ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 49 :: 3+3 = 6

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 49 :: 3+3 = 6

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.8k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2562 19:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 49 :: 3+3 = 6
แบบอักษร

ครั้งแรกกับการโดนนิ้วสอดเข้ามา บอกตามตรงว่าเจ็บสุดๆถ้าตามที่ไอ้โซ่บอกว่าเอาร้อยคูณ คือผมต้องเจ็บมากกว่านี้อีกหรอ?แต่ว่าไม่หรอกว่ะ ถ้าผมให้พี่มันใช้นิ้วเรื่อยๆพอถึงเวลาจริงอ่ะ ถ้ำแมวผมมันก็ต้องเตรียมพร้อมและรองรับขนาดของพี่มันได้สิ จริงมั้ย?

"เดินไหวมั้ย?"

"อือ ไหวอยู่"

ตอนนี้เรากำลังเดินกลับไปที่ตึก ผมกับพี่มันใช้เวลาเป็นชั่วโมงอ่ะในห้องน้ำเพราะจบรอบนั้นแล้วพี่มันก็ดันอยากทำต่ออีกกว่าจะยอมพอผมระบมถ้ำไปหมดแล้วเนี่ย คือมันเจ็บแบบจี๊ดๆแสบๆอ่ะ ก้าวทีเสียดถ้ำแบบสุดๆ

"วี๊ดวิ้ววว"

แค่โผล่หน้าและก้าวเท้าขึ้นเหยียบพื้นหินอ่อนใต้ตึก เสียงวี๊ดวิ้วของไอ้ปาล์มก็ดังสะท้านจนผมแอบหนาววาบทั้งกาย คือพวกมึงกินเสร็จแล้วทำไมไม่พากันขึ้นไปอ่านหนังสือ! จะนั่งรอทำเพื่อ?!

"ทำไมพวกมึงไม่ไปอ่านหนังสือกันวะ?"

พี่สิงฆ์ถามเพราะพี่มันคงรู้แหละว่าผมอาย

"ก็รอเพื่อนกลัวเพื่อนเดินขึ้นห้องคนเดียวไม่ได้ ว่าแต่น้องเมียร์แคตเราเดินแปลกๆนะ"

ไอ้พี่ไพ่พูดขึ้นด้วยแววตาล้อเลียนแถมมองสะโพกผมจนผมอยากจะถีบตีนคู่ใส่หน้าพี่มัน เดี๋ยวกูก็ให้โซ่จัดหนักเลยไอ้พี่ไพ่!

"ผมสะดุดล้มไง ข้อเท้าเลยพลิก"

"ไปสะดุดอีท่าไหนอ่ะ คอแด๊งแดง"

ผมยกมือแตะคออัตโตมัติก่อนหน้าบึ้งเมื่อไอ้พี่ไพ่หัวเราะลั่นเพราะที่พี่มันบอกอ่ะ มันโกหก! ผมขมวดคิ้วหงุดหงิดก่อนทิ้งตัวลงนั่งเต็มแรงโดยลืมไปว่าผมผ่านอะไรมา

"โอ๊ย! เจ็บสัส!"

น้ำตาแทบเล็ดและนั่นแหละทำให้คนอื่นรู้ว่าผมกับพี่สิงฆ์ทำอะไรมาแต่เห้ยๆๆ แค่นิ้วนะอย่างคิดไปไกล!

"กูใช้แค่นิ้วไอ้พวกเหี้ย"

พี่สิงฆ์ด่าแล้วนั่งลงข้างผมก่อนเอาข้าวที่สั่งมากินกันสองคน คนอื่นๆกินหมดแล้วไงครับเลยเหลือแค่ผมกับพี่สิงฆ์ คนอื่นๆเริ่มอ่านหนังสือกันแล้ว พึ่งเห็นว่าพวกพี่เอาหนังสือลงมาอ่านข้างล่างกันแล้ว

อิ่มจากข้าวก็ต้องมาอ่านหนังสือต่อ พี่สิงฆ์คอยติวช่วยผมไปด้วย พอได้เห็นพี่สิงฆ์มุมนี้มันทำให้ผมรู้สึกว่าพี่สิงฆ์ยังมีอะไรอีกมากที่ผมยังไม่รู้จักแต่ผมจะได้รู้จักพี่มันในแง่มุมอื่นๆอีกเรื่อยๆตราบใดที่เรายังอยู่ด้วยกัน

