True_Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)
email-icon Line-icon

True Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)

ชื่อตอน : อย่าประมาท

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.9k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.พ. 2562 01:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อย่าประมาท
แบบอักษร

มหาวิทยาลัยนานาชาติ ACM

คิมไปรับเบลล์ที่บ้านเพื่อมายังมหาวิทยาลัยตามปกติ เขาพยายามไม่ทำให้เธอสงสัย เขายังคงคุยอย่างยิ้มแย้มและหยอกล้อกับเธอเหมือนปกติ

คิม : “เดี๋ยวกลางวันพี่มาทานข้าวด้วยนะคะ”

เบลล์ : “คะพี่คิม” เบลล์ยิ้มหวานให้เขา

เนย : “งอลกันไปสามสี่เดือนแล้วหายกันไปอาทิตย์เดียวกลับมาหวานกันอีกแล้วนะค่ะพี่คิม”

คิม : “ฮ่าๆ ครับ คราวนี้พี่ไม่ปล่อยแล้วนะ”

หลิน : “ก็คงอย่างนั้นมั้งคะ มือยังไม่ปล่อยเลยเนี่ยะจะเดินถึงห้องเรียนอยู่แล้ว”

เบลล์ : “จะแซวทำไม่อ่าเบลล์อายเค้านะ”

คิม : “เป็นแฟนพี่แล้วอายหรอคะ”

เนย : “ก็ดูแฟนคลับพี่สิคะ มองกันตาวาวเชียว จะเดินมากินหัวยัยเบลล์กันอยู่แล้ว”

คิม : “ลองใครมาทำสิพี่ไม่ยอมหรอก”

เบลล์ : “พี่คิมไปเรียนเถอะคะ กว่าพี่จะไปถึงคณะอีก เดี๋ยวจะเข้าเรียนสายนะคะ”

คิม : “คร๊าบบบ เดี๋ยวเที่ยงพี่จะรีบมารอพี่นะ”

เบลล์ : “คะ ได้คะ พี่รีบไปได้แล้ววว”

คิมยกมือยีหัวเธอเบาๆก่อนจะแยกตัวเดินออกไป

หลิน : “โห กลับมาคราวนี้สถานะชัดเจนมาก”

เนย : “เห้ออ รักแล้วจะทรมานตัวเองกันทำไมเกือบครึ่งปี คนสวยเพลีย”

เมื่อถึงเวลาพักกลางวันคิมก็มารับเบลไปทานข้าวด้วยกันตามที่นัดหมาย ส่วนตอนเย็นชายหนุ่มก็จะมาดักรอคนตัวเล็กของเขาทุกวัน ทั้งสองคนดำเนินชีวิตตามปกติอย่างมีความสุข

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป

บ้านคิม เวลา 19:00น.

ต๊อบ : “กูว่ามันเงียบผิดปกติหว่ะ ไม่เห็นมีอะไรน่าสงสัยเลย”

อาท : “ประมาทไม่ได้นะมึง มันอาจรอไอคิมเผลอ”

ไตเติ้ล : “เผลอตอนไหนว่ะ เช้าถึงกลางวันถึงเย็นถึง ตอนนี้สำลักความสุขจะตายอยู่แล้วมันอะ”

คิม : “เออกูก็ยังไม่มีอะไรผิดสังเกตนะ”

ต๊อบ : “หรือมันถอดใจไปแล้วว่ะเพราะรู้ว่าไอคิมเป็นแฟนน้อง”

คิม : “กูขอให้เป็นแบบนั้นเถอะ”

พรึ่บ!! มีเอกสารจำนวนหนึ่งถูกวางมาตรงหน้าพวกเขา

“พวกมึงประมาทเกินไปนึเปล่าว่ะ”

“เฮียคริส!!!” ทั้งสี่คนแทบจะประสานเสียงกัน

คริส : “ไงไอพวกตัวแสบ ไงไอเสือ”

คิม : “เฮียกลับมาเมื่อไหร่เนี่ยะ”

คริส : “สองวันแล้วก็มึงมัวแต่นอนที่คอนโดกับเฝ้าสาว เห้ยๆน่ารักมากเลยนี่หว่า”

คิม : “อะไรๆเฮียมาถึงก็กวนตีนเลยนะ”

คริส : “ถ้ามึงจะด่ากูขนาดนี้เลิกเรียกกูเฮียเถอะ”

