True_Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)
email-icon Line-icon

True Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)

ชื่อตอน : First Line in

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.พ. 2562 00:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
First Line in
แบบอักษร

บ้านเบลล์

รถที่ลุงพลไปรับเบลล์จากมหาวิทยาลัยจอดตรงหน้าบ้าน พ่อของเธอรีบเดินออกมาช่วยประคองลูกสาวลงจากรถ

“ไงยายตัวแสบซุ่มซ่ามอีกแล้วนะลูก เดินยังไงให้ตกฟุตบาท”

“แหะๆ หนูก็ยังเป็นหนูไงคะพ่อ” เธอยิ้มแหย๋ๆ

“ฮ่าๆ นั่นสินะ ลูกพ่อคนเดิมนี่เอง ป่ะเข้าบ้านเดี๋ยวคุณหมอใหญ่จะขอดูอาการคนซุ่มซ่ามหน่อย”

“คุณพ่ออ่าาา อันนี้เหมือนหลอกบ่นหนูเลย”

ใช่แล้วเธอโทรบอกลุงพลตอนที่ให้รีบเอารถไปรับเธอที่มหาวิทยาลัยว่าเธอหกล้มเพราะก้าวพลาดตอนขึ้นฟุตบาท เพราะไม่อยากให้คนที่บ้านเป็นห่วงตั้งเริ่มเรียนวันแรก

“ใจๆ ขอผ้าชุบน้ำมาประคบร้อนให้ยายเบลล์หน่อย ที่ห้องพยาบาลคงประคบเย็นไม่ก็พ่นยาแบบเย็นมาแล้ว ไม่ค่อยบวมเท่าไหร่”

“ค่ะคุณท่าน”ป้าใจแม่บ้านรับคำแล้วเดินเข้าไปในครัว

“พรุ่งนี้น่าจะบวดปวมนะคนไข้ หยุดมั้ยจะออกใบแพทย์ให้”

“ไม่เอาอ่าคุณพ่อ หนูเพิ่งไปเรียนวันแรก หยุดเลยหรอคะ”

“แล้วจะขึ้นอาคารยังไงล่ะ”

“อ้อ หนูลืมเล่าให้พ่อฟังเลย วันนี้หนูได้เพื่อนใหม่ด้วยนะคะ 2คนเลย”

“เป็นการเริ่มต้นที่ดีนะลูก” พ่อเธอจับหัวเธอยีเบาๆ

“ใช่คะคุณพ่อ 2คนนี้คุยง่ายมากๆคะ คนแรกชื่อเนย เธอยอกว่าที่บ้านส่งออกผมไม้ อีกคนชื่อหลินค่ะ เธอบอกบ้านเธอเปิดร้านทอง”

“อื้ม วันหลังชวนมานั่งเล่นบ้านเราสิลูก”

“ได้หรอคะ ดีจังวันหลังหนูจะชวนกันมาทำรายงานนะคะ”

“ได้เลยจามใจลูก พามาได้ทุกเมื่อเลย”

เบลล์ยิ้มตาหยีให้คุณพ่อของเธอ ในขณะที่คุณพ่อก็ประคบข้อเท้าให้เธออย่างเบามือ สาวน้อยก็นั่งเล่าถึงบรรยากาศในรั้วมหาลัยให้คุณพ่อของเธอฟัง

“เบลล์ลูก วันนี้พ่อมีผ่าตัดตอนดึกนะลูก แล้วก็มีพรุ่งนี้เที่ยงอีก พ่ออาจจะต้องค้างคืนที่โรงพยาบาล หนูอยู่ได้ใช่มั้ย”

“คุณพ่อขาาาา หนูเป็นเด็กปี1นะคะ ไม่ใช่ป.1แล้ว”เธอบุ้ยปากเล็กๆใส่พ่อของเธอ

“ฮ่าๆ ไหนนะนักศึกษาปี1 พ่อเห็นแต่ยัยซุ่มซ่าม”

“หึ คุณพ่ออ่า....หนูอยู่ได้นะคะ หนูรู้ว่าคุณพ่อคุณแม่ทำงานหนักเพื่อหนู หนูจะงอแงเป็นเด็กๆไม่ได้แล้ว”

