marcelen

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 19: ไม่มีคำลา

ชื่อตอน : ตอนที่ 19: ไม่มีคำลา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.พ. 2562 21:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 19: ไม่มีคำลา
แบบอักษร




image


ตุ๊บ! ตุ๊บ!


“โว้ย!!! อะไรว่ะคนจะนอน!!!” ผมโวยวายขึ้นอย่างรำคาญใครมันปาหมอนมาใส่หน้าผมว่ะ!!!

“รีบตื่นมาเลย!!!” ผมได้ยินเสียงไอ้โฮทำไมชัดแจ๋วแบบนี้ว่ะก็ตอนนี้ผมนอนอยู่ห้องยัยตัวเล็กนิแถมเธอยังอยู่ในอ้อมกอดผมพอคิดได้ผมจึงลืมตาขึ้นมาทันที...

“เฮ้ย!!! พวกแกเข้ามาได้ไวว่ะ!!!” ผมหันไปก็ต้องตกใจทันทีเพราะนอกจากไอ้โฮละยัยมีพวกสี่คนนั้นอีกส่วนยัยตัวเล็กก็เริ่มรู้สึกตัวแล้วเธอค่อยๆลืมตาขึ้นมามองหน้าผมอย่างเหนื่อยล้า....

“พี่นั่นแหละทำอะไรของพี่ว่ะ!!!”

“คือมันม่ะ...”

“ผมไม่คิดเลยนะว่าพี่จะเลวแบบนี้...!!!” อ้าวววอยู่ดีๆโดนด่าคนที่ถูกขืนใจคือกูนะโว้ยยยยยย

“กรี๊ดดดด!!!!!” พอยัยตัวเล็กตื่นขึ้นมาก็มากรี๊ดอีกอย่าบอกนะว่าจำอะไรไม่ได้

“พี่ซา!!!!!”

“เดี๋ยวๆๆ...คือมันไม่ใช่...” พวกนั้นมองผมด้วยสายตาที่ผิดหวังอะไรว่ะ!!!

“ซาฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าแกทำแบบนี้” เฮ้ย!! อะไรว่ะอยู่ดีๆกูผิดเฉยเลย

“กรี๊ดดดดด!!!!”

“โว้ย!!! มันไม่ใช่อย่างที่พวกแกคิดออกไปก่อนเลยไปฉันจะเคลียร์กับเธอก่อนเจ็บหูจะแย่ละ”

“หวังว่าพี่คงไม่ทำให้ผมหมดความเชื่อถือหรอกนะ” แล้วพวกนั้นก็เดินออกไปจากห้องทิ้งผมกับมืนไง้สองคนเธอร้องห่มร้องไห้ออกมาก่อนจะหันมามองผมละตีผมด้วย


ตุบๆ ตุบๆ


“นี่ฉันเจ็บนะ”

“แล้วนายทำอะไรฉันห้ะ!!!! ฮือๆๆๆพรหมจรรย์ของฉันฮือๆๆๆ”

ตุบๆ ตุบๆ

“โอ๊ย!! ฟังฉันก่อนได้ไหม” เธอทุบๆผมจนตัวผมจะระบมหมดละ

“ไม่!! ฉันไม่ฟังอะไรทั้งนั้นไอ้บ้าไอ้โรคจิต!!!!”

ตุบๆ ตุบๆ

“โอ๊ย!!! นี่!!!”

“ฉันเกลียดนายเกลียดนาย!!!!!!” ผมพอจะรู้อยู่แล้วว่าถ้าผมตัดสินใจทำลงไปผลที่จะตามมาคืออะไรแต่ให้ตายเถอะพอได้ยินเธอพูดแบบนี้มันยิ่งโมโหขึ้นกว่าเดิม

พรึบ!


“เกลียดฉันให้มากๆละแต่จำไว้อย่างนะว่าฉันเป็นผัวคนแรกของเธอ!!!!” ผมจับแขนเธอไว้แน่นไม่ให้เธอตีผมยัยตัวเล็กมองหน้าผมพร้อมกับน้ำตาที่คอลเบ้า

“นายมันเลว!!! เพราะนายฮือๆ เพราะนาย!!!!!”

