนิยาย ให้หญิงแพรวกันด้วยน๊า

​เข้ามาพูดคุยกับหญิงแพรวได้ที่ Facebook (เพจ)

พิมพ์ตรงช่องค้นหา >> อรภาวาสิริ หญิงแพรว


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น