นินนารถ

ขอบคุณคนอ่านทุกๆคน ที่เข้ามาอ่านนิยายของนินนารถค่ะ..นิยายหลายเรื่องผ่านไปสนุกบ้างไม่สนุกบ้าง เหมือนกับข้าวที่เรากิน คงจะไม่ถูกปากทุกวัน ก็คงคละๆกันไป..ขอบคุณที่ติดตามนะคะ

ตั้งชื่อลูก NC+(อัพครบ)

ชื่อตอน : ตั้งชื่อลูก NC+(อัพครบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.3k

ความคิดเห็น : 33

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มี.ค. 2562 14:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
ตั้งชื่อลูก NC+(อัพครบ)
แบบอักษร

(ต่อจากตอนที่แล้ว)

"ที่รัก..อย่าเสียงดัง ถ้าไม่อยากให้คนทั้งบ้านตื่่น เพราะเมียเสียงดัง"

ชายหนุ่มกระซิบบอกเมียรัก แต่มือหนา สอดรั้งเขาปลดชุดนอนตัวยาวออกจากตัวเธอ กลิ่นกายหอมละมุนช่างเย้ายวน ยั่วเย้าความกระหายรักในตัวเธอเหลือเกิน เขารู้แล้วที่คำพูดบอกว่าอดเปรี้ยวไว้กินหวาน มันมักจะมีค่าแบบนี้นี่เอง

"เฮีย..อย่านะคะ"

กลีบปากแสนจะนุ่ม ถูกบดจูบครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่รู้ว่าเขาไปตายอดตายอยากมาจากไหน ชายหนุ่มคลุกวงในทันที ที่เสื้อนอนตัวยาวหลุดพ้นไป หญิงสาวสั่นสะท้านขึ้นมาเป็นระรอก เมื่อลิ้นอุ่นจัดของเขา ผละจากกลีบปากนุ่มนั้นเปลี่ยนที่มาไล้เลีย ตรงยอดทรวงสีกุหลาบของเธอ เขาดูดกลืนอย่างตะกละ ลมหายใจร้อนๆของเขา กำลังทำให้เธออ่อนระทวย ไม่มีแรงแม้แต่จะห้าม เพราะลึกๆเธอก็โหยหาเขาเหลือเกิน

"อ้าา เฮีย.."

"ครับเมียจ๋า บอกสิที่รักว่าคิดถึงเฮียอยากได้ยินคำนี้เหลือเกิน รักเฮียมั้ยคนดี?"ไม่มีเสียงตอบรับ แต่แค่เพียงการเบียดเรือนร่างอวบเข้ามา เขาก็เข้าใจแล้วว่าหัวใจสองดวงตรงกัน โหยหากันและกันแค่ไหน

"อื้อ..เฮียขา"

"ครับ..ที่รักเอายกแรกไปก่อน ค่อยตามมาสองสามนะคนดี จุ๊ฟๆๆ ทั้งหอมทั้งหวาน อ้ะ เฮียจะไม่ไหวแล้วนะ ที่รักพร้อมมั้ยคนดี"เธอพยักหน้าหงึกหงัก ชายหนุ่มทรุดกายลงต่ำเขาอยากจะให้เมียมีความสุข แบบล้นเหลืออยากให้เธอโหยหาเขาทุกค่ำคืน

"อย่าค่ะ..อ้ะ"

"เฮียอยากเห็น ทุกอย่างเป็นของเฮียที่รัก จุ๊ฟๆจ้วบๆๆ ฟอดดด ยังหอมเหมือนเดิม"เขาดูดกลืนกินสองเต้าขาว อย่างกระหายก่อนจะซุกหน้าลงมาที่หน้าท้องเนียน ถึงแม้ว่าเธอจะมีลูก แต่เธอยังสวยเต่งตึ่ง ขาวเนียนเสมอแสงไฟจากโคมไฟที่หัวเตียง ส่องสีนวลๆให้เห็นเรือนร่างอวบอิ่ม ที่กำลังพริ้วไหว บิดเป็นเกลียวเมื่อยามเขาแตะต้องสัมผัสเรื่อนร่างของเธอ คนเจ้าเล่ห์ปลุกเร้าเธออย่างหนัก

