ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 50 :: Shingharach Prl กำลังคบกับ Manutsanun Llk

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 50 :: Shingharach Prl กำลังคบกับ Manutsanun Llk

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.3k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2562 19:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 50 :: Shingharach Prl กำลังคบกับ Manutsanun Llk
แบบอักษร

มหกรรมสอบมิดเทอมมาถึงแล้วครับ ในห้องสอบตอนนี้เงียบกริบไม่มีเสียงอะไรดังรบกวนแต่ต่อให้เงียบจนมีสมาธิ ผมก็ทำไม่ได้อ่ะ ผมนั่งกัดปากกามาราวๆสิบนาทีแล้ว แม้บางข้อจะเห็นผ่านๆตาตอนอ่านหรือติวกับเพื่อน แต่บางข้อนี่สิ...เดินเข้ามาตบหัวแล้วด่าผมโง่ผมยังไม่เจ็บเลย

"เอาวะ..."

ผมจรดปากกาลงบนกระดาษคำตอบ เดาแล้วต้องเดาให้สุด ถ้าหากไม่ผ่าน คะแนนไม่ถึงก็ค่อยว่ากันแล้วถ้าสมมติว่าผมไม่ไหวจริงๆ ผมอาจจะลาออกแล้วหางานทำอ่ะ นี่พูดจริงๆนะ ถ้าผมทำไม่ได้ผมก็ไม่อยากทำแล้วกดดันตัวเองอ่ะ ออกไปเกาะผัวแดก ง่ายดายต่อชีวิตจะตายไป

พอทำเสร็จครบทุกข้อผมก็ลุกเอากระดาษคำตอบไปส่งอาจารย์ เห็นเพื่อนหลายคนออกแล้วใจอยากออกบ้างแม้การสอบจะโหดกว่าตอนเรียนมัธยมแต่เชื่อเหอะว่าการเห็นเพื่อนออกห้องสอบแล้วอยากออกบ้างมันยังมีอยู่ในจิตใจ

วันแรกผมสอบสามตัวแต่ละตัวคือ...ยากจ๊าดดด! อยากกลับไปเรียนอนุบาลจัง ยากสุดคือร้องไห้หาแม่แล้วแม่ไม่มารับกลับ อยากย้อนไปตอนนั้นจังเล้ยยย

"เป็นไงแคต ทำได้ป้ะ?"

แก้วตาถามยิ้มๆ ผมส่ายหัวแล้วนั่งลงข้างเธอ

"โคตรยากเลยอ่ะ ถ้าเราเรียนไม่ไหวเราว่าจะเกาะพี่สิงฆ์ล่ะ"

แก้วหัวเราะก่อนโดนอาจารย์ดุทางสายตา เราสองคนเลยลงมานั่งเล่นใต้ตึกระหว่างรอเวลาสอบตัวถัดไปส่วนพี่สิงฆ์กำลังสอบอยู่ พี่มันสอบพร้อมผมวันนี้แค่วันเดียวส่วนอีกสองวันคือสลับกันสอบ เมื่อถึงเวลาสอบตัวต่อไป ผมกับแก้วตาก็กลับขึ้นไปสอบตามเดิม บอกตรงๆว่า เตรียมจองวัดให้ผมด้วย!

ผมสอบเสร็จแล้ว! ดีหน่อยที่ในวันสุดท้ายอ่ะ ผมสอบได้และผมหวังว่าคะแนนตรงนั้นจะทำให้ผมได้อยู่รอดต่อไปนะส่วนพี่สิงฆ์สอบเสร็จพรุ่งนี้อ่ะ วันนี้ผมเลยอยู่ห้องคนเดียวแต่ผมยึดโทรศัพท์พี่สิงฆ์ไว้ พี่มันก็ให้นะทั้งที่ปกติอฟนกันจะหวงไม่ใช่หรอ บางคู่อ่ะนะแต่พี่สิงฆ์มันไม่หวง ผมกดเข้าแอปเฟซบุ๊คของพี่มันแล้วเลื่อนดูเรื่อยๆแต่เดี๋ยวนะ...คบกันมาตั้งนานยังไม่มีเฟซกันเลย!

