MANCHERLEE

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

New Tow & Old Town #5 เยโหดเหมือนโกรธรู NC???+

ชื่อตอน : New Tow & Old Town #5 เยโหดเหมือนโกรธรู NC???+

คำค้น : เมืองเก่า

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 35.9k

ความคิดเห็น : 76

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.พ. 2562 15:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
New Tow & Old Town #5 เยโหดเหมือนโกรธรู NC???+
แบบอักษร

New Tow & Old Town #5

​เยโหดเหมือนโกรธรู NC???+​

“โอ้ย!!” ผมร้องลั่นเมื่อถูกไอ้เมืองกัดปากเข้าให้เลยต้องผละตัวมองหน้ามันเคืองๆ ยกมือแตะๆดูถึงได้รู้ว่าได้เลือด

“ไอ้เม...”

“กัดแรงนิดแรงหน่อยทำร้อง” มันพูดเสียงเนิบๆแล้วคว้าตัวผมลงไปบดจูบต่อ ไม่ทันได้ด่ามันตามที่คิด อารมณ์ไหนของมันวะ รู้สึกว่าวันนี้มันจะรุนแรงแปลกๆ ริมฝีปากร้อนไล่ขมเม้มผมไปทั่วลำคอ ทั้งเจ็บและเสียววาบปนกันไปหมด พักหลังมันไม่ได้ทำร้อยอะไรมากผมเลยไม่ต้องอายคน

“พี่ผมเสียวอะ” 

“หึ” ไอ้เมืองผละออกจากซอกคอผมแล้วร้องหึในลำคอ ไม่รู้น้ำเสียงผมตอนบอกว่าเสียวมันออกไปแบบไหน มันถึงได้ก้มมากัดปากล่างผมอย่างแรงแล้วดูดจนเกิดเสียงจวบแรงๆไปสองทีก่อนจะผละมามองหน้าผมอีกครั้ง

“แสบปากเชี่ยๆ” ผมบ่นไปแบบไม่อะไรแล้วมองมันงอลๆ กะว่ามันจะคว้าผมไปจูบปลอบแบบอ่อนโยนแต่ที่ไหนได้

“คืนนี้ไม่ต้องนอน” ประโยคสั้นๆที่มันพูดออกมา ทำเอาผมต้องกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอไป

 “ปะปิดไฟก่อนได้มั้ย”  ผมพูดไปเมื่อรู้สึกอายมันขึ้นมาสะงั้น ก็อายแหละวะ ผมอยู่บนตัวมันที่ล้อนจ้อนไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น ผิดกับตัวเองที่ยังอยู่ครบแค่กระดุมถูกปลดไปเกือบหมด อย่าคิดว่าได้กันแล้วต้องด้าน โน้วเหอะผมก็อายเป็นเหมือนกัน

“ปกติมึงปิดไฟหรอ” มันถามกลับมาหน้านิ่งๆ แล้วก้มไปคลอเคลียแถวซอกคอผมต่อ ก็ไม่เคยปิดหรอกไฟ เพราะอายทีไรก็เอาหมอนปิดหน้าทุกที

“แม่งไม่ปิดก็ไม่ปิดวะ”  ผมเลยขยับตัวกลับไปนั่งคร่อมมันแทน น้องชายมันก็ดันอยู่ตรงหวางขาผมพอดี ไอ้เมืองมันเลิกคิ้วมองผมเหมือนจะถามว่าผมจะทำอะไร

“จะเอามั้ยไมเอา” ผมถามมันกลับ บทจะซึนก็ซึน ผมเลยจัดการดันตัวมันให้หงายล้มไปด้านหลังเหมือนเดิมแล้วขยับตัวเองให้ลงไปต่ำ มันนอนหงายมองหน้าผมนิ่งโดยเอาแขนรองศรีษะตัวเองมองมาที่ผมเหมือนรอดูว่าผมจะทำอะไรต่อ เจอมันมองมาแบบนี้ก็เหงื่อตกได้เหมือนกัน กดดันยิ่งกว่าเสียตัวครั้งแรกอีก

ผมเลยค่อยๆจับท่อนเอ็นมันชักรูดเบาๆ เรียกเสียงครางมันได้เหมือนเคย แต่ผมอยากให้มันครางเรียกหาแต่ผมมากกว่าเสียงร้องซี๊ดจากปากมัน จวบ!! ผมเลยก้มลงไปจัดการ เริ่มไล่เลียจากหัวบานแดงก่ำที่มีน้ำเยิ้มออกมาจนน่าสงสาร เสียงครางไอ้เมืองทำผมได้ใจจนต้องห่อลิ้นเลียต่อ ก่อนจะจัดการดูดท่อนเอ็นสีสวยที่กำแทบไม่รอบเข้าปาก มันยังอุ่นๆ และคับเต็มปากผมเหมือนเดิม

จวบ!! อือ!! ผมเลยดูดมันแรงๆ พร้อมกับรูดเข้ารูดออกด้วยปากช้าบ้างเร็วบ้างตามจังหวะ จนไอ้เมืองร้องซี๊ดเสียงดังเหมือนถูกใจ

“ซี๊ดดดด เมีย อ่าห์เก่า.. อื้ม!!” มือมันจับหัวผมให้กลืนส่วนหัวที่เข้าออกเร็วขึ้นพร้อมกับสะโพกสอบที่สวนเด้งเข้ามาจนแรง และลึกจนถึงคอหอย ผมแทบอ้วกหลายครั้ง จนต้องตีไปที่เอวมันแรงๆให้ปล่อยมืออกกลิ่นน้ำรักคลุ้งอยู่ในปากให้รสหวานผมยิ่งชอบ ไอ้เมืองจับหัวผมบดท่อนเอ็นแช่ในลำคอค้างอยู่ เสียงหายใจมันหอบแฮ่ก ก่อนจะปล่อยมือออกจากผมมาแกะกระดุ้มชุดนอนที่เหลือไม่กี่เม็ดออกจากผมอย่างรีบร้อน พร้อมกับปากที่เอ่ยพูด อยู่ชิดริมหูและกัดเม้มเล่นจนผมขนลุกซุ่

“พี่ยังไม่แตก...ครับเมีย” งื้ออออ พูดจาแบบนี้เสียววาบไปทั้งร่าง ก่อนจะถูกดึงขึ้นมารับจูบอย่างรุนแรงพร้อมกับริมฝีปากร้อนของมันที่ไซร้อยู่ตามซอกคอผมอย่างเมามันส์ มืออีกข้างมันจับน้องชายผมลูบวนผ่านเนื้อผ้าชุดนอนแต่ไม่ยอมล่วงมือเข้าไปทำอะไรให้ ทำให้ผมอึดอัดจนอยากโวยวายเพราะต้องการปลดปล่อยเหมือนกัน

“เมียครับ ดูด ให้ผัวหน่อย” หื้อ...ลืมหมดทุกสิ้น ระทวยละลายไปเรียบร้อย บอกแล้ววันนี้มันเมาและไปโดนตัวไหนมาสักตัว น้ำเสียงและสีหน้าโคตรจะหื่น แต่ผมก็โคตรจะชอบ มันถึงใจดี

ผมจัดการดูดท่อนเอ็นที่จ่อมาตรงริมฝีปากอีกครั้ง แต่เหมือนจะไม่ทันใจมัน อ๊อก!! อะ ทำเอาผมเสียอารมณ์ ต้องปัดมือมันทิ้งไม่ให้ดันเข้าน้องชายมันเข้ามาแรงแล้วก้มไปจัดการเอ็นแท่งโตต่อ

“ซี๊ดดดดด!!เมีย แรงๆอ้าส์!!” เสียงไอ้เมืองครางพร้อมกับร้องซี๊ดขึ้นมาผม พอเห็นมันทำหน้าเสียวผมเลยต้องละจากแท่งอันนั้นขึ้นไปดูดปากมันแทนอยากแกล้งมันบ้างไม่ให้มันเสร็จง่ายๆ ผมไล่จูบขบเม้มไปตามส้นกรามไล่ลงมาที่คอ ก่อนจะหยุดสร้างรอยมันบ้าง ไอ้เมืองถึงกับคว้าเอวผมแล้วออกแรงบีบเบาๆเป็นการเตือนไม่ให้ผมทำรอยเยอะ ซึ่งผมไม่สน ได้ยินเสียงมันครางพร้อมสลับด่าที่ผมดูดเม้มมันเป็นรอยไปทั่วคอ

