True_Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)
email-icon Line-icon

True Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)

ชื่อตอน : รับผิดชอบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.พ. 2562 23:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รับผิดชอบ
แบบอักษร

คณะวิศวกรรมศาสตร์

ชายหนุ่มผิวขาวหน้าใสดีกรีเดือนคณะสองปีซ้อน กำลังจอดรถสปอร์ตคันหรูของเขาข้างอาคาร หญิงสาวหลายคนต่างมายืนรอเพื่อจะได้ยลโฉมและใกล้ชิดกับหนุ่มที่พวกเธอปรารถนาจะจับจองหัวใจของเขา

image


ชายหนุ่มก้าวเท้าลงมาจากรถของเขาสายตากวาดมองหากลุ่มเพื่อสนิท แต่กลับมาสาวๆมากมายมารุมล้อมเขาจนขยับก้าวเท้าเดินแทบจะไม่ได้

“คิมคะไปทานข้าวเช้ากัน”

“พี่คิมขอไลน์หน่อยสิคะ”

“พี่คิมๆ ขอถ่ายรูปด้วยนะคะ”

คิมมมม บลาๆๆๆๆ

ชายหนุ่มส่ายหน้าถอนหายใจเพราะความอึดอัดและรวมกับนิสัยใจร้อน ไม่ชอบให้ใครเข้ามาวุ่นวายกับตนมากนัก

“เห้อ! พวกคุณผมขอเป็นส่วนตัวหน่อยนะครับผมนัดเพื่อนไว้ ต้องรีบไป”

สาวๆที่รุมล้อมเค้าอยู่ไม่ได้สนใจคำที่เขาพูดออกไปยังคงเดินตามรุมล้อมหน้าล้อมหลัง จนเขาเริ่มหงุดหงิด

“พวกคุณ! หยุดเดินล้อมหน้าล้อมหลังผมสักที มันน่าลำคาน!!” เขาเริ่มมีสีหน้าดุดันมองจิกตาไปรอบ

สาวๆต่างสะดุ้งตกใจ แต่กลับคิดว่าสิ่งที่เขาทำมันช่างดูดุดันและดูแมนมาก เหมาะกับลุคมาด Bad Boy ของเขา

ชายหนุ่มพยายามเดินมาจนถึงจุดที่เพื่อนๆเขานั่งอยู่ สาวๆเริ่มกระจายตัวออกไปจับจองโต๊ะที่สามารถนั่งจ้องมองเขาได้ถนัดตา

ไตเติ้ล : “ไงมึงไอหล่อ กว่าจะลากตัวเองเดินมาถึงโต๊ะแค่300เมตร ปาไป10นาทีเชียวมึง”

ต๊อบ : “แม่งหล่อรวยโปรไฟล์ดี ดีกรีแชมป์นักกีฬาอีก พวกแม่นางคงอยากจับตัวมันลากไปทำผัวกันแย่ล่ะ”

คิม : “สัสโคตรน่าลำคานอ่ะ กูไม่ชอบคนแบบนี้ กูชอบใครกูวิ่งตามเอง” เขาทำท่าหงุดหงิดพร้อมส่ายหัวไปมา

อาท : “เป็นกูหน่อยไม่ได้จับฟัดแม่งให้อิ่มเลย”

คิม : “กูไม่ได้มั่วแบบมึงไออาท”

ต๊อบ : “ปะขึ้นห้องเถอะ แม่งนั่งมองจนจะกระชากวิญญาณไอคิมออกจากร่างได้ล่ะ”

ไตเติ้ล : “กูคิดแบบไอคิมนะ มันวุ่นวายจนน่าลำคาน แม่งทำไรทีอย่างกับมีปาปารัสซีตาม อึดอัดชิบหาย”

อาท : “ปัญหาจะจบถ้ามึงมีแฟนเป็นตัวเป็นตนไอคิม” อาทมองหน้าคิมและยกคิ้วให้เขา

คิม : “เอออึดอัดลำคาน ไปเถอะ”

คิมและเพื่อนๆเดินขึ้นอาคารคณะเพื่อเข้าเรียน

ชายหนุ่มนั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง กำลังทบทวนกับสิ่งทีีเกิดขึ้นแบบเดิมซ้ำๆทุกวัน เพราะทุกวันนี้แค่จะเดินไปเข้าห้องน้ำยังยากเลย เขาจะโดนสาวๆมองและเดินตาม ซึ่งเขาเองอึดอัดมากและเบื่อหน่าย คิมกำลังทบทวนสิ่งที่เพื่อนเขาพูดมา

