True_Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)
email-icon Line-icon

True Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)

เมื่อเธอไม่อยู่

ชื่อตอน : เมื่อเธอไม่อยู่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.พ. 2562 23:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมื่อเธอไม่อยู่
แบบอักษร

ต่อ

บ้านของเบลล์

เมื่อเบลล์กลับมาถึงบ้านก็พบว่าพ่อของเธอกลับมาแล้ว ลุงพลพยุงเบลล์ลงมาจากรถและประคองเธอเข้าบ้าน

“นายท่านครับเหมือนว่าข้อเท้าของคุณหนูจะบวมนะครับ” ลุงพลบอกพ่อของเธอ

“ไหนเบลล์ให้พ่อดูหน่อยสิลูก”

“คะคุณพ่อ”

พ่อและลุงพลประคองเบลล์ไปนั่งที่โซฟา

“โห บวมเบ่งเลยเบลล์ลูกนี่มันอักเสบแล้วนะ นั่งทั้งวันเลือดคงไม่เดินเลยไปคลั่งที่ข้อเท้า ปวดมากมั้ยลูก? ตัวก็ลุมๆด้วยสงสัยเริ่มมีไข้จากการอักเสบ”

“ปวดคะคุณพ่อ แค่แตะพื้นก็ปวดจี๊ดเลยคะ”

“พรุ่งนี้หยุดเรียนสักวันนะลูก หนูน่าจะมีไข้ เดี๋ยวกินข้าวกินยาและพักผ่อนเลยนะ”

“พ่อคะเบลล์ไม่อยากหยุดนะคะ”

“ฟังที่หมอสั่งนะคนไข้” พ่อเธอหยิกแก้มสาวน้อย

“งื้ออ คุณพ่ออะแก้มยืดหมดแล้ว หยุดก็ได้คะ”

“ปะกินข้าวกันป้าใจของลูกทำของโปรดลูกไว้ด้วยนะ” พ่อของเธอพยุงเธอขึ้นพาไปที่ห้องอาหาร

วันนี้เบลล์ทานข้าวทานยาแล้วขึ้นนอนทันทีตามคำสั่งของคุณหมอใหญ่ของบ้าน ด้วยอาการคล้ายมีไข้ทำให้เธอหลับไปในเวลาไม่นาน

———————————————————

มหาวิทยาลัยนานาชาติ ACM

ชายหนุ่มมาจอดรถยืนดักรอหญิงสาวที่เขาต้องการจะดูแลและรับผิดชอบเธออย่างเต็มใจ โดยมีหญิงสาวมากมายมายืนล้อมหน้าล้อมตาเขาเหมือนเดิมเช่นทุกวัน

“พี่คิมคะมารอยัยหน้าจืดอีกแล้วหรอคะ”

“คิมมายืนทำไรตรงนี้คะ”

“พี่คิมน้องขอไลน์หน่อย เบอร์โทรก็ได้น๊า”

“คิมมีแฟนรึยังคะ!? ไปเที่ยวกันมั้ยคะ”

ชายหนุ่มไม่ได้สนใจเสียงรอบข้างแม้แต่น้อยเขายังคงยืนรอเวลาที่ใครสักคนจะมาอย่างใจจดใจจ่อ

หลินกับเนยเดินตรงเข้ามาหาคิม โดยฝ่าวงล้อมของสาวๆหลายคนอย่างยากลำบาก บางคนพยายามกันเธอออก เบียดเสียดกันจนเนยไม่สามารถเข้าถึงคิมได้ จนเนยต้องตะโกนออกไป

“พี่คิมวันนี้ยัยเบลล์ไม่มานะคะ ไข้ขึ้นตัวร้อนมาก พ่อเธอโทรมาลากับอาจารย์แล้ว”

คิมเงยหน้ามองหาต้นเสียงที่อยู่ด้านหลังกลุ่มคน เขาได้ยินแค่ชื่อของหญิงสาวก็ถึงกับขยับร่างกายเดินทันที เขาดันร่างแทรกออกจากกลุ่มสาวๆไปถึงเนยและหลิน

“ว่าไงนะยัยแสบไข้ขึ้นสูงเลยหรอ!” คิมจับไหล่เนยถามอย่างสนใจ

“ใช่พี่ เห็นว่าข้อเท้าอักเสบมาก” เนยตอบคิม

“โอเค ขอบใจเธอทั้งสองคนมากที่ส่งข่าว”

หลังจากทราบเรื่องคิมเดินขึ้นรถของเขาแล้วขับออกไปยังคณะวิศวะฯของเขาทันที่

ตุ๊บ!! คิมโยนหนังสือสองสามเล่มของเขาลงบนโต๊ะด้วยอาการหัวเสีย

ต๊อบ : “อ่าวเห้ยไปอารมณ์เสียอะไรมาว่ะ”