“เชี่ยเมีย! พรุ่งนี้กูต้อง อ้าส์!! ขะเข้า ซี๊ดดอื้ม!! มอ” ผมเลยผละจากคอไล่เรื่อยมาตรงอกที่มีกล้ามเนื้อแน่นตึงเห็นแล้ว อดใจกัดลงไปแรงๆไม่ได้ไอ้เมืองเลยตีมือเข้าสะโพกผมไปทีเหมือนเป็นการเอาคืนที่ผมทำรอยมันเยอะ พร้อมกับมือหนามันที่กำลังขย่ำสะโพกผมอย่างเมามันส์แต่เสือกเป็นการกระตุ้นอารมณ์ผมสะอย่างงั้น ผมจัดการดูดเม้มมันลงมาจนถึงหัวนม หึจะเอาคืนให้สาสมเลย ผมจัดการดูดกัดหัวนมมันจนไอ้เมืองร้องครางลั่นเรียกชื่อผมไม่เป็นภาษา รู้สึกควบคุมมันได้ก็วันนี้แหละ มือผมลูบไล้วนอยู่แถวๆหน้าท้องที่มีมัดกล้ามเกร็งรับสัมผัสเมื่อผมลูบผ่านทุกครั้ง

“เรียกเมียจ๋าพี่ไม่ไหว ก่อนดิ เดี๋ยวให้มากกว่านี้อีก” ผมผละปากออกจากหัวนมมันที่ขึ้นสีเข้มเต็มไปด้วยรอยกัดและคราบน้ำลายแล้วมองหน้าไอ้เมืองที่ทำหน้าโคตรเคลิ้มแล้วแอบสะใจที่เป็นฝ่ายทำให้มันกลายเป็นหมาเชื่องๆได้ แทนที่จะเป็นตัวเองที่ต้องไปน้องร้องครางอยู่ใต้ร่างมันเหมือนทุกที

 “เมียครับพี่ไม่ไหวแล้ว” มันพูดด้วยเสียงแหบพร่าหอบหายใจฟืดฟาด แล้วคว้าผมไปบดจูบจนเกิดเสียงดังจวบเสียงแลกเปลี่ยนน้ำลายดังแฉอะแฉะจนผมต้องดันตัวออกเพื่อหอบเอาอากาศเข้าปอดไปเฮือกใหญ่

  ไอ้เมืองจับผมนอนหงายลงแล้วจ่อแท่งเอ็นหัวบานแดงก่ำมาที่ปากผม

“อืม..ซี๊ดดด!!” เสียงไอ้เมืองครางพร้อม มือหนามันจับเอวตัวเองดันไว้ข้างหลังก่อนจะกระแทกท่อนเอ็นอุ่นเข้าปากผม จนผมต้องคว้าเอวมันไว้ไม่ให้เขาลึกมากไม่งั้นได้อ้วกแน่ มือผมลูบวนอยู่หน้าท้องที่มีซิกแพ็คเรียงตัวสวย คอยยั้งจังหวะการขยับเข้าออกของมันที่เริ่มจะแรงขึ้นตามอารมณ์ ร่างหนาที่คร่อมอยู่บนตัวผมเกร็งร่างซี๊ดปากเมื่อใกล้ปลดปล่อย

“อืม ซี๊ดดด!! เมียฟัน ซี๊ดดด!!อ้าส์!!”

“อ๊ะ อ๊อก! แค่กๆ อือ!!” มันแตกใส่ปากผมเต็มๆจนสำลักลงคอไปหลายอึก ถูกใจมันแหละทั้งที่รู้ว่าใกล้เสร็จแต่เสือกปล่อยใส่ปากผม

“เชี่ยคาวนะมึง” ผมด่ามันไป แล้วรีบรับทิชชู่จากมันมาเช็ดคาบน้ำรักออกจากใบหน้าและที่มีไหลลงไปตามตัว รสชาตก็ไม่ได้แย่แต่ก็ไม่ได้คาวมากอย่างที่พูดและถ้าให้แดกเป็นอึกๆก็ไม่ไหวเหมือนกัน

“กินบ่อยๆจะได้ไม่คาว” มันพูดน่าตาย

“สัด!!มากินของกูมา หรือจะมาให้กูเสียบเลือกเอา” ผมยักคิ้วกวนๆส่งไปให้

“มึงยังไม่เลิกความคิดจะเสียบกูคืน” ไอ้เมืองถามขึ้นมันเอื้อมมือไปควานหาอะไรสักอย่างในลิ้นชัก แต่ต้องหยุดชะงักมือเมื่อเจอคำพูดผมเข้าให้

“มึงก็น่าเอานะเมือง” ผมลองเลียนแบบที่มันชอบพูดกับผม เวลาจะเอาผม อะอ้าวเฮ้ย!! แม่งคว้าผมไปกระหน่ำจูบซ้ำๆจนปากบวมเจ่อแล้วผละมามองด้วยผมด้วย รอยยิ้มเหี้ยมที่ปรากฏอยู่บนหน้าคม จนผมชักจะหวั่นใจ

“กูขอเอามึงก่อน” พูดจบมันบดขยี้จูบผมอย่างรุนแรงไล่ไซร์ไปตามซอกคอ มืออีกข้างมันถอดกางเกงผมออก เสียงหอบหายใจมันดังฟืดฟัดอยู่ข้างๆหูโคตรจะปลุกเร้าอารมณ์ผมให้ยิ่งกระเจิง ไอ้เมืองผลักผมลงไปนอนบนเตียงพร้อมกับแหวกเสื้อผมออกเสือกไม่ยอมดึงออกจนผมต้องถอดออกเอง

“เอ็กสัด!!” ไอ้เมืองพูดก่อนไซร์เข้าคอผมที่โดนดูดจนเป็นรอยก่อนหน้า จนตอนนี้มันเริ่มเจ็บ มันจูบไล่เรื่อยลงมาจนถึงหัวนมเริ่มขบเม้มอย่างดุเดือดจนช้ำเป็นสีแดง ช่วงล่างบดเบียดเสียดสีกันจนผมแทบไม่ไหวส่วนไอ้เมืองทั้งกัดทั้งทึ้งหัวนมผมจนพอใจถึงได้ผละออกผมไปเอื้อมมือหาของในลิ้นชักที่อยู่ติดเตียงต่อก่อนจะหยิบขวดเจลที่ใช้ประจำขึ้นมา เตรียมเทลงบนฝ่ามือ

“สัดเอ้ย!! หมด” เสียงสถบดังขึ้นแล้วหันมามองหน้าผม

“เชี่ย กู ไม่เอาสดนะ” ผมรีบร้องบอกมัน เคยลองสดแล้วได้เลือด เข็ดไปนานและไม่คิดจะเอาอีกแน่ มันมองผมที่ส่ายหน้ารัวแล้วเดินไปที่ห้องลูก ผมมองตามงงๆก่อนจะเห็นมันออกมาพร้อมขวดน้ำมันออย ขวดปั๊มสำหรับทารก

“ไอ้เมือง ของลูก!!” ผมเอ็ดมันไปแต่เจ้าตัวไม่สนใจฟังเดินขึ้นเตียงมาจับผมนอนหงายเฉย

“เดี๋ยวค่อยซื้อใหม่” มันบอกเมื่อเจอผมหุบขา

“เดี๋ยวไอ้ล่อลวงไม่มีอาบน้ำ”

“ก็ไม่ต้องใส่สักวัน ผิวลูกมึงไม่กร้านหรอก” มันพูดอย่างรำคาญแล้วดึงขาผมให้อ้าออกแทน ผมได้แต่จิ๊ปากไปให้มันเคืองๆ มันเป็นออยสำหรับใช้ผสมอาบน้ำให้เมืองหลวงแถมเจ้าตัวก็โคตรจะติด ไอ้เมืองก็เสือกเอามาหล่อลื่นแทนสะได้ดูท่าแม่งต้องหมดขวดแน่ ป๊าขอโทษนะหลวง พ่อมึงเซี้ยนมาก