"อ้ะ เฮียอย่าค่ะ อื้อ อือๆๆ  เฮียขามันเสียว"

"ใจเย็นที่รัก จุ๊ฟๆ"หญิงสาวสะดุ้งสุดตัวเมื่อลิ้นร้ายของเขา ตวัดดูดเลียส่วนความเป็นหญิงของเธออย่างไม่รังเกียจ

"ฮะ-เฮีย อ้าาา มันเสียวที่รัก อ้าา อื้อ"เธอแอ่นสะโพกอวบอิ่มขึ้นหาเขา ร่างขาวนวลตอนนี้มีแต่รอยรักที่เขาฝากเอาไว้ อยากแสดงความเป็นเจ้าของเธอ ใครหน้าไหนก็อย่าได้มาเผยอหน้ามายุ่ง

"อร่อย...ผัวกำลังขาดใจครับ"

หญิงสาวสะดุ้งเฮือก เธอรีบหุบขาเข้าหากัน เมื่อมังกรร้ายตัวเขื่อง กำลังคืบคลานเข้ามา ความร้อนระอุเหมือนมีไฟนาบยังไงยังงั้นเลย ชายหนุ่มรวบมือทั้งสองข้างของเมียรักไว้เหนือหัว แต่คนที่ช่ำชองกำลังจะทำให้เธอคลั่ง เพราะเขาทำให้เธอเสียการควบคุม เล่นเอามังกรร้าย มาถูไถที่ถ้ำสาว หญิงสาวกัดปากตัวเอง ขณะที่เขาพยามกดท่อนลำร้อนฉ่า ยัดเยียดเข้ามาที่ร่องรักอ่อนนุ่มของเธอ หญิงสาวครางซี้ดอย่าเสียวซ่าน

"อู้ววว์ บอกมาที่รักว่ารอผัวคนเดียว"

"อื้อ...อื้อ อ้ะ เฮียมันเจ็บด้วย อึก อือ"

ชายหนุ่มก้มลงดูดกลืนสองเต้าเต่งตึง อยากให้เมียพร้อมกว่านี้ ร่างสาวไหวยะเยือก เมื่อเขากดท่อนลำตอกย้ำเข้าไปช้าๆ ก่อนจะสอดลึกเข้าไปมิดลำ เล็บแหลมของเธอ จิกเข้าที่แผ่นหลังเปลือยเปล่าของเขา ชายหนุ่มครางซี้ดเมื่อร่องรักนุ่มแน่น ดูดกลืนท่อนเอ็นยาวใหญ่ของเขาจนมิด

"ซี้ดดด เมียจ๋ายังฟิตเหมือนเดิม บอกเฮียว่าเมียรักเฮียคนเดียว อ้ะ โอ้ววว์ เฮียขยับไม่ได้ที่รัก อย่าเพิ่งบีบรัด อ้ะ ซี้ดดด"สะโพกสอบเริ่มบดอัดลงมาช้าๆ สาวเจ้าทั้งเสียวซ่านทั้งเจ็บแปลบ 

"อื่อ..เฮียขา มันเสียวที่รัก รักเฮียคนเดียวพอใจหรือยัง อื้อ"

"ผัวรู้แล้วคนดี งั้นเฮียใส่ไม่ยั้งเลยนะ อ้ะ อ้ะๆๆ"สะโพกหนั่นแน่นบดอัดลงมาถี่ยิบ สองร่างแทบจะหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว เสียงเนื้อกระทบกันแบบไม่เกรงใจ ชายหนุ่มคำรามออกมาเมื่อเมียรักขอเขา กำลังจะถึงฝั่งฝันพร้อมกันกับเขา ไม่มีเสียงพูดใดๆ มีเพียงลมหายใจสะดุดเป็นห้วงๆ