ไตเติ้ล : “ไหนว่าต้องไปดูแลสาวคนนั้นทำไมวันนี้กลับมาไว”

คิม : “ข้อเท้าอักเสบไข้ขึ้น วันนี้เธอลา”

อาท : “ก็ดีแล้วนิ มึงก็จะได้ไม่เหนื่อยจะมาอารมณ์เสียทำไมว่ะ”

คิม : “ยัยแสบไม่บอกกูสักคำว่าไม่สบาย”

อาท : “แล้วทำไมเขาต้องรายงานมึงด้วย มึงเป็นอะไรกับเขา แหม่ไอนี่”

คิม : “เธอก็รู้ว่ากูต้องไปรอป่ะ”

ไตเติ้ล : “คนไม่สบายจะให้ลุกมาบอกมึงยังไงไอคิม มีแรงลุกรึเปล่าเถอะเป็นมากเป็นน้อยมึงก็ไม่รู้”

คิม : “เออกูลืมคิดไป กูก็แค่อยากให้เขาบอกกูบ้าง”

คิมนึกถึงคำของเพื่อนที่บอกว่าเธอคงเป็นหนักจนลุกมารายงานเขาไม่ไหว จากความหงุดหงิดเมื่อสักครู่เปลี่ยนเป็นความห่วงใยเธอแทน

คิมและเพื่อนๆเข้าเรียนกันตามปกติจนตอนเย็น พวกเขานัดกันไปเล่นบาสเกตบอลบอลต่อที่สนาม ในขณะที่ทุกคนเล่นบาสกันอย่างเพลิดเพลิน ต๊อบเพื่อนอีกคนของคิมเดินมาพักข้างสนามเนื่องจากแฟนสาวของเขามาดูเขาเล่นด้วย

“ทำไรครับมาย” เขาถามแฟนสาวที่กำลังเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่

“ก็นั่งรอต๊อบว่างๆ เลยส่อง IG ไปเรื่อยเปื่อยอ่ะ” แฟนสาวตอบเขา

“อ่ะ นี่ผู้หญิงคนที่เรียนคณะเดียวกับมาย ที่พี่คิมอุ้มไปมาเมื่อวานนี่ เธอน่ารักดีเนอะ” มายชี้หน้าจอโทรศัพท์ของเธอให้แฟนหนุ่มดู

“คนนี้หรอต๊อบไม่เคยเห็นอะ ต้องถามไอคิม แต่น่ารักดีนะ” ตอบยืนจ้องรูปภาพเบลล์ในมือถือมาย

“หึ มาชมคนอื่นต่อหน้าแฟนหรอต๊อบ” เธอกระชากโทรศัพท์กลับทำหน้างอบุ้ยปาก

“ไม่นะใครจะมาน่ารักเท่ามายของพี่อ่ะ” เขาหยิกแก้มแฟนสาวเบาๆ

ต๊อบหันกลับไปที่สนาม กวักมือเรียกคิม

“ไอคิมมาดูนี่ดิ ใช่น้องคนนั้นป่ะ”

คิมทิ้งลูกบาสลงพื้นทันทีรีบวิ่งมาหาต๊อบ ปล่อยให้เพื่อนในสนามยืนเกาหัวงงกันทั้งทีม

“ไอคิมใช่น้องคนนั้นป่ะ มายบอกว่าใช่” ต๊อบหยิบมือถือมายส่งให้คิมดู

image

Jingle bell >เปิดเทอมไม่กี่วันก็ป่วยอ่อนแอจริงเชียวตัวเรา เบื่อการนอนนิ่งๆ

LinloLin > หายไวๆมึงพวกกูเหงา

ATom > ให้ไปดูแลมั้ยครับน้อง

Lix-love > ป่วยยังน่ารักแก้มชมพูเชียว

Butter~fly >เนยแวะไปเยี่ยมได้มั้ย

เขายืนดูรูปของสาวน้อยที่เขาคิดถึงมาตลอดวัน ก็ถึงกับยกยิ้มมุมปาก

“มายพี่ขอวาปยัยนี่หน่อย” คิมหันไปพูดกับแฟนสาวของต๊อบ

“เคพี่ เดี๋ยวมายจัดให้” มายพยักหน้าแล้วรับมือถือคืนจากคิม แล้วก้มลงกดมือถือต่อ

“หน้าบานเลยนะมึง เห็นเค้าหายดีแล้วอะดิ” ต๊อบเอ่ยแซวคิมที่ตอนนี้ยังไม่หุบยิ้ม

“อะไร กูแค่ดีใจที่ไม่ต้องตามดูแลแล้วต่างหากก็หายดีแล้วนิ”

“แล้วจะวาปทำห่าอะไร จะติดตามเพื่ออออ?”

