ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 51 :: ประสบการณ์ใหม่

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 51 :: ประสบการณ์ใหม่

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.5k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2562 19:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 51 :: ประสบการณ์ใหม่
แบบอักษร

วันต่อมา

06.20 น.

เรามามหาลัยโดยตรงจากบ้านพี่สิงฆ์มาเลย ชุดนักศึกษาของเราได้แม่พี่สิงฆ์รีดให้พร้อมใส่เลย แต่การมาเรียนของผมไม่ค่อยน่ายินดีเท่าไหร่ เพราะอะไรน่ะหรอ? ผมเจ็บก้นน่ะสิ TT อ่ะๆ อย่าพึ่งคิดว่าพี่มันใส่งูเข้ามาแล้วนะ พี่สิงฆ์มันใช้ ไวเบรเตอร์กับนิ้วของพี่มัน ทะลุทะลวงถ้ำผมหนักมาก!

แล้วตอนนี้ในก้นผมยังมีไวรเบรเตอร์ไร้สายใส่อยู่ พี่มันจับใส่เมื่อเช้าก่อนแต่งตัวแล้วมีบอกด้วยว่าไหนๆก็ใกล้จะไฟนอลแล้ว หา ประสบการณ์ใหม่ ไปเลยสิ โห ประสบการณ์ใหม่แบบนี้หรอ โคตรแบบ...ไม่น่าหาอ่ะ ถึงมันจะไม่มีเสียงตอนสั่นก็เถอะแต่ผมก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูนป้ะ? สั่นระดับแรกยังพอทน ระดับสองโอเคไหว ระดับสามเริ่มอ่อนแรงแล้วไง ระดับสี่มาอยางไวขาถึงกับทรุดแต่เมื่อไหร่ที่พี่มันใช้ระดับห้า แค่ทรุดยังน้อยไปต้องลงไปนอนดิ้นบนพื้นอ่ะ

"พี่มึง...เอาออกนะ"

"อย่าพึ่งสิครับ เดี๋ยวไม่สนุกรับไฟนอลไงครับ"

พี่มันยิ้มก่อนหันกลับไปมองถนน ผมกำสายเบลล์แน่นแล้วผ่อนลมหายใจเบาๆก่อนมองวิวนอกรถ พี่สิงฆ์เลี้ยวเข้าม. แล้วตรงไปคณะโลจิสฯก่อนจอดหน้าคณะ

"ลงไปก่อนเลยครับ พี่จะเอารถไปจอด"

"หึ ไปด้วยกันนะ"

ผมรู้ไงว่ามันจะทำอะไรอ่ะ พี่สิงฆ์ยิ้มแล้วส่ายหัวก่อนโน้มตัวเข้ามาหาผม ปากหอมแก้มกูฟอดใหญ่แต่มือนี่เอื้อมไปเปิดประตูให้แล้วจ้า ผมหน้านิ่วคิ้วขมวดเพราะไม่ชอบที่พี่มันแกล้งผม พี่สิงฆ์เอียงหน้าให้แล้วทำแก้มป่อง น่ารักมากมั้งงง ผมจำใจหอมแก้มพี่มันแล้วให้พี่สิงฆ์หยิบกระเป๋าที่เบาะหลังให้ ผมรับมากอดแนบอกแล้วก้าวลงจากรถ

ตืดด~

"อึก...!"

ทันทีที่เท้าเหยียบพื้น พี่สิงฆ์มันก็กดรีโมทของไวเบรเตอร์ทันที ผมกัดฟันแล้วเดินยาวๆขึ้นมานั่งที่ม้านั่งตัวประจำ วางกระเป๋าลงบนโต๊ะแล้วฟุบหน้าลง มือข้างหนึ่งกดหน้าท้องไว้

"ฮื่ออ อึก ไอ้พี่เวร อื้ออ"

