ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 60 :: ขนส่งหัวใจถึงปลายทางแล้วครับ END

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 60 :: ขนส่งหัวใจถึงปลายทางแล้วครับ END

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.4k

ความคิดเห็น : 41

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2562 19:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 60 :: ขนส่งหัวใจถึงปลายทางแล้วครับ END
แบบอักษร

หลังจากอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยผมกับพี่สิงฆ์พากันแต่งตัวแล้วลงมาข้างล่างเพื่อรับประทานอาหารมื้อเย็นพร้อมกับทุกๆคนแต่รอบนี้ดูท่าจะไม่มีพ่อพี่สิงฆ์เพราะไซต์งานที่พ่อพี่สิงฆ์คุมเกิดปัญหาเล็กน้อย คุณพ่อเลยต้องอยู่จัดการ แอบเสียดายเหมือนกันที่พ่อไม่อยู่อะ มันเหมือนขาดอะไรไปเพราะตามปกติพ่อพี่สิงฆ์จะแซวผมบ้าง กัดลูกชายบ้าง พอไม่มีเสียงพ่อมันก็เหงาๆเหมือนกัน

"นี่เฮียบังคับให้พี่แคตใส่เสื้อตัวนี้สินะ"

น้องนกยูงทักขึ้นขณะเราสี่คนนั่งเล่นที่ห้องนั่งเล่นส่วนคุณแม่ขอตัวขึ้นห้องไปแล้ว ผมมองหน้าน้องนกยูงก่อนก้มมองเสื้อที่ผมใส่แล้วพยักหน้าหงึกๆ

"ถูกเผงเลยนกยูง! พี่ก็เอาชุดมานะแต่เฮียเราบังคับให้ใส่อะ"

"พี่แคตช่างไม่รู้อะไรบ้างเลยว่าเวลาเหล่าเมียๆผู้ชายเวลาใส่เสื้อเชิ้ตตัวเดียวอะ เวลาเข้ากิจกรรมร่วมจังหวะมันเซ็กซี่แค่ไหน ไม่เชื่อพี่ดูนี่สิ"

น้องหงส์เสริมทัพซ้ำยังเปิดรูปการ์ตูนให้ผมดู ผมเริ่มหน้าร้อนนิดๆตอนเห็นรูปที่น้องหงส์ให้ดูมันเป็นรูปการ์ตูนญี่ปุ่นตัวละครชายที่ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหญ่ๆ นอนหน้าแดง สาบเสื้อแยกออก ตุ่มไตสีชมพูมีรอยกัด หน้าท้องมีคราบน้ำสีขุ่นๆไม่ต้องบอกก็ว่าผ่านอะไรมา

"เห็นไหมคะว่าเซ็กซี่แค่ไหน!"

น้องหงส์ย้ำแถมเปิดรูปอื่นๆให้ดูอีก ผมนี่หน้าแดงแล้วร้อนแปลกๆพอเหลือบสายตามองพี่สิงฆ์ที่นั่งเงียบๆก็ต้องเข้าใจความหมายเพราะสายตาและรอยยิ้มของพี่มันคือใช่ คืนนี้กูเสร็จมันแน่ๆ TT

"คืนนี้อยากดูหนังยาวๆจัง น้องหงส์กับนกยูงอยู่ด้วยกันไหม?"

ผมต้องหาทางพาถ้ำน้อยๆของผมพักผ่อนแต่ดูเหมือนมันจะไม่เป็นแบบนั้นเพราะน้องๆเลือกที่จะเข้าข้างพี่ชายของตัวเอง

"ขอโทษนะคะ เรื่องแบบนี้เด็กๆจะไม่ยุ่ง"

น้องหงส์ว่าก่อนสองสาวจะลุกขึ้นยืนมือกุมประสานแล้วก้มหัวเล็กน้อยก่อนเดนิจากไปแต่ก่อนออกจากห้องนั่งเล่นมีการเลี้ยวไปไฮไฟว์กับพี่ชายด้วยจ้า เอาเล้ยยย ตามใจพวกเธอเลยยยย T^T

"หึๆ ว้าา สงสารจังคนโดนทิ้งเนี่ย"

เสียงกวนๆของพี่สิงฆ์ลอยขึ้นหลังน้องๆออกไปแล้ว ผมมองพี่มันตาขวางแล้วคว้าหมอนอิงปาใส่หน้าแต่พี่มันรับได้

"ไม่รู้ล่ะยังไงก็ไม่ยอมให้ทำอะ"

"แต่สุดท้ายก็ร้องขอเองไม่ใช่หรอเราอะ?"