“ใช่เพราะฉันไงเพราะฉันเอง!!! พอใจหรือยัง!!!”

“ฮือๆ...เกลียดนายอยากเกลียดนายให้มากกว่านี้ฮือๆ...”

“เกลียดให้พอใจสะฉันจะไปจากชีวิตเธอเอง!!!!” ผมปล่อยแขนเธอพร้อมกับลุกขึ้นโดยไม่สนใจว่าจะโป๊หรือเปล่าผมเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวเธอมาใส่แล้วเดินออกไปทันที(ผ้าเช็ดตัวผมมันเปียกในห้องน้ำ)ผมทิ้งร่างเล็กไว้ในห้องให้ตายสิอุตส่าห์คิดว่าตื่นขึ้นมาจะขอรับผิดชอบดีๆแต่นี่อะไรไม่ฟังอะไรเลยเอาแต่โทษผมให้ตายเถอะเกลียดผมมากสินะ...เกลียดไปสิอยากเกลียดก็เกลียดเลย!!!!!


แอ๊ดดดด

ปัง!



“พี่ซา...”

“ซา”

“พี่”

“เข้าไปห้องฉัน” ผมพูดแค่นี้แล้วเดินเข้าห้องตัวเองทันทีไม่นานพวกนั้นก็ตามเข้ามาส่วนผมเดินไปอาบน้ำแต่งตัว...


20 นาทีต่อมา



“ตกลงมันเรื่องอะไรกันพี่” ทันทีที่ผมเดินออกมาน้องชายผมก็ถามขึ้น

“ใช่มันเรื่องอะไรกัน”

เฮ้อออออ

“เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะแกงกะหรี่”

“ห้ะ!!!!!!” พอผมพูดแบบนั้นทุกคนก็ร้องออกมาแบบงงๆทันที

“ตั้งแต่เมื่อเช้าเนี่ยนะหมายความว่าไง” ไอ้แอลถามขึ้น

“ใช่เมื่อเช้าฉันโดนแกงกะหรี่สาดใส่หน้ายัยนั้นพามาที่ห้องฉันเข้าไปอาบน้ำ...”

“อย่าบอกนะว่าพวกพี่ทำกันตั้งแต่ตอนนั้น”

“ไม่ใช่โว้ย!!!! จะฟังหรือเปล่า” พวกนั้นสงบปากสงบคำลงผมจึงพูดต่อ

“แล้วพอฉันออกมานะก็เห็นยัยนั้นจับขวดนี้อยู่” ผมยกขวดเจ้าปัญหาให้ทุกคนดูไอ้แม็กยิ้มหน้าเจื่อนทันที

“ขวดอะไรอ่ะ” ยับเรดาร์ถามขึ้นเพราะอยากรู้

“ยาปลุกเซ็ก” ไอ้แม็กตอบแทน

“พี่รู้ได้ไง”

“ฉันเป็นคนให้ซาเอง...แต่เดี๋ยวนะใครจะไปคิดว่าเธอจะโดนว่ะ”

“สรุปเธอสูดดมไอ้ยานี่เข้าไปละฉันไม่รู้จะช่วยไง”

“พี่เลยมีอะไรกับเธองั้นเหรอ!!!” ไอ้โฮสวนขึ้นผมหันหน้าไปมองน้องชายอย่างเซ็งๆ

“ฉันไม่ได้โรคจิตขนาดนั้นโว้ย!!! ฉันพาเธอไปที่ห้องตัวเองแล้วพาเธอไปแซ่น้ำแต่ดูเหมือนอาการจะยิ่งหนักกว่าเดิม”

“เออ...คือยิ่งโดนน้ำยายิ่งแรงนะ” ผมหันไปมองไอ้แม็กทันทีให้ตามเถอะมิน่าละ

เฮ้ออออ!!!

