ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 52 :: เบื่อซักผ้าแล้วซักน้องแทนดีกว่า

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 52 :: เบื่อซักผ้าแล้วซักน้องแทนดีกว่า

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.1k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2562 19:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 52 :: เบื่อซักผ้าแล้วซักน้องแทนดีกว่า
แบบอักษร

ตอนเย็นวันนี้ผมกับพี่สิงฆ์ตกลงกันว่าจะไปเดินตลาดหาซื้อของกินแล้วเดินเล่นไปในตัว เราไม่ได้เดินตลาดกันมาสักพักแล้วคิดถึงรถลอตเตอรี่คันนั้นที่เราซื้อและเรากะว่าจะลองเสี่ยงดวงอีกทีแต่รอบนี้อ่ะ ผมใจไม่ดีเลยไม่เอาแต่เดี๋ยวหาของคู่แบบใหม่ก็ได้ ถ้าพูดถึงเรื่องของคู่แล้วล่ะก็ ผมกับพี่สิงฆ์มีลอตเตอรี่คู่ ตรายางคู่ คือมีของที่มันไม่เหมือนชาวบ้านเขาอ่ะ รอบนี้จะเอาอะไรยังไม่รู้เลย

"ปล่อยมือกันบ้างก็ได้นะสัส"

พี่ชามพูดขึ้นแล้วมองหน้าพี่สิงฆ์สลับกับผมแต่แทนที่เราจะปล่อยเรากลับกระชับแน่นมากขึ้น

"กูไม่ปล่อย มึงจะทำไมกูอ่ะ"

พี่สิงฆ์บอกซ้ำยังกวนประสาทด้วยกันยกมือที่จับขึ้นแล้วกดจูบบนหลังมือผม เออะะ กูก็เขินม่ะพี่มึงงงง พี่ชามทำท่าจะอ้วกแล้วหันไปเบ้ปากกับพี่เวย์ ผมล่ะภาวนาให้สองคนนี้ถูกใครก็ได้จับทำเมียทีเถอะ หมั่นตรีนนนน

"หิวยัง?"

"นิดหน่อยอ่ะ"

กว่าจะถึงตอนเย็นก็ต้องผ่านตอนเที่ยงและผมกำลังหิวนิดๆจากการนั่งเล่นฆ่าเวลารอเพื่อนคนอื่นๆของพี่สิงฆ์

"กูพาน้องไปโรงอาหารก่อน พวกมึงมาครบแล้วก็ตามไปล่ะ"

พี่มันลุกขึ้นยืนแล้วดึงผมให้ลุกตาม พี่สิงฆ์เปลี่ยนจากจับมือมาโอบไหล่แทนส่วนผมก็โอบเอวพี่มัน รู้อ่ะว่าหลายคนหมั่นไส้แต่ทำไงได้อ่ะ ก็คนมันติดแฟนอ่ะ TT พอเรามาถึงโรงอาหาร พี่มันจะไปซื้อข้าวให้แล้วให้ผมไปหาโต๊ะนั่ง ผมจำต้องปล่อยพี่มันไปแล้วไปหาโต๊ะว่างแทน นั่งรอราวๆสิบนาทีพี่สิงฆ์ก็กลับมาพร้อมก๋วยเตี๋ยวของผมและข้าวกระเพาของพี่มัน

"พี่ไปเอาน้ำก่อน"

ผมพยักหน้าแล้วมองพี่สิงฆ์ที่เดินไปยังร้านขายน้ำ ซื้อเป๊ปซี่กับกาแฟมาแทนน้ำเปล่า กาแฟคงเอามากินเองอ่ะแต่จะไปกินทำไมเดี๋ยวก็นอนไม่หลับ

"ขอบคุณครับ"

ผมบอกเมื่อแก้วเป๊ปซี่วางลงข้างถ้วยก๋วยเกี๋ยวผม เรานั่งกินข้าวไปคุยกันไปแล้วทหเหมือนทั้งโรงอาหารมีแค่เราสองคนอ่ะ ผมว่าผมชักจะหนักขึ้นทุกวันๆ อยากแก้ปัญหาติดแฟนแต่พอลองอยู่คนเดียวก็เสือกกระวนกระวายอีก เฮ้อออ พี่สิงฆืมันทำของใส่ผมหรือวะ ทำไมผมขาดพี่มันไม่ได้เลยแล้วถ้าสมมติผมกับพี่สิงฆ์ได้กันแบบเต็มสูบแล้วอ่ะ ระดับการติดจะเพิ่มตามไหมนะ