"จัดการเองเลยแล้วกัน"

ผมเอาเฟซพี่สิงฆ์แอดของตัวเองไปแล้วกดรับจากนั้นเอาเฟซพี่สิงฆ์อ่ะกดขึ้นสถานะกับผมเลย ผมมองสถานะที่ขึ้นหน้าไทม์ไลน์แล้วยิ้มปากกว้าง


Shingharach Prl กำลังคบกับ Manutsanun Llk

วันนี้ ♡


จากนั้นไม่ถึงนาที พวกเพื่อนๆของพี่สิงฆ์และเพื่อนสมัยมัธยมของผมเม้นกันกระจาย หลายคนตกใจอ่ะที่อยู่ๆผมมีแฟนเป็นผู้ชาย ผมตอบเม้นบ้างไม่ตอบบ้างก่อนเข้าไปจัดการไลน์พี่มันรวมถึงไอจีด้วยแต่ถ้าพี่มันไม่ชอบ ก็ค่อยลบออกเอาแต่ของผมอ่ะไม่ลบหรอก

พอตอนเที่ยงผมก็เอาตังลงมาหาอะไรกินที่ร้านใต้หอเลยคิดว่าพี่สิงฆ์กลับมาคงหิวเป็นปอบลงผมเลยสั่งข้าวไปให้พี่สิงฆ์ด้วยรวมถึงขนมของผมเอง เฮ้อ พออยู่คนเดียวแล้วไม่รู้จะทำอะไรเลยแฮะ อยากให้พี่มันอยู่แล้วทำหน้าหื่นๆใส่ผมอ่ะ แบบนั้นมันไม่เหงา เนี่ยไงเนี่ยยย พอชินกับการมีพี่สิงฆ์อยู่ข้างๆแล้วผมก็เป็นแบบนี้อ่ะ อยากอยู่กับพี่มันตลอดเวลาเลย ต่อไปในอนาคตผมต้องงี่เง่าใส่พี่มันแน่ๆเลยอ่ะ แบบไม่อยากให้ไปไหน อยากให้อยู่ด้วยกันตลอดเวลา นี่ผม...ติดพี่มันระดับเลวร้ายเลยสินะ

ผมจ่ายเงินค่าข้าวแล้วไปหาซื้อขนมก่อนกลับขึ้นห้อง อีกชั่วโมงกว่าๆพี่สิงฆ์ก็กลับมาแล้ว ผมกลับขึ้นมาบนห้องแล้วเอาถุงข้าวไปไว้ในครัวก่อนกลับมานอนเล่นโทรศัพท์พี่สิงฆ์ที่เตียง อ้อ เรื่องเตียงอ่ะ มันกลายเป็นหกฟุตเรียบร้อยแล้ว พี่เอกขึ้นมาอ็อกตัวเตียงติดกันตอนที่ผมกับพี่สิงฆ์สอบวันแรกส่วนเตียงหกฟุตพี่สิงฆ์ซื้อใหม่เลย

"ไม่ไหวแล้ว หลับแม่ง"

ผมวางโทรศัพท์ลงแล้วใช้เท้าคีบผ้าห่มมาก่อนจับมันคลุมโปง กลับมาก็ปลุกเองแล้วกัน!

[สิงฆ์]

กว่าจะสอบตัวสุดท้ายเสร็จ ผมแทบตายคาห้องไม่ใช่ตายเพราะข้อสอบแต่ตายเพราะคิดถึงน้องมันน่ะสิ ผมติดน้องมันโคตรๆอ่ะ ปกติเสาร์อาทิตย์ที่หยุดผมจะกลับไปหาที่บ้านแต่ตั้งแต่มีน้อง ผมไม่ไปเลยแล้วผมไม่เคยบอกน้องด้วยว่า เออ วันเสาร์กับวันอาทิตย์พี่ต้องกลับบ้านนะ ผมไม่บอก ถ้าบอกน้องต้องให้ผมกลับแน่นอน ผมอยากอยู่ฟัดน้องนี่หว่า

"จะรีบไปไหนไอ้สัส อยู่กับเพื่อนก่อนก็ได้แหม่"

