ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: Special Midterm 02 :: ซ้อมเสียตัว @บ้านเมียร์แคต

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: Special Midterm 02 :: ซ้อมเสียตัว @บ้านเมียร์แคต

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 18k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2562 19:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: Special Midterm 02 :: ซ้อมเสียตัว @บ้านเมียร์แคต
แบบอักษร

เมื่อคืนพี่สิงฆ์มันเล่นผมหมดแรงเลยอ่ะ พากูทัวร์รอบห้องเลยแล้วบอก เนี่ย พี่จะทำกับเราตรงนี้แบบนี้นะ บลาๆ คิดว่าผมจำได้หรอ? หึ จำไม่ได้อ่ะ ตอนนั้นที่จำได้คือผมเสียวจนแข้งขาอ่อนแรง เรี่ยวแรงถูกสูบหายหมด พอเช้ามาคือหน้าโหลมาก หน้าเหมือนคนอดนอนอ่ะ ทั้งที่นอนไปตอนตีสามแล้วตื่นมาเตรียมตัวไปบ้านตอนเจ็ดโมง

"ไหวมั้ยเรา?"

พี่สิงฆ์ถามเสียงขำก่อนยกกระเป๋าสะพายข้างแล้วปิดล็อกประตูห้องก่อนเดินเข้ามาโอบเอวผมแล้วพากันไปที่ลิฟต์

"ไหวมั้ง พี่เล่นทำผมเสียดก้นไปหมดแล้วเนี่ย"

ผมมองพี่มันเคืองๆ พี่มันก็ใช้นิ้วเก่งฉิบหายเลยคือรู้จุดผมไวมากอ่ะแล้วพี่มันก็ไม่ยอมใส่เข้ามาสั๊กกกที! อ่อยก็แล้ว หลอกล่อก็แล้ว โคตรจะยึดมั่นในสัญญาเลย

"แล้วไม่ใช่เราหรอครับที่บอกพี่สิงฆ์ๆผมเสียว"

"หุบปากเลยนะ! เราไม่ได้อยู่ที่ห้องนะพี่มึง!"

พี่สิงฆ์หัวเราะลั่นลิฟต์ก่อนเดินออกเมื่อลงมาถึงชั้นหนึ่ง ตอนผมโทรไปหาแม่ว่าจะไปนอนที่บ้านคืนนึง แม่ถามหาพี่สิงฆ์ใหญ่เลยว่ามาด้วยไหม แม่จะได้ทำอาหารรอ คือ...ลูกชายล่ะ? ควรห่วงลูกชายนะไม่ใช่ลูกเขย!

@บ้านเมียร์แคต

"แม่ครับบบบบ แคตมาแล้วววว"

เข้าบ้านผมก็แหกปากวิ่งไปที่ครัว แม่หันมามองแต่สายตาแม่เลยไปที่พี่สิงฆ์

"ขับรถเหนื่อยไหมสิงฆ์? ขึ้นไปพักที่ห้องน้องได้นะ"

"ไม่เหนื่อยหรอกครับ ว่าแต่แม่ทำอะไรอยู่? หอมจังเลยครับ"

ไอ้พี่สิงฆ์เดินเข้าไปหาแม่แล้วทำเป็นดมต้มที่แม่ทำอยู่ แม่ผมหน้าบานเลยสิ แม่ชอบอ่ะเวลามีคนชมอาหารที่แม่ทำแต่พอผมชมบ้างกลับบอกว่าอวย เอ้าาา

"แม่! ทักแคตบ้างสิ"

"โอ๋ๆ แม่หยอกเราเองน่า พาพี่เขาไปพักก่อนไป แม่ทำความสะอาดห้องให้เราแล้ว"

"โอเคครับ แต่แคตงอนอยู่นะ"

ผมทำหน้างอนใส่แม่แต่แม่กลับหันไปสนใจพี่สิงฆ์ แม๊!!

