ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 59 :: จองแล้วนะ

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 59 :: จองแล้วนะ

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2562 19:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 59 :: จองแล้วนะ
แบบอักษร

"แม่เสียใจนะที่ลูกไม่รักนวลสงวนตัวเหมือนแม่สมัยสาวๆ! ถึงลูกจะเป็นผู้ชายลูกก็ต้องเล่นตัวนะแคต แม่ล่ะเหนื่อยใจกับวัยรุ่นสมัยนี้จริงๆเลย! อดทนรอกันหน่อยไม่ได้หรือไง!"

แม่บ่นยาวขณะช่วยผมเก็บเสื้อผ้าบางส่วน ผมหายไข้เมื่อวานและวันนี้ผมจะไปบ้านพี่สิงฆ์แล้ว พี่สิงฆ์มันบอกให้ผมเอาเสื้อผ้าไปทิ้งไว้ที่ห้องพี่มันด้วยผมเลยมาเก็บโดยมีแม่มาช่วยและแน่นอนว่าผมโดนบ่นหูชาเรื่องที่ผมมีอะไรกับพี่สิงฆ์ นี่ถ้าแม่รู้ว่าบางครั้งผมอ่อยหรือเรียกร้องพี่มันก่อน แม่จะยิ่งบ่น เผลอๆดึงหูผมอีกเพื่อทำโทษที่ลูกชายแรดขนาดนี้

"สมัยนี้แล้วน่าแม่ อีกอย่างนะ แคตไม่ท้องหรอกแม่ไม่ต้องกลัวว่าผมจะท้องก่อนวัย"

ผมยิ้มแล้วชูนิ้วโป้งให้ แม่มองหน้าผมก่อนโยนเสื้อในมือใส่หน้า ผมเบ้ปากแล้วเอาเสื้อตัวนั้นมาพับใส่กระเป๋า

"ท้องหรือไม่ท้องมันก็ไม่สมควรทั้งนั้น! แม่อยากให้เราสนใจเรื่องเรียนก่อนเรื่องผัว เฮ้อ นี่ถ้าเราท้องได้นะแม่คงได้หลายเป็นสิบๆ สิงฆ์ดูกลัดมันเกินวัยจริงๆ"

แม่ส่ายหัวเบาๆแล้วเข้าไปเอาครีมอาบน้ำมาให้ ผมได้แต่หัวเราะตามหลังแล้วตรวจดูเสื้อกางเกงที่จะเอาไป

แกร๊ก...

ผมหันตามเสียงประตูที่เปิดออก พี่มังกือมันเดินเข้ามาหาผมที่เตียงก่อนทิ้งตัวลงนอนแล้วขยับนอนตะแคงมือค้ำหัว สายตามองผมอย่างกวนตีน

"เป็นไง พอมีผัวแล้วรู้สึกบรรลุยัง"

"บรรลุบ้านมึงสิมีแต่เจ็บตูดเนี่ย ไอ้คนที่สักแต่จะเป็นผัวนี่เอาแต่ใจสุดๆเลยเนาะ"

ไอ้พี่มังกือยักคิ้วให้ผมก่อนขยับมานอนหนุนตักผมแทน แหม หน้าด้านจังอ่ะ ผมมองหน้าพี่มันแล้วตบหน้าผากไปหลายๆที ทำไมสายตาถึงได้กวนประสาทอย่างนี้นะ

"เห็นกูแบบนี้ กูเอาเมียไม่ถี่เหมือนผัวมึงนะจ๊ะ"

"ทำไม พี่ออสตินไม่ให้เอาอ่ะดิ"

"เออ พอกูไม่อยากก็เร้าหรือกูจัง ถ้าไม่ติดว่าเป็นเมีย กูด่าแล้วเนี่ย"

โอ้โห โคตรเก่งงงง ทีตอนอยู่ต่อหน้าเมียมึงหงอยกว่าไอ้พี่สิงฆ์อีกแต่จะว่าไปผมยังไม่ได้ยินเสียงรถขับเข้ามาเลยอ่ะ คือพี่สิงฆ์มันออกไปซื้อของตั้งแต่เช้าแล้วตอนนี้จะบ่ายสามแล้วยังไม่กลับมาเลย ผมถอนหายใจก่อนรูดซิปกระเป๋า