"อ้ะ ซี้ดดด อ้าาา อร้ายยย"ร่างอวบกระตุกสองสามครั้ง ขณะที่ร่างสูงบดสะโพกลงมาถี่ยิบ พร้อมกับน้ำรักขาวขุ่น ไหลทะลักเข้าท้องเมียจนหมด คนรักเมียยังตะกองกอดเธอแนบแน่น

"เฮีย..ปล่อยนะพิมพ์อึดอัด"

"ที่รัก..เฮียขออีกยกนะคนดี"คนเจ้าเล่ห์ยังไม่ยอมถอนตัวตนของเขา ออกจากน้องสาวเธอแล้วตอนนี้ก็ดูเหมือนมันจะคับแน่น พองขยายใหญ่ขึ้นอีก เขาปลุกปั่นเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ยังไม่ต้องถามว่าเมื่อไหร่เขาจะพอ

"อ้ะ..เสียว"

"งั้นก็จัดหนักให้เลยเมียจ๋า เตรียมตังชื่อลูกชายเลยดีกว่าครับ อุ้ยย...ก็มันจริงนี่นา ถ้าเฮียขยันทำการบ้านทุกวัน รับรองว่ายัยหนูมีน้องเร็วๆนี้แน่"เธอไม่ได้ตอบโต้เขาเพราะเธอเหนื่อยเกินที่จะห้ามเขาแล้ว

บทรักของคืนแต่งงานยังคงดำเนินไป จวบจนเกือบจะรุ่งสาง โจนาธานเพิ่งปล่อยให้เมียได้นอนพัก เมื่อตอนค่อนรุ่งนี่เอง เรือนร่างงดงามยังซบอยู่ที่อกเขา ชายหนุ่มลูบไล้เส้นผมอ่อนนุ่มนั้นอย่างทะนุถนอม ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาคิดถึงเธอทุกลมหายใจ หลังจากที่รอดตายมาราวมีปาฏิหาริย์

เช้าวันต่อมา

"น้องเดียร์หนูจะทานอะไรลูก เอาข้าวมั้ย?"

เด็กหญิงตัวน้อยส่ายหัว แต่สายตาเพ่งมองไปที่ห้องนอนพ่อกับแม่ ป่านนี้ทไม่แม่จ๋ากับปะป๋ายังไม่ออกมาจากห้องนอนนะ

"หนูจะกินข้าวพร้อมแม่จ๋าค่ะคุณย่า"

"แต่แม่กับปะป๋ายังไม่ตื่นนี่ลูก ย่าว่าหนูกินอะไรรองท้องก่อนนะลูก เดี๋ยวจะปวดท้องเอาย่ามีข้าวต้มด้วยนะ"

"หนูอยากกินข้าวเหนียวค่ะ"

"นั่นไงแม่ใหญ่ว่าแล้ว คงหนีไม่พ้นข้าวเหนียวแน่ๆ มาตรงนี้เลยลูก"

"ค่ะ..เอาหมูฝอยด้วย"คุณย่าแปลกใจ เห็นหลานสาวกินข้าวเหนียว แล้วรู้สึกน้องเดียร์จะชอบข้าวเหนียว เป็นชีวิตจิตใจเลยทีเดียว

"อร่อยมั้ยคะ?"

"อร่อยค่ะ..หนูชอบกินข้าวเหนียวเปล่าๆด้วยค่ะ"

"จริงหรอคะ แล้วใครทำให้กินคะ?"

"แม่ใหญ่ค่ะ ชอบทำข้าวเหนียว หนูก็กินกับหมูทอด บางทีก็ไข่ต้มใส่ซอสแม้กกี้ค่ะ"เด็กหญิงตัวน้อยนั่งหยิบข้าวเหนียวกิน จนลืมไปว่ามีใครมานั่งอยู่ข้างๆ

"ฟอดดด คิดถึงลูกจัง"

"แม่..หนูไปห้องห้องคุณย่า"

"แม่รู้แล้ว ก็เมื่อคืนลูกทิ้งแม่จ๋าไปนี่นา แล้วได้ฟังนิทานมั้ยคะ?"