"ไม่โว้ยยยย"

ถลึงตาใส่ก่อนนั่งเบะปากเป็นสะพานโค้งเมื่อพี่มันหัวเราะลั่นบ้าน ก็พอเข้าใจว่าพี่มันหื่นแต่ทำไมมันหื่นมากมายเกินที่ผมจะรับไหวได้ก็ไม่รู้ นี่ถ้าผมเป็นผู้หญิงผมคงท้องต้นปีท้ายปีอะจริง

พอดูหนังนั่งเล่นจนพอใจก็พากันปิดทีวีแล้วขึ้นห้อง ผมพยายามเดินรั้งท้ายส่วนพี่สิงฆ์เดินนำหน้า พี่มันขำจนไหลสั่นเพราะผมระวังตัวแจ ถ้ารู้เป็นงี้ผมจะเขียนสัญญาเสียตัวเมื่อผมอายุยี่สิบห้าจริงๆอะ เอาให้ลงแดงตายห่าไปเลย

"อ้อ ล็อคห้องด้วยนะถ้าไม่ล็อคระวังแม่เปิดมาเจอ"

เข้ามาปุ๊บก็กวนตีนปั๊บ ผมทำปากล้อเลียนก่อนกดล็อคห้องตามที่พี่มันบอก ผมจะไม่ล็อคก็กลัวแม่เปิดมาจริงๆกลัวเสียงหลุดด้วย เอ๊ะ แล้วผมจะกลัวทำไมอะถ้าผมมั่นใจว่าผมต้องกำราบพี่มันได้แน่ๆแต่ดูจากพี่สิงฆ์ที่ตอนนี้นอนบนเตียงมองผมยิ้มๆแล้ว ไม่ น่า รอด รู้สึกแบบนั้นเลยแฮะ

"มานอนได้แล้วที่รัก"

"ป ปิดไฟก่อนเนอะ"

"ปิดไม่ปิดพี่ก็เล็งถูก"

ว่าแล้วยักคิ้วให้อีก สลิปเปอร์ที่เท้าแทบบินไปเกาะหน้าพี่มัน ผมถอนหายใจก่อนเดินไปที่เตียงแล้วนั่งขัดสมาธิลงพร้อมมองหน้าพี่มัน

"ยังไงก็ไม่รอดสินะ?"

"ของมันแน่อยู่แล้ว"

พูดจบฝ่ามือใหญ่ก็คว้าข้อมือผมไปจับแล้วดึงไม่แรงแต่มันก็ไม่เบาทำเอาผมลอยวืดไปแปะบนอกกว้าง เราสบตากันนิ่งๆแต่ในแววตาพี่มันนี่เหมือนถอดเสื้อผ้าผมออกละอะ

"น่ารักจังวะ หลงไม่ไหวแล้วนะเมียร์"

"ไม่ได้ อื้ออ..."

จะบอกว่าไม่ได้น่ารักแต่ปากพี่สิงฆ์ก็ทำหน้าที่ไวเหลือเกิน ไม่ทันจะข้ามวินาทีพี่สิงฆ์ก็จูบผมแล้วแถมสองแขนแกร่งยังขยับรัดเอวผมแน่น ผมเลื่อนฝ่ามือขึ้นจิกไหล่กว้างแล้วจูบตอบพี่มันอย่างช่วยไม่ได้ อะ ยอมรับก็ได้ว่ามีหวิวๆนิดนึงพอหวิวๆสยิวหน่อยใจผมก็ไปล่ะ

"อะ พ พี่สิงฆ์ เดี๋ยวดิ..."

ผมถอนจูบออกเมื่อพี่มันเลื่อนฝ่ามือทั้งสองข้างมาที่ก้นแล้วขยำอย่างกับนวดแป้ง พี่มันไม่สนใจคำพูดของผมเลยอะ สองมือขยำแก้มก้นไม่พอ ปากคลอเคลียแก้มแล้วลงมาที่ลำคอ ผมเงยหน้าขึ้นก่อนร้องเจ็บเพราะพี่สิงฆ์มันดูดคอผมแรงมากจริงๆ

พรึ่บ! ตุบ!

"โอ้ย! เจ็บ! พี่มึ๊งงง!"

ทันทีที่พี่สิงฆ์พลิกตัวขึ้นมาอยู่ด้านบนแทนมันก็อ้าปากงับเข้าที่ต้นคอแล้วดูดเต็มแรง ผมกัดปากน้ำตาคลอเบ้า ไอ้แรงดูดไม่เท่าไหร่แต่แรงกัดนี่กัดเต็มฟันเหมือนหมาเลยนะ!