"แคต ครีมอาบน้ำหนูหมดแล้วล่ะครับ หนูต้องซื้อใหม่แล้วล่ะ"

แม่ออกจากห้องน้ำมาพร้อมกับขวดเปล่าๆของครีมอาบน้ำ ผมเลยส่ายหัวยิ้มๆก่อนบอกแม่

"ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวแคตใช้ของพี่สิงฆ์มันก็ได้อ่ะ"

เพราะอยู่หอผมก็ใช้ของพี่มัน ใช้จนติดกลิ่นนั้นไปแล้ว แม่พยักหน้าแล้วโยนขวดลงถังขยะก่อนออกจากห้องไปปล่อยให้สองพี่น้องอยู่ด้วยกัน

"แคต...มึงว่าถ้ากูกับออสตินรับเด็กมาเลี้ยง พวกกูจะเลี้ยงรอดป้ะวะ?"

"เด็กที่ไหนอ่ะ"

"ที่เยอรมันน่ะ เป็นเด็กกำพร้าตั้งแต่ยังเล็กๆ ออสตินอยากมีลูก เฮ้อ บางทีกูก็คิดว่ากูแย่งอิสระการใช้ชีวิตของเขามาหรือเปล่า ถ้าออสตินไม่เจอกู ตอนนี้คงมีเมียมีลูกไปล่ะ"

พี่มังกรมันถอนหายใจแล้วถอนหายใจอีก ผมเลยตบหัวไปทีแล้วบีบแก้มมันจนปากจู๋

"มึงอย่าคิดเองสิวะ ทำไมไม่ถามพี่มันไปเลยอ่ะแต่กูว่าพี่ออสตินไม่ได้คิดแบบมึงหรอก เขาดูรักมึงมากจะตายนี่ถ้าพี่เขารู้ว่ามึงคิดแบบนี้นะ พี่เขาคงเสียใจน่าดูส่วนเรื่องเด็กก็รับมาเลี้ยงสิ ถ้ามีพี่ออสตินเลี้ยงกูว่ารอดร้อยเปอร์เซ็นต์"

แต่ถ้ามีแค่มึงกูว่าไม่รอด ผมพูดต่อในใจแต่เหมือนมันจะรู้ว่าผมคิดอะไรถึงได้ลุกมายีหัวผมจนผมยุ่งหมด ผมหัวเราะก่อนหยิกหัวนมมันแล้ววิ่งลงจากเตียงไม่ลืมที่จะคว้ากระเป๋าแล้วรีบหนีมันออกมาจากห้อง ไอ้พี่มังกรตามออกมาก่อนตบหัวผมแล้ววิ่งลงบันไดไป ด๊ายยยย!

ฟิ้ววว~ ผัวะ!

กระเป๋าเสื้อผ้าผมลอยวืดไปตามแรงโยนก่อนกระแทกเข้าหัวไอ้พี่มังกรจนมันหน้าทิ่มถลาแท่ดๆไปหน้าประตูบ้าน มันยกมือกุมหัวแล้วหันมองผมเคืองๆ

"อะไรๆๆ มึงตบหัวกูก่อนนะ!"

ผมชี้หน้ามันแล้ววิ่งลงบันไดไปเก็บกระเป๋าเสื้อผ้าจากนั้นก็เผ่นหนีเข้าห้องนั่งเล่นเลยจ้า พอล็อกเสร็จก็หัวเราะสะใจคนเดียวก่อนวางกระเป๋าแล้วทิ้งตัวลงบนฟูกนิ่มๆ พี่มันจะกลับมาตอนไหนเนี่ยยย

16.20 น.

ผมมองรถเบนซ์สีดำวาวที่ขับเข้ามาจอดหน้าบ้านก่อนที่เจ้าตัวจะเปิดประตูลงมา ผมมองหน้าพี่มันเคืองๆแล้วหันไปลาแม่กับพ่อรวมถึงพี่ออสตินและไอ้พี่มังกรด้วย

"ทำไมทำหน้าแบบนั้น โกรธพี่หรอ?"