“อ้าขาดีๆ” มันพูดขึ้นก่อนจัดการกดฝาปั้มออยลงบนฝ่ามือ กลิ่นประจำของเมืองหลวงลอยกระทบจมูกผมเต็มๆ ไอ้เมืองเทออยลงบนฝ่ามือแล้วชโลมลงบนลูกชายมันจนชุ่มตามมาด้วยประตูหลังผมที่ถูกมันเล่นงานอยู่ด้วยนิ้วที่ถูกหล่อลื่นจากออย มันโน้มตัวลงมาหาผมโดยให้ขาผมพาดอยู่บนแขนมัน ส่วนอีกข้างก็ลอยอยู่

“อะ!! ซี๊ดด!!” นิ้วเรียวไอ้เมืองแหย่เข้าไปที่ช่องทางด้านหลังผมช้าๆ

 “อือ” จากนิ้วเพิ่มเป็นสอง ส่วนปากมันก้มเล่นหัวนมผมกัดจนผมเริ่มแสบไปหมด มันเริ่มเปลี่ยนจากสองนิ้วเป็นสามจนผมหายใจไม่ทั่วท้องรู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมา ไอ้เมืองหันไปหยิบหมอนมาหนุนเอวผม ยกขาผมขึ้นให้อ้าออกกว้างกว้าเดิมแล้วจับน้องชายมันมาจ่อที่ปากทางผมทันที

“โอ๊ะ” ผมร้องครางเพราะมันเจ็บและลื่นแต่ดันไม่เข้าไปสักที ไอ้เมืองเลยขยับตัวลงมานอนด้านล่างแทนแล้วจับผมไปคร่อมอยู่บนตัวมันให้น้องชายมันตรงอยู่ที่ปากทางด้านหลังผม

“อะอือ!!” ผมซูดปากกลั้นความเจ็บขณะที่มือไอ้เมืองช่วยประครองช่วงสะโพกผมให้กดลงมาช้าๆผมเลยต้องขยับตัวเคลื่อนลงไปให้ท่อนเอ็นมันค่อยๆดันเข้ามาในตัวผมตามจังหวะการจับของมัน มันจุกและอึดอัดผมเลยต้องแช่ไว้อย่างนั้นทั้งที่มันเข้าไปไม่ถึงครึ่ง โฮก!!! อยากตาย แต่เหมือนคงไม่ทันใจไอ้เมืองมันถึงได้ดันสวนขึ้นมาทีเดียวมิดด้าม

“อะโอ้ยส์!!... จะเจ็บสัด!!” ผมน้ำแตแทบไหล อาการจุกและเจ็บเมื่อกี้ยังพอทนแต่มันเสือกสัปดนดันสวนพรวดขึ้นมา อาจจะได้เลือดบ้างแหละผมว่า เมื่อกี้ผมยังปรับไม่ทันมันเลยเจ็บ เมื่อโดนดันพรวดขึ้นมาแบบนั้น อือ อยากโวยฉิบหายออยไอ้ล่อลวงไม่ได้ช่วยอะไรกูเลย หรือไอ้เมืองมันเทออยน้อยไปก็ไม่รู้ สภาพผมตอนนี้เหมือนโดนเอาสดชมัด นาทีนี้กูคิดถึงแต่นูรุห ฮาร์ดเจล ฉิบหาย สาบาลพรุ่งนี้กูจะสั่งเหมาแกลอนมาเลย ใครก็ได้เตือนกูด้วยพรุ่งนี้

“กะกูให้รอบเดียวนะเมือง เจ็บเหี้ยๆเลย” ผมกระท่อนกระแท่นพูดไปรู้สึกไม่ไหวแน่ถ้าจะใช้ออยต่อ นำมันผสมน้ำหรือเปล่าวะโครตไม่ช่วยอะไรเลย ผมพยายามจะผละตัวออก ไอ้เมืองเลยลุกขึ้นนั่งทั้งที่ผมกับมันยังเชื่อมต่อกันอยู่

“อะอื้ม!!” ผมร้องครางเบาๆเมื่อถูกมันเล้าโลมต่อมันจูบปากสลับดูดหัวนมจนผมเริ่มเสียว ไอ้เมืองคงจะรู้ถึงได้เริ่มขยับท่อนเอ็นมันเข้าออก เราทำกันในท่านั่งหันหน้าเข้าหากันสีหน้าไอ้เมืองโคตรจะเซ็กซียิ่งดวงตาคมของมันที่จ้องหน้าผมไม่ยอมละนั้นอีกทำเอาผมต้องหลบสายตามันแล้วซบไปที่อกมันแทนลูกชายผมสีไปกับกล้ามท้องของมันตามจังหวะการกระแทก ไอ้เมืองหยุดแล้วผลักผมนอนลงก่อนจะหยิบหมอนใบเดิมมารองก้นผม

“อ๊ะๆอ๊ะห์!!ๆ อื้อออ!!”  เสียงกระแทกดังผั่บๆ ทำผมเสียวจนร้องไม่ออก อยากจะปลดปล่อยเต็มที่ อยู่ๆมันก็หยุดขยับทำท่าจะถอนน้องชายมันออกเกือบสุด ผมต้องฟาดมือไปที่อกมันแรงๆ ที่ขัดอารมณ์เกือบปลดปล่อยของผม

 “อะโอ้ยส์ อือ!!” ผมกำลังขยับโวยแต่แม่งมันดันสวนลูกชายมันพรวดเข้ามาใหม่ ปากผมเตรียมร้องด่ามีอันต้องหุบไปเพราะโดนมันจูบปิดปากอยู่สนิท เจ็บมากจนน้ำตาจะไหลรอบสอง ต่อให้ทำบ่อยๆทุกวันแค่ไหนก็ไม่ชินสักที  ไอ้เมืองดันเข้ามาอีกจนผมต้องทุบไหล่มันแรงๆ ให้เบาลง แต่ก็เสือกดันจนสุดเข้ามารวดเดียวเอาสะมิดด้าม มันจุกแน่น จนผมร้องไม่ออกจริงๆ แต่ความเสียวก็ตามมาติดๆเช่นกันจนผมกลายเป็นคว้าคอมันมาบดจูบเพื่อระบายความเสียวที่เริ่มมีเข้ามาแทนความเจ็บ

“เจ็บอยู่มั้ย” ไอ้เมืองถามชิดปากผมหลังจากผละออกจากการบดจูบที่ได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ

“อะ อือ ไม่ ซี๊ดดด!! เจ็บแล้วอ่าส์!!” ผมตอบไปไม่เป็นภาษาเมื่อท่อนเอ็นร้อนถูกดันเข้าช่องทางนั้นเบาๆแล้วถอนออกเกือบหมด แล้วมันถูกเติมเต็มกลับเข้ามาใหม่ทั้งช้าและเร็วสลับกันไปจนร่างผมขยับไปตามการกระแทกที่เหมือนจะเริ่มหนักและแรงขึ้น

“พี่ อือ ผมไม่ไหวแล้ว”

“อื้ม” ผมพูดได้แค่นั้นจริงๆเพราะเจอไอ้เมืองจูบปิดปากทุกทีท่อนล่างเสียดสีจนแทบไหม้ไอ้เมืองดันตัวเองขึ้นโดยใช้แขนสองข้างยันพื้นไว้เหมือนวิดพื้น แล้วกระแทกลงมาอย่างแรงและหนักหน่วงจนผมต้องคว้าเกาะแขนมันไว้เพื่อรับแรงกระแทกที่ลงมาแบบไม่ออมแรง สองขาเกียวรอบเอวมันไปอัตโนมัติ

“อ๊ะๆ!! โอ้ยส์!!พะ พี่ผมเสียวอะ” นาทีนี้ผมคงไม่อายแล้วละยิ่งเห็นภาพไอ้เมืองกัดฟันแล้วเร่งความต้องการปลดปล่อยที่หนักหน่วงจนผมต้องร้องซี๊ดตาม ยิ่งมันกระแทกแรงเท่าไหร่ผมก็ยิ่งเกี่ยวขารอบเอวมันมากขึ้น เสียงเนื้อกระทบกันดังตับๆในห้องนอนที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำ แต่ทั้งตัวผมและมันมีแต่เหงื่อที่ไหลเต็มไปหมด เห็นมันทำหน้าเสียวแล้วผมจะเสร็จก่อนทุกที ไอ้เมืองมันคงรู้ถึงได้ก้มลงมากัดเล่นกับหัวนมผม แม่งเสียวหนักกว่าเดิมอีก