"โทษที...พี่อดใจไม่ไหวน่ะ"

พอผละปากออกจากคอผมก็พูดด้วยน้ำเสียงแผ่วๆก่อนสัมผัสเย็นชื้นจากลิ้นหนาจะเลียที่รอยกัดแล้วพรมจูบลงไปเรื่อยๆ

"พ พี่สิงฆ์ มันเสียว อื้ออ"

เกร็งมือเกร็งเท้าเต็มที่เมื่อยอดอกถูกลิ้นชื้นๆเลียผ่านเนื้อผ้าแล้วกัดดึงเบาสลับหนักจนผมต้องแอ่นอกตามแรง พี่สิงฆ์ยังคงเล่นมันเรื่อยๆอย่างไม่รู้เบื่อ สองมือก็ขยำก้นผมไม่ห่าง ผมหอบหายใจแล้วยกมือปิดหน้ากัดปากจนเจ็บ สัมผัสจากพี่สิงฆ์มันหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆและมันไม่ได้รีบเร่งหรือรุนแรงเหมือนครั้งก่อนๆที่ทำกันมาเพราะรอบนี้พี่มันค่อยเป็นค่อยไป

"ใจเต้นแรงจังนะ"

พี่มันพูดเสียงขำแล้วเลียยอดอกข้างเดิมก่อนจะงับเต็มแรงพร้อมๆกับยอดอกอีกข้างถูกสะกิดด้วยปลายนิ้ว ผมสั่นสะท้านไปทั้งตัวและรับรู้ได้ว่าแคตน้อยของผมมันเริ่มแข็งแล้ว

"อึก อื้ออ อ่ะ อ๊ะ พี่สิงฆ์ พอแล้ว อื้ออ"

ผมร้องบอกเพราะผมทนไม่ไหวแล้วอะ ผมเสียวจนใจจะขาดแต่พี่มันยังคงเล่นกับยอดอกผมเรื่อยๆแต่ไม่ทันไรก็ต้องสะท้านจิกเท้าลงบนเตียง สองมือกำแน่นเพราะแคตน้อยถูกมือใหญ่อีกข้างสัมผัสแม้จะสัมผัสผ่านเนื้อผ้าแต่แบบนี้มันยิ่งเสียว เนื้อผ้ามันเสียดสีอะ มันเสียวหนักกว่าเดิมอีก

"ปลดกระดุมให้พี่หน่อยสิ"

น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยบอก ผมจำต้องขยับมือสั่นๆของตัวเองมาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตามที่พี่มันต้องการ รอยยิ้มทะเล้นๆถูกส่งมา ผมหลบตาพี่มันแล้วยกแขนปิดหน้าตามเดิมเมื่อปลดกระดุมจนหมดห้าเม็ด(ไม่นับเม็ดที่ปกเสื้อเพราะไม่ได้ติด)

สัมผัสเย็นชื้นจากลิ้นแตะลงบนยอดอกอีกครั้งพร้อมกับอีกข้างที่ถูกขยี้ด้วยปลายนิ้วโป้ง พี่มันทั้งกดถูขึ้นลงแล้วคลึงหมุนสะกิดเขี่ยถี่ๆ ข้างที่ถูกเลียก็ถูกดูดเม้มและกัดดึงจนผมแทบบ้า อกแอ่นขึ้นแล้วขึ้นอีกจนปวดหลังแต่ถึงแบบนั้น...ผมก็เสียวเกินที่จะบอกหรือต่อให้บอกคิดหรอว่าพี่มันจะหยุด?

จุ้บ จุ้บ

พอพี่มันทำกับยอดอกผมจนพอใจแล้ว ริมฝีปากหนาก็พรมจูบลงมาเรื่อยๆแถมมีเสียงน่าอายดังเป็นระยะๆ ผมหดเกร็งหน้าท้องยามลิ้นเปียกๆแหย่สะดือ ผมจิกหัวพี่มันทันทีแล้วออกแรงดึงให้ห่างจากสะดือผม จุดนี้พอโดนสัมผัสมันก็เสียวอิ๊บอ๋ายเลยนะ

"พ พอแล้ว! ถ้าจะทำก็ทำสักทีเถอะ โอ้ย! ไอ้พี่มึง!"

ผงกหัวขึ้นมองเคืองๆที่อยู่ๆมันกัดหน้าท้องผมเต็มแรง แต่แทนที่จะสำนึกกลับทำหน้าทะลึ่ง สองมือใหญ่จับขอบกางเกงที่ผมใส่แล้วดึงรวดเดียวลงไปกองที่เข่าทั้งตัวนอกตัวใน แคตน้อยดีดเด้งป๊ะเข้ากับหน้าพี่มัน ผมอายจนต้องทิ้งหัวลงหมอนตามเดิม

"ฮื่อออ! พี่สิงฆ์..."

อายได้ไม่ครบสามสิบวิก็ต้องสะท้านจนแทบถึงปลายทางเมื่อแคตน้อยถูกลิ้นชื้นๆสัมผัสแถมยังเลียขึ้นมาจนถึงส่วนหัวแล้วค่อยๆครอบคลุมมันด้วยโพรงปากอุ่นร้อน ผมน้ำตาคลอเบ้าเลย มันเสียวจนอธิบายความรู้สึกไม่ถูก ใจเต้นแรงจนแทบคลั่ง ขนลุกไปทั้งตัวพอพี่สิงฆ์เริ่มขยับปากรูดขึ้นรูดลง ผมก็ส่งเสียงน่าอายออกมาไม่หยุด ตามขมับมีเม็ดเหงื่อซึมจนชุ่ม ลมหายใจหอบกระเส่า สองขาเหยียดเข้าเหยียดออก สองมือจิกกลุ่มผมพี่มันแน่น

"ฮึกก อื้ออ ฮ่าา พี่ อืออ สิงฆ์..."