“เล่าต่อสิพี่”

“แล้วเธอก็ยั่วฉันจนอารมณ์กระเจิงนั่นแหละฉันเป็นผู้ชายทั้งแท่งนะโว้ยเจอผู้หญิงแก้ผ้าตรงหน้าใครจะทนไหวว่ะ” ทุกคนมองผมเหมือนคนโรคจิต

“แล้วตอนนี้เธอว่าไง” ไอ้โฮยังคงถามต่อ

“เธอเอาแต่โวยวายไม่ฟังอะไรนะสิแถมเอาแต่พูดว่าเกลียดฉันให้ตายเถอะวุ่นวายชะมัด”

“พี่จะเอาไงจะย้ายไปอเมริกาอยู่หรือเปล่า”

“ไปสิจะอยู่ทำไมเธอไม่อยากเห็นหน้าฉันแล้วนิ” ผมคงไม่มีเหตุผลที่จะอยู่ต่อละเพราะเธอคงเกลียดผมมากกว่าเดิมแต่ที่ไปผมไม่ได้จะไม่สนใจเธอหรอกนะแต่ผมแค่จะรอจังหวะเท่านั้นแหละ

“อ้อ!! เรกับโซไปซื้อยาคุมาให้เธอด้วยนะ”

“พี่ซา!!!!! พี่ไม่ใส่ถุงงั้นเหรอแถมปล่อยในด้วยให้ตายสิ!!!!

“ก็มันฉุกเฉิน...เอาน่าช่วยหน่อยแล้วพวกเธอสองคนไม่ต้องย้ายไปด้วยหรอกนะอยู่ที่นี่คอยกันไอ้พวกปัญญาอ่อนมาจีบเธอส่วนแม็กแอลไปกับฉัน...

“ยังจะมีอารมณ์หวงเธออีกนะ”

“ก็แน่ละฉันไม่ปล่อยเธอง่ายๆหรอกยัยนั่นต้องเป็นเมียฉันคนเดียวฮึ!!!!” ทุกคนในห้องมองผมอย่างอึ้งๆแม้แต่น้องชายผมเอง...ที่ผมถอยไปที่นั่นไม่ได้จะตัดขาดเธอหรอกผมแค่จะถอยเพื่อมาสร้างอนาคตตัวเองก่อนแล้วผมจะเป็นคนคุมเกมส์ทุกอย่างเอง...

“เธอไม่มีวันหนีจากฉันได้หรอก...คิมโชมิน”



โชมิน




“นี่มันอะไรกันเนี่ย!!!” หลังจากที่ไอ้บ้านั้นออกไปพร้อมกับทิ้งคำพูดที่แสนเจ็บปวดไว้ว่าเขาเป็นผัวคนแรกให้ตายสิ!!! ไอ้บ้าเอ๋ย!!! ฉันนั่งคิดทบทวนเรื่องราวทุกอย่างๆที่เกิดขึ้นก่อนเหตุการณ์ต่างๆจะไหลย้อนเข้ามาในหัวฉันอีกครั้ง...

‘ซาาาา~~~ ช่วยฉันด้วย’

‘ซาาาา...มันยังไม่หายเลย’

‘ซาาา~~~~ ใกล้จะออกแล้ว’

“อร้าย!!!! นี่ฉันทำอะไรลงไปว่ะ!!!” คำพูดของตัวเองวนเวียนในหัวนี่ฉันเป็นคนไปยั่วยวนเขาเองงั้นเหรอแล้วฉันทำแบบนั้นทำไม...มันแปลกไปที่อยู่ดีๆฉันจะมีอารมณ์ขนาดนั้น

“หรือว่าไอ้ผงๆที่อยู่ในขวดนั้น!!!!” พอนึกย้อนไปอีกก็นึกถึงไอ้ขวดเล็กๆนั่นนี่ฉันไปเปิดทามมมายยยยย

“อ๊ากกกกกก ไอ้โรคจิต!!!!!” พอนึกเรื่องทุกอย่างออกฉันก็โกรธตัวเองขึ้นกว่าเดิมให้ตายเถอะแต่ฉันก็ต่อว่าเขาไปละช่างสิใครบอกเขาเก็บยาแบบนั้นไว้ในห้อง....ฉันหยุดร้องไห้ทันทีที่รู้ว่าตัวเองเป็นคนเริ่มทุกอย่าง...=_=!!!!