“อือ เมืองงง!! อ่าส์!! อื้อ!!” ผมครางเรียกชื่อมันแบบขัดใจเหมือนโดนแกล้งบางครั้งมันก็ซอยถี่ๆแล้วหยุดมากระแทกลงแรงๆจนสุดท่อนเอ็นแล้วกลับขึ้นไปจนเกือบสุดจากนั้นกระกระแทกลงมาต่อ บางทีก็เจอคลึงวนไปมาเป็นวงกลมเหมือนอยากแกล้งให้ผมดิ้นตายกับความเสียวจนผมต้องร้องครางออกมาแบบสุดจะกลั้น

“อะๆ อือ อ้าห์ๆๆพะพี่ อ้าห์..เมืองไม่ไหวแล้วอ๊ะ!! โอ้ยส์!! อือ!!” ผมร้องครางก่อนปลดปล่อยออกมาทั้งที่ไม่ได้เตะส่วนนั้นของตัวเอง ไอ้เมืองเองก็คงจะไม่ไหวเหมือนกันถึงได้เงยหน้ากัดฟันเกร็งร่างเหมือนเจ็บปวด   ก่อนที่ร่างมันจะกระตุกเกร็งอย่างแรง

“อ้าห์!!เมียยยเสียวฉิบ ซี๊ดดดด!!อ้าห์!!” ผมรู้สึกร้อนๆวาบที่ช่องทางด้านหลังไอ้เมืองเองก็ปลดปล่อยและแช่ค้างไว้ในกายผมสักพัก มันก้มลงมาแลกจูบกับผมจนเสียงดังเฉอะแฉะ ผมเองก็ปล่อยขาที่รัดเอวมมันลงก่อนจะนอนนิ่งให้อัตตราการหายใจกลับมาเป็นปกติ เหงื่อท่วมทั้งผมและมันจนต้องควานหารีโมโมทแอร์มากดลดอุณหภูมิให้ต่ำลงไปอีก

“อะ!!อื้มม!!” ไอ้เมืองถอนน้องชายมันออก มาพร้อมน้ำรักขาวขุ่นที่ไหลย้อนออกมาเป็นทางจนผมต้องคว้ามือปิดไว้แทบไม่ทัน โบ้ยปากให้มันหันไปหยิบทิชชู่ก็เสือกทำหน้ามึนใส่ ผมไม่ชอบให้มันไหลเปื้อนลงบนที่นอน พอเห็นมันเงียบผมเลยใช้ตีนถีบมันไปเบาๆ มันถึงได้ยอมเอื้อมมือไปหยิบส่งมาให้ ผมเลยใช้แขนเท้าบนที่นอนเหมือนยันตัวขึ้นแต่เป็นกึ่งนั่งกึ่งนอนแล้วยืดขาไปวางพาดบนหน้าขามันที่เหมือนนั่งคุกเข่าอยู่แล้วใช้ทิชชู่เปียกเช็ดทำความสะอาดช่องทางหลังแบบลวกๆเพราะยังไงก็ต้องไปอาบน้ำอยู่แล้ว น้องชายมันยังจ่อถิ่มอยู่ตรงปากทางผม หัวบานแดงก่ำกระตุกงึกงักเหมือนรอทักทายผมรอบสอง เห็นแล้ววาบเลย

“อือ!! อะไรอีกมึง” ผมร้องถามมันเสียงขัดใจ อยู่ๆมันก็จับขาผมไว้จนต้องเงยหน้ามองมัน ผมกำลังเช็ดคราบน้ำเหนียวๆสีขุ่นทั้งของตัวเองและของมันอยู่

“กูบอกแล้วว่าไม่ได้นอน”

“กูไม่เอาแล้ว” ผมตอบมันไปไม่ได้เหนื่อยแต่เพราะเจ็บ ออยมันไม่ได้ช่วยอะไรผมเลย

“แล้วมึงจะเช็ดทำไมเดี๋ยวก็ไปอาบน้ำ” มันถามผมกลับพร้อมกับดึงทิชชู่เปียกออกไปจากมือผม เออเอากับมันสิเมื่อกี้มันคนส่งให้ผมเองมั้ย จากกึ่งนั่งกึ่งนอนผมเลยต้องขยับตัวลุกนั่งไปบนเตียงเจ็บก็เจ็บ แม่งเยสกูไม่ได้เบาเลยใส่ไม่ยั้งกระแทกโหดฉิบหาย ใจอยากตะโกนถามมันมาก เยสโหดเหมือนโกรดฮีกูอะ โกรธอะไรรูกูหรือเปล่าวะ แต่ตอนนี้คงต้องหันไปเถียงกับมันต่อ

“มึงเห็นมั้ยมันเลอะเตียง” ผมพูดพร้อมกับชี้ให้มันดูรอยคราบน้ำสีขาวขุ่นบนเตียงเป็นดวงๆ มันยังทำสีหน้าเฉยเหมือนไม่เข้าใจ ผมมองน้องชายมันที่ส่ายหน้าหงึกงักไม่มีทีท่าว่าจะลดลง

“อือ” มันตอบผมมาก่อนมองหน้าผมด้วยสีหน้าอ่อนๆ

“เอ่อ!!” ผมตอบรับมันไปแล้วจิ๊ปากคว้าทิชชู่เปียกมาเช็ดทำความสะอาดต่อ

“เมียครับ” ไอ้เมืองเรียกผมเสียงอ่อยๆ

“เรื่องเยอะฉิบ” ผมพูดพร้อมกับลูกขึ้นเดินไปห้องน้ำ ไปแม่งทั้งแก้ผ้านั้นแหละเดินโท่งๆออกไปเลย คราวนี้แหละมึงไหลเป็นทางตามการเดินไปเลย น้ำแม่งก็เยอะดีจริง

“แล้วมึงจะนั่งงงอีกนานมั้ย” ผมหันไปถามมันเมื่อเห็นมันนั่งนิ่งเกาหัวมองผมอยู่บนเตียง

“เอ้า!! ไม่เยต่อกูจะได้อาบน้ำนอน ถ้างงต่อกูปิดประตูนะ” เท่านั้นแหละครับพรืบเดียวไอ้เมืองกระโจนถึงตัวผมแล้วอุ้มผมเข้าห้องน้ำไปแบบไว เห็นหมาทำหน้าหงอยแล้วสงสานจะยอมทนเจ็บแล้วตามใจมันสักวันก็ได้วะ รักผัวหรอกนะ

****************

ผมบิดตัวคลายความเมื่อยก่อนจะคว้ามือถือที่อยู่ใกล้ๆมือขึ้นมาดูเวลา เพิ่งจะ แปดโมงกว่า ผมปิดปากหาวก่อนมองไอ้เมืองที่หลับตาพริ้มเหมือนเมืองหลวงย่อส่วนอยู่บนเตียง ผ้าห่มร่นไปถึงเอวจนหน้าหวาดเสียวผมเลยต้องคว้าขึ้นมาห่มให้เจ้าตัวใหม่จนถึงคอ มันคงจะรำคาญถึงได้พลิกตัวหนีไปอีกแถบ

เหอะ ไอ้คนบอกไม่ได้นอนสุดท้ายเป็นไง สองรอบจอด เฮอ!! ผมถอนหายใจก่อนมองไปที่ขวดออยน้ำมันของเมืองหลวงที่นอนเหลือแต่ขวดเปล่าอยู่หน้าห้องน้ำ

“เหี้ย!!” ผมอุทานออกมา ลืมไปเลยว่าต้องไปดูเมืองหลวงไม่รู้ไข้จะกลับขึ้นมาหรือเปล่า ผมเดินไปที่ห้องลูกชายชะโงกหน้าไปมองเห็นร่างป้อมๆก่ายขาพาดหมอนข้างใบเล็กที่ถูกปักชื่อเจ้าตัวไว้อย่างบรรจง ผมก้มไปหอมแก้มเด็กน้อยที่นอนหลับตาพริ้มปากอ้าหวอจากการนอนตะแคงข้าง แก้มแดงๆเห็นแล้วอยากฟัดอีกสักรอบแต่ต้องอดใจไว้ ถอยขยับห่างไปหยิบปรอทวัดไข้ดิจิตอล มาจัดการวัดไข้ลูกอีกที ผมมองค่าบนหน้าจอแล้วยิ้มโล่งใจ ไม่มีไข้ รอดตัวไปเรา