หลังจากกินข้าวเสร็จอิ่มแล้วเราลงความเห็นว่าโดดกลับหอกันจะดีกว่า เพื่อนพี่สิงฆ์ก็จะโดดไปเที่ยวเหมือนกันแต่พี่ไพ่คงอยู่รอไอ้โซ่ที่ม. สงสารจังเลย ผัวเด็กติดเรียน

"ถอดเสื้อเลยนะครับ พี่จะได้ซัก"

"อือออ"

พี่สิงฆ์กลับมาทำหน้าที่พ่อบ้านเหมือนเดิมแล้วครับ ผมก็ชอบเข้าไปนั่งดูพี่มันซักผ้าอ่ะ บางทีก็ช่วยซักด้วยแต่ผมว่าผมทำให้มันยุ่งยากกว่าเดิมอีกเลยรอช่วยตากอย่างเดียว

ผมถอดชุดนักศึกษาออกใส่ตะกร้าแล้วหาเสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้นมาใส่ก่อนถลาลงเตียงหกฟุตแสนรัก มันสบายกว่าสามฟุตที่เคยนอนอีกอ่ะถึงจะมีสิงฆ์ตัวเท่าควายนอนเบียดก็เถอะแต่ว่าไรไม่ได้ ผมเป็นคนชวนเอง อิอิ

"ให้ช่วยป้ะ?"

ถามคนยกตะกร้ายิ้มๆ พี่สิงฆ์ทำท่าคิดแล้วพยักหน้า เอ้าาา นึกว่าจะบอกไม่ต้อง ผมขมวดคิ้วแต่ก็ยอมลงจากเตียงเข้าห้องน้ำไปช่วยพี่มันซัก ตะกร้าผ้าตอนนี้เราเปลี่ยนมาใช้ด้วยกันแล้ว อะไรๆที่เคยใช้แยกก็เปลี่ยนมาใช้รวมกันยกเว้นแปรงสีฟัน เกงในงี้ คืออะไรที่มันส่วนตัวมากๆก็ใช้แยกแต่นอกนั้นก็รวมหมดโดยเฉพาะตัง

"เขินจังเราจับเกงในพี่อ่ะ"

ผมเบะปากเป็นสะพานแล้วมองหน้าพี่มันแบบ ตอแหลหรอ?

"มากกว่าเกงในก็จับมาแล้วป้ะ?"

"อืม กินเลยด้วย"

ผมถลึงตาใส่พี่มันเคืองๆแล้วปาเกงในพี่มันลงกะละมังตามเดิมก่อนเอาเสื้อมาซักแทน กวนตีนอ่ะ พี่สิงฆ์หัวเราะแล้วซักเกงในผมต่อหน้าแถมยังมองผมด้วยสายตาล้อๆนั่นอีก

หมับ!

ผมรีบคว้าแล้วกดมือพี่มันลงไปในกะละมังโดยมีฟองแฟ้บคลุมมือเราไว้

"ถึงเราจะทำกันแล้วในหลายๆอย่าง แต่พอพี่มาซักเกงในต่อหน้าผมก็เขินนะเว้ย"

"ยังไม่ชินอีกหรอ?"

"ทุกครั้งที่ช่วยผมก็ออกไปก่อนป้ะล่ะ"

"ถ้าอย่างนั้นรอบนี้พี่จะไม่ให้เราออกก่อน"

พี่สิงฆ์ยิ้มแต่ทำไมผมรู้สึกแปลกๆวะแล้วคำตอบก็คือมือพี่มันที่ถูกผมกดไว้เริ่มขยับก่อนคว้าหมับเข้าที่มือผมทั้งสองข้าง พี่เริ่มรู้ล่ะว่าพี่มันจะทำอะไร ผมส่ายหัวรัวๆแล้วพยายามดึงมือออก

"เห้ย!"

หมับ! ตู้มมม...

ผมถูกพี่มันดึงจนถลาข้ามกะละมังไปจมที่อกกว้างก่อนท่อนแขนแข็งแรงจะรัดเอวผมไว้ สองขาผมตกลงไปในกะละมังที่มีแต่แฟ้บ ผมดันตัวออกจากอกพี่สิงฆ์แล้วก้มดูสภาพตัวเองที่นั่งพับเพียบทับส้นเท้าอยู่ในกะละมัง แฟ้บฟูฟ่องกระเด็นออกไปนอนบนพื้นก่อนไหลไปตามกระแสน้ำจากกะละมังที่ไหลออกทีละนิดๆเพราะผม

"พี่สิงฆ์! เล่นไรเนี่ย!"

ผมโวยแล้วจะลุกออกแต่พี่มันดันกดผมให้นั่งลงในกะละมังตามเดิม ไอ้พี่มึงงง เย็นไข่เว้ยยย!