เราอ่านหนังสือกันถึงหนึ่งทุ่มก็พากันแยกย้ายกลับบ้าน ผมกับพี่สิงฆ์กลับทางหลังหอเอาเพราะมันใกล้ที่สุด

"ไวเนอะ พรุ่งนี้ก็สอบแล้ว"

"อือ แต่เทอมสองอ่ะ ผมกลัวไม่รอด"

ผมบอกพี่มันตรงๆ พี่สิงฆ์หัวเราะแล้วกระชับฝ่ามือที่จับกันก่อนดึงผมเข้าลิฟต์แล้วกดเลขสาม

"ไม่ต้องกลัวหรอก พี่พาเราจบแน่นอน"

"พี่สิงฆ์ ถ้าพี่ฝึกงานพี่จะอยู่ที่หอหรือย้ายออกอ่ะ"

"ก็ต้องดูว่าเขาจับพี่ลงที่ไหน ถ้ามันไม่ไกลมากพี่อยู่หอเหมือนเดิมแต่ถ้ามันไกลเกินก็ต้องย้ายออก"

"ขอให้ลงใกล้ๆ ผมไม่อยากให้พี่ย้าย"

ผมบอกตรงๆ พี่สิงฆ์พยักหน้ายิ้มๆแล้วพากันออกจากลอฟต์เมื่อสัญญาณดังเมื่อถึงชั้นสาม เข้าห้องมาก็ตรงไปที่เตียงแล้วนอนลงทันที เสียดก้นสุดๆเลยจ้า

"จำเรื่องที่บอกพี่ตอนวันเกิดได้ไหม? ว่าให้พี่สอนเรื่องเซ็กส์น่ะ?"

เตียงยวบลงเมื่อมีคนนั่งพร้อมกับคำถามจากพี่สิงฆ์ ผมขยับตัวนอนหงายแล้วมองหน้าพี่มันก่อนพยักหน้า

"ก็ทำไปแล้วไง..."

"ไม่ พี่ไม่นับครับ"

พี่สิงฆ์ยักคิ้วแล้วขยับขึ้นมานอนคร่อมผม ผมสบตากับพี่มันแล้วเม้มปากแน่น อย่ามองกูแบบนั้นสิพี่มึงงง TT ไม่ไหวแล้วเนี่ย ใจกูสั่นหมดแล้ว

"พี่จะพาเราซ้อมเสียตัวหลังมิดเทอมนะครับ ม.จะหยุดสามวันเพื่อปรับเปลี่ยนหลักสูตรบางอย่างของแต่ละคณะหรือปรับแต่งมหาลัยเมื่อเข้าสู่เทอมที่สอง สามวันที่หยุด พี่ขอกินเราแบบนอนสต็อปเลยนะ"

"ต แต่..."

"ไม่มีแต่ครับที่รัก"

ผมเบ้ปากก่อนถูกพี่มันหอมแก้มพอพี่มันผละออกผมกลับเป็นฝ่ายดึงพี่มันลงนอนตามเดิม ผมมองหน้าพี่สิงฆ์แล้วยิ้มเมื่อคืดอะไรออก ไหนๆมันก็เป็นมากกว่าคำว่าแฟนแล้วอ่ะ ผมว่า...

"พี่สิงฆ์"

"ครับ?"

"เรามาสามบวกสามเท่ากับหกกันป้ะ?"

พี่สิงฆ์ขมวดคิ้วด้วยความงง ผมหัวเราะก่อนยกมือประคองแก้มพี่มัน

"สามบวกสามเท่ากับหกก็คือ เตียงผมสามฟุต เตียงพี่สามฟุต ถ้าเราเอามาติดกันก็เท่ากับหกฟุต นั่นหมายความว่า เราจะนอนเตียงเดียวกันไงครับ"

"คือเราชวนพี่นอนเดียวกัน?"

