True_Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)
email-icon Line-icon

True Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)

ชื่อตอน : นัดครั้งแรก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.พ. 2562 10:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
นัดครั้งแรก
แบบอักษร

บ้านของเบลล์

“ป้าใจเดี๋ยวเพื่อนเบลมารับนะคะไม่ต้องเรียกแท็กซี่ แล้วก็บอกพี่จูนยกของจากห้องทำงานคุณพ่อลงมาให้เบลล์ที่ห้องรับแขกทีคะ”

“ได้คะคุณหนู” ป้าใจรับคำแล้วเดินออกไป

เวลาผ่านไปไม่นานรถสปอร์ตสีขาวก็มาจอดที่หน้าบ้านของเบลล์ เบลล์กดรีโมทประตูเพื่อให้เขาเข้ามาภายในรั้วบ้าน เมื่อจอดรถเสร็จคิมลงมาจากรถ เขามองดูรอบๆบ้านของเธอ

image

“บ้านร่มรื่นมากๆเลย ต้นไม้สวนหย่อม บ่อปลา”

“คะ คุณแม่ชอบแบบสวนพฤกษศาสตร์ หนูก็ชอบแบบนี้ร่มรื่น หายใจโล่งสบายตาดีคะ”

“นั่นสิสบายตาสบายใจขึ้นมาทันทีที่เข้ามาเลย”

“พี่คิมนั่งรอหนูในสวนแปปนึงนะคะ รอแม่บ้านเอาของที่จะเอาไปส่งลงมาให้ก่อน เดี๋ยวหนูขอขึ้นไปหยิบกระเป๋าหนูก่อน”

“ครับพี่ไม่รีบ ตามสบายเลย”

เบลล์เดินเข้าบ้านของเธอไป

“ใส่ชุดสบายๆแบบนี้เธอน่ารักจัง” เขาพูดกับตัวเองเบาๆ

image

เวลาไม่นานเบลล์เดินออกมาพร้อมกับแม่บ้านของเธอ ที่ถือถุงในมือมาหลายใบ คิมรีบลุกขึ้นไปรับของจากแม่บ้านเดินนำไปใส่รถของเขาด้านเบาะหลัง

“ป้าใจพี่จูนคะ หนูไปนะคะ เดี๋ยวถึงร้านอาปริมเบลล์จะโทรบอกคะ” เธอเดินไปหอมแก้มแม่บ้านวัยชราที่เธอรัก

“คะคุณหนู” ป้าใจตอบพร้อมรอยยิ้มให้เธอ

คิมเปิดประตูรถรอเบลล์อยู่ สาวน้อยยิ้มให้เขาก่อนที่จะลงนั่งเบาะหน้าคู่คนขับ คิมปิดประตูให้เธอแล้วเดินอ้อมไปนั่งฝั่งคนขับ ไม่นานรถก็เคลื่อนตัวออกจากบ้านของเบลล์

“แม่ๆ คุณหนูมีแฟนแล้วหรอ หล่อมากๆด้วย แถมน่าจะรวยมากๆเลย เหมาะสมกันเนอะ”

“ยัยจูนแม่เคยสอนว่าไง เราจะไม่ยุ่งของเรื่องนาย”

———————————————————-

เมื่อมาถึงห้างคิมจอดรถใกล้ประตูทางเข้า ทั้งสองคนเปิดประตูลงจากรถพร้อมกัน คิมเปิดประตูด้านหลังหยิบถุงทั้งหมดรวบมาถือคนเดียว แล้วทั้งสองก็เดินเข้าห้างสรรพสินค้า เบลล์พาคิมเดินมาจนถึงร้านขายยาและอุปกรณ์การแพทย์เฉพาะทางขนาดใหญ่

ภายในร้านมีหญิงสาวอายุอานามประมาณ40 รูปร่างผอมเพรียว ลักษณะการแต่งกายค่อนข้างเป็นสาวเผ็ดเปรี้ยวมากๆ เธอกำลังเดินก้มๆเงยจะบันทึกลงแฟ้มอยู่ตลอดเวลา