[สิงฆ์]

ผมล่ะชอบจริงๆคนหวงแม่เนี่ย ไม่ยอมคุยกับผมเลยตั้งแต่ขึ้นห้องมา น้องงอนที่แม่สนใจผมมากกว่าแต่ผมรู้ว่าแม่แกล้งน้อง น้องเป็นเด็กที่แกล้งแล้วน่ารักอ่ะ ผมยังชอบแกล้งเลยแต่แกล้งแบบสิบแปดบวกนะครับ

"เอ้า งอนจริงหรอครับ?"

ผมถามคนนอนหันหลังยิ้มๆ น้องหันมาแล้วขมวดคิ้วเป็นปม สายตาจับจ้องหน้าผมนิ่งๆ

"ทำไมทั้งพี่ทั้งแม่ชอบแกล้งผมจังวะ เดี๋ยวก็งอนจริงๆเลยแม่งง"

"ก็เราน่าแกล้งอ่ะ เราน่ารักเวลาถูกแกล้งมาก"

ผมบอกไปตามตรงก่อนทิ้งตัวนอนทับน้อง สอดแขนช้อนใต้แผ่นหลังแล้วกอดแน่นๆ หอมแก้มซ้ายขวาสลับไปมาข้างละหลายฟอด ฟอดใหญ่ๆจัดเต็มปอดไปเลย

"อือออ ไม่ต้องมาง้อผมอ่ะ ไม่หายยย"

น้องเลิกคิ้วลากเสียงยาวมองหน้าผมอย่างท้าทายจนผมหมั่นไส้และมันเขี้ยวจับกัดแก้มแล้วดูดแก้มน้องเข้าปาก

"อื้ออ 555555555555555 มันจักจี้พี่มึงงงง"

หัวเราะเสียงดังแล้วพยายามผลักผมออก เด็กบ้าเอ้ย อยากจะกัดแก้มให้หายลงคอไปเลย ผมปล่อยแก้มน้องแล้วเลียแม่ง น้องหดคอหนีก่อนยกมือเช็ดแก้มลวกๆ

"สิวขึ้นมาจะทำไง!"

"มีตังรักษา กลัวไร"

"เนาะ ผัวรวย"

น้องยิ้มกริ่มแล้วทำหน้าแบบ ผัวรวยอ่ะ ขออวดหน่อย คือหน้าน้องมันเหมือนจะเหยียดแต่มันน่ารักน่าเอ็นดูยังไงไม่รู้หรือผมหลงน้องมันวะเลยมองว่าอะไรๆที่น้องทำก็น่ารักไปหมด

"นี่พี่มึง"

"ครับ?"

ผมชอบว่ะเวลาน้องเรียกผมว่าพี่มึง มันน่ารักอ่ะ

"ทำไมถึงไม่ยอมทำอะไรผมเลยอ่ะ ทั้งที่ก่อนหน้านี้พี่จ้องจะเอาผมตลอดอ่ะ"

สีหน้าน้องดูสงสัยมาก มากจนผมอดไม่ได้ที่จะฟัดแก้มน้องมันอีกครั้ง ผมรู้ตลอดแหละว่าน้องยอมและน้องอยากลองด้วย น้องเต็มใจที่จะให้ผมแหกสัญญาที่ทำไว้ ผมมีไขว้เขวบ้างแต่ผมอยากรักษาสัญญาอ่ะ คือแค่นี้ก็เหมือนแหกสัญญาไปครึ่งล่ะ

"พี่อยากรักษาสัญญาของเราไงครับ พี่ไม่อยากทำสัญญาของเราพัง"

"เอ้า งั้นพี่จะบอกว่าผมเป็นคนไม่รักษาสัญญาหรอ"

"เปล่าครับ การไม่รักษาสัญญาของเรามันส่งผลดีต่อพี่มาก พี่ชอบแต่พี่อยากรักษาสัญญาเองเผื่อในอนาคตข้างหน้าพี่สัญญาอะไรเราไว้ เราจะได้มั่นใจว่าพี่ทำตามสัญญาได้แน่นอน"

ผมลูบหัวน้องก่อนกดจูบบนหน้าผากมนแผ่วเบา

"แต่ผมอ่ะ...อยากให้พี่ทำจริงๆนะ อยากเป็นของพี่เร็วๆ"

เนี่ย น้องมันน่ารักอ่ะ ใจบางไปหมดล่ะผม

"ตอนนี้เราก็เป็นของพี่แล้วนี่ครับ"

ผมยิ้มให้น้องก่อนลุกขึ้นนั่งแล้วดึงน้องให้ลุกตาม ผมขยับนั่งพิงหัวเตียงก่อนอ้าขาออกพอให้น้องนั่งได้พลางตบแปะๆ น้องก็คลานเข้ามานั่งพิงอกผม ว่านอนสอนง่ายขนาดนี้ ต้องให้รางวัลหน่อยมั้ง?