“เก่งมากลูกรัก แล้ววันนี้มีอาการมั้ย”

เธอชะงักเล็กน้อย ก่อนตัดสินใจตอบ “ไม่ค่อยมีนะคะ หนูคุมได้คะ มีแค่ตอนเช้านิดหน่อยหนูตื่นเต้นเพื่อนใหม่”

“อีกหน่อยมันจะดีขึ้น ถ้าหนูพยายามแบบนี้ต่อไป” พ่อลูบหัวเธอเบาๆก่อนจะลุกออกไปเพื่อเตรียมตัวไปโรงพยาบาล

ติ้ง ๆ เสียงข้อความไลน์ของเธอเข้า

Line in @Kimmm

Kimmm >ข้อเท้าเธอเป็นไงบ้าง

Jingle bells >ตอนนี้ไม่ค่อยปวดเท่าไหร่คะ

Kimmm >ทายารึยัง มียารึป่าว

Jingle bells >คุณพ่อจัดการให้แล้วคะ

Kimmm >งั้นพักผ่อน พรุ่งนี้เจอกัน

เธอไม่ได้ตอบกลับข้อความสุดท้ายของชายหนุ่ม

“พรุ่งนี้เจอกันหรอ เห้ออ! ไม่เจอได้มั้ยอะ เบื่อต้องควบคุมตัวเอง” เบลล์บ่นพึมพำคนเดียว

——————————————————

บ้านคิม

คิมนั่งจ้องมือถืออยู่สักครู่

“อ่าวเงียบ ไม่ตอบกลับด้วยแฮะ ยัยแสบบ”

“อยากรู้จังพรุ่งนี้เธอจะใช้น้ำหอมกลิ่นนั้นอีกรึป่าว น้ำหอมอะไรนะกลิ่นมันติดจมูกดีจัง แต่กลับไม่รู้สึกฉุนแหะ” เขาครุ่นคิด

ติ้ง ติ้ง Line in @กลุ่ม หนุ่มหล่อวิศวะ

เติ้ลหล่อ >มึงหายหัวไปไหนไอคิมทิ้งพวกกูสาสส

Stop >มีคนบอกมึงอุ้มหญิง ยังไงๆ

Kimmm >ไอเชี่ยกูมัวตกใจลืมพวกมึงเลย

Stop >คืออะไรว่ะ

Kimmm >กูมัวรับโทรศัพท์ ชนคนเข้าอะดิ ดีนะเบาๆแต่ข้อเท้าเค้าแพลงอะดิ เลยอุ้มไปห้องพยาบาล

So Art >เอ้าไอสัสนี่ประมาท

เติ้ลหล่อ >เออโครตประมาท

Kimmm >สัสไม่ต้องย้ำ กูรับผิดชอบหน่า

Stop >ยังไง เค้าเรียกร้องตังค์มึงหรอ

Kimmm >ป่าว กูตั้งใจจะดูแลเค้าจนหายเดินได้ปกติก่อนอะ มาเจ็บตัวเพราะกูประมาท

So Art >แม่งแมนอีกล่ะ ว่าแต่สวยปะว่ะ

Stop >หน้าม่ออีกล่ะไออาท

Kimmm >ก็น่ารักนะ แต่กูแค่รับผิดชอบป่าวว่ะ

เติ้ลหล่อ >เออก็ทำไป แต่ระวังเค้าโดนแฟนคลับมึงตามตบเอานะ

Kimmm >เออ ลืมนึกเรื่องนี้ไปเลย

Stop >จะดูแลก็ทำให้ดีอย่าให้เค้าเดือดร้อนเพิ่ม

So Art >กูดูแลให้ม๊ะ กูเสียสละตัวให้

Kimmm >ไอหน้าม่อ ไม่ต้องเสือกเลย

So Art >อ๊ะมีหวงสัส ชักอยากเจอ

Kimmm >กูนอนล่ะเบื่อมึงไออาท

Stop >คนเจ็บยังม่อได้กูกราบบบ @So Art

เติ้ลหล่อ >พอแยกนอน พรุ่งนี้เจอกัน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น