"เบื่อซักผ้าแล้วอ่ะ อยากซักน้องบ้าง"

สิ้นคำฝ่ามือหนาก็กวักน้ำแฟ้บขึ้นมาที่หัวไหลผมก่อนราดมันลงไปแล้วถูฝ่ามือลงตามเรียวแขนช้าๆแต่สัมผัสปลายนิ้วของพี่สิงฆ์นี่สิมันแผ่วจนผมขนลุก มืออีกข้างของพี่มันก็ทำแบบเดียวกันกับหัวไหล่อีกข้าง ผมเม้มปากแน่นแล้วมองหน้าพี่สิงฆ์ ทำไมต้องเล่นอะไรแบบนี้ด้วยอ่ะ

"ซักเสื้อให้แล้วดีกว่า"

พี่มันมองเสื้อกล้ามสีขาวที่ผมใส่อยู่แล้วกวักน้ำแฟ้บขึ้นมาราดตรงอกผม ผมมองน้ำแฟ้บที่ไหลซึมเสื้อจนเปียกแล้วตัวสั่นนิดๆ พี่มันลูบไล้ฝ่ามือผ่านยอดอกผมไปแล้วลูบวนขึ้นมาก่อนดึงเสื้อขึ้นแล้วขยี้เบาๆ มึงถอดก็ได้ม่ะ?

"ด ด เดี๋ยวๆพี่สิงฆ์..."

ผมจับมือพี่มันที่ขยี้เสื้อไว้แล้วหอบหายใจเบาๆ ก็เวลาขยี้เสื้ออ่ะ...เสื้อบางส่วนมันโดนมผมอ่ะ TT มันชวนสยิวๆเสียวๆยังไงไม่รู้

"ทำไมครับ? เราเป็นอะไรหรอ?"

ถามยิ้มๆแล้วแกล้งลูบผ่านยอดอก ทำผมสะดุ้งแล้วหลุดเสียงน่าอายออกมา พี่มันก็รู้อ่ะว่าผมไวต่อความรู้สึกพี่มันขนาดไหน เราทำกันทุกวันทุกคืนงี้ร่างกายผมก็จำสัมผัสพี่มันแล้วอ่ะ

"จะอาบน้ำแล้ว..."

เสียงผมสั่นอย่างน่าอายแต่พี่สิงฆ์กลับชอบใจ พี่มันลูบน้ำแฟ้บขึ้นมาที่ยอดอกผมก่อนกดนิ้วโป้งคลึงหนักสลับเบา ผมกัดปาก สองมือจับขอบกะละมังแน่น พี่สิงฆ์ขยับเก้าอี้ที่นั่งเข้ามาใกล้จนลมหายใจร้อนๆรดปลายจมูกผม

"พี่จะซักเราให้สะอาดเลย"

เสื้อกล้ามถูกถอดออกแล้วปล่อยทิ้งบนพื้นกระเบื้อง พี่สิงฆ์งับปลายจมูกผมเบาๆก่อนเลื่อนริมฝีปากลงมาทาบทับกับปากผม สองมือหนายังคงลูบน้ำแฟ้บตามแผ่นหลังและยอดอกผมไม่หยุดก่อนที่มือข้างหนึ่งจะเลื้อยเข้ามาในกางเกงขาสั้นและชั้นในที่ผมใส่อยู่

"อื้ออ..."

สะดุ้งเล็กน้อยตอนเปลายนิ้วพี่มันกรีดลากตามร่องถ้ำลงมาเรื่อยๆจนถึงปากถ้ำ ผมยกสะโพกขึ้นเล็กน้อย สองแขนยกกอดคอแกร่งแล้วโน้มตัวเข้าหากลายเป็นว่าตอนนี้ผมยืนเข่าแช่น้ำแฟ้บอยู่ในกะละมัง ทั้งถ้ำทั้งแคตน้อยชุ่มน้ำแฟ้บไปหมดแล้ว

จ๊วบ จ๊วบ

เราจูบกันหนักขึ้นเรื่อยๆ สองลิ้นพันเกี่ยวกระหวัดอย่างไม่มีใครยอมใคร นิ้วของพี่สิงฆ์ผลุบเข้ามาในถ้ำทีเดียวสองนิ้วก่อนขยับเข้าออกถี่รัวตั้งแต่ครั้งแรกเลย ผมจิกเล็บลงบนไหล่พี่มันเพื่อระบายความเสียวที่ได้รับแล้วค่อยๆถอนริมฝีปากออกมา พี่สิงฆ์เลียปากผมแล้วเร่งจังหวะนิ้วถี่ขึ้นกว่าเดิม

"ฮื่ออ อ๊ะ อ๊ะ พี่มึง อื้ออ อึก ส แสบอ่ะ พอแล้ว อ่ะ"

แรกๆก็เสียวแต่ตอนนี้เริ่มแสบ พี่สิงฆ์ไม่สนใจที่ผมบอก มันคลอเคลียแก้มผมแล้วกัดเบาๆก่อนกระทุ้งนิ้วเข้ามาลึกกว่าเดิม ผมซบหน้ากับไหล่พี่มันแล้วหอบหายใจแรงขึ้น ทั้งเสียวทั้งแสบเลยไอ้ฉัด!