ไวเบรเตอร์ในตัวผมมันสั่นแรงมาก ผมไม่รู้เลยว่าพี่สิงฆ์มันกดระดับไหน ผมรู้แค่ว่าผมจะตายแล้วเนี่ย พอไม่เห็นวี่แวว่าพี่มันจะมาหาผม ผมเลยเอาโทรศัพท์ขึ้นมาไลน์พี่มัน

MEERSHING :: พี่มึงงงงงงงงงง อยู่ไหน รีบๆมาสักที ):

ผมส่งไปแล้วจ้องหน้าจอไม่กระพริบ พี่มันอ่านแล้วแต่คำตอบของมันนี่ทำผมอยากจะลุกไปตบหัวมาก

SHINGKAT :: อะไร เอาระดับอื่นหรอ? ได้ครับผม

"อ๊า!"

ไอ้พี่เวง! โชคดีที่ไม่มีใครอยู่ตรงนี้กับผม มีเพียงผมนั่งหัวโด่คนเดียวแล้วตอนนี้อย่างอื่นก็เริ่มจะโด่แล้วด้วย TT ผมไลน์หาพี่มันอีกครั้ง

MEERSHING :: อยู่ไหน?! ผมจะไม่ไหวแล้วนะเว้ย

ไม่ไหวกับความสั่นระดับนี้แล้วก็ไม่ไหวกับความหื่นของพี่มันแล้วด้วย! พี่สิงฆ์อ่ะมันเป็นคนที่หื่นมากๆ มากจนผมไม่อยากเชื่ออ่ะ ผมคิดว่าที่เราทำกันอยู่ทุกวันนี่ปกติของพี่มันแล้วนะครับแต่จริงๆแล้วเปล่าเลย พี่มันหื่นได้มากกว่านี้อีก

"อ๊า ฮื่ออ พี่สิงฆ์ ผมจะไม่ไหวอยู่แล้ว..."

หมับ! ฟอดดด~

อ้อมแขนแกร่งกอดเข้าจากด้านหลังพร้อมริมฝีปากกดลงบนแก้มผมฟอดใหญ่ ผมกัดปากก่อนแหงนหน้ามองคนที่ยืนด้านหลัง พี่สิงฆ์มันยิ้มก่อนหอมหน้าผากผม

"เป็นไงครับ ประสบการณ์ใหม่ ชอบไหมเรา?"

"ไม่ อึก ไม่ชอบ...อื้ออ"

"แต่พี่ว่าเดี๋ยวเราก็ชอบ วันนี้...โดดกันนะครับ"

สิ้นเสียงพี่มัน ตัวผมก็ลอยวืดขึ้นจากม้านั่งไปอยู่ในอ้อมแขนพี่มัน พี่สิงฆ์อุ้มผมในท่าเจ้าสาวแล้วก้มจุ้บที่หน้าผากก่อนให้ผมเอื้อมหยิบกระเป๋า มือผมสั่นมากอ่ะแต่ก็หยิบขึ้นมากอดแนบอกไว้ ผมหันหน้าพิงอกพี่มันแล้วกัดปากกลั้นเสียงคราง

พี่สิงฆ์เดินพาผมไปที่ไหนสักที่ที่ไกลพอสมควรก่อนเสียงประตูเลื่อนและประโยคจากปากพี่มันนั่นแหละที่ทำให้ผมรู้ว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน

"อาจารย์ครับ แฟนผมป่วยอ่ะ พอมีเตียงว่างไหม?"

"มีสิ เตียงในเลยนะแล้วอาจารย์ฝากห้องแปปนะสิงหราช พอดีมีเรื่องต้องไปทำ"

"ได้เลยครับ"

มันจะบังเอิญเกินไปแล้ว! พี่สิงฆ์พาผมมาที่เตียงด้านในตามที่อาจารย์บอกก่อนวางผมลงบนเตียงแล้วรูดผ้าม่านปิดรอบด้าน ผมนอนตะแคงข้างแล้วหอบหายใจหนักๆก่อนจิกมือลงบนหมอนที่หนุนอยู่ ไม่ไหวแล้วอ่ะ...ผมจะเสร็จแล้ว

"พี่สิงฆ์ ผม อื้อออ!"