พอผมเดินเข้าไปหาพี่สิงฆืมันก็เข้ามาประจบพร้อมถามเสียงขำ พี่มันเปิดประตูให้ผมแล้วเอากระเป๋าเสื้อผ้าไปถือ ผมไม่ตอบเพราะงอนมันอยู่ คือออกไปตั้งแต่เช้าแล้วกลับมาสี่โมงเย็นอ่ะ มันใช่เรื่องหรอ

"แคตครับ ตอบพี่หน่อย"

"เปล่า"

"พี่ขอโทษนะครับ"

บอกแค่นั้นก็หอมแก้มผมแล้วปิดประตูให้ ผมถอนหายใจแล้วคาดสายเบลท์รอพี่มัน พี่สิงฆ์เอากระเป๋าเสื้อไปไว้ท้ายรถแล้วกลับขึ้นมาประจำที่ก่อนจะขับออกไป ผมงอนพี่มันจริงๆนะ ตอนไปมันบอกแปปเดียวแล้วจะรีบกลับแต่ดูมันกลับดิ สี่โมงเย็นเนี่ย มันก็ปกติป้ะที่ผมจะงอนอ่ะ

"พี่ไปทำอะไรมา ไหนบอกแปปเดียวไงวะ"

สุดท้านผมก็ทนไม่ไหวต้องถามออกไป พี่สิงฆ์มันหันมายิ้มแล้วส่ายหัวก่อนหันกลับไปมองถนน

"ไว้พี่จะบอกทีหลังนะครับ"

"ทำไมอ่ะ อ๋อ หรือพี่มึงนอกใจ?"

"เดี๋ยวเราจะโดน ใครจะบ้านอกใจหะ คิดเยอะไปล่ะ"

ผมเบ้ปากก่อนโดนพี่สิงฆ์มันผลักหัวเบาๆ ก็ไปนานขนาดนั้นอ่ะมันก็ต้องคิดป้ะ ใครจะไปโลกสวยคิดว่าผัวไปซื้อของปกติอ่ะ พอมาถึงบ้านพี่สิงฆ์ผมก็รีบลงจากรถแล้วเข้าไปในบ้านทักทายพ่อกับแม่รวมถึงน้องๆของพี่สิงฆ์

"แล้ววางแผนกันหรือยังว่าเวลาที่เหลือก่อนขึ้นเทอมสองจะไปทำอะไรกัน?"

แม่พี่สิงฆ์ถามยิ้มๆ ผมส่ายหน้าก่อนหยิบขนมเข้าปากแล้วรีบเคี้ยวๆให้หมดก่อนตอบท่าน

"ไม่ได้คิดเลยครับแต่แคตกับพี่สิงฆ์คงไปทะเลอะ ง่ายๆและสิ้นคิดสุดๆ"

แม่หัวเราะแล้วยกแก้วชาขึ้นจิบ สักพักพี่สิงฆ์ก็เดินเข้ามาในบ้านพร้อมกระเป๋าเสื้อผ้าผม ผมเห็นหน้าพี่มันปุ๊บ ผมก็เชิดใส่เลย

"งอนเฮียหรอคะ?"

น้องนกยูงถามยิ้มๆพร้อมเอาไหล่กระแซะๆ สีหน้านี่แบบทั้งล้อทั้งแซว น้องหงส์ก็เข้ามาร่วมวงด้วยอีก ผมยิ้มเมื่อนึกอะไรดีๆออก

"คืองี้นะเด็กๆ...เมื่อเช้าอ่ะ พี่สิงฆ์ออกไปซื้อของแล้วบอกจะรีบกลับแต่คือกลับมาทีจะสี่โมงห้าโมงเย็นแล้วอะ คิดดูสิว่าไปนานขนาดนี้อะไปซื้อของมาจริงๆหรอ?"