“สวัสดีคะอาปริม หนูเอาของมาส่งให้คะ” เบลล์ยกมือขึ้นไหว้หญิงสาวตรงหน้า

“ว้าว หลานสาวคนสวยของอาโตขึ้นยิ่งสวยนะเนี่นะ ไหนๆอากอดหน่อยคิดถึงจังเลย”

“เบลล์ก็คิดถึงอาปริมนะคะ ช่วงนี้คุณอาไม่ค่อยเข้าไปที่บ้านเลย”

ปริมปรีญามองเห็นชายหนุ่มที่เดินตามเบลล์เข้ามา เธอกำลังพิจารณาเขาอย่างเงียบๆ

“คนนี้ใครหรอจ้ะเบลล์” อาสาวถามหลานของเธอ

“อ้อ คนนี้เพื่อนเบลล์เองคะอาปริม ชื่อพี่คิม”

“สวัสดีครับคุณอา ไม่ทราบว่าให้ผมวางของพวกนี้ไว้ไหนได้บ้างครับ”

“เอ่อลืมเลย เอาวางไว้ด้านหลังเคาท์เตอร์คิดเงินก็ได้จ้ะ”

“พ่อหนุ่มชื่อจริงว่าอะไรหรอ ขอโทษที่อาต้องถามเสียมารยาทนะ แต่ยายเบลล์ไม่เคยมีเพื่อนผู้ชาย ยังไงก็ควรมีข้อมูลเธอไว้สักหน่อย”

“ยินดีครับ ผมชื่อ ดนัย อัครวัฒนวุฒิบดินทร์”

“จ้ะขอบใจมากนะที่เข้าใจอา”

“ครับ แล้วเดี๋ยวผมขอตัวออกไปรอด้านนอกนะครับ เผื่อคุณอากับเบลล์มีเรื่องจะคุยกัน”

คิมนำของไปวางไว้ตามที่เธอสั่ง แล้วเดินออกไปจากร้าน ไปรอเบลล์ที่เก้าอี้ยาวด้านนอกร้าน

“หล่อนะเนี่ยะยายเบลล์ ดูดีเชียวแฟนเราหรอ”

“คุณอาอ่า หนูบอกว่าเพื่อนไงคะ”

“จ้าๆเพื่อนก็เพื่อน แล้วทำไมมาด้วยกันได้หล่ะ”

“พี่เขามาซื้อของขวัญวันเกิดให้คุณแม่เขาคะ เขาเลยขอให้เบลล์ช่วยเลือกให้คะ เขาบอกไม่ถนัด”

“มุกโคตรเชยเลยพ่อหนุ่มเนี่ยะ ฮ่าๆ”

“คะ? อะไรนะคะคุณอา”

“เปล่าจ้ะ เบลล์ไปเถอะเดี๋ยวเขารอนานจะเบื่อ ไว้อาว่างอาจะแวะไปทานข้าวที่บ้านด้วยนะจ้ะ”

เธอหอมหลายสาวซ้ายขวาและกอดเธอไว้เพราะความคิดถึง ก่อนที่ทั้งสองจะแยกย้ายกัน

เบลล์เดินออกมาจากร้านอาของเธอ ก็เดินตรงไปหาคิมทันที ชายหนุ่มกำลังนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือของเขาอยู่

“รอนานมั้ยค่ะ ขอโทษนะคะที่ช้า”

“ก็ไม่นานเท่าไหร่หรอกนะ แค่นี้เองรอได้”

“เบลล์” เขาเรียกเธอพร้อมเงยหน้ามอง

“คะ” เธอลงนั่งข้างๆ พร้อมทำหน้าสงสัย

“ขอถ่ายรูปด้วยรูปนึงดิ เอ่อ คือ....เอ่อ พวกเพื่อนพี่มันไม่เชื่อว่าพี่มาเดินห้าง มันจะชวนพี่ไปเล่นบาส”

“อ่อ ก็ได้คะ”

เมื่อได้รูปที่เขาต้องการแล้วทั้งสองก็เริ่มต้นเดินดูของตามที่คิมต้องการ

“จะเที่ยงแล้วหาอะไรกินกันเถอะเดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง”