*************

“น้องเก่าค่ะ มีเพื่อนคุณเมืองมาขอพบค่ะ” เสียงพี่นิดแม่บ้านและพ่วงด้วยตำแหน่งพี่เลี้ยงคนใหม่ของเมืองหลวงที่ผมขอเฮียหนึ่งมาช่วยเลี้ยงไอ้ตัวแสบ ดังขึ้นที่ห้องครัว เนื่องจากผมกำลังเตรียมอาหารให้เด็กแสบอยู่

“ครับ” ผมหันไปขานรับเห็นเจ้แกยืนยิ้มประสานมือสองข้างไว้ที่ใต้คางพร้อมกับทำตาวิ้งๆมองไปบนเพดานผนังด้านบน ผมเลยต้องมองตาม เพื่อนไอ้เมืองเป็นจิ้งจกตุ๊กแกหรืออย่างไง

“พี่!!” ผมเรียกพี่แกอีกรอบด้วยเสียงดังๆจนเจ้าตัวสะดุ้งแล้วหันมาส่งยิ้มให้ผมก่อนจะบอกข้อมูลต่อ

“พอดีพี่ก็ไม่เคยเห็นหน้าเหมือนกัน ที่สำคัญหล่อมากค่ะ” ผมเลิกคิ้วขึ้นแปลกใจ เพื่อนไอ้เมืองเคยมาบ้านกันหมด แล้วพี่นิดก็อยู่มาหลายเดือนหน้าจะต้องรู้จักอยู่แล้ว

“ผู้ชายหรือครับ” ผมเอ่ยถามทั้งที่หันกลับมาสนใจอโวคาโด่ที่ต้มอยู่ เตรียมที่จะทำเป็นอาหารเสริมพัฒนาการให้ลูกชาย

“ผู้ชายค่ะ แต่หน้ามาลูกครึ่งฝรั่งมาเชียว”

“เพิ่งจะเก้าโมงเอง ไอ้เมืองคงจะตื่นให้หรอก” ผมบ่นเซ็งๆก่อนกดปุ่มปิดการทำงานของเตาไฟฟ้า แล้วถอดชุดกันเปื้อนแขวนกลับเข้าที่เดิม

“เดี๋ยวผมไปดูเอง ผมฝากพี่ไปดูเมืองหลวงให้หน่อยนะครับ ถ้าตื่นแล้วก็ให้พี่โบว์พาอาบน้ำให้ด้วยเลย”

“ได้ค่ะ”

ผมเดินแยกออกมาจากห้องครัวแล้วเดินไปตามโซนห้องรับรองแขก

“เชี่ย!!ฝรั่งจริงๆด้วย”  ผมมองบุคคลที่นั่งตัวตรงเค้าโครงหน้าไปทางฝรั่งไม่ได้มีความเป็นลูกครึ่งเลยสักนิด ทำเอาอยากเดินกลับออกไปตามพี่นิดมาด่วน กูจะทักยังไงวะนั้น ภาษาอังกฤษสะด้วย ผมเกาหัวมองหาตัวช่วยการ์ดไอ้เมืองที่ยืนกันอยู่ต่างพากันก้มหน้าพรืบ สัด!! กูจะพึ่งพาใครได้ มองหาพี่ครอสก็ดันไม่เจอ ไม่รู้หายหัวไปไหนหมด

“สวัสดีครับ คุณคงเป็น เออ ภรรยาเมือง”  เสียงทุ้มเอ่ยพูดเป็นภาษาไทยด้วยถ้อยที่ชัดจนผมต้องหยุดชะงัก อย่างอึ้งๆแล้วยิ่งอึ้งหนักขึ้นไปกว่าเดิมเมื่อได้มองหน้าชัดๆทำเอาผมสตั้ลไปสิบวิ ไม่ใช่คำทักทายที่ทักว่าผมเป็นเมียไอ้เมือง หรือแม้แต่การพูดไทยที่ชัดเจนมากกว่าคนไทยเสียอีก หากแต่คนตรงหน้าผมคือมาเฟียอันดับต้นๆของโลก แถมยังติดอันดับ ท๊อป 5 หนุ่มโสดในฝันของสาวๆทั่วโลก ที่เห็นตามทีวีว่าหล่อแล้วมาเจอตัวเป็นๆในระยะไม่ถึงสามเมตรโคตรหล่อเลย  คิ้วเข้มจมูกโด่งโคตรสวย รับกับริมผีปากสีเข้ม สาวไม่หลงก็เหี้ยละ ไม่รู้ผัวผมไปสนิทด้วยได้ไง

“โชคดี ผมไม่คิดว่าจะเจอคุณ” คุณฝรั่งหน้าหล่อเอ่ยขึ้น ผมพยายามนึกชื่อ แต่นึกไม่ออก เลยยกมือไหว้ไปเพื่อไม่ให้น่าเกลียด

“ขอโทษที่ครับที่เสียมารยาทไม่ได้เอ่ยแนะนำตัว ผมชื่อนิค”

“นิค!!” ผมไม่ได้เรียกชื่อฝรั่งหน้าหล่อคนนี้นะ แต่เป็นเสียงเข้มติดจะหงิดหงุดมาจากด้านบน อ่าผัวผมเลยครับ เดินหน้าบึ้งลงมาทั้งชุดคลุมด้วยสภาพเพิ่งตื่นนอนแน่ๆ ผมยุ่งและชี้ไม่เป็นทรงแต่เจ้าตัวไม่ได้สนใจ ฝรั่งที่ชื่อนิคไหวไหล่ให้เบาๆเหมือนเป็นการทักทาย แต่คนของผมนี้สิท่าจะเดือดดาน มองเหมือนจะเอาเรื่อง

“ผมผ่านมาเลยแวะมาเอาคำตอบ” นิคพูดขึ้นแล้วส่งยิ้มมาให้ผม

“ไอ้เก่า!!!” ผมกำลังยิ้มตอบไปตามมารยาทต้องหุบลงแทบไม่ทัน เบรกกูจัง ส่วนนิคผมเห็นเขายิ้มมุมปากเหมือนจะขำ

“คำตอบเดิมเชิญคุณกลับไปได้” ไอ้เมืองพูดแบบไม่รักษาน้ำใจจนผมต้องเดินเข้าไปหามัน มันเองก็มองมาที่ผมอย่างหงุดหงิด

“ผมเข้าใจคุณนะ” นิคเอ่ยพูดกับไอ้เมืองแล้วมองมาที่ผม คือผมเริ่มงงแล้วละ หรือคำตอบที่นิคมาเอามันเกียวกับผม

“ถ้าเข้าใจคุณก็ไม่ควรมายุ่งกับเรา” ไอ้เมืองตอบด้วยสีหน้าเรียบนิ่งมันเท้าเอวด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์สุดๆ ก่อนจะชี้ไปที่ประตูเป็นการเชิญแบบสุภาพสุดๆด้วยสีหน้าที่ผมเองยังเดาไม่ถูก

“ให้ตายเถอะ วัยรุ่นแบบพวกนายมันน่ากลัวกว่าที่คิด” นิคพูดแล้วยกสองมือขึ้นเป็นการยอมแพ้     

“อย่ารอเวลา พรุ่งนี้อาจจะไม่มี” นิคเดินออกไปแต่ไม่วายทิ้งประโยคให้ผมต้องคิดจนหัวแตกว่ามันหมายถึงอะไร แบบนี้มันไม่หน้าเกี่ยวกับธุรกิจแน่ แต่อาจจะเกี่ยวกับผมนี่แหละ เซ้นส์ผมมันบอกแบบนั้น

“มีไรจะบอกกูมั้ย” ผมหันไปถามไอ้เมืองที่เส่ยผมทำหน้าเครียดอยู่ข้างๆ มันทำท่าจะเดินหนีผมไปทางอื่น แต่ผมไม่ยอมแน่วันนี้ต้องเคลียร์ให้รู้เรื่อง