"อือ"

"แล้วทำไมไม่บอกตรงๆล่ะครับ?"

"ถ้าบอกตรงๆมันก็ไม่พิเศษสิ โว๊ะ พี่เนี่ย เรื่องหื่นๆอ่ะทันนักที่เรื่องที่มันมีสาระทำไมไม่เคยทันอ่ะ"

ผมมองพี่สิงฆ์ด้วยความเอือมระอา พี่สิงฆ์มองผมอึ้งๆก่อนฟัดแก้มผมจนผมขำลั่นห้องแล้วดิ้นหนีพี่มัน ไอ้ฉัด ก้นก็เจ็บยังต้องมาดิ้นหนีอีก ไอ้พี่จวยย

"ไว้พี่คุยกับพี่เอกเรื่องเตียงให้ ถ้าจะเปลี่ยนเราน่าจะได้ซื้อใหม่เลย"

"ก็แค่เอาเตียงพี่กับเตียงผมมาติดกันเอง"

"ตรงกลางมันจะทำให้เราร่วงน่ะสิ"

"พี่ก็ซื้อแค่ที่นอนอ่ะ ส่วนตัวเตียงก็เอามาติดกันให้พี่เอกอ็อกให้อ่ะ"

"ครับๆ ตามบัญชาเลย งั้นพี่ไปคุยกับพี่เอกก่อน"

พี่สิงฆ์หอมแก้มผมก่อนลุกเดินออกจากห้องไป ผมเลยลุกขึ้นนั่งแล้วลงไปที่เตียงพี่มัน ชอบกลิ่นพี่สิงฆ์ มันสบายใจแล้วมันก็หอมแบบผู้ชายแมนๆอ่ะ ผมก็แมนนะแต่ก่อนมีผัวอ่ะ พอมีผัวแล้วความแมนหายหมด

ผมรวบผ้าห่มพี่สิงฆ์มานอนกอดแล้วฝังหน้าลงสูดกลิ่นพี่มัน อ๊ากก โรคจิตล่ะกูเนี่ยแต่ทำไงได้อ่ะ ผมชอบดมกลิ่นตัวแฟนอ่ะ มันทำให้ผมสดชื่นแล้วก็สบายใจด้วยไง

ถ้าสอบมิดเทอมเสร็จ หยุดพักสามวันระหว่างทางมหาลัยปรับปรุงหลักสูตร พี่มันจะพาผมซ้อมเสียตัวเนี่ยนะ?แต่นั่นไม่เท่ากับการขึ้นเทอมสองหรอก เทอมสองของผมมันไม่ได้น่าตื่นเต้นอะไรแต่มันน่าคาดหวังว่าผมกับพี่สิงฆ์จะไปกันได้ถึงไหน เราจะไปด้วยกันจนผมจบปีสี่แล้วพี่มันทำงานมีเงินเดือนเยอะๆเลยหรือเปล่า?

ผมกับพี่มันจะไปได้ไกลจนมีอนาคตเลยใช่มั้ย? ผมกลัวอ่ะ กลัวเสียพี่มันฉิบหายเลย ถ้าพี่มันออกไปทำงานแล้ว พี่มันจะเจอคนมากมาย ทั้งผู้หญิงสวยๆ ผู้ชายน่ารักๆหรือแมนๆแต่เข้าใจพี่มัน ตอบสนองพี่มันได้ดีกว่าผม พี่มันจะทิ้งผมไปไหมอ่ะ?

ก็รู้นะว่าคิดมากแล้วทำให้จิตตกแต่มันห้ามตัวเองไม่ได้จริงๆนะครับ ผมถอนหายใจก่อนลุกขึ้นนั่งแล้วมองไปทางต้นเสียง พี่สิงฆ์เดินเข้ามาในห้องแล้วมองหาผมก่อนเดินมาทางนี้

พี่มันหล่อจริงๆนะและยังมี รูปร่าง หน้าตา ฐานะที่ดีกว่าผม พี่มันสมบูรณ์และเพอร์เฟคเลยอ่ะ ถ้าคนที่เดินข้างมันมีสิ่งที่เหมือนกันล่ะ? มันจะเหมาะสมมากเลยใช่ป้ะ?