ผมหันมองคนพูดแล้วยักคิ้วให้

"หาเมียสิไอ้ชามแล้วมึงจะรู้ว่าการมีเมียน่ารักๆมันดีแค่ไหน ไปล่ะ"

ผมโบกมือลาพวกมันแล้วเดินผ่านตึกเกษตรกับวิศวะไปทางเข้าหอ เดี๋ยวนี้พวกมันไม่ค่อยอะไรกับพวกผมแล้วแต่กับบัวและโซ่พวกมันยังไม่อ่อนให้น้อง ผมเลยไปคุยกับคณบดีคณะมันรวมถึงผู้บริหารมหาลัยด้วยเลย พวกมันโดนจวกไปชุดใหญ่แต่ผมไม่รู้นะว่าพวกมันจะไปหาเรื่องน้องๆมั้ย

พอเข้าลิฟต์ได้ เลขสามถูกผมกดรัวๆเลย ใจผมตอนนี้ลอยไปหาน้องแล้วอ่ะ อยากฟัดที่ทำเรื่องน่ารักๆให้ผมได้ยิ้มแก้มแทบแตก น้องขึ้นสถานะในเฟซ ไอจีและไลน์ คือผมไม่ทันได้นึกถึงเรื่องโซเชียลเลยแต่พอน้องทำแล้วมันแบบ...น่ารักฉิบหายอ่ะ

ติ๊ง!

ลิฟต์หยุดที่ชั้นสามพร้อมกับประตูค่อยๆเลื่อนออก ผมแทรกตัวออกมาแล้วก้าวยาวๆไปที่ห้อง ผมล้วงเอากุญแจออกมาไขประตูด้วยความรีบ แม่งเอ้ย น้องจะทำอะไรอยู่? จะคิดถึงผมมั้ย? ตอนนี้จะกินอะไรยัง? คือแม่ง...โคตรห่วงและโคตรคิดถึงเลย!

แกร๊ก...

ประตูห้องเปิดออกผมรีบเข้าไปแล้วปิดประตู ถอดรองเท้าลวกๆจากนั้นใส่เกียร์หมาวิ่งไปหาน้องที่เตียงแต่พอเข้ามาก็ต้องเบรคหน้าทิ่มเพราะน้องหลับอยู่ ผมนั่งลงบนเตียงแล้วก้มหอมแกมน้องเบาๆ

"อือ กลับมาแล้วหรอ..."

น้องขยับตัวเล็กน้อยแล้วพึมพำถามเสียงเบา ผมพยักหน้าตอบน้องก่อนประคองใบหน้าน่ารักๆไว้แล้วกดจูบลงบนปากอิ่มด้วยควมคิดถึง

น้องยกแขนกอดคอผมหลวมๆแล้วจูบตอบ จากที่เหนื่อยเพราะการสอบตอนนี้มันหายเป็นปลิดทิ้งล่ะ ผมขบเม้มริมฝีปากน้องหนักๆแล้วสอดแขนช้อนใต้แผ่นหลังก่อนยกน้องขึ้นมากอด นุ่มนิ่มจังวะ นุ่มนิ่มแบบน่ามันเขี้ยวเลยอ่ะ

"อืออ"

ผมดูดลิ้นน้องแล้วใช้ฟันครูดเบาๆก่อนถอนจูบออก น้องกระพริบตาปริบๆแล้วมุดหน้ากับไหล่ผม โอ้ย น้องมันจะรู้ไหมว่าทำแบบนี้แล้วน่ารักแค่ไหน

"ง่วงอ่ะ"

"นอนต่อสิครับ เดี๋ยวพี่อาบน้ำก่อน"

ผมบอกน้องแล้วค่อยๆประคองน้องให้นอนลงตามเดิม น้องมองตาปรือก่อนยิ้มนิดๆ

"คิดถึงอ่ะ"

"คิดถึงเหมือนกันครับ"

ผมหอมแก้มน้องฟอดใหญ่แล้วลุกไปถอดเสื้อผ้าคว้าผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำ เดี๋ยวนี้การแก้ผ้าต่อหน้ากันเป็นเรื่องปกติไปล่ะ เหมือนว่าเราเห็นกันไหนต่อไหนและรู้จักทุกซอกทุกมุมกันแล้วมันเลยไม่ต้องอายที่จะแก้ผ้าต่อหน้ากัน

ซ่า...ซ่า...