แอ่นตัวขึ้นเล็กน้อยก่อนผละมือมาจิกหมอนที่หนุนอยู่ จิกจนเจ็บมือแต่มันก็ยังระบายความเสียวนี้ไม่ได้ พี่สิงฆ์ทำเร็วขึ้นเรื่อยๆก่อนจะจับขาข้างนึงของผมพาดบ่า มือใหญ่ลูบต้นขาวนไปวนมาจนผมขนลุกอีกรอบ ผมเกร็งเท้าเกร็งขาจนแทบจะหนีบหัวพี่มันเลยก็ว่าได้

"อ่าาา..."

และแล้วผมก็มาถึงฝั่งโดยปลดปล่อยมันทั้งหมดในปากพี่สิงฆ์ ผมหอบหายใจแต่ไม่ทันได้พัก พี่สิงฆ์ก็ยกขาข้างที่พาดบ่าขึ้นบิดมาอีกฝั่งเพื่อที่จะสัมผัสกับก้นผม ผมเลยนอนคว่ำมันซะพลางสอดแขนสองข้างกอดหมอนที่หนุนอยู่ ใบหน้าตะแคงแนบกับหมอน ไหนคนที่บอกจะไม่ให้ทำ ไหนคนที่บอกจะไม่ยอม ไหนคนที่บอกจะให้ถ่ำพักแล้วที่ผ่านมันคืออะไรหะไอ้แคต!? TT

[สิงฆ์]

ผมล่ะเอ็นดูน้องจริงๆ ตอนแรกยืนกรานว่าไม่ยอม ไม่ให้ทำแต่ตอนนี้กลับนอนหอบกระเส่าเซ็กซี่สุดๆ ผมมองก้นขาวๆตรงหน้าแล้วจัดการดึงกางเกงที่กองอยู่ตรงเข่าออกไปนอนบนพื้นห้อง สองมือกดขยำแก้มก้นทั้งสองแล้วค่อยๆแหวกออกจากนั้นค่อนบ้วนน้ำรักของน้องลงไปแต่บางส่วนผมก็กลืนมันลงคอ

"อ่ะ อ๊าา อื้ออ..."

น้องตัวสั่นยามผมสอดนิ้วเข้าไปในถ้ำ เราห่างเรื่องอย่างว่ามาได้หลายวันแล้วตั้งแต่น้องป่วยตอนนี้ผมเลยรู้สึกว่ามันแน่นและกระชับให้ความรู้สึกเหมือนครั้งแรกที่ได้ทำ ผมกดนิ้วทั้งสองเข้าไปจนสุดความยาวแล้วค่อยๆหมุนนิ้วสลับกดควานผนังอ่อนด้านใน ด้านในถ้ำตอดรัดนิ้วผมตุบๆ เจ้าของถ้ำก็คอยส่งเสียงน่ารักๆออกมาเป็นระยะ สะโพกมนขยับหนีบ้างเข้าหาบ้างจนผมอดไม่ไหวต้องก้มลงกัดแก้มก้นอวบๆนี่อย่างมันเขี้ยว

"เจ็บ! จะกัดทำไม!"

น้องผงกหัวขึ้นจากหมอนแล้วหันหน้ามาเหวี่ยงใส่ ผมยิ้มให้ก่อนกดนิ้วลงไปลึกทำเอาเจ้าตัวหน้าฟุบลงหมอนแล้วด่าผมเสียงเบาสลับกับเสียงคราง พอช่องทางนุ่มและขยายพอสมควรแล้วผมถึงดึงนิ้วออกมาก่อนจัดการกับกางเกงที่ใส่อยู่ ผมแค่รั้งมันลงมาเล็กน้อยพอให้เจ้าลูกชายได้ออกสู่โลกกว้าง

ผมโน้มตัวลงไปกอดน้องพลางขยับให้งูสิง(ฆ์)ของผมสอดเข้าร่องก้นแล้วค่อยๆสอบสะโพกเนิบๆระหว่างนั้นผมก็คลอเคลียกับแก้มน้อง คอน้องและท้ายทอยขาวๆ น้องครางอื้ออึงสลับกับบ่นผมงุ้งงิ้งๆด้วยความหมั่นไส้เลยกัดแก้มเข้าให้

"บ่นอะไรหะ"

ถามยิ้มๆแต่น้องไม่ตอบแถมเบะปากใส่อีก ผมเลยหอมแก้มไปหลายทีก่อนจับแกนกายกดจ่อที่ปากถ้ำ "จะเข้าแล้วนะ" กระซิบบอกน้องพร้อมกับค่อยๆดันมันเข้าไป

"อื้ออ..."