“ไอ้เมือง อย่าให้กูต้องร้าย” มันทำหน้าเบื่อหน่ายกับผมแล้วพยายามเดินชิ่งออกไป แต่ผมก็ไวคว้าแขนมันไว้ก่อน

“มึงพูดคำนี้มากี่รอบ ไม่เบื่อหรือไง กูไม่เห็นมึงจะร้ายสักที”

“มึงอย่าท้ากู” ผมพูดด้วยท่าทางเอาจริง มันพูดมางี้เฮลผมขึ้นปรี๊ดเลย

“งั้นมึงช่วยร้ายให้กูดูทีเมีย กูอยาก!!เห็น!!” ไอ้เมืองพูดพร้อมขยับไปยืนกอดอกมองผมด้วยสีหน้าโคตรกวนอารมณ์

“อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง” ผมไม่หลงกลมันแน่ แต่ไอ้เมืองก็ไม่ได้สนใจ หันไปตะโกนสั่งลูกน้องมันเสียงเข้มเรื่องงานสะงั้น ผมมองมันที่หันไปสั่งงานลูกน้องเรื่องคนมาแทนพี่ครอสที่ขอกลับต่างประเทศด่วนกระทันหัน เรื่องนี้ทำผมหูผึ่งทันที เหงาจู๋แล้วมึงไอ้แคมป์เอ้ยผัวไม่อยู่

 จะว่าไปช่วงนี้ผมไม่ค่อยเห็นพี่ครอสเลย เห็นแต่ไอ้ห่าแคมป์เดินแรดไปมาในบ้านผมสะงั้น นี้ก็อีกเรื่องแม่งอยู่เป็นเรื่องเป็นราวไม่คิดจะออกไปอยู่คอนโดเหมือนตอนแรก พอผมถามมันก็ตอบมานิ่งๆ ผัวอยู่ไหนมันก็อยู่นั้น ฟังดูมันรักผัวมันดีเหลือเกิน

“น้องเก่าค่ะ เด็กน้อยตื่นแล้วค่ะ” เสียงพี่นิดดังขึ้นมา ผมเองก็มองตามไอ้เมืองที่เดินขึ้นห้องไปแล้ว ไวฉิบหาย เผลอคิดอะไรแปบเดี๋ยว

“น้องเก่า”

“อ่าครับพี่” สุดท้ายผมเลยต้องแยกออกมาเพื่อขึ้นไปดูเมืองหลวงที่กำลังหัวเราะร่ากับพี่เลี้ยงอีกคน แต่เหมือนจะไม่ยอมอาบน้ำ

“หัวเราะเล่นอย่างเดียวเลยค่ะ พอจะพาลงที่อาบน้ำก็หวีดร้องเสียงดัง จนพี่ไม่กล้าเอาลง” พี่โบว์ที่เป็นพี่เลี้ยงอีกคนเอ่ยเสียงหวานขึ้นมา ผมมองเด็กน้อยที่ทำหน้างงใส่ เหมือนไม่รู้เรื่อง

“งั้นพี่โบว์ช่วยไปเตรียมน้ำในอ่างใหญ่ที่ห้องน้ำให้ผมที วันนี้จะคาดตกรรมเด็ก” ผมพูดพร้อมกับเหล่ตามองไอ้ล่อลวงที่หัวเราะถูกใจกับของเล่นเสริมพัฒนาการที่อยู่ในมือ

“อ่างในห้องน้ำเลยหรือค่ะ” พี่โบถามด้วยท่าทางลังเล ปกติเมืองหลวงจะมีอ่างอาบของเด็กในห้องตัวเองแต่ดูท่าเจ้าตัวจะติดใจอ่างใหญ่

“ครับ เด็กติดอ่างอะพี่” ผมตอบพี่โบว์ไปดูพี่แกจะงงๆแต่ก็เดินออกไปเตรียมให้ ปกติไอ้ล่อลูกก็มีห้องน้ำและที่อาบน้ำของตัวเองมันก็อาบได้ตามปกติดี แต่พ่อมันนั้นแหละเสือกพามันลงอ่างอาบน้ำในห้องน้ำใหญ่จนได้เรื่อง พี่โบว์เองก็เพิ่งมาใหม่เลยยังไม่ค่อยรู้ฤทธิ์พี่ท่านเท่าไหร่

“นายเตรียมไว้ให้แล้วค่ะ” พี่โบว์เดินเข้ามาบอกผม

“อ้าว ..หรอครับงั้นเดี๋ยวผมจัดการต่อขอบคุณมากครับ”  ผมอุ้มร่างเล็กที่พันด้วยผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ไปที่ห้องน้ำ เห็นไอ้เมืองยืนอาบน้ำจากชาวเวอร์อยู่ มองเลยไปอีกหน่อยเห็นอ่างจากุชชี่ขนาดใหญ่ ที่มีน้ำสีใสใส่อยู่เต็มอ่าง

“เมือง!!” ผมยืนหันหลังเรียกไอ้เมืองไปเสียงดัง คิดว่ามันคงได้ยินเพราะเสียงน้ำไหลจากชาวเวอร์เงียบไปแล้ว

“อ้อ!! อ้อ!!” เสียงเมืองหลวงร้องขึ้นพร้อมดิ้นตัวออกจากผมเตรียมยื่นมือส่งให้พ่อมันที่เดินแก้ผ้าโท่งๆออกมา เห็นรอยตามตัวไอ้เมืองแล้วแหยงแทน บนตัวผมไม่เท่าไหร่แต่ของมันนี้สิ บนคอนี้ชัดเจนมาก จนผมชักกลัวขึ้นมาว่ามันอาจจะตายได้หรือเปล่า ก็เห็นในเฟชเค้าแชร์กันมาไอ้การดูดคอทำรอยมันอาจทำให้ถึงชีวิตได้

“ทำหน้าเครียดอะไร” ไอ้เมืองเดินผ่านผมพร้อมกับเอ่ยถามขึ้นมา ผมไม่ได้ตอบแต่พยักหน้าไปที่เมืองหลวงให้มันรับไปอาบน้ำเพราะเจ้าตัวเริ่มดิ้นงอแงจะไปหาไอ้เมืองท่าเดียว

“อาบกับแม่มึงโน้น” ไอ้เมืองพูดขึ้นแล้วจิ้มหน้าผากเล็กก่อนจะเดินผ่านไปหยิบผ้าเช็ดตัว

เมืองหลวงเหมือนรู้ว่าตัวเองจะไม่ได้อาบกับพ่อมันก็ส่งเสียงหวีดร้องสะลั่นห้องน้ำปากเล็กแบะออกเตรียมร้อง ไอ้เมืองพันผ้าเช็ดตัวลวกๆแล้วหันกลับมาหรีตาจ้องไอ้ล่อลวงที่พยายามบีบน้ำตาให้ไหล เอ็นดูจริงๆลูก

“จะไม่อาบให้จริงๆอะนะ” ผมถามไอ้เมือง เห็นไอ้ล่อล่วงมองพ่อมันแล้วสงสาร ต้องช่วยมันอ้อน

“กูไม่น่าพามันลงอ่างเลยจริงๆ” ไอ้เมืองพูดก่อนรับเมืองหลวงไปอุ้ม ผมเลยจัดการดึงผ้าเช็ดตัวที่มันพันลวกๆออกกลับไปพาดไว้ที่เดิม เมืองหลวงที่ดูท่าจะถูกอกถูกใจกับการลงอาบน้ำในอ่างใหญ่ อารมณ์ดีหัวเราะร่าเริงขึ้นมาทันตา

“เชี้ย!!เมือง” ผมร้องด่ามันแทบไม่ทันเมื่อไอ้เมืองทำท่าจะปล่อยเมืองหลวงจมน้ำ ไอ้ตัวแสบก็หัวชอบใจตีน้ำแรงๆจนน้ำากระเพื่อมไอ้เมืองเองก็คว้าตัวเล็กไว้ไม่ให้ดิ้น คราวนี้คงผิดจังหวะ

“แค่กๆ แอะ แอ้!!!!!!”