“ไปอาบน้ำดีกว่า” ฉันค่อยๆพยุงร่างที่ไม่มีแรงของตัวเองลงจากเตียงแต่ทันทีที่ยืนขึ้นเท่านั้นความเจ็บปวดถาโถมเข้ามาตรงหว่างขาอย่างรุนแรง

“โอ๊ย!!! นี่นายทำฉันเกินไปหรือเปล่าว่ะเนี่ย!!!!” ฉันนั่งลงที่เตียงก่อนจะคานขึ้นไปนอนพัก...

“พรุ่งนี้ค่อยอาบเลยละกัน” ความเหนื่อยล้ายังคงอยู่จึงทำให้ฉันค่อยๆปิดเปือกตาลงอย่างช้าๆ.....



5 วันต่อมา




นับตั้งแต่เหตุการณ์วันนั้นฉันก็ไม่ได้คุยกับเขาอีกเลยไปเรียนเขาก็ไม่มาใกล้แต่หลังจากวันนั้นตื่นเช้ามาเรกับโซก็เอาอยาคุมมาให้นะแล้วพวกเธอก็คุยกับฉันปกติทุกคนยังทำเหมือนเดิมแต่ที่แปลกไปมีแค่เขาคนเดียว...วันนั้นฉันเห็นสภาพห้องน้ำละฉันเวทธนาตัวเองให้ตายเถอะเสื้อผ้าทุกอย่างกระจัดกระจายอยู่ในห้องน้ำแถมผ้าเช็ดตัวเขาอีก....

“วันนี้พี่ซาไปแล้วสินะ...” เรดาร์พูดขึ้นในขณะที่เรานั่งกินข้าวด้วยกัน

“พี่แม็กกับแอลไปด้วยใช่เปล่า”

“แล้วเรกับโซไม่ไปเหรอ”

“ไม่อ่ะเราไปมินมินก็เหงาแย่สิเราอยู่กับเธอดีกว่าเราย้ายมานอนด้วยกันดีม่ะ” บางทีถ้าได้อยู่กับพวกเธอฉันก็คงไม่เหงาละมั้งเพราะโฮก็จะไปวันนี้

“ก็ดีนะ”

“ใช่แล้วมันต้องดีอยู่แล้ว...”

“ว่าแต่โซวันนี้วันเกิดพี่ซาหรือเปล่า” เอ๊ะวันนี้วันเกิดเขางั้นเหรอ...แล้วฉันจะสนใจทำไมว่ะ!!!

“ใช่เห็นว่าพ่อพี่ซาจะไปหาที่อเมริกาแถมโฮก็ไปที่นู่นพร้อมกันด้วยถึงจะกลับ”

“อยากไปจังทำไมเราไม่ได้ไป”

“เห็นพ่อโทรมาบอกให้อาทิตย์หน้าบินไปที่นู่นพร้อมเรนะ”

“จริงๆเหรอ”

“ใช่ มินมินจะปิดเทอมละเราไปเที่ยวด้วยกันม่ะ”

“ไม่ดีกว่าฉันขออยู่รอพวกเธอที่นี่นะ”

“แหม่ม...เสียดายแต่ก็ตามใจมินมินเถอะ”

“อื้อ...” ตอนนี้เขาคงขึ้นเครื่องไปแล้วสินะ...ไม่มีโอกาศได้ลาเลยคนบ้า...T^T

“มินมินเป็นอะไรร้องไห้ทำไม” นี่น้ำตาฉันไหลอีกแล้วเหรอให้ตายสิปากบอกว่าเกลียดเขาแต่ทำไมหัวใจถึงอ่อนไหวกับเขาขนาดนี้นะโฮก็บอกแค่อยู่นิ่งมันหมายความว่าอะไรกันแน่.....

‘อยากไปก็ไปเลย!!! คนบ้า!!! ฮือๆๆๆ’




โอ๊ยยยยวันนี้ไรท์มาบ่อยๆไปป่ะฮ่าๆพรุ่งนี้ไม่ว่างเลยพยายามมาอัพให้อย่าพึ่งเบื่อกันเลยยยยยความสนุกพึ่งเริ่มเองงงง

ความคิดเห็น