ผมเล่าไปทำหน้าเศร้าไป น้องๆก็ดูเหมือนจะเชื่อผมด้วยแหละเพราะตอนนี้สายตาของสาวๆเพ่งไปที่พี่สิงฆ์ พี่สิงฆ์คุยกับแม่อยู่ก็เหมือนจะจับสัมผัสได้ถึงได้หันมาพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

"มีอะไรเด็กๆ ทำไมมองหน้าเฮียแบบนั้นหะ"

"เฮียนอกใจพี่แคตหรอคะ?!"

นกยูง น้องเล็กของบ้านถามเสียงขึ้นจมูก สีหน้าบ่งบอกว่าไม่พอใจสุดๆ ผมได้ทีก็แลบลิ้นใส่พี่มันก่อนตีหน้าเศร้าเมื่อน้องหันมา น้องหงส์กอดแขนผมแล้วชี้หน้าพี่ชายตัวเอง

"ถ้าเฮียนอกใจพี่แคต หนูจะโกรธจริงๆด้วย"

หงส์เสริม พี่สิงฆ์กับแม่นั่งมองผมกับน้องๆด้วยความงงก่อนที่แม่จะหันมองพี่สิงฆ์

"จริงหรอสิงฆ์? นี่เราติดเชื้่อเจ้าชู้จากพ่อใช่ไหมหะ?"

"อะไรเนี่ยแม่?! ผมไม่ได้นอกใจน้องเลยนะครับ มานี่เลยเราอะ ไปเป่าหูน้องทำไม?"

ประโยคหลังหันมาพูดกับผม ผมเบือนหน้าหนีทำเหมือนไม่ได้ยิน "ถ้าไม่มา พี่จะลุกไปลากเรานะครับ" พี่มันพูดเสียงดุๆ ผมเบ้ปากก่อนลุกไปหามันแต่ไม่ได้นั่งอะแค่ยืนข้างๆพอ

"อ้าว พี่แคตกลัวพี่สิงฆ์หรอเนี่ย? ปกติสามีต้องกลัวภรรยาสิคะ เหมือนกับคุณพ่อที่กลัวคุณแม่ไง"

น้องนกยูงพูดขึ้นทำเอาพวกผมขำก๊าก ดีนะที่คุณพ่อของพี่สิงฆ์อยู่ที่ไซต์งานก่อสร้างเลยไม่ได้ยินประโยคนี้จากลูกๆแต่ก่อนที่ผมจะได้พูดอะไร พี่สิงฆ์ก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วโอบเอวผมหลวมๆ

"จริงๆพี่กลัวภรรยาแต่รอบนี้ภรรยาดื้อ ต้องดุหน่อยแล้วก็...ต้องเคลียร์เรื่องนอกใจกันแล้วล่ะ"

พี่สิงฆ์มองผมด้วยสายตาโลมเลีย ผมนี่แทบจะจกตาพี่มันเลย เราสองคนขึ้นมาที่ห้องของพี่สิงฆ์ ผมกระโดดลงบนเตียงนิ่มๆทันทีพร้อมสั่งให้พี่มันเปิดแอร์

"มาคุยก่อน ไปบอกกับน้องๆว่าพี่นอกใจได้ไงหะ?"

พี่สิงฆ์นั่งลงบนเตียงแล้วบีบแก้มผมจนปากจู๋ ผมไม่ตอบแต่กระพริบตาปริบๆใส่พี่มัน จะตอบได้ไงอะบีบแก้มจนปากเป็นรูเข็มแบบนี้

"แสบนะเราอะ น่าตีจริงๆเลย"

พี่มันปล่อยมือออกแล้วฟัดแก้มผมแทน ฟันคมๆของพี่มันกัดแก้มผมแล้วดูดจนเกิดเสียง ผมหัวเราะตีขาไปมา สองมือยกดันหน้าพี่มันให้ออกห่างแต่พี่สิงฆ์มันยิ่งกว่าตุ๊กแกอีก

"5555555555 พอแล้วๆ ยอมแล้วพี่สิงฆ์!"