คิม : “ตอนนี้เธอเป็นของผมไม่ใช่คู่หมายเฮียล่ะ”

คริส : “แหม่กูยังไม่ทันได้เจอคู่หมายที่ป๊าบอก มึงก็คาบไปแดกสะล่ะ มารู้ที่หลังน่ารักชิบหาย ไม่น่าชะล่าใจเลยกู”

คิม : “พอเลยเฮียพูดให้ขึ้นนะ”

คริส : “เออๆกูล้อเล่น อย่างกูต้องสวยอึ๋มเซ็กซี่ นมเป็นนมก้นเป็นก้น กูชอบแบบรู้งานขี้เกรียจสอน”

คิม : “เรื่องของเฮียเถอะจะมาบอกผมทำไม”

ต๊อบ : “ว่าแต่เฮียนี่รูปอะไรอ่ะ” เขาหยิบรูปเท่าครึ่งกระดาษA4ขึ้นมาถาม

คริส : “ป๊าส่งคนประกบไอคิมห่างๆ เจอรถคันเนี่ยะตามพวกมึงมาสองวันล่ะ”

คิม : “มันคงลงมือในไม่ช้านี้หรอก เพราะนานเข้าพ่อแม่ของเบลล์อาจจะกลับมา”

อาท : “อ่ะ ดูเริ่มตื่นเต้น”

คริส : “มันมีระยะห่างตามดูมึงอยู่ไอคิม มึงเตรียมตั้งรับได้แล้ว”

คิม : “อืมม ให้มันมาสักทีจะได้จบๆ”

ไตเติ้ล : “ไหนว่าห่วงไม่อยากให้น้องเป็นเป้า”

คิม : “ไอสัสตามขนาดนี้ กูจะห้ามมันได้มั้ย”

อาท : “เอาไงต่อเฮียคริส”

คริส : “เท่าที่กูคุยกับป๊านะ ป๊าให้การ์ดป๊าตามมันไปแต่พอการ์ดตามไปบางครั้งมันก็วนรถเข้าไปในมหาวิทยาลัยเดินปะปนเนียนกับคนอื่นปกติ”

คิม : “อยู่ในมอหรอว่ะเฮีย!”

คริส : “กูไม่ฟันธงนะ มันระวังตัวพอสมควร”

ต๊อบ : “แม่งยากอีกล่ะ คนแม่งก็แต่งตัวเหมือนกันหมดในมอ”

ไตเติ้ล : “สรุปคือมันตามมึง แต่พอรู้ตัวมันก็จะแฝงตัวไปกับสถานที่”

คิม : “กูชักหงุดหงิด”

คริส : “เดาแผนแม่งไม่ออก จะเอาน้องเข้าล่อมันก็เริ่มเสี่ยง”

คิม : “ผมไม่ยอมหรอกบอกเลย แค่นี้ก็ห่วงจะแย่”

————————————————————

3 วันผ่านไป

มหาวิทยาลัยนานาชาติ ACM

ทุกคนยังคงดำเนินชีวิตกันอย่างปกติรวมไปถึงคิมและเบลล์ วันนี้คิมมาส่งเบลล์ที่อาคารเรียนของคณะเธอ เพราะเขามีประชุมกิจกรรมจึงไม่ได้ขึ้นไปส่งเบลล์ที่ห้อง แล้วเขาก็รีบแยกกลับไปที่คณะเขา

ขณะที่เบลล์กำลังเดินขึ้นอาคาร

“อ้าวน้องเบลล์ ไม่ได้เจอกันสะนานเลยนะครับ” ชายหนุ่มทักเธอ

เบลล์ : “สวัสดีคะพี่โจ ช่วงนี้เรียนหนักหรอคะ”

โจ : “ครับปี4ก็อย่างนี้แหละ”

เบลล์ : “คะ ขนาดเบลล์ปี1ยังหนักเลย”

โจ : “อนาคตจิตแพทย์นี่ครับหนักหน่อย”

เบลล์ : “นั่นสินะคะ”

โจ : “วันนี้แฟนไม่มาส่งที่ห้องหรอครับ”

เบลล์ : “วันนี้พี่คิมมีประชุมกิจกรรมเช้าคะ”

โจ : “อ้อหรอครับ มีความสุขดีนะครับ”