“พี่คิมหิวแล้วหรอค่ะ”

“ใช่พี่หิวแล้ว หิวมากด้วย เราไปกินอาหารญี่ปุ่นกันมั้ย?ไม่ได้กินนานแล้ว”

“ได้คะตามใจเจ้ามือเลยคะ”

คิมเอื้อมมือไปจับมือของเบลล์ ขนาดนี้ฝ่ามือของทั้งคู่ประกบกัน เขากำมือเธอกระชับเบาๆเพื่อจูงมือให้เธอเดินตาม

ตึก ตึก ตึก

“พะพะพี่คิม หนูเดินเองได้คะ” เธอเขินอายแต่เดินตามแรงจูงของเขา

คิมไม่ได้ตอบกลับอะไรเธอเขายังคงจูงมือเธอเดินไปที่ร้านอาหารตรงหน้า ซึ่งตอนนี้เขาเองก็รู้สึกหน้าร้อนผ่าวไม่ต่างกันกับเธอ

(อื้มมม เวลาอยู่ใกล้ๆยิ่งหอม กลิ่นนี้อีกแล้วสินะ เธอจะทำให้ฉันคลั่งนะถ้าไม่เลิกใช้น้ำหอมกลิ่นนี้)

เมื่อทั้งสองได้ที่นั่งในร้านอาหารญี่ปุ่น บริกรหนุ่มนักศึกษาฝึกงานก็หยิบเมนูมาให้ทั้งคู่ดูเพื่อสั่งอาหาร

“ของผมเอาแซลม่อนซาซิมิหนึ่งที่ ซาบะย่างเกลือ1ที่ ซุปมิโซะ1ที่ ขอชาเขียวญี่ปุ่นเย็นด้วย”

“หนูขอเป็นรวมซาซิมิชุดเล็กคะ แล้วก็ชามะนาวคะ” เธอชี้ลงบนเมนู

บริกรหนุ่มไม่ได้จดอะไรตามที่สาวน้อยสั่งเลย เขาได้แต่ยืนนิ่งตัวแข็งทำหน้าเคลิ้มมองที่หญิงสาว มุมปากเผยยิ้มอย่างชัดเจน

“ผมว่าคุณควรจดอาหารที่เธอสั่งแล้วรีบไปนะ” คิมเริ่มรู้สึกไม่พอใจที่บริกรหนุ่มเอาแต่ยืนจ้องหน้าเบลล์

“คุณๆ เป็นอะไรของคุณเนี่ยะ!!”

“พี่คิมใจเย็นๆสิคะ” เบลล์พยายามเรียกสติเขา

บริกรหญิงที่อยู่ใกล้ๆเหตุการณ์รีบเดินมารับออเดอร์แทน

“ขะขะขอโทษครับ ผมต้องขอโทษลูกค้าด้วย”

“ขอโทษแทนน้องพนักงานด้วยนะคะ น้องเพิ่งมาฝึกงานไม่กี่วันนี้เองคะ” บริกรหญิงกล่าว

“ครับๆ”คิมสบถออกไปเบาๆพร้อมทำหน้าไม่พอใจมองจ้องไปที่บริกรหนุ่ม

——————————————————-

ร้านขายยาของปริมปรีญา

ปริมกำลังยืนพิงเคาท์เตอร์คิดเงินพลางมือกดเล่นโทรศัพท์มือถือของเธอ

“ชื่อ ดนัย อัครวัฒนวุฒิบดินทร์ สินะ อืม โปรไฟล์ไม่เลวเลยทีเดียว ลูกมหาเศรษฐีนักธุรกิจส่งออกนำเข้ารถสปอร์ตหรูและสินค้าอื่นๆจากทั่วโลก เป็นบุตรคนที่สองของตะกูล เรียนเก่งระดับเกรียตินิยมอันดับหนึ่ง ตอนนี้เรียนวิศวะฯสะด้วย เลิศคนนี้ผ่าน” เธอยกยิ้มพอใจ

ติิ้ง ติ้ง Line in


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น