"ค่ะ..คุณปู่เล่าเรื่องปะป๋าให้หนูฟังด้วยค่ะ"

"เอ้า..คุณปู่นินทาปะป๋าให้ลูกหรอเนี่ย โอ้ว..นี่คุณปู่คุณย่าคงเผาปะป๋าไม่มีชิ้นดีแน่ๆเลย ว้า..จะทำไงดีนะ?"

"ป๋าเขาพูดเรื่องดีๆของเฮียค่ะ ไม่ได้นินทาซะหน่อยหนึ่ง"แอนนี่แก้ต่างให้ผู้เป็นพ่อ

ปริ้นๆๆ โฮ่งๆๆๆ

"มีคนมาค่ะ..หนูได้ยินเสียงพี่ดุ๊กดิ๊กเห่า โฮ่งๆ"

"อาไปดูนะคะ"

"ค่ะ"

คนที่มาใหม่จอดรถเครื่องไว้หน้าบ้าน ก่อนหิ้วถุงอะไรเข้ามาในบ้านเยอะแยะ ปลัดธนายิ้มหน้าบานเมื่อเห็นคนที่เดินออกไป ตอนนี้พ่อแม่ของแอนนี่อยู่ที่นี่ เขาต้องรีบทำคะแนน

"อรุณสวัสดิ์ครับ ผมซื้อน้ำเต้าหู้มีรสใบเตยด้วยนะครับ หวานน้อยแล้วก็มีปาท่องโก๋ใส้ชาไทย สังขยาใบเตยมาด้วยครับ ทานเลยครับกำลังร้อนๆ เจ้านี้เขาใช้น้ำมันไม่ทอดซ้ำนะครับ ต้องไปเข้าคิวฮะ"

"ขายดีขนาดนั้นเลยหรอคะ?"

"ครับ..เดี๋ยวผมเทแก้วให้ดีกว่านะฮะ ไม่หวานมากดีต่อสุขภาพครับ"ปลัดธนากุลีกุจอเทน้ำเต้าหู้ใส่แก้วมาเสิร์ฟที่โต๊ะอาหาร ดูเหมือนเขาจะเอาใจพ่อแม่พร้อมทั้งพี่ชายแอนนี่มากๆ

"ขอบคุณนะปลัด แล้วมีที่เที่ยวสำหรับพวกเรามั้ย ก่อนจะกลับผมอยากจะไปเที่ยว กว่าเราจะได้มาอีกก็คงจะอีกนาน"มันจะเป็นการบอกลายังไงยังงั้นเลย เควินสังเกตว่าปลัดธนาจะชะงักไป เมื่อบอกว่าจะไม่มาที่นี่อีกแล้ว

"ก็จะมีที่เที่ยวฮะ แต่ถ้าอยากจะเห็นแบบบรรยากาศที่หนาวเย็น ก็ต้องไปที่ดอยอ่างขางครับ  รับรองว่าเย็นจับขั้วหัวใจก็ต้องไปกางเต๊นท์นอนครับ หมอกหนามากแต่ข้าวของก็ราคาค่อนข้างเอาเรื่องอยู่ แต่ถ้าจะไปค้างคืนผมขอแนะนำที่ใกล้ๆเลยฮะ ผมมีเพื่อนและเขาก็มีบ้านพักอยู่ เลยไปอีกนิดหน่อยก็จะเป็นเชียงดาวครับ"

"อืม..น่าสนนะ ไหนๆเราก็มาแล้ว แต่อย่าให้เสียเที่ยว เกิดใครเขาถามล่ะก็บอกว่าไม่รู้ อายเขาตายเลยล่ะ"เควินกับภรรยาเห็นด้วย

"อร่อยนะคะ เป็นน้ำเต้าหู้สีเขียวน้องเดียร์ ดูดเลยจ่ะอาป้อนเอง"

"มันร้อนมั้ยคะ?"