"ใจเย็นสิ อย่าพึ่งรัดพี่..."

พูดเสียงขำให้น้องอายแล้วกัดฟันดันส่วนที่เหลือเข้าไปทีเดียวจนสุด

สวบ!

"อ๊าา! ไอ้พี่...อ่าา"

ข้างในตัวน้องมันอุ่นและแน่นมาก แน่นอนว่าผมไม่รีรออะไรทั้งนั้นพอเข้าไปสุดแล้วผมก็ขยับทันที สองแขนสอดกอดเอวน้องแน่น ปากก็พรมจูบตามแก้มตามลำคอไม่หยุด

"เมียร์ครับ"

"หะ อ๊ะ อ๊ะ อะไร อื้ออ"

"ขอบคุณนะครับที่เข้าเรียนที่นี่เรียนคณะนี้"

เพราะถ้าน้องเรียนที่อื่นหรือคณะอื่น ผมก็คงไม่ได้แกล้งน้อง ไม่ได้น้องมาเป็นแฟน ชีวิตผมคงไร้สีสัน น้องค่อยๆขยับตัวนอนหงายโดยที่ผมคอยช่วย น้องหอบหายใจนิดๆก่อนยิ้มแล้วยกแขนรั้งคอผมลงไปจนหน้าผากเราแนบชิดกัน

"ถ้าพี่ไม่แกล้งก็คงไม่เป็นงี้อะ ขอบคุณเหมือนกันครับ"

เนี่ย น้องแม่งน่ารักแบบนี้แล้วผมจะไปอดใจอดทนยังไงไหววะ ผมกดจูบน้องแล้วเร่งสอบสะโพกเร็วขึ้นแรงขึ้น สองแขนของน้องกอดผมแน่นพลางเบียดกายเข้าหา เสื้อเชิ้ตสีขาวที่น้องใส่มันก็ช่างเข้ากับน้องดีจริงๆแต่ไม่อยากจะอวยเลยว่าแฟนผมใส่อะไรก็น่ารักหมดแหละแม่ง!

สวบ สวบ ตับๆๆๆๆ!

พอจังหวะถี่ขึ้นเรื่อยๆ อุณหภูมิในร่างกายของเราทั้งคู่ก็สูงขึ้นตาม ผมค่อยๆถอนจูบออกแล้วมองหน้าแดงก่ำของน้องด้วยรอยยิ้ม น้องหลบตาผมพร้อมเม้มปากแน่น คิ้วเรียวขมวดมุ่น สองมือเปลี่ยนมาจิกไหล่ผมแทน

"รักเรานะครับ"

น้องพยักหน้าพลางหอบหายใจ ผมสอดแขนกอดน้องแล้วค่อยๆช้อนตัวน้องก่อนลุกขึ้นนั่งโดยที่น้องคร่อมตักผม ไม่ต้องพูดไม่ต้องบอกว่าต้องทำอะไร สะโพกมนก็ขยับโยกขึ้นลงอย่างรู้งาน ให้ตายสิ คืนนี้ผมคงไม่ต้องนอนมันแล้วล่ะและน้องก็ห้ามนอนด้วยเหมือนกัน!

[จบ]

พัง พังและพัง TT ผมตื่นเช้า ไม่สิ มันไม่เช้าแล้ว! ก็เมื่อคืนพี่สิงฆ์เล่นสูบวิญญาณผมเอาๆกว่าจะได้นอนก็แทบเช้าเลยอะ ผมเจ็บก้น ปวดเอว ปวดสะโพก เจ็บนม สารพัดที่จะรู้สึกส่วนพี่สิงฆ์...มันลั้ลลาทันทีที่ตื่น! ไม่มีความรู้สึกผิดสักนิ๊ดดด!

"ตอนกลับจะแวะไหนมั้ย?"

พี่สิงฆ์หันมาถามขณะเก็บเสื้อผ้าบางส่วนใส่กระเป๋า ผมส่ายหัวแล้วนวดก้นเบาๆ เจ็บขนาดนี้ไม่ต้องบอกเลยว่าจะเดินถ่างขนาดไหนแถมขาผมก็ไม่มีแรงจะยืนด้วย เป็นขนาดนี้คงกล้าเดินตลาดหรือเซเว่นหรอก พี่สิงฆ์มันยิ้มล้อก่อนหันกลับไปเก็บกระเป๋าตามเดิม

วันนี้เราจะกลับหอกันแล้วคิดเรื่องเที่ยวเพราะเหลือเวลาอีกแปดวันเก้าวัน มหาลัยก็เปิดและเข้าสู่เทอมที่สองแล้วเพราะงั้นเราต้องใช้เวลาที่เหลือไปเที่ยวกันให้คุ้ม

พอลงมาข้างล่างผมก็โดนสายตาของน้องๆล้อใหญ่แถมแม่พี่สิงฆ์ยังยิ้มกรุ้มกริ่มอีกต่างหาก ผมยิ้มแห้งๆแล้วหลบสายตาพวกเธอ พี่สิงฆ์ก็เหมือนจะรู้ถึงได้หัวเราะแล้วกดหัวผมแนบอก

"พ่อล่ะครับ?"