“ปัญหาจะจบถ้ามีแฟนหรอ หึ” เขาพึมพำเบาๆ

แต่ใครละที่เขาสนใจ เขายังไม่มีใครในใจถึงจะมีสาวสวยเข้ามาหาเขามากมายทุกวัน บางคนเขาแค่ควงเล่นๆ บางคนแค่คู่ขาชัั่วคราว เขายังไม่เคยสนใจใครจริงๆจังๆ ใครสักคนที่จะสามารถทำให้เขาเป็นคนวิ่งตามได้เธอได้ เพราะตอนนี้เขายังไม่เจอเธอคนนั้นเลย

พักกลางวัน

ต๊อบ : “พวกเมิงกูขอแว้บไปหามายแปปนึงดิ พวกมึงแดกข้าวกันไปก่อนเลย”

คิม : “วันนี้บ่ายยกคราสกูว่าจออกไปกินข้างนอกแล้วกลับเลยหว่ะ เบื่อในมอ.แม่งตามกูกันจัง”

ไตเติ้ล : “ฮ่าๆน่าสงสารหว่ะ”

ต๊อบ : “เห้ยๆกูไปด้วย อยากไปแดกข้าวข้างนอกเหมือนกัน งั้นพวกมึงไปตึกจิตวิทยากับกูก่อนดิ กูต้องเอาของไปให้มาย”

อาท : “เออๆไปก็ไป ไอคิม ไอเติ้ลไปกัน”

สี่หนุ่มหล่อแห่งคณะวิศวกรรมศาสตร์ เดินขึ้นรถคันหรูของคิมเพื่อไปยังตึกคณะจิตวิทยา เมื่อมาถึงที่หมายต๊อบที่นัดแฟนสาวลงมารับของที่ตนก็รีบลงจากรถ ส่วนอาทกับเติ้ลขอลงไปเข้าห้องน้ำ คิมจึงหันหัวรถเพื่อเลี้ยวเข้าไปจอดในที่ร่มเพื่อรอเพื่อนๆของเขา

ขณะที่คิมกำลังเลี้ยวรถไปไปจอดใต้ต้นไม้ตรงลานหิน

🎶🎵🎶🎵🎶 โทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้น เขาจึงรีบยกขึ้นมาดู ในขณะที่รถก็ยังเคลื่อนตัวช้าๆ เขาจึงไม่เห็นหญิงสาวที่กำลังเดินข้ามถนนอยู่ด้านหน้ารถ เขาผละจากจอโทรศัพท์มือถือ เหลือบตาขึ้นมาเห็นร่างบางพอดีแต่....

เอี้ยดดดด กึก!

ว้ายยย!!! โอ้ย!!

รถได้ไปสะกิดหญิงสาวร่างบางคนหนึ่งล้มลงตรงหน้ารถพอดี ถึงเขารู้ว่าไม่ได้ขับเร็วเพราะแค่ปล่อยคันเร่ง แต่ก็ไม่รู้ว่าในขณะที่ตาจับจ้องโทรศัพท์มือถือ เขาได้เผลอเหยียบคันเร่งหรือเปล่า

คิมรีบจอดรถให้นิ่งแล้วเปิดประตูพุ่งตัวลงไปดูคนที่นั่งพับเพียบอยู่หน้ารถของเขา

“เป็นอะไรรึเปล่าครับ ผมขอโทษผมไม่ได้ตั้งใจ”

ตึก ตึก ตึก เบลล์ผู้ซึ่งเป็นหญิงสาวผู้โชคร้ายผู้เป็นคนถูกชนจนนั่งพับเพียบอยู่ที่พื้น ตอนนี้เธอกำลังอยู่ในอาการตกใจ ตื่นกลัว

เขารีบจับแขนพยุงร่างบางลุกขึ้นแต่ทว่า เธอกลับทรุดลงไปอีก

“โอ้ย!! ข้อเท้าหนู จะ จ เจ็บ”

“คุณขับรถยังไงอะคะ หนูเดินชิดไหล่ทางขนาดนั้นคุณยังเหรถมาหา หนูอุตส่าห์หลบแล้ว” เบลล์เงยหน้าถาม

“ผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ขอโทษผมขอพาคุณห้องพยาบาลก่อนอย่าพึ่งขยับ”

ชายหนุ่มช้อนตัวร่างบางของเบลล์ขึ้นมาอุ้มในท่าเจ้าสาวแล้วพาเธอขึ้นนั่งบนรถ

ตึก ตึก ตึก เบลล์ผู้ซึ่งไม่เคยถูกเนื้อต้องตัวชายใด ตอนนี้เธอมีทั้งอาการบาดเจ็บ ตื่นเต้น ตกใจ จนคุมตัวเองไม่ได้

ชายหนุ่มเมื่อวางหญิงสาวลงบนที่นั่งข้างคนขับเรียบร้อยรีบปิดประตู เดินอ้อมมาฝั่งคนนั่งออกรถเพื่อมุ่งตรงไปยังห้องพยาบาลของมหาวิทยาลัย

แต่ทว่า.....