"ไม่เลยค่ะ กำลังอุ่นๆนะ"ปากเล็กดูดกินน้ำเต้าหู้อย่างอร่อย

"ระวังลูกเดือยจะเข้าคอน้องนะลูก แม่ว่ายกแก้วกินเถอะจ่ะ อันตรายออกกินแบบนั้นนะ"

"หนูใช้ช้อนตักกินก็ได้ค่ะ"

"จ่ะ..เก่งนะเนี่ยลูกใครนะ?"

"ลูกแม่จ๋าค่ะ"

"เอ้า..แล้วพ่อล่ะครับ ลูกไม่มีพ่อหรอครับ?"

"มีค่ะ..หน้าดุๆคนนี้ไงคะ"

ผู้ใหญ่หัวเราะหึหึ เด็กคงไม่โกหกแน่ เพราะปะป๋าเธอหน้าดุชะมัด ลูกน้องทั้งสองที่ยังเก็บข้าวของ ได้ยินเข้าอยากจะหัวเราะเสียงดังๆ เฮียโจแพ้เมียแพ้ลูกอย่างราบคาบ ต่อให้ดุแค่ไหนถ้าเป็นเมียกับลูก ก็ไม่กล้าหือ

"ใครบอกว่าปะป๋าดุครับ ไม่ดุเลยสักนิดเดียวถามแม่จ๋าเลยดีกว่า"เฮียโจโบ้ยให้ลูกสาวไปถามแม่

"แม่จ๋าว่าลูกพูดจริงค่ะ หนูอิ่มหรือยังคะ?" 

พิมพ์แอบค้อนสามีวงใหญ่ เขาชอบเอาลูกมาอ้างทุกเรื่อง แล้วดูสองพ่อลูกก็เข้ากันได้ดีอีกต่างหาก

"คิกๆปะป๋าทำหน้าบึ้งด้วยค่ะ"

"ใช่ค่ะอาว่าปะป๋าหนูจะเริ่มแก่แล้วค่ะ จริงนะคะเฮียอย่าทำหน้าย่นสิ หมดหล่อกันพอดี"พอได้น้องสาวพูดแบบนั้น เฮียโจหันไปอ้อนคนข้างกายทันที

"จริงหรือที่รัก..?"

"ค่ะ..ชอบทำหน้าแบบนั้นทำไมคะ?"

"โอ้ยย..หมั่นไส้แม่จะไปอาบน้ำแล้ว อากาศเย็นดีจัง ถ้าเราจะไปดอยอ่างขาง อย่างที่ปลัดว่านะแม่คิดสภาพคงจะมีไอหมอกขาวๆ นี่ถ้าตาแพทมาด้วยนะรับรองว่าต้องชอบ"

"คุณย่าจะอาบน้ำหรอคะ หนาวนะ"

"แต่เรามีเครื่องทำน้ำอุ่นนี่ลูก ย่าว่าเราไปอาบน้ำดีกว่านะ ไปกับย่ามั้ย?"เด็กหญิงตัวน้อยส่ายหัว

"หนูจะให้แม่จ๋าอาบให้ค่ะ"

"ตามใจจ่ะ.."คุณย่าดูเหมือนจะน้อยใจ แต่ก็พยายามจะเข้าใจ และต้องให้เวลาหลานสาวหน่อย แค่เมื่อคืนน้องเดียร์ยอมมาให้นอนกอด ก็นับว่าดีที่สุดแล้ว

"หนูรักปะป๋ามั้ยครับ?"

"รักค่ะ"

"แล้วถ้าหนูต้องมีน้องอีกคน หรือสองคนหรือสามคน หนูจะรักมั้ยลูก"เฮียโจชั่งใจอยู่ กว่าจะพูดออกมา กลัวว่าลูกสาวตัวน้อยจะรับไม่ได้ เธอเคยเป็นหนึ่งมาตลอด แต่พอมีน้องขึ้นมาเกรงว่าจะอิจฉาน้อง

"น้องตัวเล็กๆหรอคะ?"