เธอไม่ได้ตอบแต่ยิ้มกลับไป

เบลล์เข้ามานั่งในห้องเรียนของเธอ แต่เนื่องจากวันนี้คิมมีกิจกรรมเช้า เธอจึงมาถึงเช้ากว่าปกติ เธอนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือของเธอรอเวลาไปพลางๆ อยู่ๆก็มีนักศึกษาหญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเธอถึงในห้อง

“น้องปลายฟ้าใช่มั้ยคะ”

เบลล์ : “ใช่คะหนูเอง มีอะไรหรอคะ”

นักศึกษาหญิง : “อาจารย์กิจกรรมกำลังคัดเลือกคนร่วมกิจกรรมแบบคณะอื่นช่วงเช้านี้ อาจารย์ให้มาตามน้องปรายฟ้าไปทดสอบคัดเลือกด้วยคะ”

เบลล์ : “คัดเลือกอะไรหรอคะ”

นักศึกษาหญิง : “คัดเลือดเอ่อ..คนที่จะไปเป็นตัวแทนสัมภาษณ์เด็กที่มีปัญหาครอบครัวหน่ะ”

เบลล์ : “น่าสนใจนะคะ ก็ได้คะ”

นักศึกษาหญิง : “งั้นตามพี่มาเลยคะ อาจารย์รอแย่แล้ว”

เบลล์เดินตามนักศึกษาหญิงคนนั้นเดินลงไปบันไดฝั่งด้านหลังอาคาร ซึ่งเป็นทางเดียวกับที่เธอเคยใช้หลบหน้าคิม และเป็นทางเดียวกับที่คิมเคยบอกว่ามันอันตราย

เบลล์ : “ทำไมมาทางนี้หล่ะคะ”

นักศึกษาหญิง : “ไม่อยากเดินอ้อมหน่ะ เดินทางนี้ใกล้ดีเดี๋ยวก็ถึงแล้ว”

เบลล์เริ่มรู้สึกไม่ค่อยดีจึงคิดว่าจะขอเดินออกไปตรงทางเดินหลัก

เบลล์ : “ หนูขอลอดใต้ตึกไปเดินข้างหน้าอาคารดีกว่านะคะ ตรงนี้มันค่อนข้างอันตราย” เธอหยุดเดินแล้วกำลังจะหันกลับเพราะตรงนี้ตอนนี้เช้ามากจนไม่มีใครเดินผ่านไปมาเลย

นักศึกษาหญิง : “จะไปไหน!!!อีนี่!!”

หญิงคนนั้นวิ่งปรี่เข้ามาจิกคว้าผมของเธออย่างแรงจนเบลล์แทบหงายหลัง

เบลล์ : “โอ้ยยเจ็บบบ ปล่อยหนูนะ”

“กว่าจะพามาได้พูดจนปากเปียกปากแฉะ จะให้กูปล่อยไปง่ายๆหรอ”

เบลล์ : “แล้วต้องการอะไรจากหนู โอ้ยเจ็บบบ”

“กูอะแค่หมั่นใส้มึง แต่คนที่ต้องการตัวมึงอะไม่ใช่กูหรอก แต่กำจัดมึงให้พ้นตาแถมได้เงินด้วยนี่มันสะใจกูจริงๆ”

เบลล์ : “ปล่อยหนูเถอะ ขอร้อง” เบลล์พยายามแกะมือผู้หญิงคนนั้นออกจากการจิกผมเธอ จนเล็บไปจิกโดนหลังมือของเธอเข้า

“โอ้ย! อีนี่ฤทธิ์เยอะนัก”

เพี้ยะ!! เธอตบเบลล์ที่แก้มใส

“กูไม่ได้บอกให้มึงทำร้าย กูบอกให้พามาส่งดีๆ”

มีเสียงทุ้มของชายคนหนึ่งกำลังพูดกับหญิงสาวที่พาเธอมา

“ก้อมันจิกมือกูก่อน รีบเอามันไปให้ไกลหูไกลตาสักที ลำคานจะแย่”

เบลล์ยังไม่ทันจะหันไปมองหน้าชายคนที่มาใหม่เพราะถูกมือจิกค้างบนผมเธอ อยู่ๆเธอก็รู้สึกมีผ้ามาปิดที่ปากและจมูกเธอไม่นานทุกอย่างก็ดับวูบไป

————————————————









แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น