"ออกไปตั้งแต่เช้ามืดแล้วจ้ะเดี๋ยวแม่ก็ต้องออกไปเหมือนกัน ดูท่าไซต์งานนี้จะมีปัญหาเยอะ ผิดพลาดที่พ่อกับแม่เองไม่อยู่คลุมงานให้มันดีๆแต่คนงานพวกนี้ก็ไม่ฟังอะไรเลย สักแต่จะทำตามใจ เถียงพ่อกับแม่ใหญ่ว่ามีประสบการณ์มากกว่าแต่การไม่ฟังวิศวกรอย่างพวกเรามันก็ส่งผลรวมใหญ่เลยทีนี้ แม่ล่ะประสาทจะกิน ถ้างานที่ทำอยู่เป็นบ้านหมาแม่จะไม่อะไรเลยแต่นี่มันคอนโดสูงหลายสิบชั้นนะยะ! บลาๆๆ"

แล้วแม่ก็ร่ายยาว พี่สิงฆ์ได้แต่หัวเราะแล้วพาผมหนีแม่มาที่รถ ผมขึ้นไปนอนรอพลางนวดๆสะโพกไปพลาง ตอนเดินนี่บอกเลย จากใจ เหมือนจะแตกสลายกลายเป็นผุยผงเลยร่างกายผม พี่มันทำหนักกว่าทุกๆครั้งที่ผ่านมาอะบอกรวบยอดในช่วงที่พักไปด้วยแต่คนที่กูพักก็พี่มันป้ะ?! เอาซะไข้แดกอะจะมาโทษผมไม่ได้!

พี่สิงฆ์กลับออกจากบ้านมาอีกครั้งแล้วตรงมาที่รถ พี่มันเปิดประตูขึ้นมาประจำตำแหน่งก่อนหันมองผมยิ้มๆ

"ลองทำในรถกันสักครั้งดีป้ะ?"

"เดี๋ยวถีบร่วง"

"55555555555555555555555555555"

หัวเราะลั่นรถก่อนสตาร์ทเครื่องแล้วขับออกไป มันใช่เรื่องน่าขำหรือไงแม่งแล้วถ้าเกิดวันไหนพี่มันคึกมาทำจริงๆล่ะ? ผมโกรธจริงๆด้วยอะคือถ้าจะเอาผมอะ ผมขอแค่ทำในที่ส่วนตัวพอ ก็จริงอยู่ที่พื้นที่ในรถมันส่วนตัวแต่...พอรถโยกเป็นจังหวะแบบนั้นใครๆก็ดูออกป้ะ?! แม้แต่หมายังรู้เลยว่าทำอะไรอะ!

พอกลับมาถึงหอผมก็ต้องถอนหายใจอย่างโล่งอกเพราะมันเงียบกว่าที่คิดคนก็น้อยมากๆนี่คงกลับมาตอนวันสุดท้ายแน่ๆคงมีแค่ผมกับพี่สิงฆ์ที่กลับมาก่อนใครเขา เราเดินเข้าลิฟต์แล้วกดเลขชั้น

"เวลาเดินเร็วเหมือนกันนะ ว่ามั้ย?"

จู่ๆพี่มันก็พูดขึ้นมา น้ำเสียงแลดูจริงจังเหมือนคนมีสาระทั้งที่ก่อนหน้านี้พี่สิงฆ์มีแต่ความกวนประสาท

"ก็จริงอะ แปปๆเทอมสองแล้วเดี๋ยวเรียนไปหน่อยก็มิดเทอม ไฟนอล ปิดเทอมใหญ่แล้วพี่ก็ต้องฝึกงาน"

"ตอนนั้นคงห่างกันน่าดู"

"ห่างได้แต่ถ้านอกใจ...เอาตายอะบอกเลย"

ผมชี้หน้าพี่สิงฆ์ พี่สิงฆ์หัวเราะก่อนจับมือซ้ายผมขึ้นมา สายตาของพี่มันจับจ้องที่แหวนเงินบนนิ้วนางข้างซ้าย จะว่าไปผมก็ลืมนึกถึงแหวนที่พี่มันซื้อให้เลยอะ มัวแต่ทำกันจนลืมว่าผมได้ของสำคัญมา

"ใครจะกล้า"