"ใช่แล้ว ก็น้องของหนูไงครับ"

"แม่จ๋าจะมีน้องให้หนูหรอคะ แล้วน้องก็ต้องอยู่ในนี้ใช่มั้ยคะ?"น้องเดียร์แปิดเสื้อแม่ขึ้นมา เอาหูแนบลงไปที่หน้าท้องขาวเนียนของแม่จ๋า คนเป็นพ่อแอบกลืนน้ำลาย พิมพ์ต้องดึงลูกน้อยมากอดไว้ เพราะเกลียดสายตาหื่นๆนั้นเหลือเกิน

"ปะป๋าขี้โม้ค่ะน้องยังไม่มีตอนนี้หรอกค่ะ"

"จริงด้วยค่ะปะป๋าโม้..แล้วโม้คืออะไรคะ?"

"ก็พูดเยอะไงคะ เหมือนหนูไง"

"แม่จ๋าว่าหนูขี้โม้หรอคะ งั้นหนูก็ต้องกอดปะป๋าจริงมั้ยคะ?"ผู้เป็นพ่อหอมลูกสาวฟอดใหญ่ยิ้มแก้มแทบแตก เพราะได้ใจลูกสาวเต็มๆ

"ปะป๋าหนูนะเจ้าเล่ห์รู้มั้ยคะ?"

"พิมพ์.."

"เจ้าเล่ห์คืออะไรคะ?"

"แม่จ๋าของลูกพูดเล่นนะครับ ฟอดดด วันนี้ให้ปะป๋าสระผมให้มั้ย ปะป๋ามือเบานะแล้วจะใช้ครีมนวดๆให้ด้วย"

"จริงนะคะ?"

"แน่นอนครับลูกจ๋า"

"งั้นแม่จ๋าขอไปคุยกับแม่ใหญ่ก่อนนะคะ ลูกจะไปด้วยมั้ย?"น้องเดียร์ลังเล

"ไปค่ะ.."

"เอ้า..ได้ไงครับเมื่อกี้ยังบอกรักปะป๋าอยู่เลย ที่รักจ๋า.."เฮียโจรีบอ้อนเมียทันที ก่อนจะคว้าลูกสาวมาอุ้มไว้ในอ้อมแขน

"แม่จ๋ารีบไปค่ะ หนูไม่ต้องเดินเลยสบายสุด"

"ชอบใช่มั้ย?"

"ค่ะ..อุ้มหนูไปไกลๆเลยนะคะ ไปหาคุณย่าที่หน้าบ้านเลยค่ะ"

"จัดให้เลยสาวน้อย อีกหน่อยพอเรามีน้องนะ ปะป๋าต้องไปฝึกอุ้มสองมือเลย"

"เราจะมีน้องสองคนหรอคะ"นั่นสินะ ถ้ามีแฝดได้ก็เหมือนได้โชคสองชั้นเลย

"ก็ปะป๋าต้องอุ้มหนูด้วยไงครับ"

"หนูโตแล้วค่ะ หนูก็ต้องเดินเองให้ปะป๋าอุ้มน้องก็พอค่ะ"พอเท้าเหยียบพื้น น้องเดียร์ก็ปรี่เข้าหาดุ๊กดิ๊กทันที เจ้าสุนัขตัวโตก็ทรุดตัวลงนอนให้หนูน้อยเกาคออย่างน่ารัก มันหลับตาพริ้มดูท่าทางจะมีความสุขมากด้วย

"แม่ดีใจนะที่ลูกตามหาหลานแม่เจอ ตอนนี้เขาอายุยังน้อยการยอมรับได้ ไม่ได้ยากแต่ถ้ายัยหนูโตขึ้นกว่านี้ อย่าว่าแต่ลูกเลยแม้แต่เมีย ก็คงไม่ยอมรับ"

"ใช่ป๋าว่ามันอาจจะสายไป"

"ครับแม่ ตอนนี้ป๋ากับแม่เตรียมตั้งชื่อหลานได้เลยฮะ ต้องเตรียมไว้สองชื่อนะฮะ เพราะลูกผมน่าจะเป็นแฝด ไม่ได้โม้นะครับแล้วแม่จะต้องอึ้ง เมื่อถึงเวลานั้น"