และแล้วผมก็ปลดปล่อยมันออกมา พี่สิงฆ์ล้วงเอารีโมทออกจากกระเป๋ากางเกงก่อนกดหยุดมันแล้วเก็บเข้าไปตามเดิม มือหนาจัดการแกะเข็มขัดและดึงกางเกงกับชั้นในลงให้

"ออกมาเยอะนะเราอ่ะ"

พี่สิงฆ์ยิ้มล้อ ผมถลึงตาใส่ก่อนถูกพี่มันดันไหล่เบาๆให้นอนหงาย พี่สิงฆ์ลากเก้าอี้มานั่งข้างเตียงจากนั้นก็ก้มใช้ปากทำความสะอาดให้ ผมจิกผมพี่มันพลางกัดปากกลั้นเสียง ลิ้นพี่สิงฆ์ตวัดเลียส่วนหัวและลำตัวของแคตน้อยอย่างชำนาญก่อนที่โพรงปากอุ่นจะครอบครองแคตน้อยแล้วขยับรูดรั้งขึ้นลง ผมเด้งสะโพกรับกับจังหวะ สองขาเหยียดเกร็งพลางชักเข้าชักออกอย่างเสียวกระสัน มันทรมานมาก ทรมานที่ส่งเสียงออกไม่ได้ถึงอาจารย์จะไม่อยู่ห้องพยาบาลแต่ผมไม่ไว้ใจคนอื่นๆไง

ห้องพยาบาลนี้อยู่ที่คณะแพทย์ ถ้ามีนักศึกษาเข้ามาล่ะ? พวกเขาจะไม่จับได้เลยหรอ ผมกลัวนะเว้ย พี่สิงฆ์ใช้ปากจนทำผมเสร็จอีกรอบ ผมหอบหนักและเพลียหนักมากในขณะที่พี่สิงฆ์ดูร่าเริงจนน่าหมั่นไส้อ่ะ

"มา พี่จะเอาออกให้"

พี่สิงฆ์จับผมนอนตะแคงแล้วสอดนิ้วเข้ามาในถ้ำผม ผมอ้าปากกัดแขนพี่มันเพื่อกลั้นเสียง เรียวนิ้วของพี่สิงฆ์กดเข้าไปลึกเรื่อยๆก่อนคีบเอาไวรเบรเตอร์ออกมา

"เราน่าจะชอบนี่ ขมิบใหญ่เลยไม่ใช่หรอ?"

"ไม่ใช่! พี่แม่ง...ถ้าอยู่ห้องผมไม่ว่าหรอกแต่นี่ข้างนอกนะเว้ย"

ผมผละออกแล้วดึงกางเกงขึ้นสวมให้เรียบร้อย อยากจะขอบคุณอยู่หรอกที่ทำความสะอาดให้แต่ความหมั่นไส้มันมีมากกว่าอ่ะเลยไม่ขอบคุณ

"เฮ้อ อยากเราเอาอ่ะ"

อยู่ๆพี่มันก็พูดขึ้น หน้าหงอยๆไม่ได้ทำให้ผมใจอ่อนหรอก

"ทีตอนให้เอาไม่เอาเองอ่ะ สมน้ำหน้าเด้อ"

"ก็พี่อยากรักษาสัญญา"

"เอาสัญญามา จะเปลี่ยนให้ว่าจากหลังไฟนอล เป็นแม่งทุกคืนทุกวันเลย"

พูดด้วยน้ำเสียงประชดก่อนมองไวรเบรเตอร์ที่วางนิ่งๆ ไม่ชอบมันเลยอ่ะถึงจะทำให้เสียวจนเสร็จแต่ผมกลัวมันมากกว่า ของเล่นชิ้นแค่นี้แต่มีความร้ายกาจตั้งห้าระดับ ไม่อยากเจออีกแล้วฮะ

"น้องอ่ะ"

"ไม่ต้องมาทำหน้าหงออ่ะ ไม่เห็นใจ ไม่สงสาร เคนะ?"

"พอไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่าแล้วกลายเป็นเมียที่กล้าแกร่งจังนะครับ"

พี่สิงฆ์บีบแก้มผมจนปากจู๋ก่อนส่ายหน้าผมไปมา ผมแกะมือพี่มันออกแล้วยักคิ้ว

"ก็ตอนนี้ผมเป็นเมียร์แคตอ่ะ ถ้าอยากให้เป็นเมียครับก็ต้องกลับห้อง"

"ป่ะ กลับห้องกัน"

"ไม่ไปอ่ะ ตอนบ่ายมีเรียน ผมไม่อยากโดดแล้วด้วย"

โดดจนโง่อ่ะคือปกติก็โง่อยู่แล้วไงแต่ยิ่งโดดมันก็ยิ่งโง่สะสมไปอีกอ่ะ พี่สิงฆ์มันพยักหน้าก่อนมองหน้าผมเหมือนนึกอะไรออก

"อยากเที่ยวทะเลมั้ย? พี่อยากเที่ยวกับเราอ่ะ"

"ไว้หลังไฟนอลสิ"

"เฮ้อ คงต้องไปหลังไฟนอลสินะ"

"อื้อ ไว้ไปหลังไฟนอลแหละ"

ผมกับพี่สิงฆ์พากันออกจากห้องพยาบาลหลังอาจารย์กลับมาแล้ว ตอนออกมาพี่สิงฆ์บอกว่าปกติที่ห้องพยาบาลจะมีนักศึกษาแพทย์ปีสี่หรือปีสามบางคนอยู่เหมือนให้ฝึกงานไปในตัวอ่ะ อันนี้ผมก็ไม่รู้เรื่องหรอกฟังๆพี่มันมา คือที่พี่พาไปอ่ะกะว่าถ้าเจอเพื่อนจะยึดห้องทำเรื่องหื่นๆแต่แจ็คพ็อตดันเป็นอาจารย์ไง

เรากลับมาที่ตึกคณะก็พากันนั่งเล่นรอคนอื่นๆ ผมไม่ได้รอใครหรอกเพราะผมยังไม่คุยกับพวกเขา ผมคุยแค่พี่ไพ่อ่ะแม้พวกพี่จะเข้าหาผมก็ตามแต่ไม่นานหรอกเดี๋ยวผมก็คงหายเอง พี่สิงฆ์ก็เพื่อนเขาด้วยผมไม่อยากให้แฟนต้องอึดอัด พี่มันไม่พูดหรอกครับแต่จะให้ผมทำตัวแบบนี้ไปเรื่อยๆมันก็ไม่ใช่อ่ะ

ผมฟุบหน้าลงบนโต๊ะก่อนตะแคงหน้าหันมองพี่มัน

"พี่มึง"

"หือ?"

พี่สิงฆ์หันมาแล้วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ผมยิ้มก่อนทำปากจู๋ พี่มันก็รู้งานอ่ะจูบปากผมเบาๆแล้วผละออก ผมแบมือตรงหน้า พี่สิงฆ์ก็วางมือลงแล้วประสานนิ้วก่อนจับแน่น ถึงจะนั่งใกล้กันแต่มันก็ยังคิดถึงอยู่ดี เพราะงั้นทำแบบนี้แหละครับ สบายใจและหายคิดถึงดีด้วย

.................................

จริงๆในตอนแรกตั้งใจใส่ Nc หรือฉากวาบหวิวหนักๆลงในเล่ม แต่ทีนี้ตอนแต่งในฟิคชั่นลอง เราได้พลาดอะไรหลายๆอย่างเลยตัดสินใจลง Nc ให้ได้อ่านกันเพื่อทดแทนเวลาที่เสียไป นี่คือเราแจ้งแล้วนะคะ ขอดักไว้ก่อนเดี๋ยวจะมีคนเม้นไหนบอกไม่มีncไง 5555555555555 บอกแล้วนะๆ งิงิ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}