"เอ๊อะ ทำไรอ่ะ..."

น้องสะดุ้งแล้วเอ่ยถามเมื่อผมกดจูบบนท้ายทอยน้อง ผมไม่ตอบแต่สอดแขนกอดเอวแล้วค่อยๆไล้ฝ่ามือขึ้นมาเรื่อยๆก่อนหยุดที่ยอดอก ผมสะกิดมันผ่านเนื้อผ้าพลางกดจูบที่ท้ายทอยซ้ำๆ น้องค่อยๆห่อตัวแต่ผมยกขาทับขาน้องทั้งสองข้างไว้ทันกลายเป็นตอนนี้น้องถูกผมจับล็อกปิดทางหนีหมดทุกทาง

"อ๊ะ อ่าา พี่สิงฆ์ ไว้กลางคืนสิ! อื้ออ"

นอนเอนหัวพิงไหล่ผม ริมฝีปากอิ่มอ้าออกเล็กน้อยเพื่อส่งเสียงน่ารักๆ ผมแค่ยิ้มก่อนเลื่อนมืออีกข้างเลื้อยเข้าไปในกางเกงแล้วกดคลึงแคตน้อยผ่านชั้นใน

"อ๊าา แฮ่ก แฮ่ก ฮื่ออ พี่...มึง มันเสียว..."

ปลายนิ้วค่อยๆไล้วนแคตน้อยช้าๆและแผ่วเบาจนแคตน้อยค่อยๆตื่นตัวดุนดันชั้นใน ผมจับน้องถอดกางเกงทั้งสองชิ้นไปกองที่หัวเข่า น้องปลายตามองแคตน้อยของตัวเองแล้วหันหน้าซุกคอผม ผมจับแคตน้อยรูดขึ้นลงช้าๆพลางไล้ปลายนิ้วโป้งกดคลึงส่วนหัวและรูเล็กๆ

ลมหายใจอุ่นๆของน้องรดต้นคอผมแรงมาก อกบางกระเพื่อมขึ้นลงไม่หยุด แคตน้อยยังคงถูกมือชักนำอยู่เรื่อยๆ บางครั้งผมก็แอบคิดนะครับว่าน้องมันจะทนความหื่นกามผมไปได้นานแค่ไหนนะ? แต่จากที่ได้ลองทำกัน น้องแม่งใจกว่าผมอีก เมื่อคืนที่ซ้อมวันแรกคือน้องอ่อยผมมากๆ คำพูดคำจาคือแปลกตรงๆเลยนะครับ เอาผมเลย น้องพร้อมเสียตัวจนมันน่ารักน่าเอ็นดูสำหรับผมอ่ะ พูดว่า ทำงูหลงเข้าถ้ำได้นะ คือน้องครับ ตกพี่แรงมากนะคำๆนั้นน่ะ

แค่นั้นไปพอนะครับ น้องยังยิงมาอีก พี่สิงฆ์...ถ้ำผมอยากมีสัตว์เลี้ยง ก็คืองูผมนี่ไง น้องมันอ่อยทุกคำทุกท่าทางแต่พอหมดฤทธิ์บอกให้พอรัวๆเลย

"อึก อื้อออ อ๊าา..."