“เรื่องขอกูม๊ะ ไปไอต๊อบไปเล่นต่อพูดมากจริงๆมึงนี่”

คิมวิ่งนำกลับลงไปในสนาม ต๊อบเลยต้องวิ่งตามลงไปเล่นต่อตามคำชวน คิมเล่นเกมส์ดีขึ้น เขาเล่นอย่างสนุกสนานจนแต้มห่างจากฝ่ายตรงข้ามขาดลอย เมื่อเกมส์จบทั้งสี่หนุ่มเดินเข้าห้องพักนักกีฬาเพื่อล้างตัวเปลี่ยนเสื้อผ้า

อาท : “ไอต๊อบเจอ IG สาวน้อยของไอคิมหรอว่ะหน้าตาเป็นไงว่ะกูขอส่องบ้างดิ”

ต๊อบ : “น่ารักหว่ะ ตากลมแก้มงี้อมชมพูตัวนิดนึง”

อาท : “ไหนๆส่งวาปมาให้กูดูหน่อย”

คิม : “เสือก น้องเค้าเกี่ยวไรกับมึง”

อาท : “แล้วเค้าเกี่ยวไรกับมึงทำมาหวงสัส!”

ไตเติ้ล : “อย่าบอกนะว่ามึงชอบน้องเค้าเข้าแล้ว”

คิม : “อะไรของมึงไอเติ้ล กูแค่รับผิดชอบป่ะ”

อาท : “ปากแข็งชิบ ดูก็รู้มึงเสียอาการเพราะน้องเค้า หงุดหงิดไร้สาระแค่เขาไม่มา พอรู้ว่าเค้าดีขึ้นก็เริ่งร่า เล่นบาสนี่พริ้วเลย”

คิม : “ไออาทมึงพูดมากไปล่ะ กูบอกว่าไม่ได้ชอบ”

อาท : “งั้นกูจะวาปไปส่องอย่าเสือก”

ต๊อบ : “ไออาทมึงก็ไปแหย่มัน”

ไตเติ้ล : “ฮ่าๆ พวกมึงนี่นะ ตั้งแต่มัธยมจนมหาลัยกัดกันตลอด”

คิม : “ไม่ต้องเสือกเลยไออาทคนนี้กูขอ”

อาท : “ขอทำห่าไร มึงไม่ได้ชอบเค้า กูสิต้องขอ”

คิม : “ไออาทกูพูดจริง มึงมันคาสโนวา น้องเขาใสซื่อเกินไปที่มึงจะไปหรอกฟัน เค้าตามมึงไม่ทันหรอก เค้าไม่เหมือนพวกที่พร้อมจะนอนกับมึงง่ายๆ”

อาท : “มึงก็หวงอยู่ดีทำปากแข็ง รู้สึกดีกับเขาทำไมไม่จีบเลยว่ะ รอหมาคาบไปแดกก่อนหรอ เห็นว่าหน้าตาน่ารักด้วยนิ”

คิม : “กูไม่รู้ กูอาจแค่รู้สึกผิดที่ทำเค้าเจ็บตัว”

อาท : “งั้นกูจีบมึงอย่าขวาง” เขายกคิ้วทำหน้ากวนใส่คิมเพื่อเป็นการลองใจเพื่อนรัก

คิม : “กูบอกว่ากูขอมึงเข้าใจป่ะไออาท”

ไตเติ้ล : “ช้าไปรึเปล่าความรู้สึกมึงอ่ะ เสียใจตอนเค้ามีคนมาจีบเป็นแฟนแล้วเพิ่งรู้ตัวนี่ อย่าหาว่าพวกกูไม่เตือนนะ”

ต๊อบ : “เออไอคิมมึงไปคิดทบทวนดีๆก่อน”

คิมเดินหนีจากกลุ่มเพื่อนของเขาออกมายืนรอที่รถ เขาทบทวนทุกคำพูดของเพื่อนทั้งสี่ คิมรู้สึกอารมณ์เสียกับการพูดเล่นของอาท แต่ก็รู้สึกขัดใจตัวเองกับคำพูดของเติ้ลและต๊อบ เขาส่ายหน้าแบบขัดใจกับความรู้สึกของตัวเอง ก่อนจะขึ้นรถขับกลับบ้านไปโดยไม่ร่ำลาเพื่อนของเขาสักคน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น