"เป็นอะไร?"

พี่สิงฆ์ถามก่อนนั่งลงบนเตียง ผมส่ายหัวก่อนถอนหายใจ

"ไม่มีอะไรอ่ะแล้วพี่เอกว่าไงบ้าง?"

"พรุ่งนี้เราไปสอบ พี่เขาจะขึ้นมาจัดการให้"

ผมพยักหน้าก่อนเลื้อยเข้าไปกอดพี่มัน ชอบกลิ่นโคโลญอ่อนๆกับกลิ่นโรลออนของพี่มันอ่ะ ทำไมตอนผมใช้มันไม่หอมแบบนี้บ้างฟะ

"อ้อนพี่อีกแล้ว?"

"เปล่า~ แค่อยากกอดเฉยๆ"

ผมบอกก่อนกระชับกอดพี่มัน พี่สิงฆ์เลยพาผมนอนเบียดบนเตียงสามฟุตนี้ ผมมุดอกพี่มันแล้วยิ้มนิดๆ ห่าเอ้ย ติดผัวล่ะกูเนี่ย TT เรานอนกอดกันเงียบๆนานกว่าสิบนาที คือมันเป็นโมเม้นที่อยากนอนกอดกันเฉยๆอ่ะ หายากมากที่พี่มันจะไม่หื่นใส่ผมแล้วนอนกอดเฉยๆอย่างเดียว ผมต้องจารึกวันนี้ลงในสมุดเลยนะเนี่ย

"พี่สิงฆ์ พี่ว่าเราจะคบกันนานป้ะ?"

ผมเงยหน้าออกจากอกพี่มันก่อนถาม ผมอยากรู้จริงๆนะว่าพี่มันจะคิดยังไง

"พี่ก็ไม่รู้ดิแต่ความรู้สึกพี่อ่ะ พี่ว่านานนะเพราะไม่มีใครน่ารักเท่าเราแล้วอ่ะ พี่หลงแล้วหลงอีก หลงจนจมอยู่ในกองสมบัติที่ชื่อเมียร์แคต ใช้เวลาทั้งชีวิตรื้อกองสมบัติกองนี้ยังไม่พอเลย"

"โห ช่างเปรียบเนาะ"

พี่มันหัวเราะแล้วถามผมกลับบ้าง

"แล้วเราล่ะ ถ้าให้เปรียบเทียบพี่ เราจะเปรียบพี่เป็นอะไร?"

"สำหรับผมพี่สิงฆ์คือโลกอ่ะ พี่เป็นได้ทั้งพระอาทิตย์ที่ให้ความอบอุ่นและความร้อนแรงถ้าเป็นเรื่องหื่นๆ พี่เป็นได้ทั้งพระจันทร์และดวงดาวที่ให้ความสว่างยามค่ำคืน พี่เป็นได้ทั้งท้องฟ้าที่โอบอุ้มก้อนเมฆหรือก็คือเพื่อนๆพี่อ่ะ พี่เป็นผู้นำพวกเขาได้คือพี่เป็นได้ทุกอย่าง แต่ถ้าในแง่ของความรู้สึกอ่ะ พี่คือเลือดที่สูบฉีดให้หัวใจผมทำงาน หล่อเลี้ยงส่วนต่างๆในร่างกาย ถ้าเลือดหมดผมก็ตายแต่เรื่องเปรียบเทียบอ่ะ ผมไม่เก่งหรอกนะเว้ย"

ผมไม่รู้ว่าต้องหาคำพูดแบบไหนมาทำให้พี่มันรู้สึกดีอ่ะคือผมไม่เคยคิดเปรียบว่าพี่มันต้องเป็นนั่นเป็นนี่อ่ะ นึกออกป้ะครับ? สำหรับผมพี่สิงฆ์ก็คือพี่สิงฆ์อ่ะ บอกไม่ถูกวุ้ย

"มาให้ฟัดซะดีๆ"

แล้วพี่มันก็จับผมฟัดอีก แต่แหม ปากบอกฟัดแต่มืออ่ะล้วงกางเกงกูล่ะพี่มึง! ไอ้หื่นเอ้ยยย!

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}