หัวเราะจนปวดกรามปวดท้องพี่มันถึงได้หยุด มือใหญ่เช็ดน้ำตาที่ปริ่มๆออกมาให้ก่อนหอมแก้มแล้วดึงผมเข้าไปกอด ผมกอดพี่มันพร้อมซุกหน้ากับอกกว้าง ก็รู้อะว่ามันไม่นอกใจแต่มันก็น่าสงสัยอะว่าทำไมไปนานขนาดนั้น

"อาบน้ำกัน จะได้ไปกินข้าวแต่กว่าพ่อจะกลับมาก็ราวๆทุ่ม งั้นแช่น้ำกันมั้ย?"

"ตามใจพี่อะ"

"เราไปก่อนเลย เดี๋ยวพี่ตามเข้าไป"

ผมพยักหน้าแล้วลงจากเตียงเข้าห้องน้ำ เปิดน้ำใส่อ่าง บีบครีมอาบน้ำลงไปตีแรงๆให้เกิดฟองแล้วค่อยถอดชุดที่ใส่อยู่ออกก่อนลงไปแช่น้ำรอพี่สิงฆ์ ผมเท้าแขนกับขอบอ่างแล้วถอนหายใจยาวๆขณะคิดเรื่องของพี่มัน สมมตินะครับ...ถ้าหากพี่มันนอกใจแล้วทิ้งผมไปจริงๆ ผมจะเป็นยังไงแล้วต้องรับมือยังไง? ผมคิดไม่ออกเลยอะ

แกร๊ก...

ประตูห้องน้ำเปิดออกพร้อมกับพี่สิงฆ์เดินมาหาผมที่อ่าง พี่มันกระตุกผ้าเช็ดตัวเบาๆจนหลุดร่วงกองบนพื้น ผมหันหน้าหนีทันที ไอ้พี่เวงงง มาถอดต่อหน้าได้ไงอ่ะ มันเขินนะเว้ย TT

หมับ

พอพี่สิงฆ์ลงมานั่งในอ่างด้วยกันพี่มันก็คว้าเอวผมแล้วรั้งเข้าหาตัว ผมเลยเอนหลังพิงอกพี่มันแล้วถอนหายใจยาวๆ

"จะบอกได้ยังอะว่าทำไมกลับมาช้า?"

"พี่ไปซื้อของสำคัญมา มันเลยกินเวลาไปนิด"

"อะไรอะ?"

พี่สิงฆ์ไม่ตอบแต่จับมือซ้ายผมแล้วยกขึ้นเหนือน้ำก่อนฝ่ามืออีกข้างของพี่มันจะสวมแหวนเงินเรียบๆลงบนนิ้วนางข้างซ้าย ผมมองแหวนนั้นอึ้งๆพร้อมกับหัวใจที่เต้นแรงจนแทบหลุดออกมาว่ายน้ำในอ่าง

"จองแล้วนะคนนี้อะ เรียบจบเมื่อไหร่ขอแต่งเลยนะครับ"

ฟอดดด~

พูดจบพร้อมกับริมฝีปากกดลงบนแก้มแล้วสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ผมเอี้ยวหน้ามองพี่มันแล้วยิ้มจนตาปิด

"จริงๆไม่ต้องจอง ผมก็เป็นของพี่แล้วนะ"

ลืมตาขึ้นมองหน้าพี่สิงฆ์แล้วขยับหมุนตัวหันไปหาก่อนแนบฝ่ามือทั้งสองข้างกับแก้มพี่มัน "เรียบจบเมื่อไหร่แล้วไม่มาแต่ง ผมจะตัดงูสิง(ฆ์)พี่แล้วจับยัดปากพี่ซะ จำคำผมไว้"

กดจูบลงบนปากพี่มันทันทีที่พูดจบ สองแขนแข็งแรงโอบรัดเอวผมแน่น แน่นจนชนิดที่ว่าไม่มีอากาศหรือน้ำไหลแทรกผ่าน เราจูบกันเท่าที่อยากแม้ตอนนี้งูสิง(ฆ์)จะตื่นแล้วทิ่มก้นผมอยู่ก็ตาม ผมก็อยากก้มไปบอกกับมันว่า...สำหรับคืนนี้อดไปก่อนเพราะถ้ำของผมมันต้องการพักผ่อนโว้ย!

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}