“ไอ้เมืองงงงง!!” นั้นไงจนได้ผมด่ามันแล้วเดินไปอุ้มเมืองหลวงขึ้นมาปลอบ สำลักไอหน้าแดงร้องว๊ากขึ้นมาลั่นห้องน้ำ

 “หึ”

“หึบ้านมึงสิ” ผมหันไปด่าพ่อมันที่ยังร้องหึอยู่ในอ่าง ส่วนเมืองหลวงยังสะอึกอยู่กับอก

“จะอาบต่อมั้ย” ไอ้เมืองถามขึ้น แต่ผมว่าผมเห็นเมืองหลวงส่ายหัวอยู่กับอกผมและโผล่ไปมองหน้าไอ้เมืองด้วยตาแดงๆ เห็นแล้วสงสาร

“กูไม่ได้แกล้ง” ไอ้เมืองพูดขึ้นพร้อมกับขยับลุกขึ้นจากอ่างน้ำแล้วเดินมาลูบหหัวเมืองหลวง ที่น้ำตาคลออยู่กับอกผม แต่พอเห็นเด็กแสบส่ายหัวเกาะคอผมแน่น มันถึงกับถอนหายใจแล้วมองหน้าผม มันก็คงรู้สึกผิดที่ทำไอ้ตัวแสบสำลักน้ำไปหลายอึก

“กูไม่รู้” ผมขยับปากพูดกับมันเบาๆ แล้วลูบหลังเมืองหลวงที่เหมือนยังมีอาการสะอึกอยู่จนผมชักกลัวไข้จะกลับมา งานนี้ผมจะได้โทษพ่อมันเลย ไอ้เมืองยืนมองผมที่อุ้มลูกอยู่กับอกเหมือนมันไม่รู้จะทำยังไง แต่มือหนาก้เอื้อมมาเตะตามตัว

“เมืองหลวงครับ” ไอ้เมืองเอ่ยพูดขึ้นมาเมื่อเห็นเด็กน้อยเอาแต่กอดคอซบหน้าอยู่กับไหล่ผมไม่ยอมเงยหน้า สองมือหนามันเลยเอื้อมมาดึงออกไปอุ้มแทน เท่านั้นแหละครับเด็กน้อยที่ซุกอยู่บนตัวผมร้องไห้โฮเหมือนเสียขวัญโผล่เข้ากอดพ่อมันสะแน่น  ที่แท้ก็อยากให้พ่อปลอบ ผมเลยต้องหันไปคว้าผ้าเช็ดตัวทั้งของลูกของพ่อที่วางพาดอยู่มาพันไว้ให้อย่างลวกๆ  ไอ้เมืองเองก็กอดปลอบกันอยู่พักใหญ่

“แกล้งดีนัก” ผมพูดขึ้นหลังจากที่ผมกับมันลงมากินข้าวเช้าในเวลาเกือบเที่ยง เนื่องจากไอ้เมืองต้องอุ้มเมืองหลวงปลอบเป็นชั่วโมง ผมเห็นแล้วโคตรสมน้ำหน้ามัน เพราะปกติส่วนใหญ่เมืองหลวงจะอยู่กับผมและพี่เลี้ยงมากกว่าจะอยู่กับพ่อมัน ครั้งนี้คงเป็นบทเรียนให้พ่อมันได้ดี

“กูไม่ได้แกล้ง” ไอ้เมืองตอบผมมาด้วยอาการชักสีหน้า ผมรู้ว่ามันไม่ได้แกล้งแต่ผมอยากแหย่มันเล่นไง จะได้รู้บ้างว่าลาไอ้ล่อลวงงอแงมันหนักขนาดไหน

“ไม่แกล้งก็ไม่แกล้ง”

“ไอ้เก่าวันนี้กูไม่เข้ามอนะ” ผมมองไอ้แคมป์ที่เดินอ้าปากหาวมาแต่ไกล พร้อมกับขยับตัวไปนั่งที่ประจำตรงโต๊ะอาหาร

“มึงไม่คิดจะกลับบ้านกลับช่องบ้างหรือวะ” ผมถามมันเมื่อคลี่ผ้าเช็ดปากตั้งลงบนตักเรียบร้อย

“ไอ้ครอสอยู่นี่จะให้กูไปไหน” มันตอบมาหน้าตายแล้วหันไปขอบคุณแม่บ้านที่เสิร์ฟข้าวสวยร้อนๆให้

“เออเรื่องของมึงเลย อยากอยู่ก็เชิญ แต่วันนี้มึงต้องเข้าไปที่ชมรมฟุตบอล” ผมพูดกับมันแล้วหันไปตักผัดผักที่อยู่ตรงหน้าใส่จานไอ้เมือง ไอ้เมืองเองเงยหน้ามองผมก่อนจะเขี่ยไว้ข้างจาน

“ผักอะหัดกินบ้าง” พอเห็นมันเขี่ยออกผมเลยรีบหันไปพูด

“ชอบบังคับวะ” ผมไม่ได้หันไปมองไอ้แคมป์ที่พูดขึ้นมาลอยๆ

“ข้าวร้อนระวังปากพ่องนะมึง แดกๆไปอย่าพูดมาก” ผมรู้แหละว่ามันด่าผมแต่ผมไม่สนไง

“กูจะไปกับครอสไม่ว่าง” ไอ้แคมป์พูดขึ้นมา ผมเลยมองมันไปแบบหมั่นไส้ อะไรๆก็พี่ครอส แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไรได้ยินเสียงที่ดังเข้ามาสะก่อน

“เฮ้!!เด็กๆ” ผมหันไปตามเสียงเห็นพี่แซมเดินเข้ามาพร้อมเฮียเมศ ไอ้เมืองเองก็เงยหน้าหันไปมองมันเลิกคิ้วแปลกใจที่เห็นเฮียเมศกับพี่แซมเดินเข้ามา จะมีก็ไอ้แคมป์ที่นั่งแดกต่อแบบไม่สนโลก

“ไงวะพี่ มาหาข้าวแดกกันหรอ” เห็นแล้วอดกวนตีนพี่แซมไม่ได้นานๆทีพี่มันจะโผล่ออกมา

 “เออ!!” พี่แซมตอบกลับมาแล้วนั่งลงข้างๆไอ้แคมป์ที่ไม่สนใจใคร

   “ไอ้เก่ากูเปลี่ยนใจแล้ว เดี๋ยวกูเข้ามอ” ไอ้แคมป์พูดขึ้นแต่ไม่ได้เงยหน้ามองผมมันเอื้อมมือไปตักแกงส้มมาซดแบบไม่สนใจใคร

      “ไหนว่าจะไปกับพี่ครอส”  ผมถามไอ้แคมป์ไปแต่มันดันนั่งเงียบไม่ตอบ

        “แคมป์เดี๋ยวติดรถกูไปก็ได้นะ” พี่แซมพูดขึ้นมาก่อนหันไปยิ้มให้แม่บ้านที่เข้ามาเสิร์ฟข้าว

           “ครับพี่” ไอ้แคมป์ตอบสั้นๆแล้วหันไปกินต่อ

         “เมืองกูมีเรื่องจะถามมึง” อยู่ๆพี่แซมก็หันไปถามไอ้เมือง ผมเลยต้องเงยหน้ามอง

                “อืม” มันตอบรับในลำคอเบาๆพี่แซมเลยถามต่อ

                “ไอ้ดินมันกลับไปคืนดีกับ คุณรสหรอวะ เห็นมันรับส่งกันอยู่ วันก่อนกูเห็นคุณรสเข้าผับทำตัวเหมือนเป็นเจ้าของ คุณรสเองก็ดูใจเย็นขึ้นเยอะนี้ก็มานัดกูให้ช่วนพวกมึงไปที่ร้านอาหารจีนที่เพิ่งเปิดใหม่ เห็นว่าเป็นเจ้าของเองด้วย”    ไม่ใช้แค่ผมคนเดียวที่ชะงักไอ้แคมป์ที่ตักข้าวจะใส่ปากยังชะงักไปด้วย

ผมได้แต่มองไอ้แคมป์ที่ทำหน้าไม่พอใจพี่แซมที่พูดออกไป ผมเองก็ไม่ได้อะไรเพราพี่แซมแกคงพูดไปตามที่เห็น ถึงจะไม่ชอบแต่ผมก็ต้องฟังกลางๆ ส่วนเรื่องผับอันนี้ผมไม่แน่ใจว่าไอ้เมืองมันซื้อหุ้นคืนกลับมาหมดแล้วหรือเปล่า เพาะครั้งก่อนโน้นที่คุณรสอะไรนั้นมามันกำลังเคลียร์เรื่องซื้อหุ้นคืนกันอยู่