(อ่าาา หอมจังกลิ่นหวานละมุน กลิ่นอะไรเนี่ยะ ชอบจัง เธอใส่น้ำหอมอะไร ทำไมผมถึงชอบกลิ่นนี้จัง กลิ่นมันนุ่มลึกละมุนละไม) เขาคิดในใจคนเดียว แต่ก็แอบใช้หางตาเหล่มองสาวร่างบางข้างๆ มือก็ทำหน้าที่ขับรถ

(น่ารัก เธอน่ารักจัง ทำไมผมรู้สึกร้อนวูบวาบทั่วตัวขนาดนี้)

รถยนคันหรูเคลื่อนตัวมาจนถึงห้องพยาบาล เขารีบจอดรถ แล้วรีบไปอุ้มหญิงสาวเดินเข้าไปยังห้องพยาบาล สรุปว่าเธอข้อเท้าแผลง

ทางด้านเบลล์ตอนนี้ความรู้สึกเจ็บข้อเท้าเข้ามาแทนที่ความรู้สึกอื่นๆ เธอจึงระงับความตื่นเต้นไปโดยอัตโนมัติ เบลล์ไม่ได้สนใจอะไรกับคู่กรณีมาก เพราะเธอพยายามจะหลีกเลี่ยงผู้ชายทุกคนอยู่แล้ว

เบลล์ : “คุณส่งหนูแค่นี้พอคะ เดี๋ยวคนขับรถบ้านหนูมารับคะ หนูไม่เป็นไรแล้ว”

คิม : “เอ่อ เธอแน่ใจนะว่าโอเค”

เบลล์ : “ค่ะ หนูโอเค”

เบลล์หยิบโทรศัพท์มือถือของเธอขึ้นมากดไลน์บอกหลินและเนย ว่าเธอเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย แต่เดี๋ยวคนที่บ้านกำลังมารับไม่ต้องเป็นห่วง

คิมยืนดูการกระทำของเธอจนจบ เห็นร่างบางกำลังจะยัดโทรศัพท์มือถือลงกระเป๋าสะพาย

คิม : “ผมขอไลน์คุณไว้ได้มั้ย ผมขอรับผิดชอบดูแลคุณตอนมาเรียนจนกว่าจะหายเดินได้ปกติ คุณก็บล๊อกไลน์ผมได้เลย”

เบลล์ : “มะ ไม่ต้องหรอกคะ คุณพาหนูมาทำแผลนี่ก็รับผิดชอบพอแล้ว” เธอพยายามปฏิเสธเพื่อกันตัวออกห่างจากเขา

คิม : “เหอะน่า ขอให้ผมได้ทำอะไรเพื่อรับผิดชอบที่ประมาทจนชนคุณเข้าเถอะ”

อาจารย์ห้องพยาบาล : “อาจารย์ว่าก็ดีนะสาวน้อยให้เขารับผิดชอบเธอจนกว่าจะหาย ไม่งั้นอาจารย์คงต้องทำโทษหักคะแนนเขา เพราะคับรถในมหาลัยโดยประมาท”

คิม : “โห จารย์อ่ะ”

เบลล์ : “อย่านะคะอาจารย์ เขาไม่ได้ตั้งใจ”

อาจารย์ห้องพยาบาล : “แต่เขาประมาท”

เบลล์ : “ก็ได้คะ ให้เขาดูแลจนกว่าหนูจะหายก็ได้คะ”

คิมส่งมือถือของเขาให้เธอแอดไลน์เธอลงไป

เบลล์ : “เรียบร้อยแล้วคะ หนูขอกลับก่อนนะคะ ลุงคงมารอแล้ว”

คิมอุ้มเบลล์ไปส่งขึ้นรถของเธอ และยืนมองจนรถของเธอเคลื่อนตัวลับตาไป

“ตัวเธอหอมจริงๆ” เขายกยิ้มบางๆให้ตัวเอง









แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น