น้ำจากฝักบัวไหลผ่านร่างกายผมเรื่อยๆ ผมยืนแช่น้ำใต้ฝักบัวมาสักพักแล้ว รู้สึกว่าการรับน้ำเย็นๆมันจะสดชื่นพอสมควร

ก็อกๆ

ผมยกมือลูบหน้าแล้วเดินมาเปิดประตู

"มีอะไรครับ?"

น้องยืนหน้าง่วงอยู่หน้าประตูแถมไม่ใส่เสื้อผ้าอีกต่างหาก ละเมอ?หรือตั้งใจมาอาบน้ำด้วยกัน?

"อาบด้วยดิ"

น้องบอกก่อนอ้าปากหาว ผมเลยเปิดประตูให้กว้างแล้วให้น้องเข้ามาก่อนปิดมัน น้องเดินไปยืนใต้ฝักบัวแล้วกวักมือเรียกผมยิกเลย ผมส่ายหัวขำๆแล้วเดินไปหาน้อง ผมปรับน้ำให้อุ่นขึ้นก่อนลูบผมหน้าม้าน้องขึ้นไปแล้วหอมหน้าผากมนเบาๆ

"คิดไงมาอาบน้ำกับพี่"

"คิดถึงอ่ะ พี่ทำผมติดพี่อ่ะ"

น้องบอกแล้วกระพริบตาถี่ๆเพราะน้ำไหลเข้าตาผมเลยปิดฝักบัวแล้วลูบหน้าน้องให้

"พี่ก็ติดเราเหมือนกันแหละครับ"

ผมบอกแล้วยิ้มขำเมื่อน้องหาวอีกครั้ง ง่วงขนาดนี้กลับไปนอนดีกว่าไหม? ผมบีบยาสีฟันใส่แปรงน้องแล้วยื่นให้ น้องส่ายหัวก่อนเงยหน้าอ้าปาก เนี่ย ตอนปกติเป็นเมีย ตอนอ้อนทีเป็นลูกเลย ผมเลยแปรงฟันให้น้องก่อนก้มกัดหน้าปากด้วยความมันเขี้ยว เด็กบ้าเอ้ย

กว่าจะอาบน้ำเสร็จถูกน้องอ้อนน้องตกไปหลายรอบเลยแล้วตอนนี้ผมกำลังนอนมองน้องที่หลับไปอีกรอบแล้ว ในชีวิตนี้มันจะมีสักกี่คนครับที่ทำให้เรารักเราหลงขนาดนี้? แล้วมันจะมีสักกี่คนที่ยอมให้เราเหมือนที่เรายอมให้เขา ต่างคนต่างยอม หึงหวงแบบไม่งี่เง่า มันจะมีกี่คนกันครับ?

ผมบอกไม่ได้นะว่าในเทอมหน้าเราจะทะเลาะกันไหมแต่ผมขอบอกตรงนี้เลยว่าไม่ว่าเราจะทะเลาะกันเรื่องอะไร ผมผิดหรือไม่ผิด ผมจะอ่อนให้น้องเอง จะลงเอง จะรับผิดเอง จะยอมทุกๆอย่างเองเพื่อไม่ให้เราทะเลาะกันหนักกว่าเดิม อะไรที่ยอมได้ก็ควรยอม อะไรที่ลงได้ก็ควรลงแล้วผมจะทำมันกับเด็กผู้ชายตรงหน้าผม

ผมค่อยๆดึงน้องมากอดแนบอกแล้วกระชับกอดแน่น

"พี่รักเรานะครับ...เมียร์แคต เอ้ย เมียครับ"

"อือ รักเหมือนกันนะพี่มึง"

น้องกอดผมกลับแล้วมุดหน้ากับอก เอาล่ะ ต่อจากนี้เป็นการเรียนสองอาทิตย์เพื่อสอบไฟนอลแล้วหลังจากนั้น...ผมจะได้กินน้องจริงๆสักที

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}