ผมเบ้ปากเป็นจังหวะเดียวกับลิฟต์หยุดที่ชั้นสามพอดี เราสองคนเดินไปคุยไปจนมาหยุดหน้าห้อง พี่สิงฆ์ส่งกุญแจห้องให้ผม ผมเลยไขประตูเข้าไป กลิ่นหอลอยเข้าจมูกทำให้นึกถึงวันเก่าๆตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ ความทรงจำมากมายระหว่างผมกับพี่มันอัดแน่นอยู่ในห้องนี้เต็มไปหมดและในทุกมุมห้อง ทุกตารางนิ้ว มันมีแต่ผมกับพี่สิงฆ์จริงๆอะ

ผมนั่งลงบนโซฟาแล้วมองทีวีจอใหญ่ที่ครั้งแรกที่ดูผมก็ขอให้พี่มันต่อเน็ตฟลิกซ์ให้ล่ะทั้งที่ตอนนั้นผมยังเป็นแค่เด็กใหม่และรุ่นน้องพี่สิงฆ์อยู่เลย คิดๆไปมันก็ตลกดีอะที่สถานะของเราเปลี่ยนไปมากขนาดนี้

"คิดอะไรอยู่? ยิ้มแก้มแทบแตกแล้วนะนั่นหรือนึกถึงผู้ชายอื่นที่ไม่ใช่พี่หะ?"

มานั่งข้างๆปุ๊บก็กวนประสาทเลย ผมปลายตามองพี่มันก่อนเอี้ยวตัวหันไปแล้วชันเข่าขึ้นกอด อาจมีสะดุดบ้างเพราะเจ็บก้น TT

"พี่ว่าเราจะคบกันไปได้นานป้ะ?"

คำถามผมดูงี่เง่าแท้แต่ไม่สนอะ แค่อยากรู้เฉยๆและผมไม่โกนธด้วยไม่ว่าคำตอบของพี่มันจะเป็นแบบไหน

"ทำไมถึงถามล่ะ?"

พี่มันก็ไม่โกรธแถมยกมือเกลี่ยผมหน้าม้าให้อีก

"อยากถามเฉยๆอะ"

"พี่ไม่มีคำตอบหรอกครับเพราะพี่ไม่ใช่หมอดูหรือมีสัมผัสพิเศษพี่เลยมองไม่เห็นอนาคตว่าในจุดๆนั้นเราจะยังคบกันอยู่ไหมแต่พี่ให้คำตอบสำหรับตอนนี้ได้ว่าเราจะคบกันไปเรื่อยๆ หนักบ้างเบาบ้างถ้าเรายอมคุยยอมหันหน้าเข้าหากัน เราก็จะคบกันไปได้นานแล้วเราล่ะครับ คิดว่าจะคบกับพี่ไปได้นานหรือเปล่า?"

พี่สิงฆ์ถามกลับแล้วดึงผมให้ขึ้นไปนั่งบนตัก ผมพิงอกพี่มันก่อนยกแขนกอดพี่มันแน่น

"ผมก็ไม่รู้เหมือนพี่นั่นแหละแต่ผมอยากรักษาพี่ไปนานๆเพราะพี่เป็นรักแรกของผมถึงจะไม่ใช่รักแรกพบก็เถอะ แต่เข้าใจความหมายใช่ป้ะ? ถ้าไม่นับครอบครัว เพื่อน พี่เป็นผู้ชายคนแรกของผมในทุกๆอย่าง พี่ก็คงรู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้วใช่ไหมล่ะ นั่นแหละเพราะงั้นผมไม่มีคำตอบว่าคบได้นานไหมแต่ผมมีคำตอบว่าผมอยากรักษาพี่ไปนานๆนี่แหละคำตอบผม"

"เรามาทำสัญญากันไหม?"

ผมผละออกจากอกกว้างแล้วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

"สัญญาอะไรอะ?"

"สัญญาว่าเราจะสลับกันแบกของ? แคตแบกให้พี่วันที่พี่รับปริญญาแล้วพี่จะแบกให้เราในวันที่เรารับปริญญาเหมือนกัน ว่าไงครับจะทำสัญญากับพี่ไหม?"

"ทำดิแต่ไม่ต้องลงลายลักษณ์อักษรนะเพราะผมเริ่มจะถนัดลงลิ้นแล้วอะ"

พี่สิงฆ์ดูอึ้งแต่มือนี่แนบแก้มผมพร้อมกับเคลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้จนในที่สุดปากของเราก็แตะกัน พี่สิงฆ์ขบเม้มปากผมเบาๆ ผมทำกลับพร้อมใช้ปลายลิ้นสะกิดปากพี่มัน พี่สิงฆ์อ้าปากเล็กน้อยพอให้ผมสอดลิ้นเข้าไปได้แล้วจากนั้นเราก็เริ่มทำสัญญาของกันและกัน

"จะว่าไป แฮ่ก ตอนรับน้องผมยังพาหัวใจไปไม่ถึงเลยนี่"

พอถอนจูบออกผมก็หอบแดกเลย ผมมองหน้าพี่สิงฆ์เขินๆแล้วพูดถึงเรื่องรับน้องเมื่อหลายเดือนก่อน

"นั่นสินะแต่พี่ว่าตอนนี้เราพาหัวใจมาถึงแล้วล่ะ"

"ถ้างั้น...ผมก็ส่งหัวใจถึงปลายทางแล้วสิ?"

