ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กางเกงในเธอสีอะไร

ชื่อตอน : กางเกงในเธอสีอะไร

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.6k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.พ. 2562 19:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กางเกงในเธอสีอะไร
แบบอักษร


กางเกงในเธอสีอะไร

            ร้านกาแฟ Coffee Cafe's

            [แจสเปอร์ TALKS]

            เชื่อเหอะว่าบางครั้งทำดีมันก็ไม่ได้ดีเสมอไปเหมือนที่คำโบราณกล่าวเอาไว้ เมื่อสามปีก่อนผมเคยช่วยนักศึกษาหญิงคนหนึ่งให้รอดพ้นจากการถูกลวนลามโดยอาจารย์ชายท่านหนึ่งในมหาลัย ผลออกมาคือผมโดนไล่ออกจากมหาลัยพร้อมข้อกล่าวหาที่ผมเองไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะอธิบายให้ใครฟังได้ เพราะชื่อแจสเปอร์เป็นเสมือนโลโก้ของความน่าชิงชังรังเกียจ ความน่ากลัว เป็นตัวอันตราย พวกเขามองผมเหมือนปีศาจ กระทั่งพ่อแท้ๆ ของผมยังไม่ฟังผมเลยด้วยซ้ำ

            เรื่องที่ผมแส่เข้าไปช่วยผู้หญิงที่ชื่อมินนี่และเพื่อนสาวของเธอในผับเมื่อคืนก่อนยิ่งเป็นการการันตีได้อย่างดีว่าผมไม่ควรแส่เข้าไปยุ่งเรื่องของคนอื่นอีก นึกถึงหน้าของผู้หญิงที่ชื่อมินนี่เมื่อคืนขึ้นมาทำให้ผมเผลอยิ้มออกมาได้ หน้าตาของเธอดูตกใจจนกลายเป็นเอ๋อๆ ไปเลยเมื่อถูกผมแกล้งเมื่อคืน

            โลกมันแสนกลมจนน่าขำ ที่ห้องของเราสองคนอยู่ติดกัน แต่ก็ไม่เคยมีโอกาสได้เจอกันเลยสักครั้ง กระทั่งเมื่อคืนนี้

            “ยัยเฉิ่มเอ้ย”

            ผมพึมพำกับตัวเองระหว่างนั่งรอกาแฟอยู่มุมหนึ่งในร้าน แล้วสายตาก็เห็นผู้ชายสามคนเดินเข้ามานั่งโต๊ะไม่ห่างจากผมมากนัก

            “พวกมึงว่าวันนี้น้องนักศึกษาคนนั้นใส่กางเกงในสีอะไรวะ”

            ไอ้คนผมยาวท่าทางเหมือนนักดนตรีเอ่ยขึ้น

            “กูว่าแดง”

            ผู้ชายผมเกรียนพูดกลั้วหัวเราะ

            “กูว่าสีชมพู” พวกมันทั้งสามคนพูดคุยกันเสียงดัง ซึ่งตอนนี้ทั้งร้านมีแค่โต๊ะที่ผมนั่งอยู่กับโต๊ะของพวกมันเท่านั้น

            “กูว่าสีขาวว่ะ” ไอ้คนผมยาวที่เหมือนจะเป็นหัวโจกยักคิ้ว “พวกมึงคอยดูนะเดี๋ยวกูจะหาคำตอบให้เองโว้ยว่าน้องคนสวยใส่กางเกงในสีอะไร”

            “ถ้ามึงทำได้นะ คืนนี้กูยอมเลี้ยงเหล้าเลยวะ” พวกมันหัวเราะครื้นเครง

            “เออคอยดูนะ พอน้องคนสวยมากูจะเปิดกระโปรงให้พวกมึงดู”

            “กูแทบจะรอไม่ไหวเลยว่ะ ฮะ ฮะ”

            ผมหันหน้าหนีไปอีกทางด้วยไม่อยากมองดูอะไรที่มันขัดหูขัดตา สารรูปพวกมันแต่ละคนก็ทุเรศพอตัวกันอยู่แล้วซ้ำจิตใจยังต่ำสถุลอีกต่างหาก

            “มินนี่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วก็รีบมาเอากาแฟไปเสิร์ฟโต๊ะ13หน่อย ลูกค้ารอนานแล้ว” เสียงพนักงานร้านกาแฟร้องสั่งงานกันเสียงดัง หากมีชื่อหนึ่งที่ดันสะดุดหูของผมเข้าอย่างจัง

            มินนี่…

            คงไม่บังเอิญวายป่วงขนาดนั้นหรอกมั้ง มันคงเป็นแค่คนชื่อเหมือนเท่านั้นผมคิดในใจ จนกระทั่งเสียงใสๆ อันคุ้นหูดังขึ้น

            “มาแล้วค่าพี่บี อเมริกาโน่เสิร์ฟโต๊ะ13นะคะ”

            เสียงของเธอทำให้ผมหันกลับไปมองยังหน้าเคาน์เตอร์ แล้วก็เป็นผู้หญิงที่ชื่อมินนี่ซึ่งอยู่ห้องติดกันกับผมจริงๆ ซะด้วย

            “กาแฟมาแล้ว… ค่ะ”

            มินนี่เหมือนจะชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเธอเดินมาถึงแล้วสบตากับผมเข้าอย่างจัง

            “นายนี่เอง ดื่มกาแฟเป็นด้วยเหรอ”

            “ว่าไงนะ”

            ผมขมวดคิ้วให้กับประโยคคำถามประหลาดๆ ของเธอ

            “เอ่อเปล่า ไม่มีอะไรกาแฟค่ะ”

            ระหว่างที่ผมคุยกับมินนี่สายตาก็มองเลยไปยังผู้ชายสามคนที่ผมได้ยินมันพูดกันถึงเรื่องสีกางเกงใน พวกมันมองมายังเธอด้วยสายตาเหมือนนกแร้งมองซากหมาเน่า นั่นทำให้ผมรู้ทันทีว่าผู้หญิงที่พวกมันพูดถึงกันในตอนแรกหมายถึงยัยเฉิ่มมินนี่นี่เอง

            “วันนี้เธอใส่กางเกงในสีอะไร”

            “…”

            ผมถามออกไปพร้อมกับจ้องหน้าเหวอๆ ของมินนี่

            “เมื่อกี้นายว่าอะไรนะ” ใบหน้าขาวๆ ของเธอแดงขึ้นและก็แดงขึ้น

            “อะ… ไอ้โรคจิต”

            “เห้ย… ถามก็บอกมาดิ”

            ผมผิดอะไรวะ? ผมก็แค่ต้องการจะหาคำตอบให้ไอ้พวกหื่นสามตัวที่นั่งจ้องมองเธออยู่โต๊ะข้างๆ เพื่อพวกมันจะได้ไม่ต้องลวนลามเธอก็เท่านั้นเอง

            “ฉันจะใส่กางเกงในสีอะไรมันก็เรื่องของฉัน”

            สาวน้อยมินนี่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟเข้าไปกันใหญ่ เธอบ่นอุบอิบเหรอว่าด่าผมก็ไม่แน่ใจเพราะมันเป็นภาษาที่ผมดันฟังไม่ออก

            “&!@$&”

            เธอเดินจากไปก่อนจะหมุนตัวกลับมาแล้วยกนิ้วกลางให้ผม

            “เชี้ย! ทำดีไม่ได้ดีอีกแล้วไงมึงไอ้แจสเปอร์” 


ความคิดเห็น