"อ๊า! ย อย่ากดตรงนั้น อื้ออ แฮ่ก อ่าา พี่..."

ผมทิ้งน้ำตัวลงไปหาพี่สิงฆ์หมดทันทีที่พี่มันกดโดนจุดและทำให้ผมเกือบจะเสร็จ พี่สิงฆ์ยกแขนข้างหนึ่งกอดเอวผมแน่น เรียวนิ้วกระทุ้งแรงขึ้น ลึกขึ้นและกดย้ำจุดเดิมจนในที่สุดผมก็ทนไม่ไหว กอดพี่มันแน่นกว่าเดิมพร้อมกับปลดปล่อยธารน้ำสีขุ่นออกมา

"อื้อออ..."

ได้ปลดปล่อยร่างกายมันก็เบาและเพลียเลยตั้งใจจะอาบน้ำแล้วไปนอนพอพี่สิงฆ์ถอนนิ้วออกไปแล้ว ผมเลยจะลุกแต่ทว่าขาผมมันติดกะละมังอ่ะ!

"ข ขาติดกะละมังอ่ะ...ช่วยหน่อย"

ผมบอกพี่มัน พี่สิงฆ์พยักหน้าแล้วขยับถอยหลังเพื่อดึงผมออกจากกะละมัง

พรืดดด โครมมม!

โดยลืมไปว่ามือพี่มันเปียกแฟ้บ! พอดึงแขนผมพี่สิงฆ์มันก็ลื่นหงายหลังเก้าอี้พลาสติกเด้งใส่ผมแต่ดีนะไม่ฟาดหน้า!ส่วนผมคว่ำหน้าทิ่มทับพี่มันพร้อมๆกับสองขางัดกะละมังลอยขึ้น น้ำแฟ้บหกกระจายรดตัวผม เสื้อผ้าในกะละมังเกลื่อนเต็มพื้นห้องน้ำบางตัวหล่นแปะบนก้นผมเป๊ะๆ

"5555555555555555555 ทำไมเราล้มได้ฮาจังอ่ะ"

"เพราะพี่มึงอ่ะ!"

ผมบอกแล้วยันตัวขึ้นแต่ก็ลื่นพรืดอกกระแทกพื้นอีก แม่งเอ้ยยย TT เจ็บอกเจ็บนมและเจ็บแคตน้อยด้วย พี่สิงฆ์หัวเราะตัวงอ สองมือกุมท้อง ผมกัดฟันลุกด้วยความหมั่นไส้แล้วงัดกะละมังฟาดแม่ง

ผัวะ!

"ซักผ้า!!!"

"ครับๆ โอ้ย 555555555555555555555"

ผมลุกเดินแบบจิกเท้าเพราะกลัวลื่นไปเปิดฝักบัวล้างตัวแล้วรดพี่มันไปด้วยเพราะพี่มันนอนขำอยู่ที่พื้น

หมับ! พรึ่บ!

กางเกงผมถูกดึงลงไปกองที่ข้อเท้าทั้งสองตัวด้วยฝีมือของพี่สิงฆ์ ผมเลยยกเท้าออกแล้วให้พี่มันซักไปเลยแต่พี่มันไม่ยอมเก็บผ้าใส่กะละมังแต่ดันลุกนั่งแล้วมองก้นผม

"หิวซาลาเปาเลยอ่ะ"

"จะให้กินถ้าก่อนหน้านี้ไม่กวนตีนผมอ่ะ ไปซักผ้าเลยไป"

"ครับเมีย"

ผมอาบน้ำและไม่ลืมที่จะล้างถ้ำด้วย ไอ้ฉิบหาย แฟ้บทำผมแสบถ้ำอ่ะ แสบแบบจี๊ดๆแต่ไม่รู้ทำไมพออาบน้ำไปเห็นพี่มันซักผ้าไปผมถึงอุ่นใจกว่าทุกครั้ง บางทีห้องน้ำแคบๆก็ทำให้เรามีความสุขได้เหมือนกันแฮะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}