"ถึงนานแล้วครับเมียร์แคต"

ก็พี่มึงไม่ใช่หรอล่ะที่เอาหัวใจครึ่งนึงไว้กับตัวเองอะแถมทำกูโดนผีหลอกอีก TT

"เมียร์แคตที่ไหนอะ"

แต่เรื่องนั้นช่างมันเพราะปัจจุบันผมได้หัวใจครึ่งนั้นมาแล้ว~

"ทำไมล่ะ?"

ถามกลับยิ้มๆแต่สายตานี่คือมึงรู้แล้วอะว่ากูจะพูดอะไรไอ้พี่สิงฆ์! แต่ช่างมันเถอะผมจะพูด!

"เมีย(ร์)สิงฆ์ต่างหาก"

แล้ววันนี้ก็จบลงโดยที่ผมถูกพี่สิงฆ์บุกรุกถ้ำอีกครั้ง พี่แม่ง! กูเจ็บก้นจนจะตายแล้วไอ้ฉัด! TT อดอยากปากแห้งมาจากไหนไม่รู้แต่ที่รู้ๆคือปากถ้ำกูพังหมดแล้วโว้ย!

END

...........................................................................................................................

#ดองกี้**

จบแล้วนะคะสำหรับ โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ เป็นเรื่องยาวเรื่องแรกที่แต่งมาถึง 60 ตอน! -0- มันเยอะมากมายจริงๆเลย

ขอบคุณสำหรับการติดตามมาตลอดนะคะ ตั้งแต่ตอนที่ 1 จบถึง ตอนที่ 60 จริงๆก็วางแผนจบในตอนที่ 50

แต่อะไรหลายๆอย่างเพราะความผิดพลาดของเราทำให้มันต้องมาจบที่ 60

ในส่วนนี้ต้องอขโทษด้วยนะคะ จริงๆเราจะจบที่ 50 แล้วเอาส่วนไฟนอลไปทำตอนพิเศษก็ได้แล้วแก้ตอน SS2 นิดหน่อยก็ได้แล้ว

ถูกไหมคะ? แต่เราดันมาคิดออกตอนลงไปแล้ว 5 ตอนคือตอนที่ 51-55 สมองช้าไปอี๊กกกกกกก TT 5555555555555

ขำตัวเองหนักมากแต่ว่านะ ในที่สุดมันก็จบลงแล้ว! ต่อไปจะพยายามปั่นหมีปาล์มและโซ่ไพ่เยอะๆเลยนะคะพอจบสองคู่นั้นจะได้ไปเรือ แฮมอิ๊ก และ บัวฟ้า(10ตอนจบ) ถ้าเสร็จหมดทุกเรื่องถือเป็นความสำเร็จครั้งแรกที่แบบจบครบคู่ในเรื่องนั้นๆอะ!

อ้อ! ที่ขาดไม่ได้เลยก็คือ... ต่อให้เรื่องนี้จะจบแล้วแต่อย่าลืม พี่สิงฆ์และน้องเมียร์แคตนะคะ!

อย่ามัวแต่รักพี่หมีกับน้องปาล์มและลูกยายนวลกับตลับไพ่จนลืมคู่นี้ล่ะ!

อย่าลืมนะถ้าไม่มีคู่นี้ คู่อื่นๆก็ไม่เกิดหรอก! งิงิ (อย่าลืมลูกรักเค้านะTT)

เอาล่ะ พูดเยอะเกินไปล่ะ เจอกันที่ ส่งเกียร์ครั้งสุดท้าย และ ล่ามรักรุ่นพี่ ค่าาา

ปล.ในส่วนของมหาลัยถ้าหากผิดพลา่ดต้องขอโทษด้วยนะคะและในทุกๆเรื่องของมหาลัย เราได้สร้างมหาลัยนี้ขึ้นมาตามที่ตัวเองต้องการและหวังให้มันออกมาในรูปแบบนั้นๆ หากขัดใจใครต้องขอโทษด้วยนะคะและในส่วนของเนื้อหาต่างๆเราจะเกาเนื้อเรื่องให้โอเคกว่านี้และอย่าลืมมาอุดหนุนรูปเล่มกันด้วยนะคะ! ><

error loaded เจอกันในวันที่ 9 สิงหาคม 2562 กับ SS2 นะคะ!****

(ปล. ในส่วนของ SS2 จะปรับเนื้อหาจากที่ลง ตย. ให้อ่านไปนะคะ! แล้วเจอกันค่ะ!)

Thank you for reading to my novel ♡******

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}