"ใช่ทุกคนก็หวังอยู่นะไอ้เสือ อย่าให้พ่อแม่ต้องรอเก้อล่ะ"

"ไม่แน่นอนครับ"

"ย่ะ..อย่าดีแต่พูดก็แล้วกัน ยัยหนูไปเดินเล่นกันลูก ย่าอยากเห็นกล้วยน้ำว้าลูกโตๆของแม่ใหญ่จ่ะ อุ้ย..ไปล้างมือเร็วเดี๋ยวขนหมาก็เข้าจมูกหรอก"

"ค่ะ..มันหลับแล้วค่ะ"

"จ่ะ..ย่าพาไปล้างมือนะ"

"ค่ะคุณย่าไปเร็วค่ะ หนูปวดฉี่"

เด็กน้อยวิ่งนำหน้าเข้าบ้านไปแล้ว เควินเห็นแววตาแห่งความสุขของลูกชาย แล้วคนเป็นพ่อเป็นแม่คงไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว สองปีที่ผ่านมาโจนาธานจมอยู่กับความทุกข์ เมื่อเขาตัดสินใจเล่าเรื่องราวต่างๆให้พ่อแม่ฟัง สร้างความตกใจใหพ่อแม่ไม่น้อยเหมือนกัน เรียกว่ามารดาแทบช้อคไปเลย

​"พิมพ์..เพื่อความสุขของลูก และหลานของแม่มันนานเหลือเกินลูก ที่เราต้องเจียมเนื้อตัวตัว แต่ตอนนี้มันถึงเวลาที่เรา ต้องยกความทุกข์นั้นทิ้งไปซะ ไปเถอะลูกไปเปิดหูเปิดตา เปิดใจรับความสว่างไสวเข้ามาในชีวิต ยัยหนูจะได้ไปพบปู่ย่าทวดของเขา"

​"แล้วบ้านล่ะคะ?"

"แม่กานดา กับกำนันเขาจะมาดูแลให้ ส่วนเจ้าดุ๊กดิ๊กนั่นปลัดธนาเขาจะดูแลให้ เขารับปากแม่แล้วตั้งแต่เมื่อวาน"

"แม่คุยกับพี่ธนาหรอคะ?"

"ใช่ลูก ก็ก็พ่อแม่ของเฮียโจเขาขอให้แม่ไปด้วย แต่แม่ก็บอกว่าขอคุยกับพิมพ์ก่อน ทุกอย่างให้มันผ่านไปนะลูก เริ่มต้นใหม่ซะทีอย่างที่แม่บอก มีอะไรค่อยคุยกัน ค่อยปรับตัวกันไปสงสารลูก หลานแม่น่ารักเขาว่านอนสอนง่าย แม่ไม่ว่าถ้าพิมพ์จะท้องอีก คุณปู่คุณย่าเขาคงอยากมีหลาน"

"แม่ว่าจะดีหรอคะ?"

"พิมพ์..ลูกยังลังเลอะไรอีก ในเมื่อเราแต่งงานแล้วจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมาย ทุกอย่างไม่น่ากังวล หรือวิตกอะไรเลย คราวนี้ลูกต้องเข้มแข็งเพื่อครอบครัว เพื่อหลานแม่ที่จะมาในไม่ช้า พ่อคงดีใจที่ลูกเป็นฝั่งเป็นฝา เราไม่เคยคิดร้ายกับใคร แม่ขอให้สิ่งดีๆที่แม่ได้ทำไว้ ส่งผลให้ลูกกับทุกๆคนมีความสุขเถอะนะ"

"ขอบคุณค่ะแม่ แล้วอย่าร้องไห้คิดถึงบ้านนะคะ"พิมพ์เย้ามารดาเล่น

​"ถ้าเป็นเมื่อก่อนแม่คงจะห่วงหน้า พะวงหลังแต่ตอนนี้ไม่แล้วจ่ะ ไปไหนไปกันแม่พร้อม"

​"แม่ใหญ่ขา..หนูจะกินนมหนูง่วง"หลานสาวตัวน้อยวิ่งมากอดคอ ก่อนจะเอี้ยวตัวมานั่งตัก

"นั่นไงข้าวเหนียวทำพิษแล้วสิ ถ้าเราไปบ้านปะป๋า จะมีข้าวเหนียวให้กินมั้ยนะ?"