                “พี่เอาอะไรมาพูด!! เฮียดินคบกับไอ้ดัชจะไปคบกับคุณรสอะไรนั้นได้ไง อีกอย่างผับเฮียเมืองไม่มีหุ้นส่วนแล้ว ถือขาดคนเดียวครับ”

                “ไอ้แคมป์ใจเย็นก่อนดิมึง” ผมหันไปพูดกับมันที่ทำหน้าไม่พอใจ ไอ้เมืองเองก็ไม่ได้ตอบอะไร ส่วนเฮียเมศนั่งกอดอกมองไอ้แคมป์เหมือนไม่พอใจอะไรสักอย่าง คงเป็นที่ไอ้แคมป์พูดเสียงดังใส่พี่แซม ไอ้แคมป์เองก็มองเฮียเมศกลับไปแบบไม่กลัวเหมือนกัน 

                “พี่ก็พูดไปตามที่เห็น ก็อยากจะช่วย” พี่แซมเอ่ยพูดด้วยสีหน้าลำบากใจเหมือนรู้สึกผิด

                “บางทีการช่วยเหลือที่ทำอาจจะไม่ได้เป็นประโยชน์เสมอไปก็ได้” ไอ้แคมป์พูดขึ้นมาจนผมต้องมองมันอีกครั้ง เพราะคำพูดนี้ไอ้ดัชก็พูดกับผมก่อนขึ้นเครื่อง

                “พี่แค่หวังดี” พี่แซมพูดขึ้นแล้วถอนหายใจ ผมเลยมองไอ้แคมป์แล้วส่ายหัวให้มันหยุดพูด มันเองก็มองผมเหมือนหงุดหงิดแต่ก็ยอมหยุด

“เรื่องหุ้นส่วนรสไม่ได้มีหุ้นในผับกู” ไอ้เมืองพูดขึ้นแต่ดันมองหน้าผม

“ส่วนเรื่องไอ้ดินกับเมียกูไม่ขอยุ่ง” ไอ้เมืองพูดขึ้นมา

“เฮอ!!” เสียงพี่แซมถอนหายใจแล้วหันไปสนใจอาหารตรงหน้าต่อ ผมเองก็ไม่อยากให้เสียบรรยากาศ เลยชวนเปลี่ยนเรื่องคุย แต่คำพูดที่ไอ้แคมป์พูดไว้เมื่อกี้โคตรสะกิดใจผม ‘บางทีการช่วยเหลือที่ทำอาจจะไม่ได้เป็นประโยชน์เสมอไปก็ได้’  มันต้องรู้อะไรมาเหมือนไอ้ดัช ตอนนี้บนโต๊ะอาหารเหลือแค่พี่แซม ผมและไอ้แคมป์ ส่วนไอ้เมืองกับเฮียเมศแยกไปคุยเรื่องงาน

“วันนี้ผมว่าจะเข้าไปดูรับสมัคร กีฬาพี่เข้า จะเข้ามอหรือเปล่า” ผมหันไปถามพี่แซม

“ว่าจะเข้าไปอยู่ แล้วงานเชียร์มึงมีอะไรให้กูช่วยมั้ย” เสียงพี่แซมถามขึ้นมาแล้วหันไปตักแกงส้มที่ไอ้แคมป์นั่งตักซดอยู่ก่อนหน้า

                “ดีเลยพี่ช่วยมาดูเชียร์กับผมหน่อย ว่าแต่พี่ชอบเดี๋ยวผมให้แม่บ้านตักมาอีกถ้วย” ประโยคแรกผมพูดให้พี่แซมมันมาช่วยงานเชียร์ ก่อนจะเห็นพี่แซมตักซดน้ำแกงส้มไปหลายครั้ง คงจะชอบเลยจะให้แม่บ้านไปตักมาเพิ่ม

                “ไม่เป็นไรไอ้กูตักกินกับไอ้แคมป์ได้”

                “ตักมาเหอะ ผมหวง” ไอ้แคมป์พูดขึ้นนิ่งๆจนพี่แซมชะงักช้อนมองด้วยสีหน้าไม่พอใจแต่ผมดันเห็น ก็อย่างว่าพี่แซมไปพูดแบบนั้นไอ้แคมป์มันสนิทกับไอ้ดัชก็คงจะไม่ชอบไปด้วย ขนาดผมเองยังรู้สึกไม่ดี

                “แบ่งกันกินพี่ว่าสนุกดีออก” พี่แซมพูดแบบไม่ใส่ใจ

                “พี่ชอบกินของต่อจากคนอื่นหรอครับ” ไอ้เชี่ยแคมป์!!! ผมเองก็มองมันงงๆเหมือนกันไม่รู้มันมีอติอะไรกับพี่แซม ดูพี่แซมมันจะทำหน้าเหว่อไปเลย

                “พี่!!ไอ้เหี้ยแคมป์มันล้อเล่น” ผมพูดก่อนจะหันมันจิกตาใส่มันไม่อยากให้มันพูดอะไรขึ้นมาอีก ดูหน้าพี่แซมโคตรเอ๋อเลย

“เออๆ ห่าเล่นสะกูไม่กล้าแดกต่อเลย” พี่แซมพูดด้วยสีหน้าแหยงๆ แต่หน้าไอ้ห่าแคมป์นี้ไม่เล่นด้วยสักนิด ผมเลยต้องเอาตีนแตะขามันไปใต้โต๊ะ

“ไอ้ห่าแคมป์มึงพูดอะไร เกรงใจหน้ากูบ้าง” ผมพูดกับมันหลังจากพี่แซมขอตัวไปรับสายโทรศัพท์

“มึงไม่เห็นรอพี่แซมมึงจงใจชัดๆ” ไอ้แคมป์พูดขึ้นมาด้วยสีหน้าไม่พอใจ

“กูเห็นแต่มึงหาเรื่องเขานะ”

“เหอะ คิดจะเย้ยกู ถุ้ย!!”

“อะไรของมึงวะ ทำไมต้องหัวร้อน”  ผมถามไอ้แคมป์แบบไม่เข้าใจ

“มึงเองก็เหอะ จะหัวร้อนยิ่งกว่ากู เพราะกูรู้ๆเห็นๆอยู่” พูดจบมันก็เดินออกไป

“อ้าว ไปไหนกันหมด” เสียงพี่แซมพูดขึ้นมา

“ไอ้แคมป์น่าจะไปแต่งตัว พี่จะเข้ามอเลยใช่มั้ย”

“ว่าจะเล่นกับเมืองหลวงสักพัก” พี่แซมตอบมายิ้มๆ

“เสียใจวะพี่ มันหลับ”

“กูยืนมองก็ยังดี”

“ตามสบาย” ผมตอบพี่แซมไปพี่มันเลยขอขึ้นไปดู

******

Mancherlee

(อ่านนะไม่งั้นคุณจะคุยกับเขาไม่รู้เรื่อง)

ต้องมีคนถามแน่NCนี้ไรต์ได้แต่ใดมา  หึหึ เฮียเมืองก็คือเฮียเมืองเสมอ ไม่มีอะไรเปลี่ยน น้องหลวงก็น่ารักเหมือนเดิมอาจจะอ้อนๆตามประสาและงอแงไปในบางจังหวะ ส่วนน้องแคมป์ลูกรักของไรต์ น้องหัวร้อนทำไมค่ะ!!พี่แซมก็พูดไปตามที่เห็นเอง 

ขอบคุณที่ติดตาม ขอบคุณที่สนับสนุนเป็นกำลังใจให้มาตลอดและขอบคุณทุกคอมเม้นกำลังใจที่ส่งมาค่ะ ขอบคุณความน่ารักจากทุกคนในบ้านด้วยจร้าา

ขอนิดนึงค่ะ ช่วงTop comment​

​คือชอบคอมเม้นของแต่ละคนมาก ถ้าเอามาลงหมดคงเยอะไปขอเลือกที่ถูกใจสุดๆมาลงนะคะ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น