ธารน้ำอุ่นสีขุ่นพุ่งออกมาเต็มมือผมและหยดลงตามหน้าขาน้อง บางส่วนไหลตามฝ่ามือผม ผมปล่อยแคตน้อยที่สงบก่อนยกมือขึ้นมาเลียทำความสะอาด น้องมองผมอึ้งๆแต่ดันทำสิ่งที่อึ้งกว่าคือ...น้องยื่นหน้าเข้ามาเลียมือผมซึ่งเปื้อนน้ำของน้อง เลียไปมองหน้าผมไปก่อนที่ลิ้นเล็กๆจะเลียมาที่ปากผมแล้วสอดเข้ามา ผมไม่ปฏิเสธครับ น้องจูบมาผมจูบกลับเลย

สักพักนั่นแหละน้องถึงได้ถอนจูบออกแล้วมองหน้าผม

"ผมรักพี่อ่ะรักมากๆเลย ติดมากๆด้วย ผมกลัวทำตัวงี่เง่าใส่พี่อ่ะ"

"พี่ให้เราทำตัวงี่เง่าใส่ได้เต็มที่เลยครับ"

จริงๆนะครับ สำหรับเด็กผู้ชายคนนี้ผมยอม งี่เง่าได้เลยแต่น้องส่ายหัวแล้วสบตาผมเหมือนเดิม

"การทำตัวงี่เง่าใส่แฟนมันไม่ดีอ่ะ ผมว่าแบบนั้นมันจะทำให้เราทะเลาะกันมากกว่า ผมไม่อยากทะเลาะ ไม่อยากอะไรเลย อยากอยู่กับพี่เหมือนทุกวันนี้อ่ะ แต่อีกสี่เดือนพี่จะจบแล้วขึ้นปีสี่ ผมจะทำยังไงถ้าผมไม่เห็นพี่ในม. แล้วอ่ะ"

โอ้โห น้องมาซะผมอยากซ้ำปีสามเลยว่ะ เอาจริงๆผมก็รู้สึกเหมือนกับน้องนัั่นแหละ ผมจะฝึกงานผ่านไหมถ้าวันๆหัวผมมันมีแต่น้อง

"ตอนแรกผมคิดว่าเราแยกกันอยู่ได้ในช่วงที่พี่ฝึกงาน แต่พอมาตอนนี้ผมต้องกลืนน้ำลายตัวเองแล้วบอกพี่ตรงๆว่าผมไม่อยากอยู่ห้องที่ไม่มีพี่อ่ะ ผมไม่อยากให้พี่ฝึกงานเลย ผมทำตัวงี่เง่าใช่มั้ย"

น้องใส่มาเป็นชุด ผมยิ้มแล้วหอมหน้าผากน้องก่อนใส่กางเกงให้ตามเดิมจากนั้นค่อยนอนลงแล้วคุยกัน

"น้องไม่ได้งี่เง่า น้องแค่บอกความรู้สึกของตัวเองให้พี่ฟังครับ เอางี้ไหม ถ้าพี่ฝึกงานไกลจากม. เราไปอยู่กับพี่เดี๋ยวพี่วนมาส่ง"

"ไม่เอาอ่ะ แบบนั้นไม่ดีต่อพี่เลย ถ้าพี่เข้างานแปดโมง แต่ผมเรียนเจ็ดโมงครึ่ง พี่ไม่เหยียบมิดเลยหรอ ผมไม่ไว้ใจถนน ไม่ไว้ใจการขับรถของคนอื่นๆ แม่ง แค่คิดว่าพี่อาจเกิดอุบัติเหตุเพราะรีบเข้างานหลังมาส่งผม ผมก็อยากร้องไห้แล้วอ่ะ"

น้องกระพริบตาถี่ๆไล่น้ำตาที่จะไหล ผมอึ้งอ่ะ ไม่คิดเลยว่าน้องจะคิดล่วงหน้าไปขนาดนั้น ผมถอนหายใจก่อนดึงน้องเข้ามากอดแนบอก

"ถ้าเราต้องแยกกัน เรามาคอลวิดีโอด้วยกันไหม? พอวันหยุดพี่จะมาหาเราที่หอแล้วรับเราไปเที่ยวคอนโดพี่ ว่าไง?"

"อือ แบบนั้นก็ได้"

ทำตัวน่ารักแบบนี้ สงสัยต้องให้รางวัลอีกสักรอบแล้วสิ (:

::

::

::

[----CUT----]

::

::

::

TBC...

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: Special Midterm 03 :: ซ้อมเสียตัว @บ้านสิงฆ์ END

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}