"หนูก็กินข้าวสวยได้ค่ะ แต่ว่าต้องเอาหมูฝอยไปด้วยนะ"

"ห่วงกินอย่างเดียวเลยนะเรา"

"ก็หนูหิวนี่คะ"น้องเดียร์กอดแม่ใหญ่แนบแน่น ยิ่งนับวันก็ยิ่งอ้อน แต่ไม่เคยอยากจะได้อะไร

"พี่พิมพ์คะ คุณปลัดบอกว่าจะพาเราไปทางมื้อเที่ยง ที่ริมเขื่อนค่ะ"

"พี่ว่าไปซื้อมากินดีกว่ามั้ย ตรงนั้นมีไก่ย่างส้มตำรสเด็ด เขาชื่อไก่ย่างวิเชียร คนอีสานแท้ๆขาย คราวนี้เจ้าตัวแสบจะได้กินไก่ย่าง กับข้าวเหนียวสมใจแน่เลย"

"เอางั้นก็ได้ค่ะ คุณปลัดได้ยินแล้วใช่มั้ยคะ?"

"ครับ..งั้นก็เชิญครับคุณแอนนี่"

"ค่ะ..ขับรถดีๆนะคะ"

"ครับผมเอาแบบนุ่มนวล เหมือนนั่งอยู่บนปุยเมฆเลยมั้ยครับ?"

"แล้วทำได้มั้ยล่ะคะ ถ้าทำไม่ได้ก็ไม่ต้องโม้ค่ะ"

สองสามีสบตากันเมื่อลูกสาว เดินไปขึ้นรถพร้อมปลัดหนุ่ม เพิ่งจะมาแต่งลูกสะใภ้คราวนี้คงจะเป็นลูกสาวที่ถูกชายหนุ่มมาจีบ แล้วถ้าปลัดธนามาขอแอนนี่แต่งงาน แล้วสามีภรรยาจะว่ายังไง

​"คุณคิดอะไรหรือ อย่าบอกนะว่า..."

​"เปล่าหรอก แอนนี่เคยพูดว่าถ้าปลัดเขาชอบลูกเราจริง เขาต้องตามแอนนี่ไปอยู่ที่นิวยอร์กได้ ก็แล้วแต่ลูกเมื่อก่อนคุณแม่ทำให้ฉัน เกือบจะกลายเป็นคนก้าวร้าว แต่แค่อธิบายให้ท่านเข้าใจเท่านั้น"

"ช่างเถอะลูกมีความสุขก็พอ"

เจนิสสาเห็นด้วยกับสิ่งที่สามีพูด แต่ต้องรอดูกันต่อไปว่า สองคนนั้นจะคบกันจริงจังแค่ไหน เธอไม่สนใจเรื่องฐานะแล้วจิตใจของลูก อะไรที่เป็นความสุขของลูก คนเป็นพ่อเป็นแม่น่าจะคิดถึงเป็นสิ่งแรก แต่ต้องรู้แน่นอนว่าปลัดธนานั้นโสดแน่นอน ถ้ามีเมียอยู่แล้วครอบครัวเธอคงไม่ยอม เพราะยอมรับไม่ได้ กับเรื่องผิดผัวผิดเมียคนอื่น มันเป็นเรื่องที่ผิดศีลธรรมจรรยา ที่คนดีๆเขาไม่ทำกัน





มันอยู่ที่การอบรมเลี้ยงดูค่ะ คนเราต้องแยกขาวกับดำให้ออก ไรท์เห็นด้วยกับแม่หมวยเล็กนะ ขอให้สมหวังนะคะพี่ธนา..เจอกันตอนหน้าจ้า📌📌📌


ความคิดเห็น